5765 resultaten.
Baldakijn van bloei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
22 een meisje staat vol bloei spitse vingers streelt gouden haar
zwarte stammen heffen baldakijn de schoonste bloem omhoog
voet lichtgewiekt stuurt driften terwijl de bruigom wacht
onder wit bedgordijn glijdt een bloot beeld de dans
waar geen bron ooit stond loopt zij verder door de maat
tot heil dat nieuw ontkiemt buiten de stammenkring
zij…
Zijn eindpunt was in zicht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.249 begon
Nu door een waas van mistige strepen
Beslaande ramen in de haast van het wegvegen
Een klikkend en klakkend refrein
Eentonig, helder, klaar en rein
Al gestoord door een ladder
Werd er gezeemd
Vreemd
Die lege stoel
Wat liepen die dagen maar raar
En met een weemoedig gebaar
Verliet ik het oude pand
De deur waaide dicht
En de bloemen…
Van zuid naar noord en omgekeerd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 over bomen, bloem en plant, verticuteren,
De vijver dichtte hij,
verkocht de vissen
maakte een nieuw klein vijvertje
waarin nog maar één vis,
kocht er nieuwe bij
over lopen heeft hij ‘t, dimensies.…
20/04/2025 Pasen, Pascha, doornen kronen en kransen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
804 Urbi et Orbi
't klinkt als latijn
vandaag onbegrepen
de secularisatie heeft
't vergeten
Paas bloemen lelies geel
zonnig verwoorden
klokkenspel meiklokjes
vol tooien
Goede vrijdag 't Paaslam
reeds lang geslacht
vrijzinnige klanken
muziek verzacht
Stille graven op Paaszaterdag
Gemeenschappen die treuren
't verdriet verplensde…
nog eenmaal wil ik voor je toveren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.094 wat wil je dat ik tover
een sleutel of een open deur
bloemen of alleen hun geur
wil je zon zodat de nacht
niet uit kan slapen of pak
je zelf nog een uurtje mee
ik kan je alles geven
zoals liefde en plezier
ik steel voor je de hemel
het paradijs haal ik naar hier
nog eenmaal wil ik je veroveren
wat kan ik voor je toveren
wil je de maan…
Polderlandse arkadia
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.920 Over het bij vlekken zongeplengde dak
hangt de beuk zijn loof van dieper rood
Raamkozijnen glimmen groen en vatten
terracotta bloemenpotten
daarin geraniën groeien van het esmeralden blad
met doffe kring
naar meekraplakken bloemen
Op de dijkweide weidt zijn zwijnen
een zwijneweider wijl hij op een schelp gebrande aarde
okarino speelt
De klanken…
toen ik je zomer at
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 ik heb de mooiste appels
van de boom geplukt
voelde ze in handen rijpen
jij liet je mooiste kleuren
blijken toen ik je zomer at
in lente bloeide jij
je eerste bloemen
ik wist dat dan het mooiste
fruit zou groenen omdat
het geurde in de warme zon
de pluk was louter lust
jij hing bijtgraag aan
lommerrijke takken
gaf mij geen enkele…
Overpeinzing
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
958 Bijzondere momenten
ieder mens heeft er wel een paar
zo raken bloemen in de Lente
telkens weer die gevoelige snaar.
Genieten...heerlijk frisse geuren
buiten in de voorjaarszon
staan ze open alle deuren
iets wat 's winters moeilijk kon.…
Echo van mijn hart
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.510 Ik leg mijn lichaam
neer in't gras
en snuif de geur
van blozendrode bloemen
Ik leg mijn lichaam
neer in't zand
en luister naar de kracht
van de zachtrode aarde
Ik leg mijn lichaam
neer in't water
en geniet van de streling
van tederblauwe druppels
Ik leg mijn lichaam
neer in de wind
en vlieg mee met de vrijheid
van een helderwitte…
OP DE DOOD VAN MIJN DOCHTERTJE
poëzie
3.8 met 33 stemmen
4.873 O bloem van dertien dagen,
Uw heil verbiedt ons 't klagen.…
Een staande plant
gedicht
3.7 met 41 stemmen
11.334 Een staande plant waarvan de bloem verdort?
Ik blijf wel leven, dat is geen probleem:
nieuwgierigheid drijft mij al jaren voort.
Maar zonder jou word ik niet meer gehoord
en raak ik van mijn eigen ik vervreemd.
Het lijkt wat egoïstisch dat ik wil
dat jij als laatste van ons achterblijft,
met stilte om je heen van jou alleen.…
Zeespiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.238 In een zee van bloemen lag het oog van God
als een rode wijnvlek op een wit tapijt.
Bloed en tranen vergoot zij vergeefs
op zoek naar veiligheid.
Geen man, vriendin of verwant verschafte haar een haven,
geen bakens vond zij op haar pad.
Doelloos, dobberend dolen,
kapitein op een stuurloos fregat.…
Haiku
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Stille vijver
Geheimzinnig en donker
Zo diep als de nacht
De eenzame bloem
Verloren tussen het gras
Ik wil je vinden
Het zingende woud
Zwefend op de melodie
Zoek ik naar het pad
Bewegende wolken
vormen veranderen steeds
hetzelfde toch nieuw…
Bleke humor
netgedicht
3.0 met 47 stemmen
4.126 'k heb witte wallen rond m'n ogen
een rode knop-neus die zo glimt
en brede lippen die soms mogen
lachen, als de spot licht dimt
'k draag een broek die veel te wijd
is, een ruiten jas die veel te ruim
is, een valse bloem die maar wat schuim
is, ze spuit soms meters guitigheid
maar mijn grijns dat is slechts pose
door dé traan naast elk…
Helga, de weervrouw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
2.018 Maar ook al mist het aan de grond,
ijzelt het fors en vriezen alle wegen op,
als zij van het weer bericht met haar warme mond,
begint de dooi en komen de bloemen uit de knop.…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.177 Daar is de vrede
voor me, in malingen de bochtpenseelde
lucht en de zon de hoge ongesteelde
bloem en der hoogste bladen lucht'ge schreden.
Het liggend blauwe met zijn vrouwenzeden
strekt zich en lacht met de uitdove weelde
verflauwend tot het niet veel meer verscheelde
van warmte en wolken die het maken heden.…
gaf een hand en ogen vol begrijpen
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.091 in het kristal klonk
feest de drank was
langs geweest
zacht roezemoesde
overal gezelligheid tot
zij de kamer binnentrad
het was alsof
de bloemen snel
verkleurden
in haar schaduwen
bespeurden we
het wit van dood
ze lachte zacht
de stilte weg
wenkte om een glas
er haperde muziek omdat
de achtergrond van schrik
aan het verbleken…
Stille tocht
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.184 kan niet anders
Er is een medemens overleden
Die optrad tegen zinloos geweld
In deze wereld met zero tolerantie
Stille tocht
Lopend samen hand in hand
Stilzwijgend zacht schuifelend
Niet nog meer doden
Nog meer slachtoffers
Die offers hebben gebracht
Om het zinloos geweld te weren
Stille tocht
Fakkels van licht
Kaarsjes van vrede
Bloemen…
ach, huil maar niet
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
3.065 Ach
huil maar niet
mijn vriend
Zie ’t als een nieuwe start
als tulpen in de koude grond
bollen groeien en ontspruiten
tot bloemen met een kloppend hart
Ach
lach nu maar
mijn vriend
En voel de warme stralen
‘t gevoel van
puur geluk
waarmee de zon kan pralen.…
Doodgaan
poëzie
3.9 met 52 stemmen
8.725 Ik ga dan stil, tevreden en gedwee,
En neem geen ding uit al dat Leven mee
Dan dees gedachte, gonzende in mij om:
Men moet niet van het lieve Dood-zijn ijzen:
De dode bloemen komen niet weerom,
Maar IK zal heerlijk in mijn Vers herrijzen.
--------------------------------------
uit: Verzen (1894)…
Oktober 1
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.055 Uit late bloemen schreit verdriet.
Dit is de tijd van afscheid nemen.
Nog even blijven, of in de waan.
Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs al de graven gaan.…
Gesloten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.381 als staal,
Jouw blik, zo zacht als dons…
Maar alles heeft een einde,
Dit één met een strop…
Ons boek werd toen gesloten,
En ik kwam er niet meer bovenop…
Einde van alles dat we hadden,
Voor altijd dicht, echt afgelopen…
Alleen, koud en gevuld met leegte,
Voelde ik mij vanbinnen hopen…
Maar alles heeft een einde,
Hier verwelkte onze bloem…
zij ging al
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.791 een lieve meis
heeft haar jeugd verloren
zinloos en plots
eindigen haar woorden
stokt de weg naar voren
haar jong verleden
een scheppende bloem
sterft in het heden
bladeren van geluk
zuigend naar het licht
buigen troosteloos
worden machteloos
afgesneden..…
Credo
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.206 Uw handen lieten ‘t leven stuiven
Gelijk een bloem het gulden meel.
En kinderen ontloken, heel
Zijig en roze als duiven.
Zij moeten langs Uw licht verschuiven
Gelijk het schaduwend gespeel
Van vingeren, en aller deel
Is, dat de dood hen komt omhuiven.…
over velden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
941 ik ga over glanzende glooiende velden
langs bloemen, bomen en blaren
waar geurende rozen ruiken
en strelende struiken stuiven
adem de zachte zwoele zucht
die mijn lijf laat leven
en vrijelijk vult vol vreugde
om mij met het waarachtige
wezen te verweven
ik zie een zuiverende zwevende zon
waaronder vriendelijke vogels vliegen
en leeuwen…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
787 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
naast zwartbasalten dromen
lava zal tot stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
Twee zonnen
gedicht
3.3 met 45 stemmen
18.377 Hij noemde me Bloem. Ook wel Lente, Sexy, Liefste,
Liefde, Lief en de laatste tijd steeds vaker
Lieverniet, Neelater, Alsjeblieft.
---------------------------------
uit: 'Twee zonnen', 2003.…
Droom
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.650 Je kwam in mijn droom vannacht
Tussen maan en sterren zag ik je lieve gezicht
Je stem fluisterde woorden zo zoet en zacht
Je gestalte ruiste nader in het vage licht
Heel teder beroerden mijn vingers je zijden haar
Je hart ontvouwde zich als een gouden bloem
En je ogen zongen een lied zuiver en klaar
Toen verdronken wij in de zaligheid van een…
VoorJaar
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.163 Zachte haren, bruin en wit
Katjestakken ontluikend groen
In zichzelf ruikend narcissenflirt
Geur van nieuw, de geur van bloem
Paars en geel, door opschietend gras
Een lijstertriller begroet de opgaande zon
Stil eendgekwaak op vlakspiegelend waterplas
Ontwakend de distelvink, gekleed in goudgalon
vijf uur 's morgens, geen geluid van achteloos…
zo anders gelijk
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.043 als ik niet ben gelijk jij wilt,
in jouw spiegel;
een bloem die eeuwig weerkaatst,
tot onophoudelijk bloeien bereid
raak ik verstild,
word ter plekke geplaatst
achter in de rij der verscheidenheid
zal je mij dan nog zien
als ik verdwaal in de tuin
van de verschraalde mildheid
ook mijn denken wordt vertroebeld
door ontkende geluiden…