6269 resultaten.
De Naakte Waarheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
636 Ik slik en ik zwijg,
geef slechts een kort knikje
alsof ik begrijp.
Mijn ogen betraand
op de grond gericht,
daar waar m'n trots
naast jouw overhemd ligt.
De dure blouse, een krijtgestreepte,
– pas nog hangend in haar kast –
nu een gekreukt hoopje aanzien
bij mijn vuile was.…
Krijg 't.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 De woorden " krijg 't " spookten
als metaforen door haar heen
alsof alle schoorstenen rookten
't voelde zo intens gemeen.
Viel weer in slaap, gelukkig wel
dromend van hemel, niet van hel
krijg 't spookte de hele dag
ze kreeg 't, maar wou dat 't anders was.
Ze had het wat graag: weggeven.…
Tot stilstand gebracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
642 Het leek wel alsof Titatovenaar ons
tijdelijk had bevroren. Door de opbolling
dacht ik aan zo'n maandlap, maar hoe dan ook,
ik voelde geen seksuele aandrang, maar wel
een enorm respect.…
Bloedband
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.168 Zij maken goede sier met jou en ze doen
alsof ik een vreselijke boeman ben.
Ik weet wel beter.
Het zou nooit in mij opkomen om de zon
te verduisteren. Daarvoor heb ik teveel
in de shit gezeten.
Net als Christus Jezus geef ik mijn leven
voor jouw levensheil en inwendig weet ik
dat je wanhopig in de knel zat.…
Bedauwde vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
614 Je geeft me niet meer wat er nodig is
eenzaamheid speelt het wrede spel
met de tijd voor wat het waard blijkt
er staan ook geen aantekeningen meer
in het dagboek dat ik maakte over vriendschap
verleden tijd is verdwenen in de sleet
iedere ochtend wanneer ik wakker word
aanschouw ik nieuwe dauwdruppels
het lijkt alsof er iemand moest wenen…
Danst de glimlach
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 jij maakt
zachte muziek
alleen anderen
horen dat vaak niet
in je ritmisch
bewegen zit de
basis van je melodie
je stem zingt het lied
ik zie hoe jij de
ruimte aangenaam vult
met speelse stromen in
de kleuren uit je dromen
jij wervelt soms
vibreert dan traag
alsof ook je adem zich
over jouw geluid verbaast
jij danst de glimlach…
Feeëriek tafereel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 de zon wist
witte randjes
van de ruige vorst
die de bloemen omgeven
in een laatst overleven
nog is er geen wind
wel een tintelfrisse kou
die van de dauw
kristallen maakt met
duizend twinkelingen
alsof de tijd
heeft stilgestaan
ik wilde voor
de bloemen gaan
heb daarvan afgezien
jou geroepen
je kwam op blote voeten
over het bevroren…
Zinsbegoocheling
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
565 het leek
alsof het pad
naar boven liep
een zinsbegoocheling
want ik hield het
bekende perspectief
toch voelde ik
mijn kuiten dat bedierf
het prettige van buiten
ademen werd zwaarder
mijn stappen trager en
de horizon steeds vager
ben gestopt
met transpiratie overdekt
mijn hoofd chaotisch gek
wilde terug
heb mij omgedraaid…
De zin van wandelen
gedicht
4.8 met 4 stemmen
3.490 je voelde het zweet op je wenkbrauwen
rusten, je keek waar je liep en het leek
alsof de aarde terugkeek, de stenen
de bladeren van vorig jaar wenkten
je eerst en weken dan weer, ze maakten
je dronken, je struikelde maar je bleef
overeind, je leefde gewaarschuwd
en je gedachten zweefden niet langer
maar ze bezonken
tegen een veld violetblauwe…
In Memoriam S.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 Het leek alsof haar ogen wilden zeggen:
‘Ach, ‘k ben niet bang voor ’t ventje met de zeis.
Hij zal me vast ’t genoegen niet ontzeggen
me te vervoeren op mijn laatste reis
om me vervolgens zachtjes neer te leggen,
daar ergens in het poezenparadijs...’…
De laatste sporen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 ik zag
de duinpan
in zijn herfstkleuren
wiegend onder
straffe wind
alsof gods hand
ons de natuur
liet keuren
vers en fruitig
direct van het land
nog zijn er de
laatste sporen van
het zomerse seizoen
dat iedere dag begon
met een stralende zon
ontelbaar waren
onze stappen in het zand
die overvloedig
werden weggepoetst
voor…
finaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
891 einder
om er vaagweg in aan te belanden
maar naargelang de monding
met spaarzame passen
uitdijt in een meanderen
van het oeverloze
naarmate
het gewicht van hetzelfde water toeneemt
word ik steeds minder
bijna drijvend naar de afloop
minderend als de loop van een kanon
steeds meer kantlijnen om me heen
op het werkvlak van zwijgen
alsof…
De bomen vallen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
413 Dat is voorbij
We gaan dood, hoe dan ook
terwijl het leven doorgaat
alsof wij nooit hebben geleefd…
Afwezig
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
411 houd van jou
dus stop met dromen nou
en beleef het echt met mij
..............het echt met mij
zet mij niet buitenspel
zeg liever nog vaarwel
............liever vaarwel
dan mij niet te zien staan
en je eigen gang te gaan
.............je gang te gaan
alles aan haar straalt
je bent in haar verdwaald
...........je bent verdwaald
alsof…
Wilg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
406 Door inheemse stilte wentel ik mij
bij het zoet water meer
waar blanke nimfen spiraalvormig dansen
in een cirkel van zilvergroen gras
alsof verlegen verliefd zijn
ook bij de oppervlakte hoort
van een noeste onherbergzame woestenij
te ruig en stoer om echt te strelen
ik kronkel mij lenig
in het rond, geknot of niet
het is me om het even…
De natte vlinder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 Ik sprak haar zachtjes toe,
stil maar, droog maar
ze zat heel stil in mijn open hand
alsof ze wist: beter een vlinder
droog in de hand dan
dood en verdronken in de plas.…
Nachtvorst
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
417 ik heb jouw
zwaaien begroet
met een extra klop
van mijn hart en
opgewonden warm bloed
alsof je lach
de loper uitrolde
waarop wij als
jong stel holden en
later liefjes dolden
jij waaierde
energie naar
alle kanten uit
met een surplus Dat
iedereen deed dansen
tot het gras
zachtjes kraakte
omdat nachtvorst
de sprieten van een
een…
Binnenstebuiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 als de lente voelbaar is
de lucht zacht
de zo gekoesterde tijd ons wacht
stemt ons goed gemoed
alsof Corona er niet meer toe doet
we willen rosé, geen associatie met bier
niet meer, nooit weer
want als de lente begint
het mooiste seizoen
als alles als toen
ooit eerder genoten
de lijven ontbloten
met zand overal
zon, zeebad, het…
Mijn lief
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
585 Zo goed ik mij ook kleed in een dikkere jas
alsof dat de ultieme remedie voor koude was,
ik blijf de rillingen van gemis voelen
die dagelijks met mijn ledematen stoeien.
Zelfs al ben ik alleen met mensen om mij heen
mijn hart is dagenlang echt niet van steen.…
Liefdespijlen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Waarheen de wind ook waait
daar raken de mensen verliefd
tot het gif is uitgewerkt
je liefste de pijl uitrukt
en jou aan het huilen maakt
Geen lieve woorden meer
alleen de populaire liedjes
over je eigen zieligheid
het wijdverbreide ongeloof
in echte echte liefde
en de algemene jaloersheid
op goedkope sensaties, alsof
mensen niets anders…
Drie maanden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 het was in september
dat ik je heb ontmoet
alsof we elkaar herkenden
het voelde zo goed
het was in oktober
een herfstbos vol geuren
we praatten en praatten
in dat bos vol kleuren
toen werd het eind november
we hebben steeds geweten
dat het niet zou mogen zijn
we wilden dat zo graag vergeten
het is nu jaren later
opnieuw is het september…
Soms tot bloedens toe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Ik keek naar zijn handen
alsof er bloed op zat
en verwenste hem
Hij bleef rustig en las
in mijn ogen de gedaante
die hij moest aannemen
om mij voor zich te winnen
Zijn verliefdheid verlegde grenzen
We voerden lange gesprekken
en maakten toekomst-
plannen voor de wereld
zoals die behoorde te worden
met ons stralend in het midden
als…
Borsten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
640 Op herinneringen drijf je naar de zee
via de rivier die men het leven noemt
alsof je in een lied van Bob Dylan bent gaan wonen
je trekt de zoete lakens over jouw verlangende borsten
op de achtergrond klinkt muziek uit de oude transistor
belangrijk dat je het nu gaat voelen, die gouden toverdoos
nu je bent afgebeeld op een schilderij van Picasso…
Dorp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 in de rivier
de oude vader die sigaren rookt
krachtige wortels zwijgen in lage mist
wanneer landelijke tongen verdwalen
geen leugen haalt de horizonnen
een harde zon prikt door de nevel
kraaien vliegen boven het groene weiland
terwijl jij droomt in verhalen vertaal je liefde
het zaad van voorjaarsbloemen verspreidt zich
door de wind, alsof…
David
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
728 Je zaait goudsbloemen in de badkamer
voor later op de daktuin als het zomer is
je schrijft me brieven bij een kopje thee
zonnige zinnen die passen bij jouw humeur
altijd vriendelijk in goede stemming
ik heb niet veel geld te besteden
maar jij strooit gratis dromen in mijn hart
ik voel een bevreemdende waarheid
het is net alsof ik je al heel…
Redeloze wispel tuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 alsof lagen ijs
over elkaar
schoven zo
versplinterde
het geluid
ertussen en
lichtte donker op
in denkbeeldig wit
de bui contrasteerde
met zwart het
gemêleerde wit
van de rafelige lucht
die gordijnen
optrok en openden
in kwaadwillige
tumultueuze ontlading
jij was niet bang
voor de elementen
keek met interesse
naar het immense…
Valentino
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
551 .
_______________________________
Mijn naam is Valentino R.,
Ettina
Ik zie dat hij weer ijdel wordt gebruikt
Het is alsof het voorjaar reeds ontluikt
En lonkt, als rozengeur, "Lente Festina!"
Ik zing en dans, al tril ik als een vlinder
Op vleuglen des gezangs, naar jou van ginder…
Nieuwe bladzijde
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
517 Uit de verlegen zinnen
die je me gisteren stuurde
vallen eenzame woorden
alsof ik jouw fraaie bloem
niet frivool zou bewonderen
zonder intense genegenheid
een nieuwe bladzijde
in het open liefdesboek
de letters zijn nog wit
onzichtbaar op blank papier
uit jouw stille waaiershand
groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond…
Als stom vermomd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 het is
mijn tijd van
ontwaken
als ik kikkers
hoor moet ik
terug kwaken
ik zoek ze op
kijk ze aan wij
oefenen samen
op eigen naam
hetzelfde heb ik
met een hond
die mij aankijkt
alsof ik als stom
ben vermomd
knipoogt en blaft
toe zeg je naam
het is toegestaan
al lang geleden
toen ook wij beden
vaak brabbel je tegen
mij je diepste…
Zoeken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
579 De praatjes dwalen in de kalme straten
maar sterven uit en gaat alles gaat maar door alsof
er nergens doden vielen, er geen oorlog is
maar enkel maar de zonnebloemen bloeien?
Wij weten niet, wij moeten groeien
in wijsheid en geduld, in tederheid, zelfs bij gemis.…