925 resultaten.
Droom
gedicht
2.9 met 482 stemmen
118.094 En ogenblikkelijk stonden we stil, zijn mond
boog zich half open neer, ik richtte
mijn gezicht omhoog, de zekerheid
van kussen en omhelzen was er toen
ik wakker werd en is er nog altijd.
-------------------------------------------------------
uit: 'De oude kustlijn' Nagelaten gedichten, 2002.…
DE DIENAAR
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.154 Ook ik, al mocht het schijnen,
Dat ik slechts om mij zelf bewoog, -
Al trek ik schijnbaar om mijn tijd alleen de lijnen
Van een nooit af te wenden boog.
Ook ik draaide in mijn jeugd en wend me nu gedurig
Om beide: om ’t Zelf en om mijn Tijd: -
Ik ben noch slaaf, noch vrij, en geensdeels wispelturig
Maar twee en een in werklijkheid.…
Wolkenmantel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
490 mijn denken vliet
met versnelde stap op natte straten
het water draagt schijn
zwijgt waar de boog hangt
in late lenteschemer
strak gebogen
mijn woord is moe naar het woord
poëzie verblauwd
(en al wat daar nog tussen ligt)
schijngolven vervloeien
spatten uiteen
tot op mijn mond in de straten
voor mijn oog
een wolkenmantel dekt warm…
Bomen van Dichters
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
853 Bert sprak zichzelf een lus toe
hij ging op zoek naar een boom
een mooie boom
en de dingen die hij kwijt was
onderweg verkleinde hij
liefde tot woord, tot eisprong
ongewenst, donkerzwart
zoals de houten vloer
en de harde kneepjes in zijn
moederloze wangen
Bert stapte in de lus
boog het hoofd en het verschil
hij werd dichter van duizend…
Het gaat zoals het gaat
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
619 winter begraven
voor een lange tijd
zoals altijd, klinkt er een nieuw ritme
er rankt een warm requiem
dat door elk leven vleit
het oerwater ritselt aan ‘t kozijn
het gaat zoals het gaat
onder blauwe lucht
stijgt er een zuivere echo
over de landouw
ook wanneer het schemert
om de hoeken van dit oude huis
zingt elke pluim
nog voor de boog…
Winterdag
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.204 De wolken dreven wondersnel,
De bomen bogen naar elkaar.
O mannenliefde! o wolkenspel!
Luid sloeg mijn hart, van weemoed zwaar.
Fel blies de kille winterwind
De loverloze lanen door.
'k Had willen wenen als een kind,
't Was of die wind mijn hart bevroor.…
Anders niet
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.429 Weg woei de wind over 't groene koren,
zonneblank bogen de halmen neer
ach ! anders niet dan wat licht, verloren
in wuivende aren,
wie vindt het weer?
Dat zal niet zijn dan een woord verloren,
op stofwitte wegen een bloem, niet meer.
Weg woei de wind in het zand de sporen,
ritselend vielen de regens neer
maar ach !…
In pose voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Zij liep in pose voorbij
Haar voetstappen klonken helder
in de holte van de maan
Met haar verdriet onderhuids
laat zij mannen slechts verlangen
met heel af en toe
Een mooie pijl van de boog
die in een wirwar van woorden
trefzeker
Zonder twijfel of veel angst
Met veel passie en goed gericht
doel heeft getroffen...…
Ze nam en zwolg hem in
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.768 Ze nam en zwolg hem in, ìn hare ogen,
En sprong vooruit en greep hem en gedogen
wou ze niet dat hij sprak, ze drukte hem
De lippen met de hare toe, hun stem
Werd niet gehoord, heel lang, ze zat dichtbij
Tegen hem aan en boog zich, en voorbij
Zijn borst, haar hals omhoog, stilde ze zo
haar dorst, soms snikkend en ter nauwerno
Ademend.…
Legionair.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
606 een boog met zwarte pijlen
schittert door mijn doorrookte ogen
ik ben gevallen in de zwarte aarde
en wacht op het naderende lot
dat de verliezer zal ondergaan
als slaaf verkocht of afgemaakt
door de noordelijke barbaren
mijn helm heeft mij verlaten
mijn zwaard achtergebleven
in mijn laatste gevecht
het spookt door mijn hoofd
een…
De hemel kierde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 jij wist
als ik je koesterde
jouw bladeren
heel kunstig te vouwen
in warmte en vertrouwen
je steelde hoog
zonder afstand te nemen
met lichte trots
droeg jij je knop
net even anders getopt
bloeien was een dialoog
waarvoor jij even boog
om in het openen
de kleuren te bekennen
van jouw oogstrelend rood
de hemel kierde
in de schoonheid…
In het ragfijne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 je vertakt subtiel
in glas met
goddelijke bogen
licht straalt
transparant uit
een hemels boven
maar in het ragfijne
gaat kracht verdwijnen
speelt schoonheid
de eerste viool in
frivoliteiten die tot
breekbaarheid leiden
de kristallen tonen
ladderen omhoog
daar waar stilte
ooit zijn basis vond
dartelen klanken
nu de ruimte rond…
uit eten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
516 Daarna bogen zij zich een weinig naar elkaar toe
en prevelden enige zuinige woorden.
De laatste keer dat ik mij in die treurnistempel heb gewaagd,
werd ik betrapt op een glimlach
en staarde iedereen mij verbijsterd aan:
eten was ernst en niet gediend
van zoveel schaamteloze lichtzinnigheid.…
Einde van het pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 En recht lopen paden naar de horizon
Die het veld verdelen in vieren
Terzijde de namen in strak gelid
Zwijgend en toch veelzeggend
Wijzend naar het eind van het pad
Waar straks ook ons kleurige bogen sieren.…
Kerststola
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
465 Vanavond op kerstdis steken we kaarsen aan
_________________________________
Ik zie aan de blik in
uw ogen
madame, u bent zeer in
uw sas
met uw pina colada en
cola
en het sieraad waarop u
kunt bogen
dat vlindermotief op uw
stola
en uw teint kleurt perfect
bij uw jas
het kostte u vast een
vermogen
Doch duid mij niet euvel…
dit persoon houdt er niet van herinnerd te worden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
405 de liefde en de dromen vervlogen
waarheidsval en betichting, vluchtige ogen
de minste herinnering
en woorden bogen gericht opzij
omdat geen lucht alsnog ‘t einde was
’n nieuwe lezing
als we ‘t op ‘n scherpere manier doorzien
‘t eb en vloed van gevoel laten stromen
mogen bloeien als ’t ijzeren hart
in de hand van ‘n ieder die dat nog dragen…
TIJDVERLIES
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
280 Daarin een vogelwoord dat boog tegen het
licht als een vis tegen een golf.
In onze hoofden krast het krijt
onzichtbare figuren. Zinnen gevuld
met hemelsmaak blijven onverstaanbaar
nu het gestadig regent.…
Ik zag jou eerst
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
152 Mooi vrouwenlijf
Rond, mond
Prikkelend, tintelend
Benen buigen bogen
Woordjes fluisteren
Verwonder, bewonder
Raak aan
Vingers, vlug
Langzaam
Knibbel en knaag
Graag
Ruiken, proeven, horen
Doen
Laat groeien, klein naar groot
Zielbaar
Mooi vrouwenlijf
Breekbaar, kostbaar, raakbaar
Mooi mannenlijf
Hoekig, harig, karig
Klein…
Klein geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
16 Ik wilde een vogel zijn die vloog
van strand tot strand, door wind en land
naar jou toe, over beek en boog
daar vond ik rust aan jouw warme hand
Nu zing ik zelf een deuntje op
het laaft de dorst, het smeert de smert
van zuchten maakt het honingdrop
en geeft weer lucht aan 't enge hert
Jij hoort me brommen in de keuken
zo vals als wat, je…
Chaos
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.633 Ik boog mij uit het raam. Verwarde horden
Vochten in de straat en boven mij had
Zich een eskader tot de strijd gewend,
Ik zag hun bommen in de huizen slaan.
Mijn eigen huis werd nauwgezet verkend,
Reeds drongen er soldaten op mij aan.
Zij hielden met elkaar een kort beraad.…
In het bos
gedicht
3.7 met 25 stemmen
10.773 Er worden geen vragen gesteld geen suggesties
gewekt, er wordt niet geveegd maar gestreeld
eerst worden stammen van bomen gescheiden
dan bladeren van scherven, pluisjes van stof
de eenvoudige gebaren boezemen iets in
waar het klaar is, lijkt nog niets begonnen
intussen vertrokken de sprokkelaars vanzelf
boog het zoekteam…
Ode aan drie Antilliaanse peuters die tijdens een brand omkwamen
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.772 Ik zag laatst een bloem met vlinders
Totaal drie in getal
Haastig boog ik me voorover
Maar mijn handen misten het drietal
Drie engelen kwam ik tegen
Op een koude wintersdag
Nieuwsgierig streelde ik hun vleugels
Maar ze verdwenen als bij toverslag
Vannacht keek ik naar de hemel
En zag toen een prachtig licht
Drie flonkerende sterren
Inspireerden…
want je kleur is de hemel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
921 ik zag je bewegen
boog voor een kind
ontweek vluchtige vingers
deint op het zwoel van de wind
je blad is al grijs met
het bruin van slagregens
je groeide niet op
in het aards paradijs
je hebt je verstopt
in het groen langs de wegen
in de schaduw van bomen
is bloei over stilte gekomen
je spreek mensen aan
ze willen je plukken
verrukt…
lippen die zich welvend schikken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.122 de dag is licht
naakter wit maakt
kijken wat verlegener
passie vrijt
met donkere blik
in de nacht brengen
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt, uitstel
is het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht sluiert geen lust
geeft ruimte…
Herfst
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.684 Achter de oude kloosterwoning
Hing wat rode zon…
Onder goud-getinte linde
Bad een jonge non
Heur gelaten ogen droomden
Onder blanke doek,
Naar de zwart’ en rode letters
Van ’t getijden boek…
Langs de wegskens was geprevel
Van wat blâren bruin…;
Aan heur voeten bogen schrale
Violieren schuin
Als ’n dode^illusie, die ze
Lang vergeten…
Toen alles Vermetel leek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
696 keek je vurig
spanden bogen zich langdurig
einden afleggend, verdwalend
door heemtuinen duinen rosaria
leek een belofte van niets dan geluk
een zwevende donzen veranda
gedragen door blauwe paddestoelen
doorspekt met jouw lichtpuntjes
de stilte te betrekken
in ons gezamenlijk uitzicht
de velden voltrokken zich
de natuur werd overal…
Borsten zonder houders
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
851 je schoonheid
was klassiek
sprak de talen
als geen ander
alleen je lichaamstaal
gaf reden tot paniek
je wond de media
al middelvingerend
heel losjes om de pols
antwoordde ondeugend
en gedreven spits op
hun brutale calls
rechtte schouders
decolleteerde
borsten zonder houders
maar boog in afscheid
steeds de rug in een
veel te snelle…
Het bergmeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
678 Ik blijf ze dragen: vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
HET STILLE LATER (1)
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.614 het was in dit meer
dit water
waarin haar zoon van acht
verdronken was
het water lag stil
windstil
vogels eerbiedig zacht
aan de grote waterplas
een bloem
voor de derde keer
ze boog voorover
en spiegelde zichzelf
een traan viel te water
om haar zoon van elf
die wegdreef in rimpels
met een bloem
naar het stille later
( met dit…
lijnen die je lichaam koos
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.592 ik pak je hand
mijn vingers dansen
langs je arm omhoog
dartelen over je schouder
volgen de ronde boog van
lijnen die je lichaam koos om
je tot vrouw te maken, borsten
harder wordend in het raken
ik ga naar binnen in je blik
als lippen elkaar smaken
het tasten brengt je schrik
passie laat zich snel ontwaken
je lacht in vleugjes hemel…