683 resultaten.
Engelen in vermomming
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
918 stralen zoals je nog nooit
gestraald hebt
Strek je vleugels uit en vlieg
vrijelijk door de hemelen
Zie en voel het innerlijk licht
wanneer het je vreugde en
voorspoed brengt
Wees helder en stralend voor
al diegenen die het nodig hebben
Hoor het roepen van onze
alomtegenwoordige vrienden
om deel te nemen aan het
hemelse koor
Til de sluier…
Lenteprelude
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 Als het leven kleur verbergt
in gesloten harten van jasmijn
en jonge bloemblaadjes
steeds opnieuw hun nerven uittekenen
als op een fris gelaat
zal het nectar zijn sluier van geur
wijds uitspreiden
rond droeve dagen
Als gevederde vogelvluchten
een te straffe thermiek verdrijven
en donskuikentjes
nog jongleren om uit te vliegen
zal het…
Gedachten over idealen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
672 Mijn gedachten zullen roepend zijn
als verdwaald zonder jou in woestijn
gelijk schaduwen zonder vaste vorm
zoals sluiers nevel in ochtendstond
over velden zicht beletten.…
Een hemel in
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
720 Ik lig naast je en ik slaap
Onder een kleurendeken
M’n hand is warm, ligt op je rug
Dit hoort zo, dat is gebleken
Ik wentel me in kleurschakering
Vlieg met de sluiers van het licht
Ik ontwikkel en trek lering,
Terwijl ik kijk naar je gezicht
En je ogen spiegelen m’n pad
Ik loop op de vlaktes van je ziel
Bewonder daar jouw universum…
GA MAAR MAMA, GA MAAR!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.553 ----------------------------------
Een sluier van onzichtbaar verenigd liefdesgevoel verbond
moeders dood met het leven van haar dochter Cynthia te R.
Moeder werd 61 (2005)…
Laag bij de grond
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 handen spitten in kruimig krijt
weg van gonzende gedachten
sluiers van de geest begraven zich in lijfelijke aarde
laag voor laag, tot onzichtbaarheid
ik weet niet wat ik was, ontaard misschien
ik hef vuilgerande nagels armsgewijs ten hemel…
Sepia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 In een waas van sepia treft de slaap mij
een droom wiegt de wereld
tot ze stil wordt
en verlaten raakt
gestreept vullen tinten de leegte
voller hoeft het ook niet te worden
ver weg huilen ontroostbaar de boshyacinten
langzaam trekt de sluier op
zoals een bruid van haar voile wordt ontdaan
en vol hartstocht de nacht wordt ingetrokken…
Verjaring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 -
Leg de sluiers van je af,
zie wat alles,
jou weer gaf.
Verwonder in je eigen loop,
het mooist wat men kon geven,
was houvast in je eigen hoop..…
ogen kleurden leven tot boeket
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.383 ik ken je in het
dag en nachtgevoel
ogen als juwelen die
fonkelend het duister strelen
je leeft in licht
schaduwt tussen sluiers
waar wij huizen in paleizen
van emoties, pure lust
je sluit om passie
nog intenser te genieten,
de volle lippen vochtig rood
bloot om te verdiepen
was het onschuld dat je bood
de afgelegde kleding waar…
Cryptocoin
netgedicht
4.8 met 54 stemmen
464 Er hangt om deze Britse royalsetiquette een mysterieuze sluier, een waas van geheimzinnigheid,
iets cryptisch als het ware.…
Stervende liefde...
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.116 De zon gaat onder over onze liefde
Elke lichtstraal dooft langzaam uit
Nu sluieren er schaduwen van verdriet
Mijn hart schreeuwt zonder geluid
Het moment van verlatenheid
laat mij verteren door pijn
Nog hoor ik onze liefdeswoorden
dat we voor altijd samen zouden zijn
Nu ligt de weg van eenzaamheid open
Je sterke armen laten mij sterven…
Schemerduster
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
2.687 Streellicht vonkelt mondjesmaat
puilt zijn zuchten langs de tocht die
nog zijdelings om ronding schuilt
naadloos neemt het nauwelijks deel
Flinter maanlicht raakt verstrikt
maast zich tussen schaduw door
schoort onthulling rank van waas
likkend glans aan scheuten zinder
Wadend in fluweel vertekend
aan wellend wasem amper damp
sleept de sluier…
Schone zegen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.127 De schoonheid draagt een verbeten sluier
ze schijnt gemaakt van ondoorzichtbaar stof
en toch ik wil haar ogen helder zien
zijn ze bruinig of donker blauw of dof
Is haar lichaam tastbaar zolang ik leef
kan ik haar wel binnen tijd verbeelden
ik denk dat ze niets om mij geeft
andren spreken over haar waar ik zwijg
En als ik merk dat ze is opgelicht…
Salomé
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.681 een sluier - aan de pink geknoopt -
sliert om de welving van de borst
in leest en heup herken je de kruik
het bekken kantelt en de navel rolt
over de golven van haar buik
de hoge fluit bezweert de slang
en zweept haar rubberen gewrichten op
ze pruilt naar pa
hij knipoogt naar de beul die het slagzwaard slijpt
de Doper bij de kraag…
Geen einde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
2.091 Mijn lieve zwager
ook jij bent nu gegaan
Je kraakte weerbarstige noten
in de tijd die je nog was gegund
lege doppen zie ik liggen
waar jij ze moedig hebt gekraakt
Ik heb je leren kennen
gesproken woorden voorbij
in de stilte achter de sluier
waar altijd jouw waarheid lag
De vredigheid van de natuur
maakte jouw voetstappen lichter…
Het gefluister van de uren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.455 Waar is de tijd
dat wij sliepen
als schelpen op het strand
in het blanke hart
van de aarde
bij het ruisen
van de zee
omgeven
door sluiers van verlangen
Dat bij het gloren
van de stille ochtend
lichamen zich ontvouwden
de glans van een schoon gelaat
een glimlach van lichtkristallen
een verloren traan
in de zilverschaal
en het blauw…
engelen in vermomming
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
900 Til de sluier op en wees weer thuis met al
je broeders en zusters.…
Thuis
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.669 Dag straat, dag boom,
aan jouw bloeiende takken
hing ik dagelijkse dromen
in het passeren
Als verstomde kracht verhief
jij je in het druk gefluister
van het heen en weer langs
dragende armen
Zo deinden wij gezamelijk
als een sluier op de ademtocht
van het getij van grotere stromen
nooit gescheiden
Maar steeds verder dwaal ik
vind…
Ritme van warmte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.193 Laat zon schijnen op rivieren
water warm bruisend tussen oevers gaan
nevels door licht en ochtendkoelte
waaierend over vlakke veld
als sluiers van tule en zijde
met frêle handen die dorstend strelen
groen naar blauw gestrekt.…
Schrijvers wiel?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
627 Slijp mijn nachten
en de pennen in elk
uur, wet de tijd op
slijpers steen,
verscherp het drijvend
vuur op anoniem papier,
heb geduld met de nog
verszinnen dag, al
lijkt die te zijn gehuld
in sluiers licht, waarin
de tranen net zijn
opgedroogd, waar
de inkt in de as van
memoires is gedoopt,
en schrijvers stem en
avontuur…
treurwilg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 geborgen
in de luwte
van het lover
van de oude treurwilg
aan de waterkant
verstilde het rumoer
in haar hoofd
kwam ze tot rust
talmend op de bank
onder de boom
ze staarde lang
door de sluier twijgen
naar het water
waarin ze wou verdrinken
in vergetelheid
de avond was gevorderd toen ze
besloot toch maar naar huis te gaan…
Zicht op zuiver licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 De sluier van mijn sombere gedachten
ontnemen mij het zicht op zuiver licht
wiens stralen altijd schijnen en slechts wachten
op het moment waarop mijn weerstand zwicht.
Ik voel nu hoe zij mijn gemoed verzachten
en dat door hen een wonder wordt verricht.…
je handen opstandig
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.468 weet je hoe zacht
ik kan strelen
met woorden fluweel
tegendraads geef je veel
ik boei met mijn zinnen
je schouders iets terug
je handen opstandig
zacht vast op je rug
je schaamte voelt veilig
weet sluiers nabij
de spanning is heilig
nog maagdelijk voor mij
je daagt met je ogen
mijn vingers tot spel
het zachte toucheren
maakt je…
met schaamteloos verlangen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.437 het uitzicht zee
we zagen buien in
de verte komen, stilte
raasde wisselstromen
het overbruggen
van de blik
in de eerste schrik
ging toen de wereld uit
we stapten over
in gelijke tred
een nieuwe ruimte in
de tijd was even stil gezet
ik tilde sluiers op
zag jou, je lach
en ogen vol verbazing
of het wat gaf
je vinger raakte mij…
naar hier of in Hyderabad
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.599 in jagende wolken
zie ik je staan
in die luchtkaravaan
span ik mijn mooiste kameel
om jou te gaan dragen
we reizen langs
duizenden fata morgana's
drinken exquize elixers
pleisteren rust en proeven
van stilte in groene oases
ik splijt alle rotsen
voor het vloeiende goud
in juwelen laat ik je baden
wacht tot een huwbare nacht
als sluiers…
Gedoofd licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
409 In mijn land bloeit alleen maar gedoofd licht
de schaduw volgt mij bij elke stap weer heen
De huizen spreken soms, en tonen hun gezicht
En ik verdwijn in zwijgen als een steen
Ontstoken wordt er niets meer, zelfs geen gesprek
De dagen sluieren eindeloos voorbij
Een ontmoeting bergt men op in een gebrek
Alleen het water klinkt nog zij aan zij…
Stille vlucht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
458 De zon laat felle kou naar binnen dwalen,
in sluiers van een ijskoud ochtendtrouw.
De hoge rust wordt nergens echt verstoord,
geen kerosinegeur, geen zware motoren.
De drukte gaat in stilte weer verloren,
waar men geen enkel ronkend teken hoort.
Slechts witte schimmen, hoog in het verschiet,
onbewogen volgen zij hun ijle paden.…
Sneeuw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.497 Op een veld zo ver dat niemand kent
ging een kleine blauwe vogel dood
bij het vallen van de nacht, koud zo koud
Alsof zij zijn dode lichaam begraven wou
zaaide de hemel sneeuw
zonder geluid, hoog zo hoog
Een man is op weg gegaan
naar huis of geluid van een onbekend dorp
hij droeg een sluier, wit zo wit
En tenslotte toen de ochtendzon…
Grottenpaleis van nachtlijke Sibulle
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.961 En machten, waaiend uit de nacht, verdeelden
De sluier om de ekstatisch witte wang:
En 't rolde uit honderd poorten over de aarde,
Toen ze aan het wereldleven openbaarde
Haar profetie van wereld-ondergang.…
Alleen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.214 Je gelaat,
Een schim,
Oplichtend mooi gevangen,
Droef van weggedrongen smart,
Achter je sluier,
Een ragfijn twijfelend web.
Vogels als trotse harpijen,
Blauwe bewakers van je angst,
Gulzige gasten
Aan de rijke tafelen
Van je leed,
Verstoren de eenvoud
Van je wezen.…