Alle inzendingen over dichten

5517 resultaten.

Sorteren op:

Emmaüs

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
Het lijden had de luiken van ons hart zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde en niets had nog geteld, niets wat nog loonde toen Hij gebroken werd en ons in smart en twijfel achterliet. Maar na die tocht, die lange tocht waarin - de Schrift ontsloten - Hij huis en harten open vinden mocht...…
Adeleyd27 maart 2016Lees meer >

Afscheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
Stalend blauw dichtte hier de lucht. Ruisloos klapten vleugels tot een vlucht, in waar hij zich op afstand nog zag staan. As tot as. Zo simpel, zo ontzettend waar. De klokken klonken dof, resoneerden traag, zeiden “kom”. Als een teken van, een klein gebaar, keek hij nog een keer weerom.…

Wereldschokkend nieuws

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Dichters die dichten moeten. Priesters zonder zonden. Ons aller kleine nieuws, zal onze mensheid gaan redden. Al ons aller nieuws opgeteld, zal ongetwijfeld overschaduwen, alle journaals en alle kranten.…

Iets settelde

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 524
Ik keek uit 't raam stond aan het lange aanrecht in de keuken en zag de zon in de gekleurde tuin de kippen hoorde ik de stilte achter dijk zo vast de klei en slijk zo dicht hier achter geen mens voorbij, alleen de stem uit 't boek dat 'k las mijn eigen stem en foto's van bollenvelden hier vlakbij ik apte ze naar hem en toen ik iets terug…

waterlelie

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 453
In het donker gaan de knoppen dicht. Bij dageraad komen ze weer tot leven. De bloem ontvouwt zich meerdere keren In haar mooie leven. Bij zonneschijn gaat ze meestralen, bij regen sluit ze haar lijfje af. Ze maakt je bewust van het leven. Geeft jou een mysterieus gevoel.…

Jouw verzen

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 744
Wie kon zo goed onze zielen kennen of ’t was Hij die ons geschapen had dat ik niet eens aan jou moest wennen ’t was of je ’n deel van mij in jou bezat Jouw verzen blijven altijd in mij wonen je woorden zijn een bron van leven dat jouw ziel zo dicht bij mij mocht komen Hij die ons liefhad, gaf ons die zegen!…

Groot is Gods trouw

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Trouwe God, blijf bij mij in alle dingen Bij moeilijkheden, verdriet en pijn Wilt U ook dan dicht bij mij zijn En mij met Uw grote trouw omringen. Amen…

Lege woestijnen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
ik heb al genoeg getoverd ben ontgoocheld door zaken die anderen mij probeerden wijs te maken met aladin dicht bij de hand schijnt mijn lamp op lege woestijnen waar wind giert door onbenoemde pijnen het oorlogsschroot is kaal geschuurd door zand nog glanst onwankelbaar staal dat zijn positie niet prijs heeft willen geven waar sprookjes…
wil melker18 augustus 2017Lees meer >

Tegen mijzelf

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
dan over de leegte vul ik die dan op met gedachten op papier en deel ik het met jou die op vervulling zit te wachten in de opgelegde stilte, van de namiddag, net als gister het voelt zonder meer arm in de aangegroeide kilte komt het binnen wanneer je mijn woorden tot je neemt ja, je hoort ze in het geluid dat zich verspreidt dicht…

Heer, U doorgrondt en kent mij

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
Heer, U ziet alles van mij, U kent mij U weet van mijn zitten en mijn staan En weet precies waar ik heen zal gaan U blijft mij dag en nacht dicht nabij. Elk woord dat ik uitspreek kent U al Niets is voor Uw aangezicht verborgen U kent ten volle mijn verdriet en zorgen U Heer, mijn God, Koning van ’t heelal.…

Bezichtiging der landerijen

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.168
Hectaren dicht aaneen. De frambozen, de boomgaard heen. ------------------------------------------- Uit: 'Laaglandse hymnen III', 2003.…

Zo vroeg (in Nijnsel)

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 576
aan de rand van dit bescheiden dorp dicht nabij het begin dat leidt naar de kim zie ik over vlakke velden en akkers waar langs bossen en tussen oevers de Dommel door ons Nijnsel stroomt een waas van pril groen over zwart zand ik heb het plots door, 't raakt mijn hart; word door dit teken der natuur overmand het is toch winter, in een windvlaag…

Poging tot een sonnet

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
Wat is het toch dat ik zo graag wil dichten terwijl ik echte poëzie niet lezen kan; de woorden vormen dan meer ‘n cryptogram waar ik mijn aandacht op moet richten.…

In de kantlijn?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 367
Waan ik mij in de groeve van belegen mijmeringen, begeef ik mij uiteindelijk op glad ijs, labyrint van goed ogende bedoelingen alle moed te plaveien, verstild het zwijgen in tumult van middelmatigheid, ben als doel het beloofde dichtersparadijs alweer ver voorbijgeschoten alles vermeden met het krijt van schone schijn, als dicht-lakei…
Pama26 mei 2019Lees meer >

Nacht

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 523
Weer een dag overwonnen Eindelijk stilte De wereld slaapt Oorverdovend lawaai van mensen overdag Erger dan zoemende bijen Drukker dan een mierennest Wegen slibben dicht Op asfalt en internet Files te land, ter zee en in de lucht Vogels eindigen hun vlucht tegen een windmolen Vissen stikken in een plastic rietje De mens zit…

Verzegel jouw naam op mijn lippen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
Kruip heel dicht onder mijn huid. Verzegel jouw naam op mijn lippen. Haal de schroom mijn lichaam uit. Laat mij jouw lippen lezen. Fluister de woorden met jouw liefdeskracht. Prikkel met jouw ogen mijn gedachten. Houd mij zo oneindig in jouw macht. Maak mij dienstbaar aan jouw wezen. Laat ons één zijn in de macht.…

Synoniem van licht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
Achter kim annex horizon, het vlinderlicht slaapt achter sterren bij het opstaan voel je het met je ogen dicht het heeft een betamelijke verlegenheid draagt z’n stralen in appelrode wangen, niet om te proeven of te vangen, je kunt ze aan de kale taken hangen, ze zijn de gave als onbevruchte vrucht blozend als meerdere zonsondergangen…
Pama21 november 2019Lees meer >

De vergankelijke kosmos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Roerloos tot de dood zo oud Waar de tuinheer niet kan snoeien Kan geen lelie open bloeien Waar geheid de tijd de pijn van voelt ‘t Bloed gekoeld waar woede innerlijk woelt Hangt in een mist van tranen Rotte appels aan de bomen in de lanen Door de wind en zure regen weggespoeld De met chemicaliën bespoten bomen In een donker groen dicht…

Tante Jo en haar heengaan...

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 726
haar ogen achteruit dus ze ging aan de slag voor haar overlijden, voor haar dood midden in de tachtig (85) werd het zien vooral tasten maar ze bleef aan de slag alles ordenen, opruimen, organiseren voor haar overlijden, voor haar dood net negentig (90) ligt ze in Pniel verpleeghuis, annex hospice ze heeft zicht op overlijden haar ogen dicht…

Oud en nieuw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Daar sloeg het noodlot toe, in dichte mist ben je in het water terechtgekomen en verdronken. Enkele dagen later ben je gevonden. Het doet pijn en verdriet je was nog zo jong met je 24 jaar. Het leven valt niet mee, dat is een ding dat zeker is. Lieve zoon, ik mis je zo erg, rust zacht.…
Dick Voogd18 februari 2020Lees meer >

ZE DOEN WAT ZE DOEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 373
vlucht van een vogel de warmte van de zon de mens met z’n eeuwige woordengegoochel een spin die in een boek zijn eigen web ontspon ze doen wat ze doen omdat ze het altijd zo deden zij zijn het die het langst zullen overleven ver voorbij de dagen van heden omdat ze altijd dichtbij wat ze zijn zijn gebleven daarom blijven dichters dichten…
catrinus16 maart 2020Lees meer >

Heinrich Heine

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Dichten mag niet begrensd worden, dat was de les die jij ons gaf. Censuur kan leiden tot moorden, dat hoort als waarschuwing op je graf.…

Hopeloos en broos?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
afhankelijk zonder toegevoegde waarde, onder mijn huid wonen de sterren en planeten, beleef mijn tijdloze zin in dat ene woord, neemt bezit van alles wat levend is en wat de liefde voor mij bewaarde, zo surfend over de goudverf van een herfstdag overzag Ik de tekens uit de letterdoos die de hemel voor mij koos, maar sloeg deze direct weer dicht…
Pama25 september 2020Lees meer >

Hou je ook van Mij als ...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
behalve als je een discriminerende reactionaire godsdienstwaanzinnige fascistoïde racist bent dan is er geen misschien meer dan gooi ik de deur dicht die altijd op een kiertje staat voor echte liefde.…
catrinus16 oktober 2020Lees meer >

Stedentrip

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
En toch, is maar èèn stad het waard dat ik er over dicht; en dat is, uiteraard, de stad Maastricht.…
Jack Stoop7 november 2020Lees meer >

Het Boek is Uit

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
het boek is uit het verhaal verteld er heeft naar verluidt een lach geglommen een traan geweld en jij bent nu net als eerder die boom zonder genade geveld emoties zullen ooit langzaam verstommen het boek is dan wel dicht het verhaal gelezen maar elk boek verdiept schenkt je innerlijke wezen weer iets meer licht het boek is gesloten…
catrinus11 november 2020Lees meer >

‘S nachts zijn alle wolven grijs

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
’s nachts zijn alle wolven grijs en willen dat tot elke prijs maar al te graag zo houden ze lopen met hun ogen dicht ’s nachts zijn alle wolven grijs iedereen is dan gelijk iedereen is te vertrouwen of wordt opgelicht ’s nachts zijn alle wolven grijs en huilen dan bij volle maan zien deze voor zonnig aan waar zij haar licht slechts leent…
Juko de Vries17 november 2020Lees meer >

Stenen scheppen mij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
Een stuk steen dat zichzelf blijft, onvatbaar voor alles dat ik probeer eraan toe te dichten Het blijft gewoon wat het is terwijl het in mij vormgedachten vormt die ik met beitels uit mijzelf vrijhak Kijk! Kunst. Van mij. Zie je mij? Alleen ik doe dat zo Kijk, ik besta!…
Zywa2 januari 2021Lees meer >

Doorprikken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
Zulk gedrag, ook nog als een steekspel dichten, zal ik tutoraal weerstaan: met een traan ontmaskeren!…

NOORSE REISKLANK

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Kleine berken geven steile bergen allemaal hoofden vol dicht krullend haar. Een sneeuwschedel toont zich, glanzend en klaar, om hard drukkend stroompjes te verbergen. Het verleden wilde ruig bestaan vergen. Dagen der arbeid waren lang en zwaar. Avondspraak maakte ruw leven draagbaar met verhalen van trollen en dwergen.…