5430 resultaten.
IK ZEG JA TEGEN 'T WATER EN ONS NEDERLAND!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
338 bron, dat is oliedom
want de echte hechte bron van de wereld
is geen olie maar water, heerlijk helder water
en de bron van de mens, u, jij en ik
is dus water en wel anderhalve liter per dag
gisteren onderweg mijn flesjes vergeten
en dat heb ik pijnlijk moeten bekopen
dus een noodstop om flesjes te kopen
om het in mijn lichaam niet vast…
De knoop
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
365 Je hebt me vast,
een prooi en vrijwilliger tegelijk.
Bevrijd op een manier die bindt.
Eén aanraking
en de wereld kantelt.
Je draait rondjes in mijn hoofd
tot de muren hun functie vergeten.
We zouden het rustig aan doen, zei je.…
De ingehaalde morgenstond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
281 achter zich aan
een stoet van poten
die alleen de grond nog
herkent
ik blijf achter
mijn vingers wachten
op beweging, de vogels
hebben mij al ingehaald
zij voeren zichzelf
uit mijn vergeten
gebaren
zaad valt uit een herinnering
die zich opent als een
hand en ergens
verder dan waar ik
nog hoor
klikt de riem zichzelf
vast…
In wording
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
265 De mens is klei in eigen handen,
een vorm nog zonder vaste rand,
een stille kiem van wat kan worden
in het half verlichte land.
Ik heb geen vastgelegde lijnen,
geen spoor dat mij de richting geeft,
ik ben het zelf die, tastend, zoekend,
mijn dagen vormt en verder leeft.…
Wielen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
407 zij stapt haar
huis
op wielen in
alles ligt vast
het begin
de sleutel draait
geen omweg meer
rijdt de straat uit
keer op keer
de eerste kilometer
gaat nog stroef
haar handen strak
en hoofd nog dof
maar langzaam zakt
het moeten weg
de weg wordt ritme
recht en echt
een stop langs
een lege baan
motor uit
de dag…
Het glazen venster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
202 De blauwdruk ligt vast in het diepste sediment,
de runen gekerfd en de sagen bepaald.
De horizon toont wat het hart al zo lang kent:
de klank van een echo die nooit meer verdwaalt.…
Dikke dief
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
223 Mijn vreugde is gestolen
Door een dikke dief met lang zwart
haar dat in zijn ogen prikt
Ik zag hem gaan maar kon hem niet
tegenhouden
Hij was te dik om vast te pakken
Zo kogelrond
Mijn vreugde ben ik kwijt dat is een
hard gelag
Ik weet niet hoe ik verder moet
Mijn twinkeling zat daar ook in
midden in mijn vreugde
Ik weet…
De onzichtbare censor
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
195 Wie niet in het vaste stramien past,
wordt koud uit de community geweerd.
Met subtiele snerpen belast,
tot de rust en de moed is gekeerd.
Zo sterft de poezie in de schaduw,
weggepest door de waan van de dag.
Een platform dat lafhartig toekijkt,
terwijl het de creativiteit begroef.…
Zandloper met zwarte vogels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
143 overmoed
trekt een wankel vierkant tot onzichtbare ruit
maar een krom schot hangt onverwacht uit het venster
Een rijke vrouw belooft mij
een geile buit
maar ikzelf had het liever
andersom gezien
zij voelt de stormbel van de
ijzeren vogel
het stampvoeten van pegasus
maakt haar broos en mij woest
haar weifelende geest houdt hij
vast…
Shinrin-yoku
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
147 Geur van mos en aarde
stijgt op zonder herinneringen te
vragen of zich vast te hechten, terwijl een merel
zich zacht voegt in wat er al was en blijft ademen in de ruimte.…
Treurwilg aan de sloot
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
177 Het water ontvangt alles en hoeft niets vast te houden.
Als de wind langs zijn
takken strijkt, voel ik iets verschuiven
in mij: een helderheid die beweegt zoals zijn bladeren
boven het water, zoekend naar een plek waar verdriet lichter wordt.…
maandopening; natrium strooien
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.538 dwaallichtjes
evenals de heldere ontvallen sterretjes
wellicht de overgewaaide miezerwolkjes
wie dan ook hier verschijnen wil of wou
uit een grauwe, hoogstpersoonlijke gril
of uit poëtische overweging misschien
steek je licht eens op bij wat anderen
verander je overwegende perspectief
houd de eindjes open óf sluit netjes af
neem jezelf en vaste…
Een eiland verdwenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.073 De stroming trekt zacht aan wat vast leek te staan,
soms rest er geen keuze dan los te moeten gaan.
Wat diep was geworteld, drijft zomaar vandaan,
verlaten, vergeten, in stilte vergaan.
Een mens was geen eiland, en verdwijnen deed pijn.
Een eiland verdwenen.…
wang van as
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 van de stad vult de neus waar ooit
koren stond nu distels en graven
van jongens die ik zelf heb getekend
met vieze nagels de koning eet zand
en wacht tot ik durf te bieden wat brandt
In de schemer ruik ik de glans die weg is
mijn hand mist de huid die er niet ligt
lichaamstaal breekt af middenin de zin
ik wil jou geheel maar de averij zit vast…
elastisch koordje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
16 noemen
en verzamelen we de dagen die
we gaan in een bundel van
“ het ondergaan “ dragen de nachten
op onze herinneringen
tot de klok de tijd niet langer rekt,
je weet wel, zoals een elastisch
koordje dat op een gegeven moment
zijn kracht verliest
en niet meer nodig behoeft te zijn
moge het leven ons leren dat
we niets hoeven vast…
geen wieken te bekennen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
61 “Och Alazôn,
jij probeert weer tevergeefs
tussen de vergane narcissen
hangend aan de waterkant
een vaste plek te vinden
zo ook jij wat opvangen kan
uit die poel van verderf;
mijn ijverige pogingen
in die dichtslibbende vijver
tot het droogleggen
van heldere emoties
vervormen in
gespiegelde stormen
vergezocht door
krakende,…
De oude boom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
655 te dicht bij hem
Een beetje aan de rand
Zo, zegt de oude boom
Hebben ze jou hier neergezet
Ja, piept het boompje
Ze hadden even niet opgelet
Ik hoor verderop te staan
Maar ik vind het heel erg fijn
Dat ik hier nu sta
Want ik wil graag bij u zijn
O ja, zegt de oude boom
En waarom wil je dat
Omdat ik veel van u kan leren
U weet vast…
In stilgezette auto
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
369 En ergens diep vanbinnen
klik ik een andere gordel vast:
die van een kind
dat voor het eerst gelooft
dat zijn hart nooit meer
weggewuifd zal worden.…
Wanneer niets?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.224 Nee, vast niet.
Weer ingebeeld. Alweer.
Dat, waar je op wacht, dat komt maar niet
Gedachten. In je hoofd.
Heel je hoofd zit vol gedachten.
Waar denk je aan? Bedenk eens.
Je weet het niet. Natuurlijk niet.
Denk dan ook niet!
Je moet weg.
Haast. Snel weg.
Snel een beetje.
Je blijft zitten. Waar dan ook. Hoe dan ook.…
Demagoog.
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
826 Mijn woorden gesproken als aarde
vormen vaste en vruchtbare bodem.
Totdat ik de steun eruit wegblaas
een stinkend verzwelgend moeras bijft
waarin de onzekeren stikken.
Mijn woorden - ze spelen als vlammen
beweeglijk, licht gevend en warmte.…
Pa (in memoriam)
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
2.453 Een rots was je, in de branding niet te breken,
mijn kinderlijke vertrouwen lag veilig in jouw hand,
die, hoewel krachteloos onder de ziekenhuisdeken,
mij stevig vast bleef houden in de vaderlijke band.…
Poesjes
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.842 nog eens aan lagerwal
Dit was waarschijnlijk ook de reden
van mijn lage laffe daad
Want we lagen bijna in de goot
en stonden bijna al op straat
Stil zat ik aan de vaart te staren
naar een oude jutezak
En naar zeven forse stenen
ik voelde mij niet op mijn gemak
Toch moest ik die dag beslissen
over het zacht miauwend stel
Het is u vast…
't Is lang geleden (1)
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.667 Toen dacht ik: Als ik maak, dat ik nooit meer
Ondeugend ben, en dat 'k op school goed leer,
Dan word ik vast 'een kind, van God bemind'.
En - dacht ik - als ik dood ga, nou, dan vind
Ik in de lucht bij onze Lieve Heer
De mensen, waar 'k van hou, allemaal weer,
Mijn vader en mijn moeder en mijn vrind.…
Dag Lief
hartenkreet
4.2 met 58 stemmen
4.014 Ik hou je hand vast, stevig in de mijne;
ik streel voorzichtig huid en haar.
Zolang ik je vasthou kun je niet verdwijnen,
blijf bij me, lief, nog even maar.
`k Heb jou nog zoveel te vertellen;
je kijkt me aan, een stille traan,
je fluistert zacht: ik hou van jou
voor eeuwig, laat me nu maar gaan.…
Bedding
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
977 mijn rode trui
Mijn lijf begint te trillen
het epicentrum blijkt mijn hart
De scheuren in mijn ziel
vergroten hun terrein
Jouw nagels prikken in mijn rug
Ze doen me pijn, maar toch ook niet
De pijn aan de binnenkant overheerst,
doet al het andere leed verdwijnen
Ik sluit mijn ogen en versterk mijn greep
jij klampt je wanhopig aan me vast…
Tijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 de zon en het gezang van kinderen
die in een lokaal van de school waar hij langs loopt
vol overgave een zojuist geleerd lied zingen
als hij de rand van de stad bereikt
of was het een dorp
lonkt het weidse uitzicht
vrije schijnbaar tijdloze natuur
nodigt hem uit
op te gaan in leven
tijd valt weg
alleen donker en licht overleven als vast…
Leg eens uit hoe dat voelt
gedicht
2.9 met 46 stemmen
18.158 Nu u zo weinig heeft te zeggen, laat ik vast verklappen
waar wij u niet op hebben gewezen: het tegenlicht,
het prijzengeld, de voorgeschreven zinnen, de herhaling
tot vervelens toe en de gevolgen desondanks.
Zoveel woordkeus komt er aan te pas als u bevatten kunt.
Wij schrappen niets, u bent van onschatbare waarde.…
stomweg
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.959 orkest
een vals akkoord zag ik als test voor wat we hadden
ja shit, zo denk je als je twintig bent
en onbegrip is iets dat went
als je jezelf erin herkent
maar op een ochtend aan 't ontbijt
keek ik naar hem en door hem heen
daar zat hij, maar ik was alleen als in een film
ik wilde niet dat dit mijn leven was
ik wilde schreeuwen: hou me vast…
sirene
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.216 Toch klem ik mij als een Odysseus vast;
al zit ik in de klas en niet op zee,
verliefdheid sleurt ook wel schoolmeesters mee
die niet gesnoerd staan aan de mast.…
Jou gaf en ernst en scherts mijn amphitheater
poëzie
3.4 met 12 stemmen
1.561 Dan scherts: onder immense cirkuskoepel
Ballet van jonge werelden, in kleed
Van gaas, spiralig kronk'lend, ijl en soepel;
Orion hield, wijdbeens torsende athleet,
De Melkweg vast, de grandioze hoepel,
Voor sprong van clown, wit waaiern'de komeet.…