Alle inzendingen over blauw

5616 resultaten.

Sorteren op:

LENTE

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.060
De vogel tjuikt zijn liedje weer, In blauwe dromen ligt het meer, Een zachte wind waait door de lucht, En sterft in ’t woud met flauwe zucht. Hoor! welk melodieus gekweel Stijgt uit der nachtegalen keel, Jong licht schiet door de luchten heen, Jong mos groent op de grauwe steen.…

Myosotis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
Maar in de schaduw van dat pad bloeide iets blauws zo vol van leven dat zelfs een naam gekregen had, die anders deed vermoeden daar barstten rotsen open zodat de wereld nieuw gestart gewoon weer door kan lopen.…
Chatfant14 september 2014Lees meer >

Ontbijtcommunicatie

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Theelichtje met zwarte thee in blauwe pot hij drinkt uit een zwart glas, zij uit een wit Na het ontbijt loopt hij naar buiten, zij doet de afwas en schenkt de laatste thee in zijn glas om 't zelf te drinken, gaat verder met de afwas hij komt binnen ziet het glas en drinkt het op, loopt dan weer naar buiten zij maakt nu nieuwe thee en schenkt…
Ralameimaar25 september 2014Lees meer >

~De Zwaluw~

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 797
Een blauwe engel zet zijn zeilen bij. Met zoutverglaasde vleugels, wijd gespreid. Er moet een ziel gehaald, de hoogste tijd om neer te strijken zonder averij. Hij heeft de dood nog wazig in de gaten. Gezichtsbedrog misschien, ’t is slecht te zien. Zijn oude ogen tranen, bovendien heeft hij het bitter koud.…

Hij zag het licht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 944
Hij zag het licht Zij zag het ook Tot hij het knopje Ineens bewoog Lopend in donker Viel ze over iets heen Maakte ravage Deed pijn aan haar been Licht werd aangeknipt Man zegt; wat nu Zij zegt; ik lig op de grond Wel sodeju Het licht is die nacht Niet weer uitgegaan Zij was bang Opnieuw onderuit te gaan De blauwe plekken …

vriendje

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
hoe jouw zachtheid – altijd teder – langs mijn wangen gleed… langs mijn armen vloeit de traagheid van de tijd, ik koester nog en glijd vol tranen naar omlaag – blauwe druifjes laten vaag een wit bevlekte hemel zien nu dan zonder jou, mijn benen voelen leeg en langzaam veeg ik nog de laatste haren weg, ik leg je in het kleine graf dat vierkant…

Weerzien

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Ik pelde de jaren één voor één uit hun schil draaide elke maand om hun as Terwijl de tijd rozen baarde vroeg ik me af waar jij was Intussen hebben wij Abraham gezien En sjouwen moeizaam ons verleden argeloos tussen twee popsongs door het zonnige terras van Badlust op Tussen bier en wijn keken blauwe ogen ogenblikkelijk verstilde de tijd…

Nog wachten...

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 548
Nog bloeit de linde niet, maar heimweezangen vervoeren al mijn ziel die wacht en zucht tot weldra weer de bloesems vrolijk hangen en met aroma vullen ’t blauw der lucht.…
Adeleyd10 juni 2015Lees meer >

Eenwording

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
als de mensheid neerhurkt om een mateloos verdriet - Hij verbindt ook jou met mij al begrijpen we elkander niet laat staan dit goddelijk feest ik denk wel eens het lijkt me ideaal voor U om met Kerst terug te komen er wordt zoveel gezongen zoveel herleefd behalve dat boven de aarde ligt een blauwe wereld eeuwige dansvloer sla!…

Soep

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 835
Blauwe vlammetjes dansen onder de pan. Malse soepballetjes laat ik zwemmen. Prettige vetoogjes komen bovendrijven. De geur van mijn jeugd stijgt op. Mijn oude moeder komt tot leven. Aan tafel! Geurig brood wordt gebroken. De pepermolen staat al klaar. Beetje slurpen mag. Moet! Genieten maar! Samen. Van ouderwetse groentesoep.…

De spin en de bij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Ja toen, ja toen hoorde ik een bij zachtjes zingen tussen het blauw van de seringen, tussen goudkleurig en vermiljoen, tussen wat haar lokte in het groen. Ja toen, ja toen heeft het werken de bij ertoe verplicht het zoet te zoeken in het ochtendlijke licht.…

Kleine grutters, grote grutters

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 870
Zoveel smaken, zoveel merken; het blauwe mandje vult zich met de keuze van een geveinsd fatsoen. Klanten kiezen, klanten keuren met een koninklijk gezag de middelen die ons leven voeden met de dag.…

waaiende kleuren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
Ik zou hem aan flarden rijden Ik bons tegen mijn doek, maar hij wijkt geen centimeter Ik moet het met lege ogen aanzien hoe hij me mengt met rood blauw of geel. Angst heb ik wat er met mij zal gebeuren, ik op mijn eentje met al die kleuren. Mijn borstel wrijft gretig in de poriën om mijn kleur niet te doen vermengen.…

dromen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 550
koude of warmte geborgen ik zie vlammen die vervliegen uit brandend hout dat haast tot as is teruggekeerd en kijk in de haard naar mijn jeugd waar ik met het woud was vertrouwd en zinnen zocht uit woorden die takken mij hadden geleerd uitmondend in klanken van toenemende vreugd ik zie nog kronkelende wortels van de blauwe…

Onverwachte weersverandering in het zuiden

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 819
het begon vanmorgen zo mooi een hemel blauw als azuur kersenbloesem glinsterend in de dauw eerste bloeiende amandelboom stond fier te pronken in de zon bij een oude vervallen tuinmuur doch 's middags veranderde het weer donkere wolken kondigden zich aan weg was de zon waarmee de dag zo vriendelijk begon tulpen bogen hun koppen…

Afscheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
Stalend blauw dichtte hier de lucht. Ruisloos klapten vleugels tot een vlucht, in waar hij zich op afstand nog zag staan. As tot as. Zo simpel, zo ontzettend waar. De klokken klonken dof, resoneerden traag, zeiden “kom”. Als een teken van, een klein gebaar, keek hij nog een keer weerom.…

LENTE.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 906
De verre heuvels liggen dof te blauwen, Een donker waas ligt om hun kruin te dauwen, De vogels lachen luid met klare klanken, 'k Ontvlucht de stad en vlij me op groene banken.…

Vreemde maan, vertrouwde wol

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
In de stad ben ik weer door grenzeloze noodzaak zie ik een blauw schijnsel door de gordijnen van een vreemde maan die de nacht straalt wind waait emoties over spiegelende meren een stille ik in jou wandelt over water geluidloos het hart, vol sentiment gaat hevig te keer mensen zijn onderweg er is geen alternatief voor onderbewustzijn…

Zelfoverwinning

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
Ze stond weer vlees te snijden in de Albert Heijn en haar korte kapsel was ineens groen geworden door een foutje, zei ze me, want het moest blauw worden, op zijn AH's. Als kind schommelde ik met mijn vriendin Margriet in de achtertuin van haar huis. Nina gaf me weer even dat zalige gevoel van de onschuld van de kindertijd terug.…

Voorkamer van mijn hart

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Op de boulevard gedurende de herfstavond verlichten de lantaarnpalen tijdens het blauwe uur mijn schaduw terwijl de golven tegen de rotswand slaan. De oostelijke wind verraad mijn lichaamshouding terwijl mijn bloedsomloop jouw intensiteit omarmd om de deur van mijn kamer te openen in het kloppend orgaan.…

Verlegen rood

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
Langs de kade zie ik het overzicht dat naar jou leidt de helder blauwe lucht ademt jouw reinheid getekend door schapenwolken die duiden je ademhaling wat zo aandoenlijk blijft bewegen in mijn herinnering. Dat gevoel is wat ik vanavond weer omarm om je verlegen te laten kleuren tijdens zonsondergang.…

Zomerbloei

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
Velden bepareld door dauw en zonneschijn Omzoomd door blauwe nevelige bossen Daarboven zweven wolken als witte trossen Boven ’t water zwermen insecten groot en klein Geen schilderij kan zulk een schoonheid tonen Van kleuren geuren en duizenden bloemen Bonte tuinen waar honderden bijen zoemen Bomen en struiken waar vele vogels wonen.…

Over leven

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 625
Omdat de zon opgaat, blauw, rood en purper. Wind mijn huid raakt, de regen in mijn gezicht slaat, zacht huid afstroopt in hete rode streepjes. met kleine metalen haakjes. Een vlieg in mijn gezicht blaast, haren opwaaien, eksters uit bomen, zwarte kraaien.…

Herfstcharme

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Als doorzichtige tule over weiden Bestrooid met stralen blinkend goud Komt vanaf ‘t water zich verbreiden Vult met zilverstralen ’t schemerwoud Drapeert in plooien verre landerijen Golvend op een zachte koele wind Terwijl in bos eerste blaadjes zich vlijen In warme herfstkleuren reeds getint Overdekt door blauwe hemelboog Waarlangs de witte…

verre echo's (3)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
hoog boven de dampkring draait de ruimtereiziger elk anderhalf uur een keer om de aarde woestijnen gebergte oerbossen en oceanen vanuit de ruimte overziet hij het allemaal: de wereld waar we wonen de aarde is een fragiel blauw bolletje waar de dampkring als een dun schilletje omheen hangt een verre echo uit de kosmos…
J.Bakx5 november 2017Lees meer >

Foto met opkomende zon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
Het donker van het voorplan zet zich krachtig door in rijzige, stevige stammen, hun takken afgetekend tegen een almaar duidelijker blauw. Op een zandweg buiten beeld, staan de wandelaars, centraal onderaan. ‘Mooie foto’, zegt mijn zoon. ‘Met mijn ouwe C2-Nokia’, zeg ik. Hij fluit verbaasd.…

Zaterdagavond

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 876
Avond; aan de bleke blauwe lucht, zie Hoe 't bloeisel van de sterren stil ontspruit, Ach: nu vieren vromen de Sabbath uit Met wijn en wierook, licht en melodie. Mijn Vader schenkt de wijn over de randen Van zijn beker, teken van overvloed; Hij ruikt de specerijen scherp en zoet, En zegent het licht met geheven handen.…

In stil bewegen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
vandaag ontbrak de warmte die altijd verbinding bracht in optrekkende kou was blauw het licht dat alles overheersend was kilheid spiegelde nog net geen vorst op zwaar beslagen ramen muts en das ontnamen mensen wat toch zo herkenbaar was rode wangen en een fris gezicht dat guurte kent uit noordooster tegenwind diep weggedoken…
wil melker2 december 2018Lees meer >

De dood en de duik!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 634
Als ik naakt een duik doe in het Marnix-zwembad te Amsterdam fier, fris en frank warm voorgedoucht ontdaan van stof en stoffelijkheid denk ik aan mijn dood , mijn sterven denk ik, zou het zo gaan, zal ik zo vergaan zo aangenaam, zo warm, zo oerstil, zo behaaglijk zo lief, zo mooi, zo blauw, zo schoon, zo fijn, zonder pijn, verdriet, angst…
Jean Fermate20 februari 2019Lees meer >

slechts de openheid van een vrijmoedig hart

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Mijn beter weten kleurde immer blauw. Totdat jouw empathie mij nieuwe vreugde gaf; mij minder pijnigde door jouw trouw, om het willen vergeten van de kilte in berouw. Een empathisch invoelende stelt doelen; tast de ziel af voor een nieuwe start. Ook jouw tastzin kent hier in geen grenzen; slechts de openheid van een vrijmoedig hart.…