Alle inzendingen over kruin

653 resultaten.

Sorteren op:

LENTE.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 906
De verre heuvels liggen dof te blauwen, Een donker waas ligt om hun kruin te dauwen, De vogels lachen luid met klare klanken, 'k Ontvlucht de stad en vlij me op groene banken.…

Moed

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.827
Hoe laaft mijn lijf, o eeuwig onbewuste, zich aan de wind, die van uw kruinen daalt, en vallend lover lispelt en herhaalt, dat eenmaal rusten mag, die nooit mocht rusten. Want achter al mijn kwijnen en mijn klagen trilt in mijn hart nu hoog, dan somber diep, maar steeds, - een toon van nimmermeer versagen!…

Hersentumoren

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Er wordt onder de kruinen wat af geremd, het ontzaglijke lieve intense oogt vergeten niets meer en juist alles wordt nu verweten. Boven alle twijfel verheven klinkt de wens te sterven , eigen leven en dat van anderen niet meer of nog langer te bederven.…

zelfs op onbekende paden

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.826
hier vol vergeelde bladeren willekeurig voor mij uitgespreid zoek ik de weg naar het vertrouwde dat mij verbindt met een niet meer in te halen tijd het verbond van zomereik en winterlinde (wild het woud) vol oude volksnamen als lichtminnend sterrenmuur in tuilen bloeiend hemelsleutels boterbloem verguld waar ik als kind onder zomergroene kruinen…
Annelie David22 februari 2021Lees meer >

monding

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
in het zwoegen van de slak in het krijsen van de meeuw in het spinnen van de poes in de kruin van kromme bomen in zwermen spreeuw in scholen vis wier bewegen haar geschrift in zee en hemel is.…

vooruitgeworpen zicht (in klare taal)

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
te hebben vergeleken tegen het licht van onze achtergrond deden wij wat gezond is voor jou voor mij betastten wij alles wat wij wilden wilden deze keer dus laat het rijmwoordenboek maar los op alles wat er aan ons beider lijf trilde waardoor we de avond beëindigd hebben met een blos van onze tenen tot aan ons uiterste kruin…

boom~grond~bos

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 215
Mijn kruin huilt als de wind, mijn takken knakken, mijn bladeren rillen. Het bos rondom mij hoort mij niet, het is zo veraf, onbereikbaar. Maar ondergronds roeren zich de tongen van duizend schimmeldraden. Alle bomen in mijn buurt zoeken contact. Ik voel het in mijn wortels hoe ik, huiverend nog, een antwoord probeer.…

de maan vertelt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 85
in dromen reiken sterren en bomen elkaar de hand, ze schuiven aan bij de dis van een groter geheel spreken is voor later zegt de kruin tegen de staart van een vallende ster hun ogen breken schimmen en gedaantes maken elkaar het hof, het universum raakt geen einde en begin op deze aarde nestelen woudreuzen als bewoners van verre…
elze20 oktober 2026Lees meer >

Leven in droom

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.837
En wijl ik peinzend glijdend ging Over de lage heuvlen, grijs Bemost, als licht behageld ijs, Zag 'k eensklaps, als een avondgloed 's Winters door neevlen rozig-zoet Achter de speelse kruinen poost (Gelijk een bleke bruid soms bloost Door van haar lokken 't weefsel blond), Ons huisje, in vreemde dromenstond Wonder herschapen: dak…

zomer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.057
uit hun slaap wrijft zachtjes over hun neuzen met de gouden vingers van zijn zon het water schenkt hij een mond vol vreugde, al is er af en toe een kabbeling of een kleine golf de vogels schikt hij op de achtergrond en krabt de winter uit hun kelen het gezang drijft door het landschap en een blad valt, zoals overal maar de kruin…
tim balthazar28 augustus 2003Lees meer >

Klank van de wind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
De dorre stilte van het hangend blad gestage starheid van kruin der populieren hol landschap door geen wind omvat waar somtijds toch de storm kan tieren in bulderend geweld en woest verweer tot alles vernietigend slopende krachten geeft zo ravage doet velen ’t harte zeer natuur buigt zich in zuchtende klachten kan ook het fluisteren in de…

DE MEEUW

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.919
En dacht, genesteld tegen het duin, Waar ik dit spel zat aan te zien: Als ik de meeuw vanaf deez’ kruin, Bespiedt een engel míj misschien.…

voorbestemd

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 658
de weg beweegt, kruist bomen aan, kruinen die in mist blijven hangen zich nooit voltooid hebben en nu bladerloos zijn misschien waren we vrienden langzaam in een wandeling door herfst in het oude, vertrouwd zoals de ochtend die nesten bouwt op schouders van het ronde zwijgen verstaanbaar en gehuld in handen ook al boog…

Vierentwintig uur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
bewust tezamen één in ’t vuur van liefde en lust zoals een verbonden echt met hart en bloed in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet tot de dag vermoeid in schemerlicht berust duister wiegt de dag in zachte sluimering de nacht ontfermt zich over het stervend licht leven zwijgt buiten hoort men slechts fluistering een bries door de kruin…

ZOMERMORGEN

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Vóór de huizing in de tuin Wuift de linde met haar kruin, En het bloempje heft zijn knop Naar de heldre hemel op. Rimplend biedt de klare vloed Aan de dag zijn welkomstgroet; Blijdschap spreekt uit al wat leeft, Nu het licht naar boven streeft.…

Ik ben geen treurwilg

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
het zo noemen mag nimmer heb ik nog getreurd de mensheid heeft de naam verzonnen ondanks dat ik trots mijn blijheid toon nu de herfst mij rond de takken waait het laatste blad nog niet gevallen is lach ik tranen langs mijn stam benee edoch de mensheid laat ze vloeien als natuur verkleurd met regen lijdt men aan projectie naar mijn kruin…

Kringloop

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
gesteld - Wooncomfort voor weinig geld En troost in oud verlangen Naar wat geweest was, ooit, Of misschien ook wel nooit - Bladeren door de karige Herfst afgedankt na 't Aangenaam verpozen Onder 't jonge groen, dat Tot volle wasdom kwam Daarna rijk scharkerend Tot diep bruinend brons Waaraan wij sprakeloos ons Laven - nu kruinen…

Schoon vooruitzicht dat ons streelt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 519
Voel zachte bries door kruinen stoeien strijkt over ‘t nog dorre veld wachtend op het groene gras waar straks madelieven bloeien sneeuwklok en krokus hebben verteld dat lente en zon ras zullen komen dan verschijnt ook snel eerste blad aan de bomen.…

Er was iets... (B.)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
Er is een sterk levend geloof wervelend gelijk de bomen die rondzwerven met kruinen in de lucht! Ook zíj vertrouwen, gelijk ik. Alles en ik: eender in beleven. Ik kan er goed mee leven! Er was nooit iets duidelijk... want er was iets.…

Altijd weer Francesca

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Je hand pakken en die strelen tot je blos van kruin naar beneden gaat weer zichtbaar wordt bij de naakte voeten Bloot het verhaal van de aarde vertellen de verre toekomst voorspellen uit het ritselen van de bladeren in de eiken.…

Zoektocht naar de oorsprong

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 994
ik ben op zoek gegaan naar de diepe wortels de vertakkingen aan de stam van een boom het nest in de groene kruin ik zocht een oude droom als een blad dwarrelde ik wat rond de wind nam mij mee liet mij nog niet dalen ik werd gepakt door familieverhalen een prentenboek bracht mij in een hof waar grootvaders rozen kleuren door de hagen…

Vergankelijkheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Er staat een Conifeer in onze tuin Uit zaad ontkiemd en groeiend zonder zorgen Jaar in jaar uit, van d’ ochtend tot de morgen Op fiere stam, geen centimeter schuin Er staat een Conifeer in onze tuin Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven In zwarte aarde, nooit door gif bedorven Goed negen meter hoog van grond tot kruin Er stond een Conifeer…

Via anima

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Langs gevensterd gevel enerverend Kruinen vederbomen buiten eigen adem Longen van de straat op zomerdagen bol. Aan de polsslag van het schaduwvegen Hangt met dwarrellicht het loofterras weldadig Samen palmgesteld een takkendoolwoud vol.…

zijn groen wordt bruin

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
zijn groen wordt bruin vele takken gaan sterven ik zie reeds je kruin je bladeren gaan zwerven. de wind neemt ze mee heel hoog in de lucht een reisje naar zee met een tolvrije vlucht. de eik die blijft thuis alleen met zijn droom enkel nog een muis die schuilt in zijn boom.…
jonhy donovan30 augustus 2016Lees meer >

Een boom

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
In het bos staat een boom te sterven en onder zijn bast dragen de nerven de kalende kruin hoog in de lucht. Zo zoeken vogels in hun ijle vlucht, een nestplek voor ‘t komend geslacht, en een rustplaats voor de lange nacht. In het bos staat een boom te sterven, maar houdt over jou en mij de wacht.…

Dat bruin en dat groen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
In die tuin , de hoge bomen en hun kruinen zag ook ik vogels spelen, huppelden dieren glunderde ook aldaar voelde alles evengoed.…

Afscheid van Missenburg

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.192
Ik draag zijn hemel Als een gouden trauma met mij om, een dak Van groen waar plots mijn kamer uit de kruinen kantelt. ------------------------------------- uit: 'Manieren van leven', 2001.…

niet bekend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
troosten is mij onbekend zoals de lariks diep buigt tegen iedere tegenwind, hun kruin raakt de mijne wanneer de dauw mistroostig langs de lessen van het leven druipt een zweem van ontkenning haakt zich vast in het licht van vandaag die vol kluwen uit het verleden zichzelf tracht te ontknopen het is het wazige verlangen dat aan de deurpost…
elze3 oktober 2019Lees meer >

Even slapeloos

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 470
Ik denk aan onze tuin en het mos op steen zo zacht aan bomen, haar takken vanaf hun kruin uitgespreid. Aan die bekende geuren van ook het natte mos het gras als de eerste stralen haar beschenen heeft, dan denk ik weer aan oudere bossen en dat ene bos waar bramen groeien en kamperfoelie en van alles leeft.…

Jaar rond zonder zorg

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Als herfst bladeren heeft verwaaid geen beschutting in de kruinen wind naargeestig tussen bomen huilt zal dan alles anders wezen? Als winter alles eentonig kleurt met stemmig wit over de velden overal kou en guurheid heerst zal dan alles anders wezen?…