703 resultaten.
De Laurenskerk zwijgt
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
898 marktplein
dragen geluiden wolken van licht,
de Laurenskerk zwijgt, een winterhoorn schalt
verder van de standvastige toren
en dichter bij de mensen
ogen de straatklinkers verlaten
hun aandacht krimpt,
zij laat zich ook niet vragen
op een mee wapperend doek
Rotterdam dompelt zijn vreemdgangers
om vrij hun eigen weg te gaan
in deze ongehoorde…
Lichte vaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
383 In 't geruizeloze gonzen
Van 't doorzonde hemellicht
Lost een vlokje op in 't zweven
Van de wolken, uit het zicht
Lichte vaart in 't eindeloze
Tijdloos op het eerst gezicht
Van de kudde losgezongen
In z'n eigen spoor op drift
Solist met ingehouden stem
De ongehoorde, die ik ken
Van mijn zuivere geweten
Alsof mijn geest het…
mobieltje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 het klinkt het hoort
wie zal het zijn wie is het
hallo met mij, ongehoord
en toch gehoord
de tijd heeft het begrepen
en antwoordt met wederzijds respect
er hangt een stilte, even geen corona
of racisme, even een woordeloos
gesprek dat gaat over hoe warm
het is en of er regen aan de
horizon verschijnt
een verticale regenbui
wel te…
vlakvulling à la e.
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
339 symmetrische
beesten die terugkeren naar
noch opgehokt terugkomen
op vervlochten landschappen
van dagen naar vertragende
nachten doordrongen van
dat wegkwijnende verleden
refererende tegendraadse
beelden door strofen heen
verweven ongevoeglijk
tegensprekend materiaal
als bederfelijk taalarsenaal
als de raarste kogelsoorten
tot ongehoorde…
onbestelbaar
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.568 in enkelvoudig onbegrip
schrijf ik mijn laatste brief
omzeil daarin de laatste klip
“waarom heb ik niet lief?”…
De toorn van een god
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
956 Gevierd de geboorte van een kind
Verlangend licht zo zij zochten
Heimelijk gewenst zo gewoon
Doorgedrongen in alle krochten
Maar welkeen aanbedene het was
Zou niemand ooit bevroeden
Getergd door onbegrip
Ontstak hij in vreselijke woede
Geen mededogen met zijn kudde
Zijn toorn deed zeeën schudde
Vernietigend was zijn kracht
Sleurde onschuld…
hebt uw broeder lief
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
2.493 uren van onbegrip warme tranen
die zich dan nog wegen banen
worden dagen weken jaren
van op automaten stromen
die tere insteken weg drukken
om op de weg verder te gaan
volwassen en bevangen
de zekerheid blijft
het moment zal weer komen
dichtbij zullen we weer zijn
voor we ooit verstommen
dat we elkaar verstaan
tot je op een dag verstijfd…
hij bediende
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
654 stalen ros op twee sporen
toetert en klingelt voorbij
de voetganger achteruit
zet zijn beste vinger voor
geïrriteerd om zoveel onbegrip
wie is nou weer de zwakste
stormt het volgepropt vehikel
doorheen het ontwaken van de dag
over rotondes naar de eindhalte
de mensen onderweg
slikkend en brakend
vomerende kotsstudenten
komt de stad…
Verdomme......het doet pijn.
hartenkreet
4.6 met 31 stemmen
1.299 Een gebroken man
zit op de harde kerkbank
dit keer helemaal vooraan
zijn kinderen
zitten onwennig en beduusd
trillend tegen hem aan
zoute tranen stromen
verdriet en onbegrip …. waarom…
zo jong nog …verdomme het doet pijn
voorbij dit jonge leven
alleen nog haar liefde
zal altijd in hun gedachten zijn
ik zie de blik in hun ogen…
Middernachtelijke mijmeringen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
992 Vreugde en verdriet
een lach en een traan
oorlog en vrede
liefde en haat
alles is er voldoende
en in overvloed
te horen, te lezen
te voelen
onbegrip of juist warmte
negeren of een luisterend oor
een reikende hand
of een afwijzend gebaar
leven en dood
allemaal zo dicht bij elkaar
donker en licht
groeten of voorbij lopen
wist…
De zachte krachten
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.148 Dat de zachte krachten het toch halen:
een avondzoen opnieuw na ruzie, onbegrip,
een groene twijg na 't zwart van winterdagen;
een kleine scheut die leeft, voldragen.…
Erfgoed.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
709 Als ik op een lentedag
mijn huisdeur zal openen
vloeit mijn gezicht over
daadkracht, getekend in
een gele zee van velden
van gisteren,in zoverre mijn
huidskleur die weelde kan
verdragen, stroomt de natuur
van onbegrepen zinnen over
mijn gelaat, onbehagen
schept een tijdloze adem van
onbegrip in half bereikte
doelen.…
laat me een paasmens worden....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 laat me een paasmens worden:
die stenen van onbegrip wegrolt,
die heuvels van misverstanden slecht,
die anderen laat zwemmen in een oceaan van goedheid.
hopelijk kan dat,
ik ben alvast bereid!…
Hiaten*
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.442 Was het een vlucht die ons plots deed scheiden,
ik gis met wilde slagen in de lucht
naar wat wij nooit tegen elkaar zeiden,
met onbegrip zucht ik een diepe zucht.
Wellicht wilde je mij niet kastijden
en moet ik heel blij zijn als in een klucht,
had jouw antwoord mij veel meer doen lijden,
toch heb je in mij onvrede bevrucht.…
Wonderlijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 Dan zullen er geen problemen meer zijn
Geen onbegrip en geen moeilijke vragen
Geen zorgen en niets zal er zijn te klagen
Dan zijn we verlost van verdriet en pijn.…
Toch zijn dit gezegende dagen...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
557 Pijn, ziekte, eenzaamheid
en onbegrip, ze zijn er ook allemaal, maar niets
is voorgoed verloren. Herinneringen kleuren
de weemoed, maar de hitte wordt draaglijker
en een koele windvlaag streelt de gebrokenheid
tot er plots weer vrede is met alles, vrede die
je zelf niet kan maken, maar die gezegend is.…
De juiste tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 tonen
boven halen
is het contact
als los zand
het glijdt
door de hand
die net is gegeven
de blik in begroeten
zal drempels ontmoeten
die onoverkomelijk zijn
opnieuw de pijn
weer doen voelen
van elkaar niet verstaan
de onwil ervaren om
samen verder te gaan
de breuk in bestaan
in stilte zijn
wij gaan lopen
naar openheid waar
onbegrip…
Verdom ons....niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Leer ons begrijpen,
wanneer onbegrip ons omgeeft.
Bied ons inzicht,
wanneer we niets meer kunnen zien.
Breng ons weer samen,
wanneer we elkaar loslaten.
Houd ons vragend verstand bijeen,
wanneer niemand ons antwoord geeft.
Laat iets van U horen,
wanneer niemand iets te zeggen heeft.…
Ik was bij de een
gedicht
3.3 met 57 stemmen
19.050 Ik was bij de een
en dacht na over de
ander toen ik schreef
over de zon
Ik kan niet kiezen
tussen passie of
geluk. Lik mijn oor
Kus mijn schouder
Wees plat wees vloers
Bijt mijn hart
heb ik met potlood
in jouw oksels
gefluisterd
Maar je was blind
voor de regen
in mijn zon-
negedicht
Elke zin
is een traan die
het dansen
heeft…
Dagdeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 In weerwil van wat hoog verheven
wacht reflectie stil ontdaan
in matte glans slechts rimpelend
door schaduwen omgord
geroerd door onzichtbare hand.
Slechts traag bewegend
omgeven door aarde duister
schimmen van onzekerheid
gehuld in vage nevel
genageld op één plek.…
schone spreekster
netgedicht
3.7 met 45 stemmen
54.722 Weerkaatsende stem galmt rond
en verdeelt de klank met karakter
ze vertolkt haar eigenzinnige sfeer
en trekt de aandacht, keer op keer
Gedreven woorden verlaten haar mond
en worden opgenomen door aandachtige oren
niet één letter gaat ongehoord voorbij
en dwarrelen in beminnende zinnen rond
Gebarend vertel ze haar eigen verhaal
luchttekenend…
(over)vloed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.608 Metronomisch kabbelde je
interesse maar wat voort
't klotste, schuimde
en betastte m'n lippen
spoelde tevergeefs tegen m'n kade aan
tot eb opkwam
en ik begon te missen
wat zo'n ritme verdoven kan
Schor smeekte m'n verstand
maar die golven bleven
botsen en woorden ongehoord
zo ging ik wat verpozen na dit akkefietje
en schudde…
Bleek gezicht
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
1.529 koud spillebeenden voeten
over de striemen
van gezwollen tepels naar
de kille handen waarin
ik heb gewoond
met een handgebaar
en enkel ogen
schopten schoenen
naar zeepbellen;
leeg geblazen
op ongehoorde windvlagen
woorden werden gescalpeerd
en tranen beschilderd
met oorlogskleuren
die in langgerekte jaren
het knikken deden beven…
Een mosterdzaad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.214 Een kind begrijpt dit alles wel,
maar ik en wij, die zo verstandig
zo heel berekend leven hier
wij zien dit niet, we lopen voort,
verstaan vaak niet dit simpel woord:
het kleinste zaad groeit ongehoord.…
De toon gezet
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.092 de stilgevallen vleugel
verleid de toetsen tot een melodie
met klanken van een sprookjessymfonie
in jubel om het vieren van de teugel
verzin ik vingervlug een lichte tune
voor ‘t gedicht en proef de tinteling
in klingelklokjes, de zindering
van zomerrokjes in ’t weidse groen
aan het venster landen kleine guiten
die op de rand van ongehoord…
Aankomst
gedicht
2.3 met 48 stemmen
14.188 Zoals men aankomt op een station
in een reiziger uitstapt, met zijn ballast
vastloopt in een passant, dit is
het ogenblik, men is vacant, op slag
beslaat de inhoud het glas, taal past
haarfijn haar mal, niet gemond, ongehoord, totaal
onoorbaar, vlees, zoals het hoort
dat men dit mangat moet instaan, dit niks
moet uitleven in een snik, eindelijk…
Nachtmuziek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
739 Als het leven zwaar weegt
Alleen zijn teveel ruimte neemt
De rouw te rauw
De kou te koud
De schreeuw van binnen ongehoord
De grijze nachten ongestoord
Insomnia de enige die op visite komt
Altijd laat
Als iedereen naar bed al gaat
Kondigt hij zich aan
Een duistere vriend
Met een theelichtje hoop
Opgebrand in de nacht
De ochtend…
Een mosterdzaad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Een kind begrijpt dit alles wel,
maar ik en wij, die zo verstandig
zo heel berekend leven hier
wij zien dit niet, we lopen voort,
verstaan vaak niet dit simpel woord:
het kleinste zaad groeit ongehoord.…
Spreuken die nooit zijn gehoord
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
529 Dichter, uit zijn vers geen hoop gewekt,
wever van woorden die ongehoord zijn.…
De Dnepner
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
835 De Dnieper òù 4
De eeuwen minzaam dragende
Haar schoonheid trots ten toon
Volgt onvermurwbaar haar loop
Trotserend de lozing en onbegrip
Geen oorlogen sabelden haar neder
Zij heeft allen lijdzaam gedragen
Vervaarde geschonden het verdriet
Men heeft haar nimmer horen klagen
Herboren maagdelijk stromende
Laakt…