540 resultaten.
Ik voel het leven in een vloed van zangen
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.011 Een duistre nacht die wuift de ziel mij open
en moe-gepeinsde dromen balsmen zacht
dit willend hart, stervend in willoos hopen.
Dood staart mijn blik in schitter-starrenogen...
Ach! zoveel licht heb 'k dronken ingezogen
dat 'k lichtend sterf, in schaduwrijke nacht!…
Op het eenzaam stervende najaar en muziekpassie van Bach
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
22 Witte zwanen dansen op't water.
Nieuwe scheuten steken de kop op
't Zwanenmeer klinkt in luister
"Bachs bist du bei mir" opgeluisterd.
"Ga ik in vreugde
naar mijn dood en rust
wat zou mijn einde blij zijn
als uw mooie hand
mijn trouwe ogen toe drukten."
Troostbekkens watervallen beken
druppelsgewijs
't aangezicht leken,…
Genadeloos geplukt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.251 vlagen donkerrood
Zijn afwijzing liet haar lijden en wist haar duistere kant te bevrijden
die slechts naar wraak lijkt te smachten en nauwelijks kan wachten
om ‘n giftige drank te bereiden
Als d’r vingers de bloemen verscheuren lokken etherische geuren
haar naar het eeuwig helse land terwijl in haar kil verstijfde hand
de zwarte kelken stervend…
Op Helena van Troje (5)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.459 Met een diepe schreeuw heft de hopliet het staal,
doorklieft de Myceense hoer voor de laatste maal
totdat zij stervend in Paris’ armen valt.
Het verhaal van Heleen en de Grieken eindigt hier;
Helena was geen vrouw, maar een dichter en een klier,
die dienaren van de goden ’t leven vergalt!…
AAN HET KRUIS
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
743 Natuurlijk hing u aan het kruis
het licht scheen op u
aan weerszijden schaduwen
mijn blik bleef op u gericht
hier ontstond spanning
van de Zoon van God
die onze Christus was
met de zonden van de wereld
een vader, die zijn zoon geeft
om anderen te redden
hoeveel zonen gingen u voor
maar u was de zoon van God
een sterveling onder de stervenden…
HOUVAST
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
720 Op de woeste zee van het leven
al uitkijkend en hopend zwemmen
moeizaam tegen waterbergen stijgen
daarbij steeds weer neervallen
tenslotte vertoont zich een hechte klip
geeft nieuwe moed en veilig oponthoud
de sterke rots is vol belofte
van trouw en sterke bescherming
stervend schuim spoelt tussen de blokken
baart behouden rust - lijdzaam…
Speeltijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
614 De dagen van ooit zijn vol rust
en van staal
ook lang genoeg om bij het inwikkelen
van het stervende zonlicht
roestig de rust te zoeken
ongebarsten slingeren de glazen paden
door polders en beekdalen
elke minuut door het licht verschillend gevormd
zoals zwierige linten in een zomerbries
onophoudelijk onverwachte danspassen zetten
de statige…
OP HET SLAGVELD.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.167 . - Stervend stort de maged neder. -
Ruiters stormen henen, lijken trappelend. -
Meer dan ene name zal men roemen,
meer dan ene held na 't bloedig kampen;
U niet, Vrouwe, groter dan de krijgsheld!
Och, 't is waar, wie kent uw name, Nonne,
en of gij eens arme werkmans kind waart
of der ridders die ter kruisvaart togen?…
wat ze begeert
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
509 haar en ziet
De blik gespiegeld anders niet
Haar huid heur haar als mild geel oeverriet
Wat ze begeert bestaat
Het is wel mij maar is mij elders
Het waait achter ‘t raam in open en ver land
Waait nieuwe zee, met nieuwe wind te land
Of regent neer uit hoge wolken
Ongrijpbaar ligt het neer in armen van ontluikend lover
sterft met het stervend…
Meimerei
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 ik met mein schutspatroon
En vergeleik ze met een blauwe boon
Die mei door 't hoofd schoot in een woordenwaan
Van flitsend explosief steigende preizen
Tot 't allerlaatst vergeetwoord
op de maan
Zo'n kans greep ik met beide handen aan
Daar hoeft geen meinenveger
op te weizen
De schorsenéren lof bei 't overleiden
Bei bosjes stervend…
moeder ben ik en kind
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
708 o moeder, o sterren van ogen, o schittering
wit waar wij u vinden zouden
en blauw waar wij ons u geven konden,
ware het niet dat wij vonden slechts
de droomrode slaap der stervenden,
of het zwarte misbaar van een willoze wake
in het rottende leven.…
Na zons-ondergang aan zee
poëzie
4.5 met 4 stemmen
3.815 Zonne stervend zonk in zee,-
en een wijde wade spreidde
op de brede kimme neer
't wolkenheer.
Eenzaam ruist de duistre zee,-
langs der duinen ruige kruinen,
als met droeve dodenklacht
zucht de nacht.
Eenzaam, eenzaam ruist de zee,
slaat de kuste zonder ruste,-
moeder aarde ligt alom
doods en stom.…
jonge sla
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.506 het machtsvertoon
maar in september, bij die jonge sla
zojuist geplant in toegewijde aarde
bezwijkt m’n laatste restje eigenwaarde
dan huil ik en dan smeek ik om gena
-----------------------------------------------------------
bewerking van het gedicht ‘jonge sla’ van Rutger Kopland
alles kan ik verdragen
het verdorren van bonen
stervende…
- De vraag naar meer -
netgedicht
4.2 met 53 stemmen
717 De draaikolk volgde,
de rest van de stervende zomer.
Zo wilde liefde,
passie als cultuurdrager,
...bijzonder drassig.
Gewetens graven grenzen,
staan betekenend langst de kantlijnen,
die hieraan hun naam ontlenen
en zich gevend en naïef,
op een speelse manier
trachten aan te passen.…
Staphorst
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.264 dag, de kringloop van de maan,
het schommelen van de wieg, de wekroep van de haan,
drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam,
zomer en winter, appels, pruimen, jam -
slagregen, windhoos, hagel, bliksem, brand,
onkruid en schimmel, schurft, rot, kramp,
pest, mond- en klauwzeer, koepok, staar,
rat, muis, insect, de worm die knaagt,
het stervend…
Zwerver en elven
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.309 Te zwaar was het water, te
Licht is de wind
- O, Christofoor, waar is het
Kind, het kind -
Alom, toen, geheim en
Weg-stervende
- Blijf bij me, bij me
Zwervende -
En, eindelijk, stijgend de
Maan langs en heen,
Een bijna zwijgende
Wolk verdween.…
NA ZONSONDERGANG AAN ZEE.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.611 Zonne stervend zonk in zee,
en een wijde wade spreidde
op de brede kimme neer
't wolkenheer.
Eenzaam ruist de duistre zee,
langs der duinen ruigje kruinen,
als met droeve dodenklacht
zucht de nacht.
Eenzaam.,eenzaam ruist de zee,
slaat de kuste zonder ruste,
moeder aarde ligt alom
doods en stom.…
Karakterschets
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
423 vissehaken,
hakenkruisen
kruisen, drie op Golgotha
neem terug, het varken dat ik ben,
de sloot die stinkt naar rattegif,
verdronken in een dode poel
als een omgekeerde tor
spartelend met zijn pootjes
in een putemmer
vol met bloed
van Christus, Boeddha, Allah, noem maar op
ik zal je opzuigen als brandend gras,
de hitte van zand, een stervende…
ROEIEND NAAR DE OVERZIJDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Laat mij maar nog even roeien vannacht
in hoge baren worstel ik tot de overkant
Daar word ik straks wellicht opgewacht
op ‘t toverachtig golvend hemels strand
Hoor de golven zingen in de woeste zee
golven stervend op uitgestrekte stranden
Achter een verlaten einder wacht er vree
dewelke ik omarm met de beide handen
Zie de lichtjes dansen…
Profetische meesterzet
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
549 Kunstig beweegt
de marionet in de
ingenieuze machinerie
als speelbal van zijn meester
in het gambiet
tot en met diens laatste zet
zijn schaakmat klinkt
als een oordeel en wet
over offers in
een zigzag patroon
van onzichtbare lijnen
tot waar zijn house
of cards eindigt
de koningin wordt een
stervende zwaan
het paard…
Gina
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.030 Jouw smeulende pijn inspireerde mij
tot deze stroom van zoete zieleroerselen
Laat deze niet bitter worden: stop op tijd
Hortensia's vervagen van zijdeblauw
naar doorschijnend ivoor
ze wachten stervend tot volgend jaar,
schijnbaar dor en vol spijt van hun eens bloeiende schoonheid
Maar volgend jaar lijkt het eens blauwe,
meer indigo,…
WINTERSE OPBLOEI
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 Het rivierschip keert:
fors - stervend klinkt een dwergstorm
over pakhuizen.
Er blaast geen wind, maar
boomblaadjes schudden, klappen:
vogels strijken neer.
's Morgens krabt mijn vrouw
ijzel van de bushalte:
tijden komen weer.
Morgennevel ruist.
Nadert langzaam een onweer?
Kabels zijn vol stroom.…
De terugkeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 Hoe was het mogelijk dat we
zijn hulptroepen niet doorzagen
die daar stonden tussen de stervenden
onrecht hoopte zich op te midden van het werk
niemand zag zijn mantel
als hij voorbijging.…
knappende tak
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.104 op het gras, nog nat van dauw
dwarrelt, uit de geleide groene kruin
als stervende zwaan, wel roestig bruin
een eerste blad van de plataan
zwermen spreeuwen, als èèn grote zucht
storten zich met z,n allen in de vlier
eten zich rond, kwetterend van plezier
dan trekken zij weg, hoog door de lucht
eikels in de dop, een wilde framboos
fel gekleurd…
Drie verzen voor een dode III
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.061 misschien ben ik verdoemd; wanneer reeds nu de dood
mij plotseling in de rug zou overvallen
dan zou ik, stervend met de honderdtallen,
neerstorten in de Poelen, heet en rood.…
De speleman
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.615 't Lied was ten einde, en z'n harpe
trilde stervend uit en zweeg.
Dorstig greep hij naar de kan en,
smekkend trage, dronk ze leeg.
----------------------------------
uit: Van over Ouds (1905)…
DE KRUISIGING
poëzie
4.6 met 9 stemmen
1.128 Moeders blikken snijden
door 't stervend harte des gebenedijde.
1886…
Prima ballerina, dans nog eenmaal...
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.202 zij een duizend doden
om de gunst, de roem of wat dies meer zij
Haar tegenspeler tilt haar hoog,
nog hoger
dan de choreografie gegeven was
en zij ‘ stort ‘ neer
Zo tragiek het publiek meevoert
van op- naar ondergang
Ja, er rollen tranen van louter hartzeer
Zij ijlt de koorts der minne
Haar lichaam vormt de symboliek
een stervende…
Waar zal jij lopen?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
678 Het geeft de mens rust, zowel de levende als stervende
mens. Zodat we allen vredig heengaan."…
Toen de Werkelijkheid Week
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
326 te bieden
Met een schok schrik ik wakker,
mijn val lijkt nu gestopt
Althans voor nu, terwijl ik het zweet
achteloos van mijn voorhoofd veeg
Realiteit verschuift hier langzaam
naar de achtergrond,
waar deze in het niets lijkt
op te lossen in een blauwzwarte leegte
Mijn droge mond verraadt aan mij
dat deze zelfde dromen
waarin ik stervende…