Alle inzendingen over meeuw

987 resultaten.

Sorteren op:

Zilte golfjes

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 400
ik heb mijn liefde voor jou verpakt in zilte golfjes mooie woorden rollen langs het strand zo hier en daar met schuimig kuifje dat dus met kus zomaar op je lange winters witte benen belandt wij kenden al het strand de zomerse warmte van het hete zand ook bij de eilanden gelukkig hebben de meeuwen daar geen randstadmanieren…
wil melker17 februari 2024Lees meer >

Kalme kracht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
Aan de hemel meeuwen, zwevend op de thermiek, hun geluid snijdt door mijn ziel. Vogels zingen, maar meeuwen krijsen. Alsof hun lied een toestand van eenzaamheid is. Zee en verlatenheid, ze horen bij elkaar. Het lijkt een beeld van een apocalyptische toestand, maar vreemd genoeg kalmeert het me. De zee en het besef van nietigheid.…

Zee...

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.425
Ik zie de golven, woest en onstuimig, net zo onstuimig , als mijn gevoel voor jou Ik zie een meeuw, gedragen door de wind, net zoals ik jou, altijd met me mee zal dragen Op mijn lippen, proef ik, het zout van de zee, of zullen het, mijn tranen zijn...…

Gevangen in een doolhof

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 822
Daar waar zwijgen herrie maakt snijdt glas de laatste tranen -zwarte onzekerheid maakt het hart zo bang- daar waar vluchten de noodstop is zijn woorden gevangen in een letterspel daar waar één bloem onkruid wieden verbiedt waar één meeuw leven tekent is de geest gevangen in een slecht gebouwd doolhof…

zeezicht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 996
Het schrille gekrijs van de meeuwen, als een oorverdovende stilte. Het eeuwige gevecht van de zee tegen het zand, een strijd die onbeslist zal blijven. De gierende wind die als een zachte hand door je haren waait. De gloedrode zon die de zee in brand steekt en dan dooft, als een wakend oog dat zachtjes slapengaat.…

September aan zee

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 804
Een verloren meeuw krijst zich moeizaam een weg naar het ruime sop. De zomer is nu verder weg dan ooit.…

Kwijnen

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 922
het zand is nat, suizend helm vloekende meeuwen rotte planken drijven op het zoute water langs de oude weg een zoekende man gevonden met zilveren lantaarn leidde door donkere dalen smachtend naar gemoedsrust van alle woede, laat hem varen en hem in golven van liefde verdrinken om het ongeloof te bezinken en zijn bescheidenheid te openbaren…
Bob Mol29 januari 2004Lees meer >

windorgel

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.939
wuivende wind zoemzindert traag trillend de tropische trance terug meeuwen miauwen als kirrende kauwen bevlogen hun vloeiende vlucht bijen die brommen met fris gesis en slurpen de bloeiende blommen kakelend kwakende kikkers bekijven, beklijven, als bronstige schapen bulderend donderen de bolders rotsig ribbelend bergaf…
Alex Slaets29 oktober 2004Lees meer >

Bevrijdingsdag

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 876
Hoog boven de stadse vijf mei-braderie boven de schreeuwende scheermes-meeuwen glijden twee buizerds traag in cirkels donkerbruin afstekend tegen het blauw de dag is vrijdag, het uur half drie spiralen draaiend, hoger en hoger tot ik twee stippen nog zie waar ik kijk hun universum vermoed en hun vrijheid…

Lenteachtige ondeugd

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
in de lach op het terras klinkt lenteachtige ondeugd op deze eerste rokjesdag onwennig bloot trotseren benen met uitdagend flair gepasseerd winters wit ze blozen niet eens als hakken blijven steken tussen de kasseien waar meeuwen altijd eten speels waait de wind verblindt laagstaande zon de jeugdige parade met lente als hun gade…

lanzarote

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.245
wandelen hand in hand langs het strand eindeloos de horizon als doel miljoenen lavakorrels rollebollen in de wind zachtjes klotst de branding het geluid kietelt mijn oren het wordt vloed een rode gloed de lucht bloedt hartverscheurend twee meeuwen vliegen schreeuwend de zonsondergang tegemoet vakantie een bewuste vlucht…

Kwetsbaar

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.294
ondanks de warmte huiverde ik tientallen meeuwen scheerden laag over hun gekrijs leek mijn verdriet te overstelpen toe maar, zei je huil maar anders stromen je tranen naar binnen en blussen ze jouw liefde voor mij laat het vuur maar branden ik gaf je een zoen knielde bij je neer een wereld zonder hoop is een verloren wereld liefde…

Recht zo

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 916
Wij hadden het over de wind zand en golven van een verre kust dichtbij gebracht en glazig zoals ik jou in jouw ogen lees geen ondertiteling nodig heb in welke taal dan ook Toch bleef daarna het zweven wat meeuwen op een verwarmde wind Zij schreeuwden, weet je nog?…

Verstopt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 453
Een dag is weer gekomen, de blik en de zee zijn weid, ik klim naar huis om verder te dromen, neem afscheid van het korzelig zand, het duin beknopt en de bijeen – geschreven schapen worden rozig vanuit het oosten, een roze meeuw die mij overstijgt, zwijgt wat in het slapen wordt verzwegen, de morgen haalt z’n netten op waarvan de mazen…
pama29 juni 2009Lees meer >

Morgen wintertuin

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 545
sneeuwende meeuwen tuimelen dalen in de prille morgen wintertuin schetterend op wittigheid weergalmt ieder keeltje in het januari licht met brede zwier klapperen zij wijd in ’t rond met jolig gekletter strijkt het zonnelicht hun verenkleed droog adem zacht tot één glans zuiver en volkomen op wiekjes blauwe lucht…

Onwaarschijnlijk

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 675
Toen het water stil werd en hij langzaam een verleden kreeg zoals de stervende meeuw op het strand probeerde hij nog de vloed tegen te houden. En daarna het aflopen van het water. Hij besefte dat zelfs met al het vocht in zijn ogen hij nooit sterk genoeg zou zijn om zee te worden. Ik waaide verder met een roos.…

Midwinter blues

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 981
zwervend langs de zee zo hol van binnen speelt in mijn roes een meeuw met mondharp de midwinter blues mijn vrijheid verloren mijn liefde gestolen mijn schoenen versleten mijn lever verrot mijn denken bedot jouw naam vergeten zwervend langs de zee zo hol van binnen speelt in de mousse een meisje met mondharp de midwinter blues…
Hanny21 december 2011Lees meer >

daarna zweeg zij

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 671
er is geen wind er is geen verhaal zo warm als jij zeg je ik woon te ver van zee af om op de golven te drijven de meeuwen te dragen die in je hand wonen en waaraan jij je leven hangt als oude jaren op jonge bloesem ik woon te ver van zee af om me nog langer te laten wiegen door een handvol blauwe dichtregels zo warm als jij…

Schrijf, schrijf dit zeegezicht

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
een scheepje dobbert op de stroming van het water het licht speelt aan de kim een vuurbal van warmte schetst herinneringen in smetteloze wolken hoor de muze roept: “Schrijf, schrijf dit zeegezicht, als een herinnerend gedicht” een scheepje laveert zeilen manoeuvreren bollen op door de wind meeuwen vergezellen naar daar, waar de…

het kind van de duinen

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 786
van de golven, van de zee herinner ik me niets meer de adem van mijn moeder in augustus alles verdween, koud en vervormd door schaduwen uit een hand ik hoor nog wel het water en de onvoldragen meeuwen die van mijn armen waaiden trager in mijn stem dan in de wind misschien was alles wel zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…

Scherend over lage golven

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 475
er was niets anders dan het strand de lucht en zon in zee zij spiegelde en nam de meeuwen scherend over lage golven mee wij zochten lange schelpen in de branding legden elkaars naam een ronde steen omcirkelde in zand wat god gescheiden had met een groot hart er was niets anders dan je ogen hand en mond in een eindeloze kus die…

Terugblik

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
boven het water dreven donkerblauwe wolken een wit schip lag voor anker muziek danste uit openstaande ramen en deuren de dagen waren lang woelende levens sleten weekten zich los van elkaar vielen langzaam uiteen een meeuw schreeuwt uit volle borst landt zwijgend op de kop van een verweerde stenen held…
J.Bakx12 april 2015Lees meer >

Ontembaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
golven te kunnen temmen trokken gezamenlijk naar het strand met hun windsurfboard onder hun arm klaar om de strijd met Moeder natuur aan te gaan in pakken gehesen, gingen ze vol adrenaline de schuimkoppen tegemoet golven bleken huizen hoog het schuim te onverbiddelijk, en zo verloren vijf jonge mannen de krachtmeting al dat rest zijn meeuwen…

Nachtwacht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 226
Meeuwen krijsen, De branding breekt de golven, Vloed komt, eb gaat, De zee deint in eeuwigheid. De zon verdrinkt, De horizon vliedt heen, Hij wacht op haar, Die verdween In de zwarte hemelnacht, De sterren straalden hun licht, In de nacht zij verdween uit zicht, Van hem die op haar wacht.…
Joris Olivier19 augustus 2025Lees meer >

ZEE

gedicht
3.3 met 91 stemmen aantal keer bekeken 13.831
Als adem van de regen, in wolken en in nevel beheerst ze zelf de meeuwen. Ongestraft als kleptomane steelt ze het einde van de dag en verzinkt het licht telkens voor een nacht, als kind gewiegd in haar moederschoot terug.…

Kadootjes geluid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Door mijn kleren heen voel ik het wuiven in mijn longen de halmen achter het riet en ik huiver met de zeeën en het gras het ontoegankelijke moeras Flarden meeuw en wij stemmen van het lied van de aarde, adem van haar getij echo van haar zang wij geschutte havens osmotische enclaves personerende huid Kadootjes geluid in en uit…
Zywa8 april 2021Lees meer >

Meervrouw

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 974
Een meeuw schreeuwt de zee achter het duin, wind verstuift het land, passie tussen eb en vloed helm geeuwt wuivend, wortels diep in zand genegen in het zwin, het zilt bekoort en voedt, bevrijdt ze de elementen in haar aardse tuin, die kleine zeemeermin, - mijn godin -, die golf en horizon berijdt, meer waarde, meer vrouw, meer min.…
pama30 september 2008Lees meer >

De vijfde zomerdag

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
Een meeuw zwemt de blauwe lucht De wind likt mijn scheenbeenhaar Zij die door de zon worden bevrucht Een ieder die wil.…