637 resultaten.
Daniel Billiet
gedicht
3.2 met 30 stemmen
15.201 Schelpen schikken in mijn handen
tot een kring op het natte zand.
Nonnetjes, standgapers en zaagjes.
een paarden zadel en een wijde mantel.
In het midden hoorden een wenteltrap
en een glanzende tepelhoorn.
Wat trokken de wentelende dronken
golven van mij mee naar zee?…
wie raakt de liefde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.165 we praatten over de zee
met haar witte golven
we praatten over de meeuwen
die krijsend vluchtten
we praatten over de wolken
waarachter de zon
we praatten over de wind
die we hoorden zuchten
we praatten over schelpen
die dodelijk knarsten
we praatten over het zand
dragend onze sporen
we praatten over de lente
groen aan de bomen
we…
door kilte bevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.130 niet meer in de supermarkt te kopen
ze liggen hier in ijsblokken keurig verpakt
zullen we in het gras - waarvan het groen is verdwenen -
een potje vrijen, of is jouw warmte inmiddels ook gezakt
de bomen staren me bladloos aan
de wind slaat met haar koude om onze oren
het wassende water is nergens te bekennen
zelfs de zee kan ik door de schelpen…
Lief de tijd is voorbij
gedicht
2.9 met 57 stemmen
20.831 lief, de tijd is voorbij,
er zullen geen stemmen meer wonen
in mijn hart
geen vogels boven het koren
geen lam in de wei
en geen onrustig waaien
in mijn oogopslag
geen kraaienest in de mast mijn dag
om naar je uit te kijken
geen golven breken nu meer
aan het strand van je naam
geen schelpen als lege open handen
liggen aan het strand van mijn…
Noordzeekind
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
803 Of hij alleen op de wereld was
banjerde hij daar langs het strand
geen last van kou en wind
op zijn laarzen door het schuim
dat kleine blonde noordzeekind
Hij tekende zijn fantasie
in lijnen klein en groot
met een vinger van zijn hand
of een schelp die hij vond
in het gladde natte zand
Soms zochten zijn ogen blauw
tussen de mensen op…
Gerijpt
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
877 Het kind slaapt naast de
schelp, nóg ongebonden,
nóg ongeschonden, voor
haar de winnaar is een
lauwerkrans geraapt, stil
verschijnt licht in haar
verhaal uit een versje op
een kaartje, uit het hart
verzonden, een ongeschreven
taal, opent het inzicht dat
een vers iets levends is in
de schoot van het ongewisse,
wat dat kind niet…
VALLEN
hartenkreet
4.9 met 25 stemmen
915 ben jij dat die ik hoor
als een fluisterende stem
in de nacht
terwijl ik mijn oor
als een schelp te luisteren leg
en nergens meer op wacht?…
het weerzien
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
771 ik laat jou geboren worden
in mijn nieuwe droom
je was er al
maar nu weet ik
dat je ook in mijn heimwee bent
vergeef me het gemis
ik ken je al zo lang
zoals de duinroos en de golven
waarin ik schelpen gooi
en waarin ik me op den duur
ook eenzaam weet
omdat jij de meeuwen niet kan zien
ongeschreven
zoals verwondering in het lichtste…
Oudejaarsdag aan zee.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
528 Dan blinken schelpen even op
ik hoor de stille letters klinken.
Een traan in mij maakt zich dan los
als morgen, alles anders en
ook lichter is geworden.…
Wijk aan Zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
567 ik sloot me op in het strandhuis
met alles wat ik wist over eb en vloed
tekende ik je ogen op de muur
schilderde je armen over ons bed
mijn kussen vol gedichten
en een deken van liefdesbrieven
door mijn tranen langs het raam
boetseerde je zandtorens
reeg je schelpen tot een ketting
kleurde je met je ogen touw blauw
en oranje langs mijn…
Aan een tuinman
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Een man van hout en planten,
van bloemen vogels,
spinnetjes en vliegen
van stenen,
nerven en patronen
van schelpen, touwen
van lekker wonen,
van zonlicht en van blauw
van een ik-hou-van-jou
van denken en van verzinnen
bespiegelen
en steeds opnieuw beginnen
van een-soms-zat!…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 Er is niets dat je niet wilt
Alleen dat wat niet je nieuwsgierigheid stilt
Niet in de lichtste sluimerslaap
Of uit de diepste bron gedroomd
Een geparfumeerde fantasie vervliegt
Of water dat naar ergens stroomt
Ver van meningen vanuit vooroordeel
Of een korrel zand die in de Sahara woont
Of als schelpen waar getijden, in voor
en tegenspoed…
wolken en wat strand
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
855 ik pak wind
voel zonnewarmte
in mij stromen
geluk glijdt langs
mijn lijf, met jou ga
ik weer zomer dromen
witte wolken en
wat strand, branding
zingt verkoeling
zand is heet
ogen in vervoering
als ik over liefde spreek
in schelpen
horen we de golven
het bulderen van de zee
de mooiste heb je al
gekozen, je geeft me die
met je…
Geen verdriet meer .....
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.392 Losjes ligt de paarse schelp in haar hand
de schoonheid verbaast hen beiden
even zijn vingers niet meer gevlochten
maar gedachten verweven in verleden
zoveel mijlen overspoeld door vloed
en verlaten door eb, terwijl monden
alles deden om scherven te vermijden
werden zachte lippen getekend door
het brakke zout der aarde
Gepekelde tranen…
het zeetje zingt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Maar waar
verlangens vliegen in de wolken daar
blijft enkel lichaam achter in het sop
van zand en zee, een lijk in notendop,
een lege schelp met losgewapperd haar.…
ansicht van weemoed
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
621 daar op het strand van weemoed
was het dat ik de schelp vond
hem tegen mijn oor hield om het ruizen
van de stilte beter te kunnen horen
daar was het dat ik leerde dat verdriet
en tranen in een leven onontbeerlijk zijn
geluk is niet alleen een moment van blijdschap
maar ook een vleugje bitter smart in het hart
als bevestiging van de pijn…
ritme van het verleden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
635 was lekker, wafels
met roomboter en poedersuiker
muziek van Simon & Garfunkel
‘ at the zoo ’ versnellen stappen
over het strand tegen de wind
armen wijd open als een vlieger
‘ i do believe it’s true ’, je lacht
op afstand tegen de golven, we
gaan sporen voorbij, verzanden
in gejuich van voorbije jaren, er
knikken visdiefjes boven schelpen…
Metamorfose
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
753 boete uit
naakt sprong ze in de golven
liet zich drijven
zeesterren sponnen
een nieuw kleed
om te dragen
de wind liet haar dobberen
de glimlach van de zon
toverde goud in haar lokken
als herboren
staat ze daar nu op het strand
de warmte van haar liefde
stralend uit haar ogen
klaar om te geven
open om te ontvangen
ze draagt schelpen…
Venus-Centraal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
524 Van de hand van Botticelli
DE GEBOORTE VAN VENUS
Op een gedicht van
Poliziano geïnspireerd
Geen geslachtelijke liefde
Echt enkel zeeschuim en -wind
Uit 't schuim geboren
Logischerwijs voor altijd geëerd
Zeewind uit 'n schelp blies haar aan land
Haar rechterhand bedekt voor
Een deel haar borsten
Bloemmotief mantel wordt aangereikt…
Onoverbrugbaar verleden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.163 Voor M. 1961-2010
Als het leven geruisloos loslaat
in verborgen leed
en geslagen wonden
niet meer helen
zingt de raaf zijn
nachtelijk zwart
in verdoofde schelpen
overbrugt de te zwakke adem
de kloof naar gemiste liefde
tevergeefs
wanneer het kind van de rekening
de belofte overneemt
de hoop op grazige weiden
voor heilige…
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Scheppen, emmers, schelpen
in de kofferbak geladen,
en de zee aan de oren gezet.
Zo galmt het daar,
met zoute randen,
over bloemen die hun pokon misten,
rozen die hun blad verloren,
maar die vaas,
een lege vaas,
met daarop jouw naam.…
masker afgezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 gezicht
dat ik nog herken
van verweerde spiegels
achter de bar
mijn kamer vijf hoog
of later uit je brieven
masker had mij taal geleerd
taal van woede
van berusting
liefde woord na woord
zo ook zwijgen
als ik niets meer teweegbracht
masker in zand gelaten
maan in plooien van wind
of vliegeraars met blinde adem
langs alle schelpen…
Nu nog een kind.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 Daarna gaat hij liever mooie schelpen zoeken.
En een zandkasteel bouwen langs de vloedlijn.
Hij wil later met de juf trouwen...
zegt hij.
Zó klein, vijf jaar nog maar.
Met zijn blauwe ogen, z'n blonde haar
zit die daar in het zand.
Nu nog een kind, later een man.…
Een Oostvaardersdood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Over de zeebodem, ooit nijver drooggelegd
vloeit opnieuw treurig vocht
rond levenloze karkassen
- een mengsel van bloed en tranen -
langs bomen in vormen van catastrofes
een eenzame schelp treurt
om de gestolen liefde van haar godin
de mismaakte aarde komt woest en ledig
terug bij haar geboortestaat
wachtend op alles toedekkend hemelwater…
Het zand onder onze voeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 Ik spoel de schelpen in de golven,
verzamel ze op de terugweg.…
De openbaring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
647 ik verander
Zo ben ik tevreden
Tevreden in leegte
Een gapend gat
Verborgen met een spiegel
Waan, woestijn, waardeloos, waardevol
Een huls
Niet van mij
Mij is vermeden
Mij is versneden
Tot gruis
In stof
Verwijderd, verdrongen, vergeten
Wat is eigen
Wat is ik
Ik is verdwenen
Lang geleden
Een gat, een diepte
Een verlaten schelp…
Zelfkant
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.145 De walm van stoomtram en van blekerij
Of van de ovens waar men schelpen brandt
Is meer dan thijmgeur aanstichter van dromen,
En ’t zwarte kalf in ’t weitje aan de rand
Wordt door een onverhoopt gedicht bevrijd
En in één beeld met sintels opgenomen.…
Ik Wil Jou Beter Maken
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
428 Je kan niet de wereld beter maken,
blijven papierprikken en bijverven
en overcorrigeren
zelfs met terugwerkende kracht
Hitler een aai over zijn bol geven
zodat hij wat rustiger wordt
Dus trek je maar terug in je schelp
en steek je kopje alleen maar naar buiten
als de kust veilig is
of als je het eten ruikt.
==============
=========…
De zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Jammer dat ik niet schilderen kan,
maar ondanks dat staat het plaatje van de zee
met zijn schelpen en geuren
ergens op een plekje in mijn hoofd ingedeeld.
Uitgewaaid op het punt om weg te gaan
draai ik mij nog even om en blijf staan.…
Eén nachts stand
netgedicht
2.7 met 24 stemmen
3.320 ik voel mij pas ons treffen goed
In oogopslag noch steels verkeken
fier waren zij, tersluiks verlid
is`t waar daar nogmaals schoonte zit
verscholen aan`t gebed ontweken
gij deed mijn hart terstond verstillen
waar nacht aan haar contour teloor
coag’lerend bloed; vergaan in willen
wederom mijn hitsig adem trillen
vervoerend lust in schelp…