Alle inzendingen over kern

720 resultaten.

Sorteren op:

De onmacht van Michelangelo

gedicht
4.6 met 52 stemmen aantal keer bekeken 12.708
Zoals eenieder die tot in de kern tracht door te dringen, in de huid steken blijft. Er is een steen die men niet vormen kan naar zijn hand. ----------------------------------------------------- uit: 'Toendra', 2006 bekroond met de C. Buddingh-prijs voor debuutbundels.…

uiterst sappig

netgedicht
4.9 met 33 stemmen aantal keer bekeken 870
verlaten ik kan je daar niet liggen laten je was nog wel een beetje groen toen mijn mond je beroerde en ik schichtig rond me loerde of niemand had vernomen dat ik je tot me had genomen je ligt zwaar op mijn maag al lustte ik je graag je geur je smaak vergeet ik niet ik hield van je zoals je was niemand die je nu nog ziet maar je diepste kern…
Rikus Kiers17 augustus 2006Lees meer >

Spiegel.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.674
spiegelende illusie mijn ego ontbeert u om mooier te worden mijn tanden staan in rij om glanzend te worden tandpasta resten verstoppen zich mijn haar vraagt om scheiding mijn gelaat lacht naar u om mooier te lijken mijn denken loopt u voorbij maar de weerspiegeling lokt het weten van de tijd trekt als een magneet aan mijn diepste kern…

Niet te temmen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
Het weinig houdt mij nu gezelschap, van vele beelden, trouwe honden van gisteren, missen de macht mij te verleiden, dat lot heeft geen vat op mij, trouw in saaiheid vervat, laten me te pletter slaan, word ik door schimmen verslonden, de kracht willekeurig ingeschat, wordt de kern van camouflage ontdaan alsof er niets is gebeurd…
pama17 april 2009Lees meer >

Verbondenheid

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.381
Ik kijk je aan en richt me daarmee tot de kern wees niet bang en volg je gevoel en alleen van het aanvaarden bewustzijn van het licht word je steeds maar sterker en als jij dat wordt dan groei ik met je mee.…

Har (t) en har ( d)

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.702
Als hart nou eens hard zou zijn, een hart van goud een houten hart als hart nou zacht zou zijn, een suikerhart, een marsepeinen hart, een hart dat spreekt, een hard oordeel, een harde kern een hart, op de goede plaats, een hart, dat klopt, een hard met een t in plaats van met een d, want een hard met een d klinkt van nature…
An Terlouw8 november 2009Lees meer >

Blanke pit

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 545
Maar om het vloeiende bewegende blanke kleed zal het omhulsel afbrokkelen en priemend zonnebloemenlicht zal de tere pit begroeten en haar eigen kracht in de kern ontmoeten....…
Katty29 juli 2010Lees meer >

Onder het bronzen statuut

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 580
Laat dan de wind de waarheid van het samenzijn dragen, versmeltend met moeder aarde wier kern bestaat uit brandende warmte toegedekt met een kleed van druppels water en korrelende zandpatronen.…
Katty11 oktober 2010Lees meer >

as van kees

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.462
Luit, de zoon van Marcel en Rijanne, wist dat zo'n vuurpijl een holle kern heeft en daar konden we het ingieten, voor het wegwoei. Ik heb het aangestoken met een sigaret en daar ging die pijl me tde as van Kees. Wel een mooi moment, hoe erg ook, en iedereen lette op. En daarna de rest van de gewone vuurpijlen.…

De schijn doorboort?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
verstrengeld, lui te onderscheiden in het dualisme van gedachten, schaduwen staan ver van ons of in troost nader tot elkaar onder de maskerade van de horizon waar alles eindigt of ontstaat neemt hij ons de maat, verwoord in alle gaven die we zijn en tijd in de verlichting van het hart voor elk lichaam aan te raden, de kern…
Pama31 augustus 2020Lees meer >

PVV allergie

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 651
In de kern zijn de tegenpartijen nog meer PVV-gezind dan de PVV-elite zelf. Hun vermeende allergie is maar een nephik na flink doorzuipen in het stamcafé PVV.…

Als een vlinder ?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
De zachte kern kent nog niet de weelde van een volwassene beminde in haar schoot wat haar geliefden met haar deelden, als een vlinder uit een meisjeshand. Zij raakt verstrikt in liefde en berouw, voelt onzekerheid in het glorieuze licht, een vrije doortocht verleent als onderpand, als een vlinder uit een meisjeshand.…
Pama4 juli 2020Lees meer >

Zevensprong, zomerzon

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Avontuurlijk of bestuurlijk; flierefluitend of vooraf bepaald; draait de wegwijzer zeven maal een rondje zonder dat de kern iets van een nieuwe essentie naar voren haalt.…

Doorheen de jaren

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 578
We worden misschien mooier doorheen de jaren omdat de kern vanbinnen gloeit. We worden misschien vromer doorheen de jaren omdat we God ontmoeten in mensen. We vinden misschien vrede doorheen de jaren omdat we leren aanvaarden.…
Adeleyd23 juli 2017Lees meer >

Nergens zeker van

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 645
Maar ooit gaan alle vlokken oneindig samenkomen, zich ballen tot een kern, weet ik waar ik nu ben.…
Ludy Bührs10 februari 2018Lees meer >

Nachtdier Ryanne van Dorst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 621
Ryanne van Rotterdam ja zij van de televisie een nachtdier met allure met pit, durf en vooral belangstellend en invoelend laat degelijk ook haar zachte kant zien en ‘en profil’, wat een lief gezicht ze heeft het Rotterdamse lef ‘ech wel’, ‘ja toch’, ‘pleurt op’ raakt veelal de kern van de zaak slaat nachtvissen aan de haak in haar nachten…

je kartelt in mijn handen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 803
nog ligt de grond bezaaid met stenen ik stap er overheen ik heb je eindelijk gevonden in jouw kleur en vormen voel ik me niet meer alleen je paarde met de schaduw na het splijten van een rots uit haar kern brak je los met trots ik heb je opgeraapt restanten uit een vorig leven zacht en teder weggeschraapt je kartelt in mijn handen…

Hartverscheurend

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 548
rouw bij lucht kwelling bij zucht verschrompelde kern alarmbellen intern warmte verdrongen stikkende longen wat was jij toch een fantastische jongen leegte vult verlangen brult hersens die temmen feiten die remmen wil om te rennen maar het moet wennen wat ben ik blij dat ik jou heb leren kennen wij verbonden parels ontstonden…
Momoeska17 augustus 2021Lees meer >

Het omgekeerde

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 754
Ingekeerd tot de kern van rust begint het lichaam dia's te draaien... of - je kop slaat op slot. Om de dag daarop volkomen fris vast te stellen dat vooral het omgekeerde geldt: wakker worden, weten, Doen! Of je opgewekte studiebol ook inschatten kan dat wat je hebt ontdekt daadwerkelijk wèrkt? Oei!…
K.Bladzij15 augustus 2023Lees meer >

HET GEHEIME IK

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 773
In hem nu om zijn kern een aardkorstmuur In een verborgen ruimte een speldenknop Waarin de vreugde in een notendop Beschermd wordt tegen verre vriend en buur Hier ligt wat anderen maar wat graag tonen Het kamertje waarin de schrijnkast staat Dat dit, eenmaal publiek, door de afvoer gaat Is hun besluit, hij wil er blijven wonen Zoals een…

Kust

gedicht
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 12.929
waar de zee het land kust (dans van eb en vloed, elke golf herhaalde paring) beginnen telkens nieuwe landdieren en ook de terugkeer van land naar zee van lucht naar zee, naar land elke grensovergang verrijkt dwingt tot nieuwe eigenschappen of is ontwikkeling niets dan opgeven van bereiktheden steeds berooider worden, tastend naar wat een kern…

Natuurlijk

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 720
Ik wroette diep in moeder aarde vond verse vruchten in m’n hand de blanke kernen van het leven die gekiemde groeikracht geven en zich ontworstelen aan ’t zand Het liet mijn werken even rusten diep verzinken in mijn eigen zijn vragend of ik wel weet wie ik ben het diepste van mezelf echt ken de draad volg van m’n levenslijn Ik hoor het…

vluchten

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.367
Leven zoals men kan tot in het diepste van de kern zonder dat de mist alles verstopt en onherkenbaar waas achterblijft.…
Marina1 oktober 2006Lees meer >

Overgang

netgedicht
3.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 3.037
Eindelijk in kern vervuld van kracht, wat in zichzelf verging in alles tot het volle leven gericht, zonder smet, in ieders zicht, een vlam maakt ontschaduwt licht, vannacht is een vogel opgestaan, ik wist dat het zo zou gaan, ik wist niet dat daarna een muziek ontstond, geblazen op zilveren fluiten in het bos, belicht in volle maan, een lichte…
pama23 november 2008Lees meer >

Kakofonie

gedicht
2.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 6.307
Vertel mij hoe het kan dat zich in deze chaos een kern, een zwaartepunt bevindt waarrond alles wentelt, wemelt als een sterrenstelsel. Dat door anderen wordt herkend.…

Kernsplitsing

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
Elke druppel, blinkend en puur meldt zich bij de onzichtbare richel om mee te reizen in een stortbad op weg naar het einde van de val een explosie waar kernen splitsen van ijzig water naar klamme kleuren Rillingen door het granieten hart van rotsblokken en ijsmeesters we huiveren zonder angst getemd en zonder te spatten meanderen we…

De oude brug

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
De dagen slijten de jaren Duizenden schoenen het toneel Alles echter gecorrigeerd Nooit was het teveel Tijd heelt veel wonden niet alle Medici de meest van alle Daar zij dus voorhanden hebben Liefde voor hun vak 't Verdriet in dagen van de week Onuitgesproken geheimen Bigg'lende geharde tranen Stuit'rend tot de kern Gepelde…

Gedwongen keuze

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 823
zes maanden is rest haar slechts de harde keuze ofwel te blijven liggen als een aangeslagen bokser die niet meer tellen wil tot tien of toch de zegeningen te tellen van het plukken van iedere dag bewonder het carpe diem terwijl het donkerzwart knijpt rond maag en buik met tranen als druppels moeizaam ontsnappend uit een broeiende kern…

Crescendo

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Stijgen, stijgen, stijgen tot zonnestralen ongehinderd door mijn huid dringen het hart raken in de kern. Stijgen, stijgen, stijgen tot de geest verdampt het bloed zift, het leven zwelt en ik louter licht word.…