7928 resultaten.
zwavelstokken branden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
615 ik zag
de zwavelstokken
branden
in je blik
sneeuw smolt
in aanwezig zijn
je hunkering
deed pijn
samen aan een
goed gedekte tafel
ik nam je hand
en ook de rest
betaalde à contant…
Welkom...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
585 Wij zijn
de vroegste gasten
de tafels
zonder kaart of bloemen.…
De Pijp
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Vroeger stalde men
een fiets er
voor een bakkie soep
Maar al een eeuw lang
serveert men in stijl
het eten
Niet aan aparte tafels
gewoon gezellig
naast elkaar
En uit respect liet men
de das hangen.…
Le Chat
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
572 ( photo noir )
zolang wij aan tafel
zitten en ons tegoed doen
aan een smakelijk maal
is de kat een vriend
zijn wij klaar
is hij er ook klaar mee
zo blijken er toch nog wel
wat grenzen in het dierenrijk
te bestaan...…
De stapel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
98 rijkdom begint niet
waar het geld ligt
maar eerder
bij de hand
die het naar zich toetrekt
bij de prijs
die iemand niet betalen kan
bij het bezit
dat langzaam
de eigenaar wordt
meer
nog meer
tot alles een getal krijgt
en niets
meer genoeg is
dan die vreemde stilte
een tafel
en niets
dat nog genoeg is…
Het geheim van liefde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.567 keer,
die ene keer blijft het,
Die ene keer dat je er echt klaar voor bent.…
Oranjebitter
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.765 evenals die ene lach
die er in bitter was bezweken
evenals die ene dag
die alles meenam in het zwart
De bloedoranje zon viel neer
voor hen die waren uitgeweken
voor de vrijheid die hen lief was
voor het leven dat men had
De bloedoranje zon viel neer
met zeven vlaggen neergestreken
op een land dat ooit van hen was
maar de zin er niet van…
Aan ene jonge visser
poëzie
3.8 met 23 stemmen
4.033 Rozen zijn niet zo schoon als uwe wangen,
Tulpen niet als uw blote voeten teer,
En in geen ogen las ik immer meer
Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen.
Achter ons was de eeuwigheid van de zee,
Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht,
Aan 't eenzaam strand dwaalden alleen wij twee,
Er was geen ander dan het zeegerucht.
Laatste dag…
Die ene ster gevonden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.188 Zie je in de lucht dat lichtpuntje staan?
Die heldere ster die nooit meer zal vergaan.
Die ster kan de wereld een mooie gloed geven.
Die ster kan vele mooie dingen op laten leven.
Ergens anders is er nog zo een ster.
Een andere vorm en ook niet zo ver.
Deze ster zit ik voortdurend aan te denken.
En deze ster wil ik al mijn liefde schenken.…
DAT ENE WOORDJE: BLIJF
hartenkreet
3.6 met 27 stemmen
1.630 Eerst pakte ik zachtjes je handen
streelde daarna je gezicht
ik voelde de tranen onder m'n vingers
je blik bleef op mij gericht.
Woorden kon je niet uitspreken
maar gebaarde of ik wou schrijven
het liefst zou ik niet weggaan
maar kon niet langer blijven.
Ik voelde een snik in m'n keel
mijn hele lichaam trilde
omdat ik toch echt moest…
AAN ENE JEUGDIGE VRIENDIN
poëzie
2.1 met 14 stemmen
4.185 IN HAAR ALBUM.
Eén ding is nodig.
Vraag de landman naar geen garven van het afgemaaide pad!
Verg de appelboom geen vruchten, als hij afwierp wat hij had!
Wacht geen bloemen van de Zanger, nog vermoeid van Nieuwpoorts slag,
waar het Album ener Jonkvrouw zich versierd door achten mag!
Wacht gij evenwel een versje, zonder tooi van taal gerijmd…
Gelijk van ene meeuw...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.236 Gelijk van ene meeuw, de wieken uitgeslagen,
Die dan, vliegende, glijdt over de zee,
Zo wijd en zijd zend ik mijn klagen,
Klagende ach en wee.
Mijn hartebloed bruist wild in mij,
Daarom, gaat van mijne wegen, gaat;
Want dreigend stijgt het kwaad in mij,
't Bittere kwaad van de haat.…
Die ene ware man
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.122 vandaag heeft hij niet gebeld
Geen kus als ik weer thuiskom
Geen warme arm om me heen
Ik vraag me dan ook steeds waarom
Jij die dag uit mijn leven verdween
Of jij ooit terug zal komen
Daar heb ik geen notie van
Ik blijf daarom maar zitten dromen
Over jou, die ene ware man…
Aan ene jonge dichter
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.847 Ik las uw versje, lieve vrind!
En 'k vond het droevig leég van zin,
Maar opgepropt van ijdle wind;
En is er nog wat draaglijks in,
Dat hebt ge, weinig uitgezonderd,
Aan andren schaamtloos afgeplonderd.
Al weet gij, hoe men woord op woord
Door 't rijm doet op elkander slaan;
Al rollen zij geregeld voort,
Als ballen in de kegelbaan;
Óok…
Dat ene kopje koffie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 een warme zondagmorgen, die vijfde juli
draaitollen in bed, kussen opschudden, oprollen
van de ene zij op de andere
zweetdruppels op huid en in haren
half acht, het alarm van de kat, Pino
gaat luid miauwend af
in de voorkamer
aleer het gekrats aan de deur gaat beginnen
spring ik mijn bed uit , richting keuken
eten voor die harige schobbejak…
Dat ene kopje koffie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
568 een warme zondagmorgen, die vijfde juli
draaitollen in bed, kussen opschudden, oprollen
van de ene zij op de andere
zweetdruppels op huid en in haren
half acht, het alarm van de kat, Pino
gaat luid miauwend af
in de voorkamer
aleer het gekrats aan de deur gaat beginnen
spring ik mijn bed uit , richting keuken
eten voor die harige schobbejak…
Dit ene weten wij
poëzie
3.3 met 20 stemmen
7.994 Dit ene weten wij en aan dit één
houden we ons vast in de donkere uren:
er is een Woord, dat eeuwiglijk zal duren,
en wie 't verstaat, die is niet meer alleen.…
Vreemden op die ene dag
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
612 Ik boog voor ze en geef ze te eten
er wandelt hoop door hun ogen
hopeloos door anderen aangeklaagd
wat is onzorgvuldigheid
ik vertrek van uit onze ervaring
leven heeft me al vaker verbijsterd
ik ga er niet in mee vertrek uit ervaring
hoeveel wereldstelsels kunnen er zijn
wat is het belang van vermoeden
ik vertrek van uit onze ervaring…
Die ene ster aan de hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.271 is
is vuur
er vonkt nog wat liefde
tussen zure druiven
Ik zie het riet zacht wuiven
naar een stervende maan
waar de kraters groter ogen
dan een verloren satelliet
De morgen trekt een muur
van eenzaamheid op
als het slot de sleutel breekt
als jouw pijn de nekslag smeekt
zo onverdraaglijk
en ik je niet meer geven kan
dan die ene…
Op het graf van ene ZANDLOPERMAKER
poëzie
3.9 met 11 stemmen
1.284 Hij die door stoffig zand, terwijl hij heeft geleefd,
‘t Verloop van ieder uur in 't glas gewezen heeft,
Wijst in zijn eigen stof, aan d'ogen daar toe open,
Nu 't aller uren uur, dat niemand kan ontlopen.…
Ene millimeter lang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Leef in een tijd
Waarin alles super
Is, ook al is het
Nog zo gewoon -
Toch maakt het
Me wel eens bang:
Het verschil tussen
Super en bagger is
Tegenwoordig maar
Ene millimeter lang…
BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.708 Aan ene stille vliet gezeten
Waar 't avondrood mij zacht omschijnt,
En langzaam aan de effen hemel
In telkens bleker stralen kwijnt,
Denk ik de jaren, die verdwenen
Als de eeuwig voortgestuwde baar
En tranen zwellen in mijne ogen,
En treurig eenzaam zit ik daar.…
AAN ENE MIJNER LEZERESSEN.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.470 Ach! wat kust ge deze verzen,
Lieve schone, kus ze niet:
Of zijn verzen zo veel waardig,
Wees dan, schone, wees rechtvaardig,
Ik ben louter minnelied!…
steeds die ene nacht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
424 geduldig breekt de avond
door mijn laatste silhouet
dat als hars zich vormt
waarin de geest is gegoten
tijd is niet aanwezig, het bed
ver weg, doch mijn gelaat vertoont
de resten van het laatste gesprek
met de trede van het spoor nog aan mijn voeten
iets in mij vergat te dromen, wellicht
dat de nacht zich strijdbaar had willen tonen…
Die ene mooie ster
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Laten we allemaal een schaduw na op aard
is dat wat ook de zon ons gebaart,
een boom, een mens zelfs een struik fluitenkruid
tot op een dag het andere licht dit alles terugfluit.
Ik snap wel waarom vogels daarom in zwermen vliegen
sporen zijn dan moeilijker te ontdekken ook op de grond
als je als deel van een vlucht in de lucht over de landerijen…
Ene kleine zonde.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.105 Wij zitten soms - mijn lief en ik -
Hele avondstonden naast elkander,
En praten over een en ander,
Doch schuwen trouw elkanders blik;
Want moeder, die, ondanks mijn flemen,
Volstrekt niet weten wil van mij,
Zou met te veel verdriet vernemen,
Dat ik met hare dochter vrij.
Zolang ons moeder hoort en ziet,
Gebaren wij van niemendallen…
ene weemoedige blik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
734 ik ben mijn glazen kwijt
en kruip over berg en dal
door kamer, keuken en toilet
op de tast ontdek ik opnieuw
hoe het is aan de grond te zitten
en te huizen onder een bed;
het is vertoeven aan lager wal
nu is dat natuurlijk niet voor het eerst
dat mijn neusprothese zich verstopt
maar zonder zicht is men op zijn teerst
en zoek ik mijn heil…
Vele vrouwen in die éne
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
741 nadrukkelijk
luidruchtig aanwezig,
hier of ginder
zoals stemmen klinken
op een zomeravond
laat
dan weer langoureus
verstrikt in de nostalgie
om wat najaarsverdriet
ze kleurden uren en dagen
in zwart over grijs
naar rood en blauw
en dan: delete
ze lossen op, verdwijnen
in het donker van decemberdagen
totdat ik enkel nog
die éne…
KRISTAL EN FONTEIN
poëzie
2.9 met 14 stemmen
2.473 Het is zo weinig wat ik heb:
Dit éne leven, dit kristal
Waaruit ik straal en vormen schep
Van ’t wijd heelal.
Dit éne leven, maar het is
Een knooppunt in het wereldweb,
Van waaruit alles anders is
Dan ’t andren was of is of wezen zal.…
Die begripvolle weg van soms een blind verstand
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
479 Een ontmoeting van de ene hand
met een andere hand.
Waar de ene hand een andere hand
liefdevol weet te vinden.
Die begripvolle weg van soms
een blind verstand, die desondanks
niet vermeden, twee mensen voor
de rest van een leven kan verbinden.
Een momentopname die diep ingrijpt
en indrukwekkend invoelt in onze
menselijke geest.…