5517 resultaten.
Emmaüs
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
567 Het lijden had de luiken van ons hart
zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde
en niets had nog geteld, niets wat nog loonde
toen Hij gebroken werd en ons in smart
en twijfel achterliet. Maar na die tocht,
die lange tocht waarin - de Schrift ontsloten -
Hij huis en harten open vinden mocht...…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
845 Stalend blauw dichtte hier de lucht.
Ruisloos klapten vleugels tot een vlucht,
in waar hij zich op afstand nog zag staan.
As tot as.
Zo simpel,
zo ontzettend waar.
De klokken klonken dof,
resoneerden traag, zeiden “kom”.
Als een teken van, een klein gebaar,
keek hij nog een keer weerom.…
Wereldschokkend nieuws
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Dichters die dichten moeten.
Priesters zonder zonden.
Ons aller kleine nieuws,
zal onze mensheid gaan redden.
Al ons aller nieuws opgeteld,
zal ongetwijfeld overschaduwen,
alle journaals en alle kranten.…
Iets settelde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
524 Ik keek uit 't raam
stond aan het lange aanrecht in de keuken
en zag de zon in de gekleurde tuin
de kippen hoorde ik
de stilte achter dijk
zo vast de klei en slijk
zo dicht hier achter
geen mens voorbij,
alleen de stem uit 't boek dat 'k las
mijn eigen stem en foto's
van bollenvelden hier vlakbij
ik apte ze naar hem en toen ik
iets terug…
waterlelie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
453 In het donker gaan de knoppen dicht.
Bij dageraad komen ze weer tot leven.
De bloem ontvouwt zich meerdere keren
In haar mooie leven.
Bij zonneschijn gaat ze meestralen,
bij regen sluit ze haar lijfje af.
Ze maakt je bewust van het leven.
Geeft jou een mysterieus gevoel.…
Jouw verzen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
744 Wie kon zo goed onze zielen kennen
of ’t was Hij die ons geschapen had
dat ik niet eens aan jou moest wennen
’t was of je ’n deel van mij in jou bezat
Jouw verzen blijven altijd in mij wonen
je woorden zijn een bron van leven
dat jouw ziel zo dicht bij mij mocht komen
Hij die ons liefhad, gaf ons die zegen!…
Groot is Gods trouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 Trouwe God, blijf bij mij in alle dingen
Bij moeilijkheden, verdriet en pijn
Wilt U ook dan dicht bij mij zijn
En mij met Uw grote trouw omringen.
Amen…
Lege woestijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
561 ik heb al
genoeg getoverd
ben ontgoocheld door
zaken die anderen mij
probeerden wijs te maken
met aladin
dicht bij de hand
schijnt mijn lamp op
lege woestijnen waar wind
giert door onbenoemde pijnen
het oorlogsschroot is
kaal geschuurd door zand
nog glanst onwankelbaar staal
dat zijn positie niet
prijs heeft willen geven
waar sprookjes…
Tegen mijzelf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
627 dan over de leegte
vul ik die dan op met gedachten
op papier en deel ik het met jou
die op vervulling zit te wachten
in de opgelegde stilte, van
de namiddag, net als gister
het voelt zonder meer arm
in de aangegroeide kilte
komt het binnen wanneer
je mijn woorden tot je neemt
ja, je hoort ze in het geluid
dat zich verspreidt
dicht…
Heer, U doorgrondt en kent mij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
573 Heer, U ziet alles van mij, U kent mij
U weet van mijn zitten en mijn staan
En weet precies waar ik heen zal gaan
U blijft mij dag en nacht dicht nabij.
Elk woord dat ik uitspreek kent U al
Niets is voor Uw aangezicht verborgen
U kent ten volle mijn verdriet en zorgen
U Heer, mijn God, Koning van ’t heelal.…
Bezichtiging der landerijen
gedicht
4.0 met 5 stemmen
3.168 Hectaren
dicht aaneen. De frambozen, de boomgaard heen.
-------------------------------------------
Uit: 'Laaglandse hymnen III', 2003.…
Zo vroeg (in Nijnsel)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
576 aan de rand van dit bescheiden dorp
dicht nabij het begin dat leidt naar de kim
zie ik over vlakke velden en akkers
waar langs bossen en tussen oevers
de Dommel door ons Nijnsel stroomt
een waas van pril groen over zwart zand
ik heb het plots door, 't raakt mijn hart;
word door dit teken der natuur overmand
het is toch winter, in een windvlaag…
Poging tot een sonnet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 Wat is het toch dat ik zo graag wil dichten
terwijl ik echte poëzie niet lezen kan;
de woorden vormen dan meer ‘n cryptogram
waar ik mijn aandacht op moet richten.…
In de kantlijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
367 Waan ik mij in de groeve
van belegen mijmeringen,
begeef ik mij uiteindelijk
op glad ijs, labyrint van
goed ogende bedoelingen
alle moed te plaveien,
verstild het zwijgen in tumult
van middelmatigheid, ben als doel
het beloofde dichtersparadijs
alweer ver voorbijgeschoten
alles vermeden met het krijt
van schone schijn, als dicht-lakei…
Nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 Weer een dag overwonnen
Eindelijk stilte
De wereld slaapt
Oorverdovend lawaai van mensen overdag
Erger dan zoemende bijen
Drukker dan een mierennest
Wegen slibben dicht
Op asfalt en internet
Files te land, ter zee en in de lucht
Vogels eindigen hun vlucht tegen een windmolen
Vissen stikken in een plastic rietje
De mens zit…
Verzegel jouw naam op mijn lippen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Kruip heel dicht onder mijn huid.
Verzegel jouw naam op mijn lippen.
Haal de schroom mijn lichaam uit.
Laat mij jouw lippen lezen.
Fluister de woorden met jouw liefdeskracht.
Prikkel met jouw ogen mijn gedachten.
Houd mij zo oneindig in jouw macht.
Maak mij dienstbaar aan jouw wezen.
Laat ons één zijn in de macht.…
Synoniem van licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
597 Achter kim annex
horizon, het vlinderlicht slaapt
achter sterren bij het opstaan
voel je het met je ogen dicht
het heeft een betamelijke
verlegenheid draagt z’n stralen
in appelrode wangen, niet
om te proeven of te vangen, je
kunt ze aan de kale taken hangen,
ze zijn de gave als onbevruchte vrucht
blozend als meerdere zonsondergangen…
De vergankelijke kosmos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
434 Roerloos tot de dood zo oud
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
‘t Bloed gekoeld waar woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte appels aan de bomen in de lanen
Door de wind en zure regen weggespoeld
De met chemicaliën bespoten bomen
In een donker groen dicht…
Tante Jo en haar heengaan...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
726 haar ogen achteruit
dus ze ging aan de slag
voor haar overlijden, voor haar dood
midden in de tachtig (85)
werd het zien vooral tasten
maar ze bleef aan de slag
alles ordenen, opruimen, organiseren
voor haar overlijden, voor haar dood
net negentig (90) ligt ze in Pniel
verpleeghuis, annex hospice
ze heeft zicht op overlijden
haar ogen dicht…
Oud en nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Daar sloeg het noodlot
toe,
in dichte mist ben je in
het water
terechtgekomen en
verdronken.
Enkele dagen later ben
je gevonden.
Het doet pijn en verdriet
je was nog zo jong met
je 24 jaar.
Het leven valt niet mee,
dat is een ding dat
zeker is.
Lieve zoon, ik mis je zo
erg,
rust zacht.…
ZE DOEN WAT ZE DOEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
373 vlucht van een vogel
de warmte van de zon
de mens met z’n eeuwige
woordengegoochel
een spin die in een boek
zijn eigen web ontspon
ze doen wat ze doen
omdat ze het altijd zo deden
zij zijn het die het langst
zullen overleven
ver voorbij de dagen van heden
omdat ze altijd dichtbij
wat ze zijn zijn gebleven
daarom blijven dichters dichten…
Heinrich Heine
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Dichten mag niet begrensd worden,
dat was de les die jij ons gaf.
Censuur kan leiden tot moorden,
dat hoort als waarschuwing op je graf.…
Hopeloos en broos?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
567 afhankelijk zonder toegevoegde waarde,
onder mijn huid wonen de sterren en planeten, beleef
mijn tijdloze zin in dat ene woord, neemt bezit van
alles wat levend is en wat de liefde voor mij bewaarde,
zo surfend over de goudverf van een herfstdag
overzag Ik de tekens uit de letterdoos die de hemel
voor mij koos, maar sloeg deze direct weer dicht…
Hou je ook van Mij als ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 behalve als je een discriminerende
reactionaire godsdienstwaanzinnige
fascistoïde racist bent
dan is er geen misschien meer
dan gooi ik de deur dicht die altijd
op een kiertje staat voor echte liefde.…
Stedentrip
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 En toch,
is maar èèn stad het waard
dat ik er over dicht;
en dat is, uiteraard,
de stad Maastricht.…
Het Boek is Uit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 het boek is uit
het verhaal verteld
er heeft naar verluidt
een lach geglommen
een traan geweld
en jij bent nu net
als eerder die boom
zonder genade geveld
emoties zullen ooit
langzaam verstommen
het boek is dan wel dicht
het verhaal gelezen
maar elk boek verdiept
schenkt je innerlijke wezen
weer iets meer licht
het boek is gesloten…
‘S nachts zijn alle wolven grijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 ’s nachts zijn alle wolven grijs
en willen dat tot elke prijs
maar al te graag zo houden
ze lopen met hun ogen dicht
’s nachts zijn alle wolven grijs
iedereen is dan gelijk
iedereen is te vertrouwen
of wordt opgelicht
’s nachts zijn alle wolven grijs
en huilen dan bij volle maan
zien deze voor zonnig aan
waar zij haar licht slechts leent…
Stenen scheppen mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Een stuk steen
dat zichzelf blijft, onvatbaar
voor alles dat ik probeer
eraan toe te dichten
Het blijft gewoon wat het is
terwijl het in mij vormgedachten vormt
die ik met beitels uit mijzelf vrijhak
Kijk! Kunst. Van mij. Zie je
mij? Alleen ik doe dat zo
Kijk, ik besta!…
Doorprikken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
657 Zulk gedrag, ook nog
als een steekspel dichten,
zal ik tutoraal weerstaan:
met een traan ontmaskeren!…
NOORSE REISKLANK
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Kleine berken geven steile bergen
allemaal hoofden vol dicht krullend haar.
Een sneeuwschedel toont zich, glanzend en klaar,
om hard drukkend stroompjes te verbergen.
Het verleden wilde ruig bestaan vergen.
Dagen der arbeid waren lang en zwaar.
Avondspraak maakte ruw leven draagbaar
met verhalen van trollen en dwergen.…