5945 resultaten.
‘villa’
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 gebakken ballen van grasgehakt
gestampte voorjaarskelkjesricotta
voorafgegane rododendronbonbons
drilpudding à la lamium purpureum
‘whatever’
zolang ‘t bier hier koud geschonken wordt
onverzadigbare zwarte blaadjes doorwaaien
de naalden honderden winden terugvinden
zwaaien de groene vingers breed begrijnsd
tot het ‘mothership’ gevlogen is…
Verbatim
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
398 s te gaan storten
wil ik mijn woorden juist niet
in gaan korten
maar botvieren totdat het
in je ziel
een kundalini vormt, van
kruin tot hiel
tevreden stemt, aan peace
of mind gepaard
in rustig water minder
onrust baart
Doch laten wij de shortcutgeneratie
millennials met laptops en
burnout
niet overslaan, ze heeft het al
zo koud…
ALS JE REGELMATIG WAKKER LIGT: EEN VRIJBLIJVEND ADVIES!!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
389 begint de slaap te dazen in mijn hoofd
ik leg dan mijn hoofd en lichaam ter ruste
pak de knuffelhond en een vers kussen
laat de thee koud worden, wordt zelf warm
dan gaat het denken over in gapen, dromen, in slapen!!!!…
EEN MAANDAG VAN NIKS, NIKS AAN, NIKS GEDAAN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
347 Had er wel naar uitgekeken
een nieuwe week
maandag er lekker tegen aan
maar er was geen maan
er was geen zon
gelukkig geen regen of sneeuw
het was wel koud
van vries- tot waterkoud
snel met de hond weer naar binnen
de telefoon: van de fiets gevallen vriendin
snel met de auto ziekenhuis: foto maken
gelukkig schouder niet gebroken; mitella…
Wanneer natuur zich terugtrekt
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
610 De bomen staan als in een
groepsstilte, hun takken houden de koude wind zachtjes tegen.
Ik voel de resonantie van
hun serene aanwezigheid die door hun
hout snijdt. Het ontbreken van fladderende bladeren
is een opluchting voor mijn zenuwen, een kalmte zonder afleiding.…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Om deze bezinning, die in de koude nacht eindelijk werd gevonden,
Door het hele komende jaar in onze harten blijft verbonden.…
Faëton
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.454 ondergang
je stort neer en spat uiteen
in stukken en scherven en sporen
je vlees uiteengereten
je bloed verspetterd
je woorden verstomd
geen enkele paardenkracht kan je
weer terugbrengen
die beker laat ik jou voorbijgaan
galopperend over de melkweg
de sterren verbaasd als eierschalen
te hoog
te laag
lager
laagst
het werd donker en koud…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Blauw op kale tak
stille hartslag in de kou
leven wacht zachtjes
In de wintertuin voel
ik hoe verstilde aarde ademhaalt
onder het koude kleed, hoe alles wat slaapt
toch beweegt, en ik herken datzelfde sluimeren in mezelf.…
Een Dag Die Gewoon Zichzelf Mag Zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
474 En dan naar huis, gewoon
liggen op het gras,
glimkijken
naar de felblauwe hemel,
die niet té felblauw is,
het gras dat niet té koud of té nat is,
geen scooter die snijdt als een mes
door de tijd of een straal-
vliegtuig door het frame,
een koekoek mag wel, een meeuw.…
Sepultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 De zaal koud.
Jij al verder
dan ik kon volgen.
In mijn hand mijn brief.
Niet gedeeld. Niet voorbereid.
Inkt die al wist dat ze zou blijven
waar jij ophield.
Dit is een afscheid, schreef ik.
Maar jij zei niets.
Woorden zonder stem
bleven liggen.
Ik las hardop.
Mijn stem brak
waar jij ontbrak.
Niemand keek weg.…
Leonard Cohen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
8 Jij zong van zusters die genade brachten,
van Marianne, die bleef in het vaarwel,
van hallelujahs, koud en gebroken,
en van vogels op een draad
die in hun eigen val vrijheid vonden.
Jij hebt de pijn niet weggevlakt,
je hebt haar zachter leren zingen.…
Zilt…
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 Wind trok aan haar losse haren
een koude hand gleed langs haar gezicht
zij fluisterde zijn naam, sprak een stil gebed
en bleef daar uren staan.
In het donker en de stilte
hopende bijkans, de mast al te herkennen
maar dat was slechts een mirage
een zilte morganadans……
Het millenium voorspeld - Brooklyn Botanic Garden
gedicht
3.0 met 21 stemmen
8.486 Dit lang koud voorjaar kan geoogst vandaag.
Bomen nog in de knop, maar wat nu bloeit blijft na:
goudgele struiken, bruidstooi voor magnolia's.
Eenden op het water waar karpers zijn ontwaakt.
Een grote donkere vrouw loopt een ander pad.
Paasbest geklede, donkere kinderen spelen in het gras.…
Gebroken Zuil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.341 van een vals koor
Gekluisterd aan een hemelbed met spiegel
Wordt ze getuige van haar kramp
De gebroken lendewervel
De rechtervoet verbrijzeld
Het gipskorset dat haar omknelt
Het bekken te smal voor een vol kind
Verveling drijft als gifdamp over
Ze vindt de doos met olieverf
Penselen in een oud glas
Ze schetst een zelfportret tegen koude…
stilte voor de storm
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.655 als de bladeren niet meer vallen
kun je zelfs vragen
wat de lengte van zijn schaduw is
of hoe kort
sinds een paar geboortes van de zon
de nachten voor hem zijn
en als hij naar het strand wilt
méns, dan ga ie laat november
aan eind van onze herfst
dan is voor hem het zand niet heet
ruikt hij koud vuur in de lucht
een zweem kalmerende…
Ijsbloemen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.208 sneeuw en pakken ijs
breng ik jou naar je paradijs
je koos zelf voor deze reis
en wees gerust er is geen prijs
Alles zal veranderen vannacht
Alles moet veranderen vannacht
Alles kan veranderen vannacht
De tijd heeft alleen maar gewacht
Ik ben je droom, ik kom vanacht bij jou
Je haalt het toch niet tot aan het ochtendblauw
dus hou je koude…
Niet zonder afscheid
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.151 zomaar zonder afscheid bij me weggaan
Niet zonder dat je van me hebt gevoeld
De liefde die ik van je heb gekregen
En die dus ook voor dit afscheid is bedoeld
Laat bij het afscheid van je horen
Laat mij maar praten als je zwijgt
Dat je mijn woorden nog kan horen
Dat je me ziet als je naar me kijkt
Ik wil je warmte kunnen bieden
Als jij het koud…
Verloren vrienden
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.590 Kan de wereld rondom je zo koud en zo hard zijn;
lijken de deuren naar beter zo pertinent dicht.
Ineens blijken er vrienden niet meer de mensen
te zijn die je kent uit de tijd van weleer.
Ze delen niet langen jou hoop en je wensen;
leggen hoogstaande waarden gewoon naast zich neer.…
Natuur
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.185 Straks rijgt de rijp er zijn pareltjes rond
Dan valt het dons van de sneeuw op de grond
Als een laken zo helder wit en koud
Nu zijn het slechts pareltjes, die men aanschouwt
Tóch moeten deze juweeltjes ook wijken
Als de lentezon weer komt kijken
Of zij aan het werk kan gaan
Om nieuw groen te doen ontstaan.…
Moeder
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
2.219 Moeder zijn dat ben je je hele leven
Je houdt van je kinderen en probeert ze van alles mee te geven
Maar eens dan stopt die verantwoordelijkheid
Altijd te vroeg, nooit is er eigenlijk tijd
Om alles te zeggen wat je wilt
Plotsklap is het leven verstilt
Je kinderen, daar waar je zoveel van houd
Staan even alleen, hebben het zo verschrikkelijk koud…
draaikolk
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.859 it net de kâlde orka’s
dy’t it spatwetter opwielen
mar de wyte weach fan soannen
draaikolk
de kist glijdt over de deinende deemoed
van de kabbelende mensenzee
ik had overal vrede mee:
het regelmatige spelevaren
het onverwachte zwerven
het reven van je gelijk
toen ze uit het schip trokken
en jij moest vergaan
waren het niet de koude…
Begraafplaats
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.635 Knerpend grintpad koud en kil
Marmeren stenen verweerd en stil
Treurwilgen langs een groene heg
Gestorven geliefden voor altijd weg
Rouwende mensen geheel ontdaan
Gebogen hoofden de ogen betraand
Eind van een leven het aardse bestaan
Alles voorbij waarom moest het zo gaan
Eeuwige rustplaats wachtend op niets
een laatste groet of is er toch…
onrust
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.651 boze gevoel
Die aanraking, warm, heet
Het voelt als warm water
Dovende vlammen verdreven
Niet meer voelen, niet meer weten
Verwarring, verdoving en stilte
Haal me hier uit, geef me je hand
Trek me uit deze donkere wolk
Ik voel de aarde tollen
Geen kracht, geen schouder
Een meer vol tranen
Overvloed aan daden, maar geen woorden
Kil, koud…
Volwassen idealen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.758 Als ik later groot ben, dan ga ik buiten spelen
Niemand die me tegenhoudt
En als iemand het toch aandurft, dan zal ik hem bevelen
Al is het zijn zandbak, dat laat me koud
Och was ik maar weer zeven jaar
Met choco op mijn wang
En ranja met een rietje in een plastic glas
Fantasie en vingerverf op het behang
Als ik later groot ben, dan koop…
Onder de helm
poëzie
3.7 met 24 stemmen
3.005 Heten de beulen broeders,
wordt er een zwaard betrouwd,
eer nog de tranen der moeders,
eer nog de lijken koud?
Geen vriendschap, geen vriendschap,
geen vriendschap onder de helm!
Wie met hen hand in hand kan staan
Is in het hart een schelm.
Hoed u voor lange vingeren,
hoed u voor grof geschut.…
Dat meisje Claire
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.381 dat te glimlachen lijkt
de grote tanden wit en bloot
haar hand die troostend
warm eens op de mijne lag
hoofd tegen mijn schouder aan
alsof ik degene was met macht
die haar genezen mocht en slechts
de pijn kon verdrijven met liedjes
strelen en verzonnen verzen
We zongen samen in een park
onder een paraplu gedoken
deelden koude…
misschien had het gekund
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.123 handen
die ’t pure steeds bezoedelden als beest
ook hoop zou er nog zijn
wanneer er zomer gloeide
sprinkhanen zich vraten aan het leven dik
ik zou misschien nog kunnen hopen
was er niet ’t uitgebloeide
van jeugd door oorlogen, onveiligheid en schrik
daarom is ’t in mijn droom reeds herfst geworden
het vuur al uitgedoofd tot enkel koude…
Het donkere licht
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
3.581 De koude lucht weerkaatst haar gezicht
In het raam van mijn ziel
Mag ik dromen van jouw ogen
Waarmee ik de doden zie
Daar waar het groene het zwarte omarmt
Op het glazuur van de kist
Laat ik jou voelen in het nu
Waar niets meer is zoals het was
Jouw lach die niemand meer doet stralen
Slechts tranen in het tranendal
En het donkere licht…
Lentemei
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
879 Lentemiddag, verrukkelijke maand mei
de kersenboom staat volop in zijn bloei
met bloesems wit en fel
de lucht langzaam verstikkend
en in de hemel eerste wolken
een wissel tussen licht en schaduw
en ‘k weet ik hou van jou
Lenteavond in een mei
natuur verbloeit van bont naar bruin
maar morgen draagt zij nieuwe bloemen
de lucht is koel zelfs koud…
Schrijvers en anderen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 koffie en gaan werken
Niet opwindend, toch doen we het
Schrijvers noemen dat Kleinburgerlijk,
en zeggen dat we niet Vrij zijn
Grote woorden met hoofdletter
schrijven gaat over grote dingen
Schrijvers denken dat iemand ons met revolver dwingt koffie te drinken en te werken
Wel, dat is niet zo, we kiezen het vagevuur
Niet te warm, niet te koud…