618 resultaten.
Herfstbruingeur
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
800 Kinderfantasie bespelend... elfenbankjes
Etend eekhoorntjesbrood met eikeltjes thee
Kabouterstoeltjes rood en witgestipt van kleur
Natgeknakt rietgras, randend het heide ven
Sompig.... schaterlach kwakend kikkerlol,
Slisssss glijdend grijsgeruit addervel
Plekken vol... dove, brand en gewone netel
Ik wil hier blijven, nooit meer weg
Ik hoor hier…
Berkenbosje
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.977 Geen feeënbos is half zo blij,
Een trotse vreugd vervulde mij,
Die tijd noch leed kan doven.
----------------------------------
uit: Laatste verzen (1923)…
Nieuwe lente
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.293 Maar al dat
oude moordgerei bleef in een stille en gesloten la: een boebazuin
om dove ruches in zijn oor te tuiten, de stamper voor puree erbij,
de groentehakker. Onaangeroerd en toe. Zijn potten in de diepste.
In de kolenkelder de spat- en spottepannen tussen dode spinnen.…
De verstrooide professor
hartenkreet
2.7 met 18 stemmen
2.689 Er was eens een professor
Die was ijselijk geleerd
hij sprak wel twintig talen
En er werd zelfs beweerd
Dat hij wanneer hij boos was
(Dat gebeurde voor en na)
Zijn dove dienstmeid uitschold
In vloeiend algebra
Hij had wel duizend boeken
Waar hij dagelijks in las
Hij wist wie in 't jaar honderd
In Japan mikado was
Maar als hij ergens heen…
Pluche liefde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
804 Streelden mijn vingers verkrampt,
Door zijn doodgeboren vacht en lag
Ik wakker, hopende dat de nacht,
Spoedig doven zou.…
Tulp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
744 Ayaan is gisteren wel honderd keer geplant
Haar zwarte tulp zal in de nieuwe lente bloeien
Maar ik hoor Wilders in de Kamer alweer loeien
Over 'n linkse bloem, een ongewenst migrant
Dus haal ik hier meteen de druk maar van de ketel
Ik noem ze; 'Geert', mijn bereklauw en dove netel.
-----
AMSTERDAM - Het Rijksmuseum…
Een ware nachtmerrie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
635 Wat gekanker al niet kan geven in leven
als lichten doven nu ze een vonk zien,
geen bel antwoordt geen deur opent.
Ze roepen om bomen van gewoon formaat
een langere lente dan de vorige
vooral om zomers en picknickmanden.
Hoe laat je de rest in witregels vergeten.
Hebben alle partijen vleugels en zij enkel vlerken?…
Voor vrienden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
652 bewaard in de
bloesems van de linden, in een
geknutselde populier boven
onkreukbare schermen van de
vlier, ontstaan uit hachelijkheid
en angst van het verraad van alle
spitsvondigheid, waarin de tijd
het evenwicht bewaard op de vlakten
van bos en akkerrand, felheid bestreden
in klare zinnen van een oogopslag
aan de waterkant, waar dove…
Wanneer verlies?
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.097 Wanneer de maan
zijn plaats inneemt
moeiteloos,
de zon verdringt
Sta ik stil
in het schijnsel
van mijn schaduw
beweeg ik niet
stokt mijn adem
in de wind
Wanneer de sterren
hun licht doven
en niets nog betekenis heeft
zweef jij
in mijn gedachten
ongrijpbaar
als altijd
Jouw stempel
ligt op de spullen
die jouw aanwezigheid
verhullen…
Als de zon schijnt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.634 Als straks de zon gaat schijnen
en de schaduwzijden verdringt
Zal mij geen smart verdwijnen
omdat ‘t mij nog altijd omringt
Als straks de nacht gaat vallen
en ‘t donker zich om mij kleeft
Kijk ik met pijn in het heelal en
merk ik dat jij daar ergens leeft
Als straks lichtjes gaan doven
en de hemel kleurt vlug blauw
Zie ik in het blauw,…
Boodschap uit glas?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
849 Op het hoogtepunt van
het dorstgelag, verstijft
hij bij menselijk geblaf,
peilt het opvangcentrum
onder de hemelse straf van
de stadse laatste vrijplaats
waar hij het licht laat doven ,
zich geruisloos strekken kan,
uurtjes zonder pijn, diepweg
gedoken onder z’n waarheid ,
de gemorste dag mag loven,
zonder te hebben geweten.…
NARCISSUS OF WATER-SPIEGELING IN AMSTERDAM
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.088 ZO strekk' mijn ziel der wereld tot een bad,
Welks waatren niet haar hemel-lichten doven!…
Najaar.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 As-bleke misten stijgen uit het neer,
Een vale schimmenstoet, uit vocht gebaard,
En doven uit de laatste zomergloed.…
Gerucht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 de liefde laait even op
terwijl de ronde warmte
zakt achter de zuigende kim
maar hoe kan ik haar
doorgaand loven
als onze stemmen
gedwongen doven
en met een diepe zucht
bij open raam,
de koude van het afscheid
naar voren wordt geschoven
is de stilte
besmet met roest
en dreigt verte allengs
samen te ballen tot een
afgetopte knoest…
Mijn tijdperk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 Ik bewaarde het laatste en het mooiste,
voor mijn beminden, de gestolde tranen
van de vergulde regen, goud of zilver
is mij om het even en de geluiden
uit de vlier, de momenten van twijfel,
opgelost door spitsvondigheid
tussen dove netels uniek in hun soort
werd het wankel evenwicht bewaard
in een mager onderscheid in de lange
sleet…
de duivel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
589 het kan ook zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of in de stroom des levens
hecht aan lucht en
door het zoet wordt verleid
het zet de wereld op zijn kop
daar denken wordt gesmoord
in niet te doven vuren
veel tijd wordt vermoord
in slapeloze uren
het is wachten
op een baken verderop…
Recht op lust
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
620 Het duurt lang om onderdrukking uit te doven.…
Deemoedig 2
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
507 Zoals ik een goede morgen schiep,
deemoedig en bekwaam,
het land dat ik grenzeloos verliet
uit het oog van grote zieners
in alles een magische schoonheid zien
na de getalsmatigheid van dove oren
in hun gevreesde of bekoorlijke omgeving
om alles te bekijken om niets te horen
waarachter het menszijn moet rijpen
in de vorm van de onuitgesproken…
Onveranderlijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
489 een baan
Ik kan niets meer waarderen
Zie de fouten die er zijn
Irriteer mij aan een houding
Ook al is die nog zo klein
Verbrand een schip in iedere haven
Lang voordat het eindelijk vaart
Aborteer de hele bende
Voordat zij mij zorgen baart
Blus het vuur en al haar vlammen
Dat het smoort in zacht gesis
Zorg dat zij niet zelf kan doven…
Door een dal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
927 De nacht ontvouwt zich als een donkere waas
ook maan en sterren doven hun licht.
Wist ik maar dat er iets is dat baat
of is het juist daarom dat ik nu bid?…
De Dageraad
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
500 dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijden
verdrongen worden
door het nieuwe licht
de olijfgaard baadt in een zee van bloesems
en ergens op een tak
zingt een witte merel
hij zingt en zingt
zijn lied klinkt ver ... naar de hemelse hoven
en op zijn borst zit een rode vlek
het eeuwig brandend liefdesvuur
dat nimmer is te doven…
Queen Mom spreekt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
455 Queen Mom wendt het gelaat, het maakt haar ziek
zij grijpt de pen, 't wordt haar nu echt teveel
dat scandaleus gescheld en gekrakeel
die doven- en slechthorendenkliniek:
"Van Tien Geboden noem 'k u minstens vier -
vertrouw op wijsheid, handel naar vermogen
streef naar consensus, houd het doel voor ogen
beschimp elkander niet, respect past…
Lief mijn lief
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
461 O lief mijn lief, het was een mooie zomer
de bonte kleuren doven langzaam uit
De wereld wordt voor mij steeds monotoner
en nog wat witter wordt mijn witte huid
En ook al kunnen wij nu nog maar even
elkaar de lust van liefde geven, jij
bewaart mijn ziel voor altijd in jouw leven
in wie jij zelf geworden bent met mij
Ik hoor jou zacht in huis…
Herfstgeluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Haar woorden doven
alleen nog een mijmering
aan herfstgeluk
schijnend in haar ogen.…
WAAIENDE ONTVANGST
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 Terwijl op brieven
en in kranten het jaar
achttienhonderddrieëntwintig
zwart prijkt op helder wit
of vage champagnekleur
ligt de beroemde Beethoven
dove schrijver van toonkunst
onder bomen op klanken
der toekomst te wachten
geen geluid bereikt zijn oor
boven hem zwerft de zefier
luchtige kronen van pijnen
wuiven licht en bemoedigend
zware…
DE DAGERAAD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.275 dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijden
verdrongen worden
door het nieuwe licht
de olijfgaard baadt in een zee van bloesems
en ergens op een tak
zingt een witte merel
hij zingt en zingt
zijn lied klinkt ver ... naar de hemelse hoven
en op zijn borst zit een rode vlek
het eeuwig brandend liefdesvuur
dat nimmer is te doven…
leven in een zwart gat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
731 wentelen
waaromheen jouw
én mijn wereld
woest worstelt
met wrange waanvoorstellingen
universa spatten uit elkaar
als zeepsopbellen
als wrijvingswratten
opgeblazen en leeglopend
in zenuwslopende aantallen
aanvallen op het eigen stelsel
de waargenomen sterretjes
in deze
duizelingwekkende werkelijkheid
van oneindige werkelijkheden
doven…
De wintertijd
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
826 Treuren rouwen deze dagen
Loofbomen worden bij het vriezen
snel kaal geplukt
wintervogels dapper de kou trotseren
troostpalet in kleuren
bij het doven van licht.
De Mattheüspassie van Bach
ziekte, pijn, lijden, sterven, aftakelen,
'k moet er niks van weten
te zwaar om dragen
harde noten om te kraken.…
Geen nummer voor noodgevallen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
153 trok zich terug,
als water dat onder een deur
verdwijnt
na opstaan droeg haar hoofd
een doffe dag, die niet meer week
er was niemand aan wie de stilte
zich kon vastgrijpen
geen stem, geen hand achter
een telefoon, geen nummer
dat op haar wachtte,
alsof een mens pas verdwijnt
wanneer verbindingen,
verbannen één voor één,
hun licht doven…
Achtergrondruis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
69 Toch hoort hier geen muziek onder:
geroffel op trommels met gitzwarte
ontstemde nachtegalen als bliksem-
schichten tussen het doffe gedonder;
gierende gitaren die blaren in dove-
mansoren veroorzaken, die maken
dat elk geluid door een suis afgevlakt,
netjes de schone randjes er uit snijdt.…