952 resultaten.
De glimlach sterft
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.395 Er ligt een mooi evenwicht
Een eigen, klare taal
In het menselijk gelaat
Die het gemoed lezen laat
Achter een onderhuids web van spieren
Zoals angst mond en oog openspert
Een vrouw toont het nog wat meer
Hoewel hun vetlaag alles weer effent
De snelle opgetrokken wenkbrauw
Een bijna onzichtbare groet
Vertraagt als ze over de wieg buigt…
Haar krullende lach
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
527 waaide wat
met blonde haren
haar krullende lach
kreeg vat op
ogen in hun staren
zij weet de blik
te binden alsof zij
bezit wat anderen
in hun ziel ook
zouden willen vinden
in subtiel bewegen
heeft zij zon in de
rug mee gekregen
blikken kaatsen handen
die om raken vragen
verbonden voelen zij
emoties van het samen
het lichtere gemoed…
Gemengde gevoelens
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.472 Want elke keer als ik aan je denk
wordt mijn gemoed verzwaard.
Je spookt in mijn gedachten
het laat me maar niet met rust.
Het is nu zo dubbel allemaal
maar het gevoel is niet geblust.
Ik ben compleet van slag
het maalt maar door mijn kop.
De geschiedenis herhaalt zich,
wanneer houdt het nu eens op?…
wedergeboorte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
761 de stilte is gestorven
aan prille woorden
zwijgende strakke lippen
ontdooiden
aangeraakt door de echo
van zachte golven
die de duwende lucht
ontkooiden
een nieuwe schepping
werd onstuitbaar
verworven
bevroren in diepe
levensaders
verstokt in
lijfelijk gelid
waar een moedeloos
verloren gemoed
de keel vernauwde
door een hart dat bloedt…
Hemel zonder geloven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 ik heb ze gezien
de mensen van hiernaast
had niet eens in de gaten
dat we gewoon konden praten
was verbaasd over de
uitstraling die zij hadden
het warme directe contact
dat ik in hun blikken zag
er was niets zweverigs
of vreemd buitenaards
maar meer geruststellend
gemoedelijk en zonder haast
zij leefden in een
geestelijk concept…
vlinders dansen
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
880 zonder choreografie
dwarrelend door jouw gedachten
kleine elfjes de tinkelende voetjes slechts
in een vluchtige aanraking met de
bodem van het onbewuste
maar waar zij raken bloeit op de warme gedachte
besprenkeld met zoete nectar
gesponnen cocons verlaten
achtergelaten
bosnimfen schieten kleine cupidopijltjes
recht in jouw hart
jouw gemoed…
Het hete bloed
netgedicht
3.6 met 265 stemmen
401 zij weet van
het hete bloed
dat al generaties lang
door de aderen stroomt
de korte lontjes
het warm gemoed
wandaden die te snel
worden geschoond
het is eigen in
voor en tegenspoed
maakt geen vrienden
tenzij belonen dat doet
zij dwaalt door
de koude gangen
van het slot dat eens
geliefd was door zijn feesten
het is leeggehaald…
het doorgangsland
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
510 geweten van de onderbuik
van al wat is ligt met de bezwangering
op de maag en ook daar is doorgang
van moeilijk te verteren
metaal trekt zware strepen
in het lichaam, stalen linten
doorheen de thuisbasis of liever haven
het blinkt er zo mooi vanaf de overkant
je zou het ook littekens kunnen noemen
de zere huiden worden er verkocht aan
gemoedelijke…
- Boom van Hout -
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
795 Mijn inheemse boom van hout
in vroegere tijden brandt je haard
het vuur maakt ringen,
de schors valt grijs-roodbruin
als waslaag in de zon
mythologie en volksgedicht
vormen bovenmenselijk alle kleuren
de geur van hout gedestilleerd
die als geen ander
gemoed kan schenken
omkranst dans je,
schildwacht van de schemerige heide,
de…
De herfst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.275 De herfst talmt nog tussen de blauwe lande' en
buigt over ze met zegenende groet,
als warmte hangt lang over avondstranden
of vreugde nazingt in een klaar gemoed.
Zijn heldre, toch gedempte zegeningen,
doordrenken het hart met zó zoete kracht,
dat het de last der allerzwaarste dingen
voelt slinken tot veerlichte vracht.…
Mijn liefde
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.465 Mijn ziel werd zeer zwaar beproefd,
Mijn hart ziek en diep bedroefd;
Mijn gemoed heel somber, kil en koud,
Mijn trekken vaal, moe en oud.
Mijn leven gaat nu doelloos heen,
Ik leef, doch ach, in vrees alleen;
In kwelling, onrust, angst en nood,
Ik verwacht niets meer, alleen de dood.…
getekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 ik wis nog niets van de dood, ondanks dat ik veel verloor
te groot is het besef
dit decennium gaf lef en schreef
geschiedenis
mijn worsteling blijft immer vol met missen
haken, in mijn opengesperd gemoed
ruimte leeft
het heeft me al gebracht
waar ik – nochtans - wezen wil
kil- en onverzettelijk stond tijd
in rauwe blokken stil
mokken…
Een nieuwe toekomst.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Zij laat haar hoofd niet zakken
en breken haar gemoed.
Zij is een vrouw vol kleur,
zo compleet.
Weg met dat leed!
Zij weet als geen ander hoe
zij verder moet.
Twijfelt niet langer en
alles wat zij doet is goed.
Het vuur zal weer in haar branden.
Haar lot ligt in haar handen...…
Antimoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 er bevolkt mij een lichtzinnig gemoed
zelfs nu luchten zwaar op daken leunen
ik doe me aan schijngestalten te goed
teneinde op rauwe voet te steunen
luister, daar krassen zielen zich een weg
langs erfgrens, Hoogmoedse Hymnen
gezang, hun aller koppen boven de heg
misschien om te zoeken zonder te vinden
vroeger waren er nog eens tijden…
Heel wat kaarsjes en wees gegroetjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 En ga me nu niet zeggen;
het komt allemaal wel goed,
ga niet uitleggen "je bent er nog"
want dat is zo slecht voor mijn gemoed!…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het gemoed wankelt
nu het onwelgevallige
van dood en verderf
ver weg gezaaid
ons machteloos slaat
ook nu
nu dit kind
waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit…
Gedichten die ik mis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
709 Zo lucht ik mijn hart en mijn gemoed.
Vandaag mijmer ik over hen die na mij komen.
Voor hen is het dat ik dichten moet.…
Proxima centauri
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 er is een diepte die ontneemt het licht
met oneindig gewicht en zwaar gemoed
dat omhelst het hart zo dicht
dat het welhaast stikken moet
verder dan de einder gaat dit niet
stiller dan zwijgen zonder woord
met ruimteloze aarde in het verschiet
in een zucht door niemand gehoord
verder van huis door asbreuk en onbalans
een steen die van de…
De poëet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
828 De woorden gezaaid door de poëet
verzachten bij elk afscheid het leed
van het hiaat dat in het gemoed ontstaat
als een geliefde vriend je voorgoed verlaat.
Als de dichter opstijgt naar het hemelgewelf
wie zal dan de trooster zijn behalve hijzelf?…
Hoe ik leer hoe het gaat
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
542 Het vandaag snijden van de wind met af en toe regen
ervaar ik als zowaar met mijn gemoed als een zegen.
Het is bijna Pinksteren en nu wellicht zonder zon
ik zou willen dat de tijd van ons opnieuw begon.…
Altoos vibrerend
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
413 Hoe het waas als een mist
zonder enig geluid
als dood blijft hangen
in veelkleurige klanken...
...ik zou je het antwoord
graag willen geven,
maar 't spijt me, ik zou het waarachtig niet weten
Ik hoop echter dat je gemoed,
alle feiten in vogelvlucht
zo overziend,
wordt gesublimeerd
in moments musicaux
tussen mijmerij van Den…
Nieuwe Kracht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
628 De nieuwe dageraad biedt zich aan
in rood- oranje zonnegloed
de leeuwerik haalt de lente binnen
een emotie op zichzelf
die schoonheid weerkaatsend
tegen het hemelgewelf
ik slaak een zucht, het voorjaar leeft
geeft lucht aan het gemoed
en ruimte in het hart
om dát te kunnen dragen
waar mijn kind
de kracht niet meer voor heeft
Parkinson…
Vallende avond
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
457 Mijn gemoed is voor even,
voor even tot de volgende avond weer gesust.…
Gelukkig zomerkind
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
643 Het voelt alsof
een nieuwe twijg ontspringt
in de nerven van mijn oude ziel
een leeuwerik luid gebekt
fluit zijn zomerlied met veel respect
opgetogen strooi ik
een handvol vlinders over het gazon
laat ze dansen in de zomerzon
van bloem tot bloem
het raakt mijn gemoed
dat warm, minzaam als zwoele wind
langs mijn dagen trekt
ontspruit…
Koude stilte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
242 Eenzaam slijt ik mijn levensdagen,
Het is warmte ik ontbeer,
Van brandende kussen van weleer,
Die mijn gemoed plagen.
De streling van je blik op mijn huid,
Die mij steeds weer opwond,
D’hete kussen op mijn mond,
’t Horen van orenstrelend stemgeluid.…
O, wat is het dichten zoet!
poëzie
3.7 met 28 stemmen
4.929 Dichten is: uit vol gemoed
Storten zijn gedachtenvloed,
Als een brede waterval,
In zoetvloeiend woordgeschal.
Moest ik zoeken naar een woord -
'k Zou niet dichten, zooals 't hoort;
Moest ik denken bij mijn lied -
'k Vond mijn inspiratie niet.…
MUZIEK
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
2.224 Raak in vervoering
bij Poolse Aarde van Chopin
mijn gemoed is in beroering
m'n gevoel zit er middenin.
De jeugd vind je ouderwets
die horen 't liefst de toptien
ze vinden het geklets als je zegt,
dàt hou ik voor gezien.…
Vurig bloed
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.861 Hete klonters stromen in mijn bloed
Ik ben gevaarlijker dan jij vermoedt
Was 't niet dat 't zou wegen op 't gemoed,
Ik zou dat vuur smoren met jouw bloed.…
het hart op de tong
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
996 een hart zwaar als lood
en een heel vol gemoed
groot de deceptie
je hebt het niet gedaan…
De dikzak
poëzie
3.4 met 17 stemmen
3.183 Zijn vorm, zijn inhoud en gewicht
Verscheen reeds menigmaal in ’t licht,
Want reeds voor eeuwen ging zijn vroede
Geslacht dezelfde landstreek rond
En schatte peerden en percelen,
Het zwoegend grauw, ’t graan op de delen,
Luidruchtig van gemoed en mond.
Hij stompt de vrouwen in de maag
En strijkt de meisjes langs de wangen.…