1518 resultaten.
impuls
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 hoe keren we in
onszelf, met regelmaat
binnenstedelijk te verschansen
veilig in beton gegoten
ommuurd, geestgerijpt
met voorbestemde afdronk
het vonnis vellen
gelijk lotgevallen bomen
daarmee schuld wijzen
alpha en omega vinden
een bok laten zondigen
teneinde door te schemeren…
welgevallen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
435 deze toenemende schemer
markeert de ogenschaduw
hangende het onderzoek
is dit waarmee we voortgaan
ook al wist je dat geboorte leidt
tot een avondmaal
dat niet alle stenen zielloos zijn
jouw voorkomen wast alles weg
verzacht de scherpe randen
met rustige tred
beter dan genezen
eindeloos als schoonheid…
Alleen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Zelfgekozen schemeringen,
tekeningen van de avond.
Jezelf in kleur bevrijden en
genieten van de eenzaamheid;
schepen bevaren op papier
de oceanen van het hart.
Gedachten voeden het gemis.
Proberen is begrijpen hoe
de stille schaduw overbleef.…
Wij fietsten naar Egmond
gedicht
3.4 met 63 stemmen
23.062 Al in de schemering,
Een bosuil gleed
stiller dan messen
door zuurstof boven ons,
streek neer aan de rand van de wei
en schikte het bruin
van een boom om zich heen.
En steeds als we dachten: is hij er nog?
schudde hij nee.…
Met lentelicht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
438 zal ik je haren
al met lentelicht
laten stralen
of wat
lieve schemer
voor je halen
als de zon
zijn warmte
heeft gebracht
want de
avonden zijn nog
guur en koud
jouw jaren
tellen niet want
jij leeft zonder oud
in een perspectief
waarin jij liefdevolle
vrijheid geniet
nog altijd speelt
er licht op jouw
tijdloze gezicht…
illusie
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.605 in elk van mijn dromen
illusies
steeds verloren
stuk voor stuk tenietgedaan
telkens weer op zoek gegaan
naar het beeld in de schemering
duistere ogen
een stem in de fluistering
woorden in de nacht
die telkens weer bekoren
illusies
elke nacht
zijn het enkel dromen
of jou die ik verwacht…
weemoed
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
3.293 misschien is dít het wel,
heimelijk nog hechten
aan wat ooit verloren ging
aan vage schaduwen in de
schemering, een zacht geruis
een verre roep, een geur
een oude afdruk in het zand
iets van droeve leegte voelen
in een stille polder
terwijl er een zwalkende
dierbare vogel vluchtig
in het niets verdwijnt…
Stadsgeluiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
618 In de nacht fluistert zacht
een stem in mijn oor
Ik ben stil
en ik hoor wat ik wil
Overdag valt licht
een beeld in mijn oog
Ik kijk
en ik zie een gezicht
In de schemering zit
een man in de kroeg
Hij drinkt
en hij proeft en hij zucht
In de avond alleen
Zit ik thuis met een kind
En ik luister
En schrijf een gedicht…
mijn appel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.140 Alles wordt overschaduwd door schemerig zwart
De zon komt niet meer door mijn luchtbel heen
De liefde is als een vrucht
Zacht en rood is het gevoel
Totdat de rijping begint
Verstrikt in een web van draden
Herken ik mezelf niet meer
Veranderd door warmte en genegenheid en pijn
Onherkenbaar voor mezelf geworden
Waarom kan ik niet met jou
Zoals…
En de hemel glimlacht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
910 de late dag ontmoet
het schemer in een
stilzwijgende omarming
licht neemt afscheid
met een steelse blik
vredig waakt de avond
bij een vervaagde grens
van opgeloste kleuren
in beelden van graniet
en de hemel glimlacht
met duizend lucide ogen
hoe moest ik weten dat
donker zó licht kon zijn…
Bij tanend licht
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
600 wanneer de donkerte van de avond
haar muil opent
en het licht ons nog even de hand wil
reiken
ervaar ik een naderende stilte
als zou de dood mij
bij de lurven willen grijpen
of zal het mijn verjaren zijn
dat gedachten in de schemering
zich meer gaan spiegelen
aan mijn sterven
dan wel morgen
slechts de idee is
minder van de toekomst…
Ochtendmist-Avondlied voor een verlorene
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
977 Draag mijn dierbare doden voor u uit
Draag mij in de schemering
Van't alledaags bestaan
Draag mij, als ik dans
in licht en schaduw
van voorgoed verloren jaren
Wij zien malkander terug
Boven het water, op de brug
Wie weet waarheen de wolken waaien?
Het Leven is een lange omweg naar de dood....…
krakende takken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
720 ze staan er
de donkere bomen
sinister schemerend
hemelschreiend het loof
de naalden prikkend
naar de ondergaande zon
maar daar waar
geen sterveling komt,
scheurt de bast
van berk en plataan
loot en ent hebben
geen weet van
knokige knoesten
waar de wind uitgedroogd
takken kraakt
daar wil niemand gaan…
Morgenlied/fado
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
726 Aardse geuren
kruidig gevormd,
kronkelen omhoog
langs ontluikende bloem
omzich te vermengen
met lange zilverwitte
zonnestralen, die
door de morgen
schemer, de dag
doet ontwaken.…
te leven
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
565 een stem roept
het slaan van de deur
het is avond
schemer
kopieert woorden, de bleekheid van de maan
en nog veel meer koude
misschien zoek ik een weg
waarachtig achter ramen
ongeteld
"zou dit het sterven zijn
uit tussenpozen gegroeid"
het voelt zo aan, zeg je
je ogen op mij en het verschil
gericht
zonder gezicht
loop je mijn…
Lichtzinnige dromer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
519 mag ik
met donkere bladeren
het licht wegwuiven
om de nacht
met stil zwart
naamloos op te tuigen
nog waait de wind
wolkjes zomer
langs het rood van de zon
kreeg de
lichtzinnige dromer
vandaag meer dan hij won
roerloos in duister
krimpt eindelijk het licht
gefilterd uit schemering en zicht…
jaren worden dieper
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
703 legt een vraag zich neer
in poëzie
de dood
met besneeuwde lippen
aan woorden likt
het blijft een bewegen
al is de avond net
hetzelfde
en lacht een kind om honing
aan moeders hand
ween ik dan
om de vreemdeling
die in de schemer de stilte
binnentreedt
*
ik tik tegen de binnenkant
van deze verzen
en ruik angst omdat er liefde…
Geboorte van inspiratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
550 In amper merkbaar vervloeien
rees schemer in de morgen
brak de hemel open in zonnelicht
week kleurloos nachtelijk duister
mengde bloemenkleur en vogelzang
tot nieuw veel belovend gedicht.…
Een vrij bewegen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
572 heb wolken
uit elkaar geplukt
wind opgedeeld in vlagen
kon warmte van
de zon niet meer verdragen
ben naar de nacht gevlucht
in anoniem een
vrij bewegen kom in stilte
slechts het donker tegen
heb mijn jas al uitgedaan
nooit zal ik meer naar
licht van dagen gaan
schemeren zal mijn
leven zijn klaarheid doet
in openheid mij…
Wintermorgen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.063 Blank als de glans op het wazig verschiet,
week als de schemer van de zon door het grijze,
weifelt het licht door mijn stille gepeinzen,
schemert de vreugde door mijn lied.…
Watercypres
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 ‘n notabele chinese nota bene
denk ik staande in de schemer
onder de verheven Watercypres
ik moet haar echt goed hoeden
haar takken snoeien maar breed
hangen laten tot zij zelf zoveel
later als door kenners voorspeld
zich eerst vermolmt en dan velt…
Oceaanschaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
564 Het zal de liefde zijn geweest
met indringende geuren en kleuren
in verlangende lente zoals seringenbloesem
op jouw bed
nabij de zee
en ik hoorde walvissen
roepen, kilometers ver
ga je mee
hou je van me
in geluiden
van de branding
alsof ik in de schaduw was
van alles en het woeste schuim
die voortdurende herfstnacht
in de schemer…
In vreemde stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Het dwarrelt
bladeren
in bonte kleuren
eindigend in zwarte
tonen
zwaar van regen
stervend in
modderpoelen
onder blauwe lucht
En neigend naar grijs
kruipt dan schemer
in een vreemde stilte
dreigend door de straat
naderbij
koude meeslepend
van alle kanten
haasten mensen zich naar huis
huiverend…
Enkele reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 dit lijkt een gedicht zonder eind
een waterval met vrije uitloop
gaandeweg, steeds, sleets, over
de stoep met onvermijdelijke stront
naar wat gekend is en deels vergeten
wat ooit was en nooit meer kan zijn
nu nog gauw een tochtje, voor de
schemer ons de weg doet vragen
alle bestemmingen op een hoop
overal ijl vlees en alles aarde…
Troosteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Door de gordijnen somber licht
Blij voor zo-even in het donker
Ogen sluiten in de schemer
Achter dubbel glas de stilte
Rook en as, de zoveelste sigaret
Wazige gedachten, troebel zicht
Lege fles Whiskey, zwaar hoofd
Hanenpoten op grijs papier,
te dronken…
2016
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Hou me vast
Laat me binnen
Schemer, duisternis
De onzekerheid
verteerd
Valse noten,
Slechte muziek
Kom dans
Naïef, vergeten
Laconiek
Ik drink
Veel, hard
Laveloos
Mooie wereld…
As woensdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Al zijn er deze nacht wederom dromen neergestreken,
is even iets in het echt niet door het schemer gebroken
schieten er zinnebeelden door ons heen onafgebroken,
ik mijmer kijk naar buiten, denk zijn 't oude paarse preken.
Wat deed ons wederom ontwaken, liet naar stilte neigen,
zal ook de adventtijd ons doorlopend weer doen zwijgen.…
Bij tanend licht. Gedachten in de ouderdom 6
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
532 wanneer de donkerte van de avond
haar muil opent
en het licht ons nog even de hand wil
reiken
ervaar ik een naderende stilte
als zou de dood mij
bij de lurven willen grijpen
of zal het mijn verjaren zijn
dat gedachten in de schemering
zich meer gaan spiegelen
aan mijn sterven
dan wel morgen
slechts de idee is
minder van de toekomst…
Chagall
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Ze liggen samen in het blauw
dat naar groen verflauwt
haar borsten groot en rond
bekeken door een blije geit
voor het venster
schemeren rozen rood
en lelies wit in vazen
hij fluistert woorden
tot de vrouw -
zijn lippen en zijn ogen
bewegen rond een kus
het groen verflauwt
terug naar blauw…
De klok, de drager van de tijd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Dagelijks gaat zij in vierentwintig uur
rond; ondersteunt zij het ritme van mijn
hart, van schemering tot ochtendstond.…