781 resultaten.
Van Dam tot Heuvel
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
1.732 ."
Vandaag peins ik over romantiek
en weet dat ik je niet kan lijmen
zonder dat je eerst gebroken bent;
zonder dat je liefde kent
en zo tracht ik wat slap te rijmen.…
sterveling
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 Wat nog komt is reeds ontvallen
niemand is een gunsteling
'k tracht mijn kracht samen te ballen
'k loop en spring en dans en zing.
Rest geen tijd meer voor verwachten
al 't schoons der wijsheid sterft in de nacht
op het slachtveld der gedachten
sterven ja, maar zacht, ja zacht.…
Lawine
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
621 het uitzicht doet verdwijnen
overmacht schijnt dan heerser te zijn
het doet onze verwachting ondermijnen
niemand ontkomt aan
schaduwen van het bestaan,
hoe edel de mens ook is,
ieder wordt ooit geslagen
met een worstelend gemis
als ze niet meer worden gesproken
ademen woorden slechts in stilte
men sluit elkaar dan in de armen
en tracht…
Vogel van Wijsheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Vogel van Wijsheid
Ik vlieg over de Zevende Zee
Waar ik duizend of meer oorlogen dacht
Mijn huid is helemaal bevederd, ik ben een Vogel
Van Vrede, Vrede is het doel
Wat ik wil bereiken, Vrede binnenin me Zelf
En voor de Wereld, maar dat is van later zorg
Ik heb mezelf verloren, op een boekenplank
Waar ik het Laatste Woord trachtte te vinden…
Stof in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Wees bedacht
alles waar een mens naar tracht gaat snel voorbij.
Stof in de wind
wij zijn enkel stof in de wind.…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een kip die tokkelt op de nagels van mijn tenen
ik wacht op thuis, de roep van verlossing
die nu nog als nachtelijk ruis me verontrust
wanneer de stappen van de woning het kabaal
overstemmen dat mijn slaap tracht…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd aan het verlangen naar warme
strelingen, strelingen die de dood verwensen
doch ook inhalig omarmen
god, ik vrees de duivel niet, doch
het lijden dat mijn ziel tracht…
Retraite
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 De trein vreet elke ochtend vele ikken
En niemand die hun nare dromen duidt
De klok zit hen voortdurend op de huid
Hij blijft hardnekkig en standvastig tikken
Zij trachten tevergeefs zich op te krikken
Terwijl de informatie hen omsluit
De trein vreet elke ochtend vele ikken
Zij vinden niet de tijd zich te verkwikken
Hij spuugt ze door de spuigaten…
Heropbloei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
500 Wij schreeuwen moedeloos
en trachten ons aan een strohalm
vast te klampen.
Het is net of we verdwalen in het donker,
waar het licht niet meer zal opkomen.…
Heropbloei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Wij schreeuwen moedeloos
en trachten ons aan een strohalm
vast te klampen.
Het is net of we verdwalen in het donker,
waar het licht niet meer zal opkomen.…
geen raad - het kwaad heerst -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 onbesproken verleden
diepgang is een verlokkend
woord om het drijfvermogen
te doorgronden waar zelfs
het zwaarste fundament
de stutten niet kan
dragen van het perspectief
dat de elitaire voortgang
niet te stoppen is
weliswaar kunnen
kracht en daad
zich samen voegen
en zich met hand en tand
verzetten tegen het
genootschap dat tracht…
De boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
758 konden wij
nog een haaltje
van de ballon
proberen
terwijl vage
lichten streepten
op de ruit
van binnen
beslagen door
verhitte adem
de spanning
moest eruit
dan de stilte
met dodelijk
besef in het
scheuren van
staal draait de
auto zich sloom
om de boom
stuitert de motor
naar de sloot
sissend van
hitte in stoom
gebroken trachtte…
PAARDE(N)BLOEMEN
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
4.088 bloeiende planten in aspirinebuisjes
de paardebloem is ónze favoriet
vergeet niet de vergeet mij nietjes
verzamelen op zijn jan-boerenfluitjes
de meester spoort ons kregelig aan
Tineke heeft al vijf soorten zoals je ziet
de paardebloem is echter ónze favoriet
nietszeggend breekt het weekend aan
nog tracht de leerkracht ons gevoel
voor…
als het verlangen sterft
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
824 mijn diepste verlangen
ketenen aan mijn ziel
of strak omarmen
bezingen met
liefdesgezangen
het zegt zoveel
over het aardse lijden
nog meer over
ons menselijk bestaan
we willen de
onontkoombare
eenzaamheid
zo aldoor mijden
ik wil zo graag die
momenten herbeleven,
de tellen van intimiteit,
maar word dan gejaagd
voortgedreven
tracht…
enkel en alleen voor jou
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.877 als ik het had gezegd
had je dan ook begrepen
hoe ik wanhopig
naar jouw wil trachtte te leven
enkel en alleen om jouw liefde te winnen
zoals jij nu je ogen sluit, zie ik
jij zal mij nooit kunnen begrijpen…
Vormloos denken
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
3.195 dampend wit
in bittere kou
die 't denken kleurt
en zo gelaten speurt
naar grijs en grauw
uit vergeten dagen
de sneeuwbes
bruist zo parelwit
naast de slapers
die in 't fletse licht
van te korte dagen
niet meer ontwaken
in het park
slechts beelden
die eindeloos gapen
zo stijf en hard
hun hart en leden
alsof zij krampachtig
trachten…
Blunders
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.921 Generale repetitie
Hulde aan alle fouten die ik beging
aan alle keren dat ik met schaamrood
de planken mijn diepste excuses bood
en spijt ten leste zorgde voor bekering
Applaus voor al het vallen en weer trachten
voor de wonden die ik in janken heb gelikt
alle rotstreken die me door het leven geflikt
uiteindelijk zoveel goede dingen brachten…
Levenseinde
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
3.893 levenseinde
uitbundig een feest van kleuren
waardoor het afscheid licht schijnt
de zomer heeft maar net zijn biezen
gepakt of de groenkorrels trekken
zich terug een festijn van rood geel
en bruin eindeloos zich uitstrekkend
in bos en tuin park en plantsoen
later vallen de bladeren het ene na
het andere achteloos op de grond
een enkel mens tracht…
ongeboren vrucht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.080 om de sluipende
donkere dagen te eren
het is loven met
voortschrijdende weemoed
uit dankbaarheid,
nog zo vaak gepaard
met ampel gedroogde tranen
over de aan mij
uitgeleende dagen
van voor en tegenspoed
morgen schijnt ons toe
als nieuw
maar is nog slechts
een ongeboren vrucht
uitzien naar het wederom
te baren licht
is trachten…
het meisje van heden
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.477 zij komt, om de hoek, en hoopvol
kijkend naar het beeld van morgen
het meisje van de blije verwachting
nog in de ziel van de engel geborgen
vol van licht en sprakeloze achting
wat zou ik haar toch willen troosten
wanneer de dag haar allengs zal overvallen
en ware schaduwen zullen oogsten
ik zou trachten haar te beschermen
tegen onvermijdbare…
Lost moments
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 Maar er valt niet zo veel van te leren,
zolang niemand het tijd tracht te keren
of toegeeft dat wij ons hebben vergist.
Verloren momenten in een verloren tijd,
ooit puur en mooi, we raakten 't kwijt.
Of wilden we toch liever snel vergeten?
Blind en doof voor de waarheid van nu,
zwalken we verder, blind, ik zeg 't u.…
Ook vandaag weer zoveel doden
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
835 Laat ons dan behoedzaam leven,
trachten elkaar te verstaan;
anders zal het niemand redden,
anders zal het al vergaan.
O ik weet, geen grote dingen
kunnen mensen zoals wij
maar het zijn de kleine daden,
enkel zij maken ons vrij.…
Oud ivoor
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.883 Mijn vader weet dat hij gaat overlijden
Doktoren kunnen niets meer voor hem doen
Angstvallig pratend over nu en toen
Proberen wij de toekomst te vermijden
Morfine kan zijn pijnen iets bestrijden
Zijn zieke lijf gepind aan een harpoen
Ligt hij gebed in smetteloos katoen
En tracht zijn geest van angsten te bevrijden
Grauw licht valt binnen…
Als leven pijn doet
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.065 Moe gestreden in het trachten
Iedereen ervan te overtuigen
Het pijnlijke ik zijn te willen verzachten
Daardoor onvrijwillige leven in welzijn om te buigen
Laat ieder voor zich beslissen
Over wat wel of geen leven is
Zo de beloofde toekomst missen
Vredig rusten tussen planken zonder vernis.…
De tuin
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
735 Kunnen wij dan ook niet trachten van
over de grenzen van ons korte bestaan heen
te reiken naar een overkant, ver van hier?
Al zijn we jong en onervaren, al voert de
weg eerst nog door veel heuvels en dalen,
al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en
de zonnebloemen, al duurt de zomer nog maanden
in deze tuin, nog maanden.…
Een afscheid van mijn libido
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 voormalige niet
In matige termen beschreven beschonken superieur
Ik dook ontrust de zaal in weg van haar
Ik zette mijn bril op en nam haastig houding aan
In de hoop ook mijn gedachten een nieuwe vorm te geven
Maar in plaats van de gehoopte gemoedsrust
Ontrukte mijn hart zich uit zijn weefselverband
En bleef er slechts een holte over die mij trachtte…
Ordelijk?
netgedicht
1.0 met 8 stemmen
497 Zoals het gebeurt, vermaken
wij de herinneringen, zo is
de barre tocht, rechter –
linker hand ineengeslagen
onbeholpen religie uitgevoerd,
waarin menig dagboek is verbrand,
verhoedt de werkelijkheid in
verhalen rond te treuren om te vaak
herhaald te worden, vervreemding
van hun oorsprong, als ik dat schrijf
wordt dat meestal zeuren en tracht…
Ordelijk?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
500 Zoals het gebeurt, vermaken
wij de herinneringen, zo is
de barre tocht, rechter –
linker hand ineengeslagen,
onbeholpen religie uitgevoerd,
waarin menig dagboek is verbrand,
verhoedt de werkelijkheid in
verhalen rond te treuren om te vaak
herhaald te worden, vervreemding
van hun oorsprong, als ik dat schrijf
wordt dat meestal zeuren en tracht…
DE BELCRUM
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
568 Voldane kandijkoekgevels trachten
zoete geuren om zich heen te laten,
mild omringd door verhalende nachten.…
Als late liefde
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
780 Is het zo
dat jij mijn verslaving bent
en ik tracht te minderen
maar het steeds meer wordt
dat het mijn huid naar binnentrekt
bloed doet branden
gevangen in een vreemd verlangen
als een bij rond honingraad
en is het zo
dat er geen feitelijke reden is
waarom jij mijn adem beneemt
en in alle onbekendheid
zo bekend in mijn gedachten…