758 resultaten.
Claes Hendrikszen
poëzie
3.4 met 13 stemmen
2.669 Wij klommen saam de heuvel op,
Claes Hendrikszen, mijn schat!
En hebben op zijn groene top
Veel vreugde en heils gehad;
Wij stromp'len nu vast naar beneên,
Maar helpen d' een de aêr
En slapen ginder niet alleen,
Claes Hendrikszen, beste vaêr!…
Jij bent het
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.522 Vanaf
Mijn zonovergoten heuvel
Kijk ik naar een zonovergoten strand
Daar sta jij
Lig jij
Zit jij
Heel erg alleen
Jouw typerende bewegingen
Jouw houding
Jouw vormen
Jij bent het
Bèn jij het?…
Voor ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
16 Vóór ons ligt de steiger, die na de heuvels
aan de kust, aan het eind van de weg vanuit
de drukte van het centrum uitsteekt in zee
Voor ons vandaag geen kerkhof, alleen de gedachte
aan wie we begraven hebben en aan de onbekenden
in het wereldomvattende graf van de zee
Voor ons is de bakker vroeg opgestaan, de thee geplukt
en het huis gebouwd…
Stippen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 uiteen gedreven door de grensrivier
het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem
sleurt zonder omzien onze levens met zich mee
niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee
op gescheiden oevers brengen we een dronk uit
aan de grond genageld heffen we het glas
niet alleen de tranen om stilgevallen levens
vanaf twee kleine heuvels…
Veel van jou Petra
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
739 Bekroond met tepels in jouw hof
de borsten trots rond en groot
een buik met drie plooien als je zit
vervuld van diepe zinnelijkheid
krullend dat jouw heuvel bedekt
als je van bovenaf met lippen begint
Volle hoekigheid van kathedrale heupen
kloeke dijen ondersteunen harde bollen
kuit die knie met voet verbindt
zo klein en fijn als jouw handen…
Beloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Elk hart klopt om de hartstocht
over verkalkte wegen
op de heuvels met ophopend vocht.…
Het geschenk van leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 weet je
ondanks de vele
tegenstrijdigheden
een golf van liefde
harmonie en vrede
kruipt in 't hart
voorbij het gebroken licht
veel heb je me gegeven
bijna alles
dat het leven geweld
aandoet
zielsverwanten
zoals ik
geborgen
in armen die troosten
opgetild door
adem
die ik herken
zoveel bomen
om mij heen
vredig op de heuvel…
Echo van een zielsverwant
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
Twente's erfgoed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
555 Rustiek de sfeer van het coulissenland
De krenten in het deeg der Twentse weggen
De heuvels langs het waterschap der Regge
De schoongezoomde stroom door Dinkelland
In Twickels erfgoed uit de Middeleeuwen
Verbleef Van Heeckeren van Wassenaer,
Onder het motto "non mutor mutando"
Was hij baron van Delden's landjuwelen.…
Chaudfontaine
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
943 Langzaam streelt je tong mijn heuvel van genot,
als een slang ritsend doorheen de duinen,
op zoek naar een volgende prooi.
Lekker voelt je warme adem op mijn lippen,
als een toetje geserveerd op een zomeravond.
Tintelingen voel ik tot in de toppen van mijn tenen,
als het briesje dat mijn haren streelt,
die avond.…
Tedere schreden.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De berg ten top,
door heuvel en dal,
de staaf die je steunt,
je komt niet ten val.
Je rood scharlaken mantel,
die je behoedt,
je schreden heel teder,
vervolg je de vloed.
De stenen verdwenen,
terwijl je ze zocht,
eeuwen geleden,
wist je al dat het mocht.…
Nieuwe bladzijde
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
517 vallen eenzame woorden
alsof ik jouw fraaie bloem
niet frivool zou bewonderen
zonder intense genegenheid
een nieuwe bladzijde
in het open liefdesboek
de letters zijn nog wit
onzichtbaar op blank papier
uit jouw stille waaiershand
groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond
diep en intens wortelend
jouw roep over groene heuvels…
Echo van een zielsverwant
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
445 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
Omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn…
Niet vergeten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
317 Voor mij ligt een glooiende, groene heuvel,
vol verrassingen, vol obstakels.
Ze zijn nog niet vergeten. Ze zijn nog niet vergeten.…
De Dapperstraat
gedicht
4.8 met 7117 stemmen
79.027 Een heuvel met wat villaatjes ertegen.
Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.
Alles is veel voor wie niet veel verwacht.…
lichtflits
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.112 je gekwetstheid door het leven heen
vroeg om:
opnieuw te gaan naar de heuvelen en dalen
van het verre land
waar de lichtflits
je ziel zal omarmen
op zoek naar momenten
in grijze dagen.…
heuveltjes in de tram
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.070 hoe verrassend het parcours
gezeten in tramlijn zeven
langs Weesper- en Frederiksplein
de natte brug over de Amstel
Sarphatistraat Weteringschans
café Heuvel op de Spiegelgracht
de zon op de Boerenwetering
tot ik gewaar werd
dit was de route
naar het Leidseplein
en potjandrie niet die
naar het Roelof Hart
niet dat ik al dat moois echt…
koelte
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
736 kom bij me, liefste
onder m’n warmende jas
dan zullen we ons laven
aan bedwelmende wijn
op de heuvel gaan we praten
praten.. tot vermoeiens toe
tot ogen in elkaar verzinken,
verstrengeld onze handen
een zucht antwoordt de zucht
monden vinden elkander
traag donkert de nacht hierboven,
en koeler wordt de lucht
alleen nog wuivende varens…
De gevangen vlinder
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.674 stralend spreidde hij z'n vleugels
toonde hij vol trots zijn kleuren
maar voelde zich gevangen
diep binnenin
vloog hij over heuvels en dalen
snoepte van de mooiste bloemen
worstelde met zijn kracht
die zich 'n weg naar buiten zocht
vol energie en met zijn gulle glimlach
genoot hij van zijn leven
structuur was zijn leidraad
nieuwe dingen…
God was een zachte vlinder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
623 Jij schreef alleen
wat je niet wilde zijn
geen figurant in een droom
of een derderangs dichter
zonder geweten
bergen, rivieren
bruggen van taal
domeinen vol liefde
omgrensden jouw brein
op de heuvel in het bos
bloed stroomde angstig
bloesem bloeide listig
je ademde voorzichtig
in angst en leegte
van wat je niet wilde worden…
Broedergevecht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 Terwijl zijn broeder,
over heuvel,
ver weg van groen en water,
sterft in de armen
van zijn naaste buur,
ontwaakt hij met
een kater.
Het poezenbeest
dat kopjes geeft
aan een intens verdriet.
Niemand die het ziet.…
zonnebloemde kleur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
741 je streelt met licht
als koude mist
het strand vangt
met een klamme hand
ik vlucht en zoek
je warmte op het land
je brandde
in het glooiend geel
van franse heuvels
zonnebloemde kleur
verliet me in de onweersgeur
van pasgevallen regen
je straalde opwaarts
in het gletserwit
helderde de kale wand
sloeg onverwachts toe
met lawines…
Natuurbehoud*
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.089 De zon
beschijnt door mijn vensters heuvels van goud.
Esthetisch heet dat. Zacht en warm de bron
waarin ik zwem en zwel. Alles beschouwd
is het een paradijs waarnaar ik drong.
Ik jaag ritselend door het kreupelhout
met een strikvraag: als ik het weten kon
hoe jij mij beoordeelt van wie ik houd.
Plotseling een aardverschuiving.…
Spel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 wilde het doen met elkaar:
de wind ‘t verschuiven en stuiven van stuifsel,
de zon achter elk schelpje een schaduw verschijnen,
de keitjes kuilden al kuilend een kuiltje,
de steentjes kiezelden keutels,
’t geweken water harde stroompjes van zand,
het zeewier wilde bedwelmd en bedolven,
het hellende helm meedeinen,
en het licht dat lichtte de heuvels…
Uit godvergeten dagen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
634 ik bouw een droomkasteel
op hen die mij zijn voorgegaan
hun graven zijn mijn fundament
ik heb ze allemaal gekend
mannen kinderen en vrouwen
hun handen geven mij vertrouwen
zij helpen met het bouwen
als de werelden zijn stilgezet
zij beeldhouwen de lucht
uit godvergeten dagen
de slotgracht wordt gegraven
en in de heuvels groeit het bos…
KRUIS SCHEPT KRACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
402 Hij draagt het hout der schande zonder klagen
naar de vervloekte heuvel, om daar terstond
door hamer en spijkers te worden gewond,
maar kan de grootste pijn moedig verdragen.
De allerkwaadste slavenvernedering
brengt de Verlosser na lijden en dood
tot leven van eeuwige schittering.…
Jager & Jager
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
672 En vallend zag hij nog
de heuvels van rondom
hij, de heer en meester
zijn groot domein, werd hem tot net,
waarin hij werd gesloten.
En wachtte liggend op de hond
of hem die jager was,
hij droeg zijn lot en wenkte nog
met laatste kracht van een,
zijn trotse vleugels.…
Mirjam
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.838 Maar Mirjam was mijn naam toen ik nog jong
door zon en wind getekend en getaand
met velen water putte uit één bron
en heuvels wollig van het vee zag staan.
De weelde van een wereld zonder schijn,
een thuis, een man om mee op weg te gaan
en het besef door God bemind te zijn.…
bloeit in koolzaads zon
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
952 nog zijn de heuvels rond
zacht en glooiend in het geel
dat bloeit in koolzaads zon
maar aan de flanken is de rots nog heel
jouw trots en onverzettelijkheid
in steen al generaties vastgelegd
je hebt het mij gezegd en laten blijken
nee onze liefde kent geen lijken
wij zien de bergen hoog
hun kammen scherp en scheidend
in eerlijkheid kiest…
Ogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
529 Iedere dag een nieuw Dillema
om jouw ontrouw te maskeren
het uitzicht fraai
zie hoe het genieten is
landschapswaarden, lijvige heuvels
ruige rivieren, bibberende beken
bomen die langs lanen staren
bladeren melodieën
logboeken vol groen
en in het bij je zijn klinkt
een lied van hetzelfde gezicht
ogen die naar een verte staren
is…