5363 resultaten.
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind is gaan liggen
en de laatste bloemen sluiten
het hoofd ligt in de schoot
nu vogels…
Navigatie?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 Soms lijkt de wereld door mij beschreven
geaccidenteerde wolken door de wind gedreven,
in de halo van de zon en de eisprong naar de maan,
gecorrigeerd door de rechte regels van de regen en
de wonderlijke navigatie van de vogels om altijd terug
te keren naar het punt waar het zwervende leven begon.…
Geluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Nu ik op de platte Knardijk loop,
de verre wolken zie als bergen,
de plassen glinsteren zie als meren,
daartussen ruige velden riet,
de wind voel waaien langs m'n wangen,
houd ik van jullie,
mijn oren,
hoe je de zang van de vele vogels vangt!…
Het verbond ( M.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
764 We genoten die zomers van zon, water, lucht en vogels.
En de geur van gras... weet je nog, mijn lieve Mark..
mijn liefste Mark.
Nooit hielden we op samen te wandelen op de dijk,
langs de Waalkade, in bossen en steden.
We waren verwonderd om het leven op aarde:
ons niet gegund.…
Alleen in een loopgraaf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
11.933 Een hand zocht diep in mijn broekzak,
ik dacht aan een naakte vriendin en elke
waanzinnige dag stierf in mijn handpalm een vogel.…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Als het gezang van vogels allang is opgehouden,
alleen de nachtegaal nog éven excelleert,
als vos en egel uit hun schuilplaats zijn gekropen
en ook de muis de duisternis begeert,
dan komt de nacht tot leven.…
mijn vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 terwijl het waarlijk besef
in ieders bezit
een balletje mee speelt
waar is het moment
gebleven dat akkers
werden geploegd en
hoge vorens de wallen
waren van ons zandkasteel
ergens huilt de wind,
dezelfde wind van toen alleen
het spreken lijkt luider
terwijl de afstand zich vermeerdert
in de broosheid van het leven …
laten we de vogels…
Voor altijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
718 besloten
twee uitersten in een mens
het markeren van een dierbaar iets
wordt iemands liefste wens
Wie ben ik om als ouder te bepalen
of dat nodig is en of het niet anders kan
het is jouw lichaam
ik doorkruis niet meer jouw plan
Het verandert niet aan wie je bent
met of zonder tattoo, een volwassen vrouw
wees trots op je afbeelding
de vogels…
Bijzondere ervaring
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
527 Daar ging ik dan
na de nodige afwegingen
de lucht in
ik telde al mijn zegeningen
Durf en moed hebben
om zoiets te doen
het is niet zo vanzelfsprekend
ook al heb je nog zoveel fatsoen
Daar ging ik
overgeleverd aan de wind
vertrouwend op het weer
tevreden als een kind
Zo vrij als een vogel in de lucht
verblijven in hogere sferen
mijn…
LENTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.060 De vogel tjuikt zijn liedje weer,
In blauwe dromen ligt het meer,
Een zachte wind waait door de lucht,
En sterft in ’t woud met flauwe zucht.
Hoor! welk melodieus gekweel
Stijgt uit der nachtegalen keel,
Jong licht schiet door de luchten heen,
Jong mos groent op de grauwe steen.…
Even
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.292 Aan lange draden van licht
zweven de acrobatische
vogels. Bomen staan in
wonderen te geloven.
En de wandelmensen maken
hun oude benen wijs
dat het groene leven nooit
meer eindigt. Even woont men
vreesloos en zonder verleden
in zijn eigen lichamelijkheid.
-----------------------------------
uit: 'De zon op mijn hand', 1956.…
Labrador
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 luister, in bedekte termen klinkt een laatste tureluur
ik laat mij kennen bij stemmen zonder weerwoord
het slijpen van briefgeheimen is van lange duur
op verlaten hooivelden is geen vogel meer gehoord
als ik daglicht ken, hoef ik niet in aarde te wroeten
mijn zwijgende metgezel laat ik op volle zee achter
misschien wel om niet zelf opnieuw te…
Wat witte wolken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 van de bomen
wat witte wolken in oplossende vlucht
zon zee en strand spelender hand
maar ben het intense genieten vergeten
gehurkt in het zand
tong uit het bekkie speelt hij
met de wereld op zijn eigen stekkie
water en schelpen in een stralende zon
wind door de krullen hij maalt er niet om
als klokken het heetst van de dagen luiden
vogels…
Hagel slag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
432 Hij roeide door een riet beschutte sloot
waar op de wallekant wat vogels lagen.
~Een makkie~ dacht de jager in zijn boot
~die ganzen nu met hagel vol te jagen~.
Vlug laadde hij zijn ganzenroer met lood
en richtte om een treffend schot wagen;
heel eventjes maar schommelde zijn boot
op het moment suprême van ’t ganzenjagen.…
Een Mythe
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
605 Van uilen meende men in vroeger jaren
-Homerus schreef het ooit eens in een mythe-
dat deze vogels wijs als goden waren;
Athena kreeg er daags een op visite.
Die uil vloog ’s nachts de hele wereld rond
om alle aardse nieuwtjes te vergaren,
totdat er nauwelijks roddels over waren,
en deed Athena daarvan ‘s morgens kond.…
MASTBOS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 Tijdloze geest zweeft over moerassen,
wekt meerstemmig vogel- en kikkerkoor,
wil wandelaars met blije klank verrassen.
Vrijuit treft het boslied dankbaar gehoor:
voor de verstaander, pril of volwassen,
speelt Dageraad der toonkunst eeuwig door.…
Levensduur
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
957 Zij wisten er niet veel van
maar meer van ijsbergen, die dreven
er waren en verdwenen
in een zee van altijd
smolten, zoet in zout
Het valt niet op afstand te houden
het goede en het kwaad, verscholen
in vreugde, een mespunt angst
beide leren voorzichtig
langs de randen te lopen
Een val kan dodelijk zijn
als je niet kan zweven
een vogel…
Het binnenste hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 je kunt slapende waken
je vervelen en bier drinken
een vogel leren vliegen
een orkaan temmen en
insnoeren in je week geworden
ziel, je mag gerust liefhebben
en op je bek gaan, vergeet
niet te reizen naar de uithoeken
waar niemand komt, de kroegen
en kale vlaktes, de weelderige
tuinen met vijvers, de plekken
die je dacht ergens van
te herkennen…
Terminaal leven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
526 Leef als een vrije vogel.
Pluk de dag.…
Stereotiep
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Kinderen brengen soms iets van de vogels
in de ruimten achter de blinde deuren.
Al vlug wordt het stof in de vaste tapijten
in de vaste gewoonten in de vaste woorden.
De ouderen zitten in hun leren fauteuils
tableaux vivants tussen rekwisieten.…
Pasen steeds mee?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
485 Omstreeks het blijde feest van Nieuw Leven
krijgen vogels verzorgende leglust,
worden door liefde én afgunst gekust
om naar bloeiende toekomst te streven.
Ontluikende voorjaarspracht mag zich geven,
fier, kunstzinnig beeldend of onbewust,
aan ieders gedachten- en gevoelsrust:
sterk maar ingetogen geloofsbeleven.…
De hoge tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 ik ging mee met
de galmen van kerkklokken
zag hoe vogels op het land
van de hoge tonen schrokken
zij kenden het onderscheid
wisten de tijd van de
vrolijke stoet die met aanhang
vertrok voor de huwelijksreis
kozen hun plaatsen in
het lommerrijke groen van
statige bomen om maar niets
te missen van wat er zou komen
bij het donkere luiden…
BLIJLIED
poëzie
4.0 met 1 stemmen
861 Al de vogels schalden wild,
Wild en rein,
En mijn harte, zondoortrild,
Was een klaar fontein.
Is mijn Vlaandren jong of oud?
Allebei.
Zo wie daar aan twijflen zoud'
Twijfelt aan de Mei;
Twijfelt aan de dag die ruist,
Zwaar van licht,
Twijfelt aan de moed die bruist,
Twijfelt aan de plicht.…
Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Als ik stil naast je lig
Zo stil naast je lig
In het vroege ochtend licht
De geur van liefde nog om je heen
De eerste vogels beginnen te zingen
Een vroege auto die de weg opzoekt
Weet ik dat het goed is dat je mijn plek hebt gevonden
De plek die ik zo vergeten was .... Zo heel dichtbij
Maar soms zo ver ...…
Smerig
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
513 'k Zat even buiten,
waarvoor dat zeg 'k niet
kijkend naar de vogels
is er iets anders wat ik zie
't Liep snel onder de struiken door
maar ik zag je wel, echt waar hoor
smerige gore onverlaat
een bruine rat, oh zo eentje die ik haat
'k Zat even buiten
maar niet voor lang
want voor die kornuiten
ben ik als de dood - dus bang
en zeg me…
TEN AANVANG.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
987 En waar ik ieder blad zag groenen,
Ontbloeid der bloemen blij gezicht,
En later achter de plantsoenen
Met elke dag het avondlicht;
De stad met feestlijke geluiden,
De vogels in de' ontloken boom,
Doortoog, als in het wit der bruiden,
Mijn ziel haar schoonste levensdroom.…
de zonnebloem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
730 zelfs krom gebekte vogels
maken ruzie om je vruchten
die kleine grijze pitten,
gedroogd of naturel,
ze zien het heus wel zitten.
je slanke silhouet
werd ooit geschilderd op doek
door een heel bekende kunstenaar toch,
die luistert naar de naam:
Vincent Van Gogh!…
Paradijsvogels geloven in hemels geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Alle levens achter
zich latend op weg naar waar de geest
van een bevrijde vogel niets meer hoeft
voor de schijn; dan in ongrijpbaarheid
en onkwetsbaarheid opnieuw gelukkig
te zijn.
Paradijsvogels, zij zweven tussen hemel
en aarde. Als een kleine zwarte stip, hoog
in de lucht, naar de einder met een eeuwige
nieuwe waarde.…
Barvlieg in Blackpool
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
558 Toch zou ook hier, tussen fluim en rochel,
de vogel in zijn hart hebben gezongen
achter zwarte longen en verwaarloosde bochel,
alvorens hij in zee was gesprongen.
Hij zei: ‘het zijn maar woorden op papier’,
beschreef zijn leven zonder poeha,
maakte van diaree het beste bier,
van wurgnood schoonste opera.…
Requiem en Halleluja
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
538 Als bloesems aan
een dode tak
bloeit Zijn liefde weer
Hij leeft in het licht
straalt in de zon
zingt in de vogels
kleurt de bloemen
spreekt uit liefde
in de glimlach van
een medemens
en wij voelen
het ontwaken
van de lente
de drang naar leven
en wedergeboorte
die Zijn Verrijzenis
heeft gebracht…