Alle inzendingen over boog

925 resultaten.

Sorteren op:

Droom

gedicht
2.9 met 482 stemmen aantal keer bekeken 118.094
En ogenblikkelijk stonden we stil, zijn mond boog zich half open neer, ik richtte mijn gezicht omhoog, de zekerheid van kussen en omhelzen was er toen ik wakker werd en is er nog altijd. ------------------------------------------------------- uit: 'De oude kustlijn' Nagelaten gedichten, 2002.…
M. Vasalis20 januari 2019Lees meer >

DE DIENAAR

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.154
Ook ik, al mocht het schijnen, Dat ik slechts om mij zelf bewoog, - Al trek ik schijnbaar om mijn tijd alleen de lijnen Van een nooit af te wenden boog. Ook ik draaide in mijn jeugd en wend me nu gedurig Om beide: om ’t Zelf en om mijn Tijd: - Ik ben noch slaaf, noch vrij, en geensdeels wispelturig Maar twee en een in werklijkheid.…
Albert Verwey10 september 2006Lees meer >

Wolkenmantel

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
mijn denken vliet met versnelde stap op natte straten het water draagt schijn zwijgt waar de boog hangt in late lenteschemer strak gebogen mijn woord is moe naar het woord poëzie verblauwd (en al wat daar nog tussen ligt) schijngolven vervloeien spatten uiteen tot op mijn mond in de straten voor mijn oog een wolkenmantel dekt warm…

Bomen van Dichters

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 853
Bert sprak zichzelf een lus toe hij ging op zoek naar een boom een mooie boom en de dingen die hij kwijt was onderweg verkleinde hij liefde tot woord, tot eisprong ongewenst, donkerzwart zoals de houten vloer en de harde kneepjes in zijn moederloze wangen Bert stapte in de lus boog het hoofd en het verschil hij werd dichter van duizend…

Het gaat zoals het gaat

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 619
winter begraven voor een lange tijd zoals altijd, klinkt er een nieuw ritme er rankt een warm requiem dat door elk leven vleit het oerwater ritselt aan ‘t kozijn het gaat zoals het gaat onder blauwe lucht stijgt er een zuivere echo over de landouw ook wanneer het schemert om de hoeken van dit oude huis zingt elke pluim nog voor de boog…

Winterdag

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.204
De wolken dreven wondersnel, De bomen bogen naar elkaar. O mannenliefde! o wolkenspel! Luid sloeg mijn hart, van weemoed zwaar. Fel blies de kille winterwind De loverloze lanen door. 'k Had willen wenen als een kind, 't Was of die wind mijn hart bevroor.…
Helene Swarth24 november 2011Lees meer >

Anders niet

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Weg woei de wind over 't groene koren, zonneblank bogen de halmen neer ach ! anders niet dan wat licht, verloren in wuivende aren, wie vindt het weer? Dat zal niet zijn dan een woord verloren, op stofwitte wegen een bloem, niet meer. Weg woei de wind in het zand de sporen, ritselend vielen de regens neer maar ach !…

In pose voorbij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Zij liep in pose voorbij Haar voetstappen klonken helder in de holte van de maan Met haar verdriet onderhuids laat zij mannen slechts verlangen met heel af en toe Een mooie pijl van de boog die in een wirwar van woorden trefzeker Zonder twijfel of veel angst Met veel passie en goed gericht doel heeft getroffen...…

Ze nam en zwolg hem in

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.768
Ze nam en zwolg hem in, ìn hare ogen, En sprong vooruit en greep hem en gedogen wou ze niet dat hij sprak, ze drukte hem De lippen met de hare toe, hun stem Werd niet gehoord, heel lang, ze zat dichtbij Tegen hem aan en boog zich, en voorbij Zijn borst, haar hals omhoog, stilde ze zo haar dorst, soms snikkend en ter nauwerno Ademend.…

Legionair.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
een boog met zwarte pijlen schittert door mijn doorrookte ogen ik ben gevallen in de zwarte aarde en wacht op het naderende lot dat de verliezer zal ondergaan als slaaf verkocht of afgemaakt door de noordelijke barbaren mijn helm heeft mij verlaten mijn zwaard achtergebleven in mijn laatste gevecht het spookt door mijn hoofd een…
J.J.v.Verre6 augustus 2014Lees meer >

De hemel kierde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
jij wist als ik je koesterde jouw bladeren heel kunstig te vouwen in warmte en vertrouwen je steelde hoog zonder afstand te nemen met lichte trots droeg jij je knop net even anders getopt bloeien was een dialoog waarvoor jij even boog om in het openen de kleuren te bekennen van jouw oogstrelend rood de hemel kierde in de schoonheid…
wil melker16 januari 2015Lees meer >

In het ragfijne

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
je vertakt subtiel in glas met goddelijke bogen licht straalt transparant uit een hemels boven maar in het ragfijne gaat kracht verdwijnen speelt schoonheid de eerste viool in frivoliteiten die tot breekbaarheid leiden de kristallen tonen ladderen omhoog daar waar stilte ooit zijn basis vond dartelen klanken nu de ruimte rond…

uit eten

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Daarna bogen zij zich een weinig naar elkaar toe en prevelden enige zuinige woorden. De laatste keer dat ik mij in die treurnistempel heb gewaagd, werd ik betrapt op een glimlach en staarde iedereen mij verbijsterd aan: eten was ernst en niet gediend van zoveel schaamteloze lichtzinnigheid.…

Einde van het pad

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
En recht lopen paden naar de horizon Die het veld verdelen in vieren Terzijde de namen in strak gelid Zwijgend en toch veelzeggend Wijzend naar het eind van het pad Waar straks ook ons kleurige bogen sieren.…

Kerststola

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 465
Vanavond op kerstdis steken we kaarsen aan _________________________________ Ik zie aan de blik in uw ogen madame, u bent zeer in uw sas met uw pina colada en cola en het sieraad waarop u kunt bogen dat vlindermotief op uw stola en uw teint kleurt perfect bij uw jas het kostte u vast een vermogen Doch duid mij niet euvel…
Maxim26 december 2022Lees meer >

dit persoon houdt er niet van herinnerd te worden

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 405
de liefde en de dromen vervlogen waarheidsval en betichting, vluchtige ogen de minste herinnering en woorden bogen gericht opzij omdat geen lucht alsnog ‘t einde was ’n nieuwe lezing als we ‘t op ‘n scherpere manier doorzien ‘t eb en vloed van gevoel laten stromen mogen bloeien als ’t ijzeren hart in de hand van ‘n ieder die dat nog dragen…
R.E.N.S.7 november 2025Lees meer >

TIJDVERLIES

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 280
Daarin een vogelwoord dat boog tegen het licht als een vis tegen een golf. In onze hoofden krast het krijt onzichtbare figuren. Zinnen gevuld met hemelsmaak blijven onverstaanbaar nu het gestadig regent.…

Ik zag jou eerst

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 152
Mooi vrouwenlijf Rond, mond Prikkelend, tintelend Benen buigen bogen Woordjes fluisteren Verwonder, bewonder Raak aan Vingers, vlug Langzaam Knibbel en knaag Graag Ruiken, proeven, horen Doen Laat groeien, klein naar groot Zielbaar Mooi vrouwenlijf Breekbaar, kostbaar, raakbaar Mooi mannenlijf Hoekig, harig, karig Klein…

Klein geluk

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 16
Ik wilde een vogel zijn die vloog van strand tot strand, door wind en land naar jou toe, over beek en boog daar vond ik rust aan jouw warme hand Nu zing ik zelf een deuntje op het laaft de dorst, het smeert de smert van zuchten maakt het honingdrop en geeft weer lucht aan 't enge hert Jij hoort me brommen in de keuken zo vals als wat, je…
Piewan10 november 2026Lees meer >

Chaos

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.633
Ik boog mij uit het raam. Verwarde horden Vochten in de straat en boven mij had Zich een eskader tot de strijd gewend, Ik zag hun bommen in de huizen slaan. Mijn eigen huis werd nauwgezet verkend, Reeds drongen er soldaten op mij aan. Zij hielden met elkaar een kort beraad.…
melchior26 februari 2005Lees meer >

In het bos

gedicht
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 10.773
Er worden geen vragen gesteld geen suggesties gewekt, er wordt niet geveegd maar gestreeld eerst worden stammen van bomen gescheiden dan bladeren van scherven, pluisjes van stof de eenvoudige gebaren boezemen iets in waar het klaar is, lijkt nog niets begonnen intussen vertrokken de sprokkelaars vanzelf boog het zoekteam…

Ode aan drie Antilliaanse peuters die tijdens een brand omkwamen

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.772
Ik zag laatst een bloem met vlinders Totaal drie in getal Haastig boog ik me voorover Maar mijn handen misten het drietal Drie engelen kwam ik tegen Op een koude wintersdag Nieuwsgierig streelde ik hun vleugels Maar ze verdwenen als bij toverslag Vannacht keek ik naar de hemel En zag toen een prachtig licht Drie flonkerende sterren Inspireerden…

want je kleur is de hemel

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 921
ik zag je bewegen boog voor een kind ontweek vluchtige vingers deint op het zwoel van de wind je blad is al grijs met het bruin van slagregens je groeide niet op in het aards paradijs je hebt je verstopt in het groen langs de wegen in de schaduw van bomen is bloei over stilte gekomen je spreek mensen aan ze willen je plukken verrukt…
wil melker2 november 2003Lees meer >

lippen die zich welvend schikken

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.122
de dag is licht naakter wit maakt kijken wat verlegener passie vrijt met donkere blik in de nacht brengen anonieme handen het verlangen naar het hoogste punt, uitstel is het duister wel gegund ogen volgen ronde bogen op de tast de tong is zonder mond te gast op lippen die zich welvend schikken licht sluiert geen lust geeft ruimte…
wil melker28 januari 2003Lees meer >

Herfst

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.684
Achter de oude kloosterwoning Hing wat rode zon… Onder goud-getinte linde Bad een jonge non Heur gelaten ogen droomden Onder blanke doek, Naar de zwart’ en rode letters Van ’t getijden boek… Langs de wegskens was geprevel Van wat blâren bruin…; Aan heur voeten bogen schrale Violieren schuin Als ’n dode^illusie, die ze Lang vergeten…
Alice Nahon10 december 2004Lees meer >

Toen alles Vermetel leek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 696
keek je vurig spanden bogen zich langdurig einden afleggend, verdwalend door heemtuinen duinen rosaria leek een belofte van niets dan geluk een zwevende donzen veranda gedragen door blauwe paddestoelen doorspekt met jouw lichtpuntjes de stilte te betrekken in ons gezamenlijk uitzicht de velden voltrokken zich de natuur werd overal…
wiron15 september 2005Lees meer >

Borsten zonder houders

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
je schoonheid was klassiek sprak de talen als geen ander alleen je lichaamstaal gaf reden tot paniek je wond de media al middelvingerend heel losjes om de pols antwoordde ondeugend en gedreven spits op hun brutale calls rechtte schouders decolleteerde borsten zonder houders maar boog in afscheid steeds de rug in een veel te snelle…

Het bergmeer

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 678
Ik blijf ze dragen: vage beelden van die vlucht met U, de dagen uit en hoog omhoog een windzucht door, de tijd bewoog niet meer,ik scheerde door de lucht en dan zo ver de wolken in, dat ik niet kan beschrijven hoe, verrezen in een boog de witte spitsen van een berg.…

HET STILLE LATER (1)

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.614
het was in dit meer dit water waarin haar zoon van acht verdronken was het water lag stil windstil vogels eerbiedig zacht aan de grote waterplas een bloem voor de derde keer ze boog voorover en spiegelde zichzelf een traan viel te water om haar zoon van elf die wegdreef in rimpels met een bloem naar het stille later ( met dit…

lijnen die je lichaam koos

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.592
ik pak je hand mijn vingers dansen langs je arm omhoog dartelen over je schouder volgen de ronde boog van lijnen die je lichaam koos om je tot vrouw te maken, borsten harder wordend in het raken ik ga naar binnen in je blik als lippen elkaar smaken het tasten brengt je schrik passie laat zich snel ontwaken je lacht in vleugjes hemel…