29672 resultaten.
Een winterlang
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.180 Donkere handen strelen
door krullende haren
voorzichtig wordt
een zilveren ring
aan haar vinger
geschoven
uit genegenheid
is liefde gegroeid
een winterlang
zegt ze
aarzelend
ja een winterlang
beaamt hij
en de wind
vlecht twee tranen
te samen
tot een lint
van weten
de maan
vangt het liefdeslint
en laat rozen bloeien aan de hemel…
Aan de haal met de dood
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.333 Jij aan de haal met de dood
die jij herkende in een leven
vol levens en waar het sterven
neigde naar verrukking in ogen
die de angst tot aan de hemel droegen
je rode haren die met de jaren
verkleurden tot aan het oktobergrijs
waar jij je fiets voor eeuwig in etaleerde
evenals jouw rode pull-over
met de smaak van paardenworst
strijdmakker…
Scherpe driehoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
670 Rechtlijnig kwetst zij teveel mensen
met haar scherpe heilige driehoek
waarin liefde soms verdwenen lijkt
de wereld vernauwd tot een boek
je komt er wel achter
het leven is toch niets
de heer is mijn herder
besluit zij dan zachter
je kunt wel een goed mens zijn
maar toch nooit voldoende
als het belangrijkste ontbreekt
mis je de hemel…
Het omgevallen leven
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.172 hoop zou gloren
een vluchtig verlichtend moment
dat de liefde opnieuw werd geboren
en dat ik alsnog word bemind
nu gloort er slechts nog herfst
in de sintel van mijn kruis
en worden herinneringen ververst
in mijn te vroeg gestorven huis
doch de dood is geen dader
maar het slot van een gesprek
het zijn de woorden van mijn vader
- de hemel…
Breekbaar?
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
540 Tijd verschuift met dons,
bepaalt het gewicht van
ruïnes, steelt vuur uit
hemel en harten, waarin
blikken zijn versluiert,
golven vonken breken door
vanuit de ruimte, als wolven
land en zee bespringen, een
witte meeuw vangt zilte
wind in een oneindige geeuw.…
Winterpijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen
De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen
De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen
Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen
De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen
De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven
Een tango…
Ode aan mijn drumleraar
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
3.508 met drummen
'k Ga wat tikken in de tijd
Dromen, tja, dat kon ik al
maar mijn ritme bleek ik kwijt
Uren, dagen aangeslagen
Zenuw, zweet en angst verjagen
Ben van die man gaan houden
die weg doet al het oude
Genadeloos, hij die kijkt
en door mijn schaamte mij de handen reikt
Tel seconde na seconde
Ik dwing me in de maat
Ik zie mijn hemel…
DOORRIJDEN A.U.B
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
657 De lucht is lichtblauw
met schaapjeswolken
op mijn rug liggend
val ik in diepe slaap
de hemel opent zich
een lange weg met helder licht
lokt mij, de eerste stap
zet ik trillend,nu zweef ik weg
zie duizenden mensen
ze zwaaien en roepen
doorzichtige lichamen
uiterlijk vol met aardse tekens
ik kom nu in een bundel licht
die mij doorgloeit…
het heelal is een mystieke wereld
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 zachtjes droom ik weg in de volle maan
waar woeste golven de nacht omhelzen,
waar de wind het water even streelt
als een fluwelen nachtgordijn
dansend laat het licht de sterren gloeien
in de nacht vol passie en gevoel,
waar het toneel bespeeld wordt door de
vallende sterren uit de belichte hemel
want, het toneel is zo gekleurd door
het…
Maanverlicht
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.295 't Licht streek contouren
Jouw maanverlichte huid
Jouw ogen glanzen
Dansend vuur
Hemelse twinkeling
De schittering in
Schoonheid
Heerlijk jouw lijf
Jouw weelde
Zo puur
Nacht van verlangen
Jouw maanverlicht gezicht
Gracieus en sierlijk
Zacht gekust
'k Voel jouw genegenheid
Mijn handen strelen
Zachtheid
'k Wil mij in jou
Verliezen…
Joie de vivre
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
597 als ik kon
zou ik je stem uit de vijver vissen
bemint op zachte snaren
vol van klanken in vrouwenoren
aan een stille blauwe hemel
wil ik je toezingen
jouw naam
geeft poëzie aan ‘t leven
dat laat mij geloven
langs de dreven van flora en fauna
van het seizoenbeeld, van adem
in een stille ruimte
en aan het kind in mijn ziel
zal ik zeggen…
Zacht als de maan
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
845 .in woorden omdat
schrijven haar altijd
ademen liet
zij werpt haar
netten uit, vangt
verdronken zinnen
verhalen van vroeger
woorden die drijven
op golven van verdriet
laat los wat nog
wil blijven in haar
nachtelijk schrijven
waar flarden waanzin
komen en gaan
uit heimwee verlangend
zacht als de maan
bleek en stil
aan een hemel…
Familie-dag
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.312 En voordat de hemel
vol staat met sterren
die ons die dag gadesloegen,
rijden we voldaan en slaperig
naar het familie-huis.…
Firmament
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
836 Tekens als ik naar de hemel kijk,
dat prachtige firmament
Vraag ‘k me af, hoe groot het is
Of ‘k de sterren die ik zie,
allemaal bij naam herken
De enormiteit van het grootst luchtruim,
verwonderd me keer op keer
De sterren stralen vooral bij
een heldere lucht telkens weer
de donkere lucht weerkaatst terug
op aarde,
de sterren…
Gedrevenheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.057 Een hemel van verdriet
doemt zinloos aan ons op,
je bange hart vertrouwt het niet,
dat hoor ik aan je klop
op deuren die niet open gaan,
al peins je nog zoveel,
ik weet, jij blijft bestaan
in zuiverheid, een eeuwig deel
waarvan je droomt.…
Schemerliedje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.704 De hemelen duisteren,
Maar klaar glanst hopen en herinnering:
Lieveling, lieveling !
Kom in de schemering.
Handen zullen teer strelen,
En aan uw oor de hele
Hele stille fluistering:
Lieveling, lieveling!
En aan mijn wang uw hoofd gevleid.
Om mij de warme zaligheid
Uws adems ; en een tinteling
Licht in uw ogen.…
Eens zal God verschijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
628 Er zal een nieuwe wereld komen
Een hemel op aarde is ons toegezegd
Zoals het in de Bijbel is vastgelegd
Iets heel moois om van te dromen.
Als die grote dag zal aanbreken
Dat Gods beloften in vervulling gaan
En ons werk op deze aarde is gedaan
Dan zal het ons aan niets ontbreken.…
geweven in de aard van een depressie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
537 de geur van zweet sterker
dan de gang van de laatste ronde
in mijn goede jaren wanneer ik gewonnen
mijn hoek opzocht en het geronnen bloed
met de handschoen van de bovenlip schraapte
de pijn was niets bij het nu beleden leed
wanneer ik gestrekt op het canvas de hemel
in mij probeer te dromen en de laatste blauwe
lucht tracht te drinken al…
Houd mij bij de hand
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
708 Houd mij bij de hand en blijf bij mij Heer
En wil mij leiden door elke donkere nacht
Totdat eens het hemelse licht mij wacht
Daar waar ik altijd mag zingen tot Uw eer.…
FLIRTATION
gedicht
2.5 met 107 stemmen
29.642 De ganse stad zwicht in mijn vuist
en om de hemel niet te schenden
moet ik mij fluist'rend tot u wenden
in woorden hondervoud gekuist
Wij zweven in de kleurenwand
van berstensmooi zeepbelgedroom
Ik manoeuvreer - en gij laat loom
alle verantwoording aan kant
Wanneer wij op een klip vergaan
zal ik u trouweloos verlaten
Ik kan uw liefde…
Het gekende aan een keten vol liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 waarin onze vingers haken in het steengruis
van onze verbintenis, die een deel van ons
leven herinnert in hoop en vrees
monumentale gedenken, de hoeksteen
van ons tweeën kunnen we dichten
in een perkamenten boek, want oud
worden is een keus maar het gerezen
verdriet watertandt in een drieluik van besef
we zagen akkers die doodgebloed
de hemel…
Als een kerstmysterie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
681 *
onder de oude
middeleeuwse toren
sta ik even stil
als de bejaarde slag
het Angelus laat horen
*
zij is een roepende
over winterse velden
met statige galm
zonder dat men haar nog
ziet als hemelse bruid
*
gedragen door
een stenen verleden
en echoënde psalmen,
naar verluidt
*
maar…
Het turks kromzwaard
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
564 Aan de hemel
bijna volgelopen met inkt
zagen we de maan
die op een volmaakt Turks kromzwaard leek.
Een koor van engelen
bedekte met hun gezang
de vleselijke rivier
van onze naaktheid.
De horde van reusachtige viervoeters
deed onze lijven
van binnen dreunen.…
engelenmomenten later
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.615 besuikerde cherubijntjes
spreiden hun vleugels
sparren door ijspegelende ruiten
op poederend tapijt
maar later veel later
na oliebollen en wafels
pruttelende ketels
en glimmende ballen
engelenmomenten later
de stilte voorbij
zullen hyacinten en krokussen
dwars door de witte pracht
de hemel in komen steken
kleuren verspreiden
een…
waar we waren
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
613 vreemd blijft het
om het bed te zien
kussens liggen stil, haast gerangschikt
als museumstukken in een eigenaardig, oud licht
het wordt koud, killer dan buiten
ook dit schrijven kost meer tijd
zoals de weg langs muren
en loze lakens
het doet pijn
wanneer jij beweegt in een veranderde blik
en ik vecht voor eigen recht
de hemel leeft met…
De tijd kort
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
551 ja we worden ouder
zeg ik telkens als de nacht
zijn vrucht werpt en ik hongerig
het gezalfde tot me neem
de dood leidt terug en spreekt
de tijd tegen, de tijd die alsmaar kort
er is geen wetenschap in deze allure
van een plaatstalen aarde
soms ben ik zwak en mompel
een gebed, maar het is niet waar
dat de hemel splijt voor onvolkomenheden…
Zijn we vergeten?
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
852 door dreiging
in verre landen
welt de onrust op
zijn we vergeten
dat het as sneeuwde
van verloren zielen
die tussen hemel en
aarde blijven zweven
zijn we vergeten
de hologige wezens
die verdwaasd keken
toen de vrede kwam
hun "weten" diep
weggestopt op een plek
waar geen licht schijnt
zijn we vergeten de
woorden die toen
gesproken…
Bitterzoet verlangen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
612 te lezen
en te verdwalen in de tuin der lusten
Er was slechts één zomer
zonder zwaluw
waarin ik blauwbekte van de kou
Je kwam onkruid wieden, zei je,
maar een dag werd een jaar, een leven lang
van omploegen en opnieuw zaad verwaaien
Tussen sterrenstof en nog te ontdekken zonnestelsels
Mijn schoot is nu een poort
naar een nieuwe hemel…
beminnen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
971 Onder de zwartfluwelen hemel
met pailletten van miljoenen sterren,
bemin ik jou in deze en andere nachten
maar slechts in gedachten
want jij bent ver.
En in het licht van de zilveren maan,
voel ik hoe jouw handen gaan en met mij spelen,
geheime plekjes strelen,
langzaam plagend , steeds meer vragend
en genietend van elkaar.…
Zoals een man zijn weg zoekt
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.309 onderweg naar liefde
ervaart hij zicht
op hemel en aarde;
het verlangen naar morgen
onderwijl hij het sterven baarde
uitersten
van binnenuit
grenzeloos gebonden
aan geest en eeuwige bruid
ogen puilend
als sprekende monden
onder een donker gerande einder
het gezicht
is als een doorzichtbaar vlies
over schreeuwende voorbije
korte…