653 resultaten.
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 De verre heuvels liggen dof te blauwen,
Een donker waas ligt om hun kruin te dauwen,
De vogels lachen luid met klare klanken,
'k Ontvlucht de stad en vlij me op groene banken.…
Moed
poëzie
5.0 met 1 stemmen
8.827 Hoe laaft mijn lijf, o eeuwig onbewuste,
zich aan de wind, die van uw kruinen daalt,
en vallend lover lispelt en herhaalt,
dat eenmaal rusten mag, die nooit mocht rusten.
Want achter al mijn kwijnen en mijn klagen
trilt in mijn hart nu hoog, dan somber diep,
maar steeds, - een toon van nimmermeer versagen!…
Hersentumoren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Er wordt onder de kruinen wat af geremd,
het ontzaglijke lieve intense oogt vergeten
niets meer en juist alles wordt nu verweten.
Boven alle twijfel verheven klinkt de wens
te sterven , eigen leven en dat van anderen
niet meer of nog langer te bederven.…
zelfs op onbekende paden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.826 hier vol vergeelde bladeren willekeurig
voor mij uitgespreid
zoek ik de weg naar het vertrouwde dat mij verbindt met een niet meer
in te halen tijd
het verbond van zomereik en winterlinde (wild het woud) vol oude
volksnamen als lichtminnend sterrenmuur in tuilen bloeiend hemelsleutels
boterbloem verguld
waar ik als kind onder zomergroene kruinen…
monding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 in het zwoegen van de slak
in het krijsen van de meeuw
in het spinnen van de poes
in de kruin van kromme bomen
in zwermen spreeuw
in scholen vis wier bewegen haar geschrift in zee en hemel is.…
vooruitgeworpen zicht (in klare taal)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 te hebben vergeleken
tegen het licht van onze achtergrond
deden wij wat gezond is
voor jou
voor mij
betastten wij
alles wat wij
wilden wilden
deze keer
dus
laat het rijmwoordenboek maar los
op alles
wat er aan ons beider lijf
trilde
waardoor we de avond
beëindigd hebben
met een blos van onze tenen
tot aan ons
uiterste kruin…
boom~grond~bos
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
215 Mijn kruin huilt als de wind, mijn
takken knakken, mijn bladeren
rillen. Het bos rondom mij
hoort mij niet, het is zo veraf,
onbereikbaar.
Maar ondergronds roeren zich
de tongen van duizend schimmeldraden.
Alle bomen in mijn buurt zoeken contact.
Ik voel het in mijn wortels hoe ik,
huiverend nog, een antwoord probeer.…
de maan vertelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
85 in dromen reiken sterren en
bomen elkaar de hand, ze
schuiven aan bij de dis
van een groter geheel
spreken is voor later
zegt de kruin tegen
de staart van een
vallende ster
hun ogen breken schimmen
en gedaantes maken
elkaar het hof, het universum
raakt geen einde en begin
op deze aarde nestelen
woudreuzen als bewoners
van verre…
Leven in droom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.837 En wijl ik peinzend glijdend ging
Over de lage heuvlen, grijs
Bemost, als licht behageld ijs,
Zag 'k eensklaps, als een avondgloed
's Winters door neevlen rozig-zoet
Achter de speelse kruinen poost
(Gelijk een bleke bruid soms bloost
Door van haar lokken 't weefsel blond),
Ons huisje, in vreemde dromenstond
Wonder herschapen: dak…
zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.057 uit hun slaap
wrijft zachtjes over hun neuzen
met de gouden vingers van zijn zon
het water schenkt hij een mond
vol vreugde, al is er af en toe
een kabbeling of een kleine golf
de vogels schikt hij op de achtergrond
en krabt de winter uit hun kelen
het gezang drijft door het landschap
en een blad valt, zoals overal
maar de kruin…
Klank van de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 De dorre stilte van het hangend blad
gestage starheid van kruin der populieren
hol landschap door geen wind omvat
waar somtijds toch de storm kan tieren
in bulderend geweld en woest verweer
tot alles vernietigend slopende krachten
geeft zo ravage doet velen ’t harte zeer
natuur buigt zich in zuchtende klachten
kan ook het fluisteren in de…
DE MEEUW
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.919 En dacht, genesteld tegen het duin,
Waar ik dit spel zat aan te zien:
Als ik de meeuw vanaf deez’ kruin,
Bespiedt een engel míj misschien.…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 de weg beweegt, kruist
bomen aan, kruinen die in mist
blijven hangen
zich nooit voltooid hebben
en nu
bladerloos zijn
misschien waren we vrienden
langzaam
in een wandeling door herfst
in het oude, vertrouwd zoals de ochtend
die nesten bouwt
op schouders van het ronde zwijgen
verstaanbaar en gehuld
in handen
ook al boog…
Vierentwintig uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 bewust
tezamen één in ’t vuur van liefde en lust
zoals een verbonden echt met hart en bloed
in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet
tot de dag vermoeid in schemerlicht berust
duister wiegt de dag in zachte sluimering
de nacht ontfermt zich over het stervend licht
leven zwijgt buiten hoort men slechts fluistering
een bries door de kruin…
ZOMERMORGEN
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.075 Vóór de huizing in de tuin
Wuift de linde met haar kruin,
En het bloempje heft zijn knop
Naar de heldre hemel op.
Rimplend biedt de klare vloed
Aan de dag zijn welkomstgroet;
Blijdschap spreekt uit al wat leeft,
Nu het licht naar boven streeft.…
Ik ben geen treurwilg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 het zo noemen mag
nimmer heb ik nog getreurd
de mensheid heeft de naam verzonnen
ondanks dat ik trots mijn blijheid toon
nu de herfst mij rond de takken waait
het laatste blad nog niet gevallen is
lach ik tranen langs mijn stam benee
edoch de mensheid laat ze vloeien
als natuur verkleurd met regen
lijdt men aan projectie naar mijn kruin…
Kringloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 gesteld -
Wooncomfort voor weinig geld
En troost in oud verlangen
Naar wat geweest was, ooit,
Of misschien ook wel nooit -
Bladeren door de karige
Herfst afgedankt na
't Aangenaam verpozen
Onder 't jonge groen, dat
Tot volle wasdom kwam
Daarna rijk scharkerend
Tot diep bruinend brons
Waaraan wij sprakeloos ons
Laven - nu kruinen…
Schoon vooruitzicht dat ons streelt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 Voel zachte bries door kruinen stoeien
strijkt over ‘t nog dorre veld
wachtend op het groene gras
waar straks madelieven bloeien
sneeuwklok en krokus hebben verteld
dat lente en zon ras zullen komen
dan verschijnt ook snel
eerste blad aan de bomen.…
Er was iets... (B.)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Er is een sterk levend geloof wervelend gelijk
de bomen die rondzwerven met kruinen in de lucht!
Ook zíj vertrouwen, gelijk ik.
Alles en ik: eender in beleven.
Ik kan er goed mee leven!
Er was nooit iets duidelijk...
want er was iets.…
Altijd weer Francesca
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 Je hand pakken en die strelen
tot je blos van kruin naar beneden gaat
weer zichtbaar wordt bij de naakte voeten
Bloot het verhaal van de aarde vertellen
de verre toekomst voorspellen
uit het ritselen van de bladeren in de eiken.…
Zoektocht naar de oorsprong
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
994 ik ben op zoek gegaan
naar de diepe wortels
de vertakkingen
aan de stam van een boom
het nest in de groene kruin
ik zocht een oude droom
als een blad
dwarrelde ik wat rond
de wind nam mij mee
liet mij nog niet dalen
ik werd gepakt
door familieverhalen
een prentenboek
bracht mij in een hof
waar grootvaders rozen
kleuren door de hagen…
Vergankelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 Er staat een Conifeer in onze tuin
Uit zaad ontkiemd en groeiend zonder zorgen
Jaar in jaar uit, van d’ ochtend tot de morgen
Op fiere stam, geen centimeter schuin
Er staat een Conifeer in onze tuin
Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven
In zwarte aarde, nooit door gif bedorven
Goed negen meter hoog van grond tot kruin
Er stond een Conifeer…
Via anima
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Langs gevensterd gevel enerverend
Kruinen vederbomen buiten eigen adem
Longen van de straat op zomerdagen bol.
Aan de polsslag van het schaduwvegen
Hangt met dwarrellicht het loofterras weldadig
Samen palmgesteld een takkendoolwoud vol.…
zijn groen wordt bruin
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 zijn groen wordt bruin
vele takken gaan sterven
ik zie reeds je kruin
je bladeren gaan zwerven.
de wind neemt ze mee
heel hoog in de lucht
een reisje naar zee
met een tolvrije vlucht.
de eik die blijft thuis
alleen met zijn droom
enkel nog een muis
die schuilt in zijn boom.…
Een boom
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
525 In het bos staat een boom te sterven
en onder zijn bast dragen de nerven
de kalende kruin hoog in de lucht.
Zo zoeken vogels in hun ijle vlucht,
een nestplek voor ‘t komend geslacht,
en een rustplaats voor de lange nacht.
In het bos staat een boom te sterven,
maar houdt over jou en mij de wacht.…
Dat bruin en dat groen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 In die tuin , de hoge bomen en hun kruinen
zag ook ik vogels spelen, huppelden dieren
glunderde ook aldaar voelde alles evengoed.…
Afscheid van Missenburg
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.192 Ik draag zijn hemel
Als een gouden trauma met mij om, een dak
Van groen waar plots mijn kamer uit de kruinen kantelt.
-------------------------------------
uit: 'Manieren van leven', 2001.…
niet bekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 troosten is mij onbekend
zoals de lariks diep buigt
tegen iedere tegenwind, hun kruin
raakt de mijne wanneer
de dauw mistroostig
langs de lessen van het leven druipt
een zweem van ontkenning
haakt zich vast in het licht
van vandaag die vol kluwen
uit het verleden zichzelf
tracht te ontknopen
het is het wazige verlangen
dat aan de deurpost…
Even slapeloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 Ik denk aan onze tuin en het mos op steen zo zacht
aan bomen, haar takken vanaf hun kruin uitgespreid.
Aan die bekende geuren van ook het natte mos
het gras als de eerste stralen haar beschenen heeft,
dan denk ik weer aan oudere bossen en dat ene bos
waar bramen groeien en kamperfoelie en van alles leeft.…
Jaar rond zonder zorg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Als herfst bladeren heeft verwaaid
geen beschutting in de kruinen
wind naargeestig tussen bomen huilt
zal dan alles anders wezen?
Als winter alles eentonig kleurt
met stemmig wit over de velden
overal kou en guurheid heerst
zal dan alles anders wezen?…