1030 resultaten.
Verliefd
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.957 Toen ik je zag
was ik verloren
dikke neus, grote oren
en een lieve lach
Daar stond je dan
met hele grote ogen
die nauwelijks bewogen
als een houterige man
Wat ik ernorm begeerde
was je hoofd als een ballon
roodverbrand door de zon
dat me intrigeerde
Ik ben gevallen voor je benen
lang en enigzins stijf
verbonden aan je lijf
en aan…
je naaktheid was niet bloot
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.506 ik heb je eerst ontkleed
de laatste sluiers weggenomen
je naaktheid was niet bloot
je droeg onschuldig roze- rood
ik zocht je ziel
verwoord in ronde lijnen
ik voelde kwetsbaarheid
in zachte strelingen verdwijnen
mijn handen raakten je
met diep en warm verlangen
je lippen openden maar
stilte kon je woorden vangen
we bewogen op muziek…
Winterslaap
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.800 Je bewoog steeds al hoekig
in een figuur die je verzon
in een mankerend kind vind je
jezelf uit, éénmaal of
tot het geen pijn meer doet
als de dagen korten valt
er niet meer zo veel te tellen :
aanraking is nodig leerde je
het was een mooie gedachte, de laatste van die dag
In je slaap vond je geen rust, ook lange nachten
voelen de…
Toen jij me vond
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
946 we lachten
blauwe wangenwolkjes
dicht bij de zee
vielen in armen
van zandgegolfde duinen
langs groetende halmen
en de wind om ons heen
we bekleedden de liefde
met zonzomerse zoenen
onwetend van de woorden
die het tij heel zachtjes schreef
met een mondvol sterren
bewoog jij je schaduw
toen ik langs de stilte
van dromen gleed…
ijs en weder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.685 kon je niet meenemen in het zakje
van mijn vest - Harris tweed
met de hand gemaakt
bij de vijver lag het ijs
in een vliesdunne laag
over helft van het oppervlak
alsof het nog niet zeker wist
van dicht of half open
het pijlkruid, dubbel bloemig
en het snoekkruid begonnen al
groenig uit te lopen
je had hier moeten zijn
want het ijs bewoog…
Anna Fedorova
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
866 louter je naam al en de plek waar je spelen zou
- den Enghel geheten - wekte ‘t vermoeden dat
ons een bewogen avond te wachten stond
vooral jouw jonge, ranke handen die dansend
over de toetsen vlogen en de oude Chopin met
sprankelende klanken adoreerden, laten zich
niet vlug vergeten
net als je Russische ziel die zich in onze harten…
Gezapig als de zoen
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.008 En zonder roeren, dan te voelen hoe mijne ogen
vergroten, naar me uw peerlen-weelde zonne-wijdt,
sta ‘k als een smalle bruid, tot wenens toe bewogen
van vreemd verwachte’ en wonder-zachte zekerheid.…
Vreemde vrouw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
866 Dit is een bewogen moment,
Ik zie dat je van mij houd
zonder dat je me kent.
Tot mijn schrik ruik je vreemd.
Je praat raar en bent
niet als ik dacht
en mijn gevoel zwijgt
dat had ik niet verwacht.
Je bent een vreemde vrouw.…
Marco
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
592 Die arme Marco was geruïneerd
We keken toe en waren zó bewogen
Die ene snik, die traan, die trouwe ogen
..hij had maar 8 miljoen gereserveerd
We doen alsnog wat toen besproken werd
En geven hem een benefietconcert!
----
HILVERSUM - Marco Borsato heeft jarenlang voor miljoenen euro's belasting ontdoken.…
DE LENTE AARZELT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 Zich ééns bewogen?
Krentenboompjes zijn
in hun volle pracht omringd
door wachtende bloei.
Hoort: "Witte lente!"
Een woud van krentenboompjes
of late sneeuwbui?
Op het tuinschuurtje
rimpelt water tussen grind
onder seringen.
Bij dichte hondsdraf
en verstrooid paardenbloemzaad
glanst nòg laat speenkruid.…
zelfportret
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.141 ik vroeg een schilder
naar het maken van zijn zelfportret
wat hem daarbij het meest bewoog
hij liet een spiegel zien
maar ook zijn leven
wat zou een dichter doen
al kijkende zichzelf beschrijven
of louter zich van prototypes
gaan voorzien zoals
gepassioneerd verteller
dromer, filosoof of troubadour
misschien wel humorist, een realist…
Groen grensgebied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
626 ging goed’
(en weer een warme lentenacht
bracht dit zo nabij)
herinner jij je nog, hoe zalig de gedichten waren
voor het oog op het vlinderspel van het leven
er was geen geleuter meer
tussen ons
jij raakte charmant de liefde aan
verfrissend op bloemen en bomen
door de groene nacht
heerlijk en stralend steeds nabij
over wat ons bewoog…
Met een dodelijke vaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 geen blad bewoog
de lucht was loom
en zwaar beladen als
in een hoofdpijndroom
voelbaar hing de
stilte om ons heen
in een klamme greep
van niet verroeren
de klok tikte
steeds luider
de seconden af als bij
het wachten aan een graf
een flits verscheurde
het donkere gifgroen
de donder knalde raak
onze actie kwam te laat
in brekend…
één met de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 denkend loop ik luisterend
naar de zachte wind
onverwacht bewogen door
een sprankelend springend hert
in vlucht voor waargenomen onheil
ik kijk hem na
verrast en ook nog gissend
naar de reden van zijn angst
en van zijn bliksemsnelle sprong voorruit
en van de dreiging in zijn blik
die worstelt met een koele denk
alsof zijn weg gepland
zijn…
Proberen blijft mooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 onzeker alsof je vertraagd
op te zware vleugels gaat
en elke slag in alle vezels raakt
pijnbewust en moeizaam bewogen
behoedzaam alsof je gewaagd
een verkeerde weg inslaat
en elke stap zes prenten achterlaat
doelgericht en beraamd gelogen
ongeremd alsof je behaagd
het hart zijn slagen laat
uit elke zin de eigen vlammen praat
aangezet…
Ik ging daar naar een winkel
gedicht
3.0 met 10 stemmen
6.663 Ze konden mij daar niet verstaan,
dus wees ik kleur aan, zweeg hoe hol,
boog ik hoe rond, trilde hoe licht,
bewoog ik hoogte, lengte, breedte.
Ze zeiden: wiewie wiewiewie
en legden heel hun toonbank vol
met veel wat ik niet wilde.
Ik moest naar huis terug. Ik moest
er woorden bij.…
Opgebrande liefde
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.615 Hoe jij me leeg zoog
hoe mijn ziel zich ook
ooit
vanuit zichzelf naar jou toe bewoog.
Uiteindelijk voelde ik mij machteloos,
deze weg waar jij heel bewust voor koos.
Jij vernietigde uiteindelijk dan ook mijn wil
ik geef toe, 't werd van mijn kant uiteindelijk...
dan ook echt,
- te stil -.…
Grote en kleine schoenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 We vergaten wat ons heeft bewogen.
Andere wolken zijn weer aangewaaid.
Wees nu stil en ga liggen in het gras;
je kijkt naar de hemel die toen bestond.
De schaduwen strijken over de grond.
Je bent nog steeds het kind dat je ooit was.…
Vlinderpracht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 Vrij van negatief
positief bewogen.
Zo licht van ziel,
geef mij wat mee.
Van aarde tot lucht,
in watten van wolken.
Leegte in ziel en geest.
Gewichtloosheid van lichaam.
Puur genieten van het niets.
Alleen vrijheid van vlucht.…
DICHTEN: SLUIMEREN.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
912 Zoals een kind dat zich ontkleedt,
Het glimlacht naar 't vergulde raam,
Het vouwt zijn helder lijfgoed saam
En zoekt zijn sponde, slaap-gereed,
Zo is mijn dichter, ook hij legt
De last of van den langen dag,
Tot hij, getooid slechts met zijn lach,
Stil luistert naar wat sluimer zegt,
De sluimer, een bewogen boom,
Die tot een…
Koorts
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.387 't Behang bewoog.
En 't haar van 't zwaar bewimperd oog.
Wat vloog
De ruimten door?
't Zal morgen zijn
Of 't niet bij nacht zo hard met zwepen
Geslagen had. -
Zie door 't gordijn
De geesten in hun koude schepen!
De takken schaven aan de randen
Van 't venster. In de verte fluit
Het altijd helder langs de landen.…
Golven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Van hoge,lage
van waarde
in onze zoektocht
langs aarde
gras - en kruidenrand
van het evenwicht
Het is
soms even
'n stil water
vervat
in woorden
een gedicht
Door wind
niet aangeraakt,bewogen
...onberoerd
Maar wind
wakkert aan
rimpelt het papier
Laat zich gelden
wij....…
Taal van je lijf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 jij tikte
het ritme
bewoog handen
om de melodie
in je hart te
doen landen
danste met
een lach op
woorden die
jij in zinnen
hebt uitverkoren
tot dit gedicht
ogen knikten
een feilloze
choreografie
in de ruimte
waarover jij
kon beschikken
felle lampen
belichtten de
curieuze accenten
die jij gaf aan
de sprekende
taal van…
Ik moet het doen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 Het bewoog op de gekende wegen.
Het werd weer helder,
ik had teveel gezwegen.…
Bol gepramd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
389 rood bewoog
de spraakwaterval
van hoog naar beneden
nooit even stil en
tevreden over het
spraakmakend heden
hoog opgezeild
klapperden oren
steevast verleden tijd
strengden ogen
de te volgen route
zonder mededogen
het boegbeeld
sneed bol gepramd
regelmatig de zelfkant
pas toen ik
je kuste verstomde
jouw vocale energie
met…
Galileo Galilei
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
579 Wetenschap en aarde heb je bewogen:
je wordt door iedereen geroemd.
Formeel mocht je dan buigen,
“bewegen doet ze toch!”
Hun dogma viel in duigen.
Geloven zij nu nog
dat de zon om de aarde draait?
Potverdomme en verdraaid!…
Een leven met een lach
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
427 Bewogen leven houdt de humor hoog.…
Vrijheidlievend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 aangenaam
ben helaas
geboren zonder
vaste woonplaats
ook geen
naam
zeker genieten
doe ik
wiegend op
een tak
bewogen door
de wind
voeding ontvangend
van blaadjes
ben vol
energie gelijk
een kind
oranje snavel
witte kraag
lichtgrijze rug
en vleugels
zwart gekleurde
staart
mijn vrijheid
in deze
beeldschone natuur
is goud…
Laat maar gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Laat nu maar gaan,
je bent niet meer die je ooit was,
door wat je omringt bewogen
beweeg je je onzeker tastend voort,
jouw stem wordt steeds minder gehoord.
Laat het maar los,
want hoewel zelf onvergetelijk,
ben je bijna alles vergeten,
je bent er nog omdat je in ons woont,
ook dat zul je niet bewust meer weten.…
Die dit leven liet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 donker
en voller werd
dat kijken
verdween in
ogen die bijna
niets meer zagen
in vervagen
probeerde
te contrasteren
met het wit van
schaduw maar er
was te weinig licht
heb de penselen
en het mes
weggelegd ben
het leven met
warmte gaan strelen
maar de
warmte die
er was bleek
te weinig om
nog te leven
onder mijn
handen bewoog…