944 resultaten.
strohalm
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
4.636 nooit had iemand eerder gezien
wijze dwazen rennen door
de slingerlaan
zoekend naar herinnering
een cynische opmerking
is zo gemaakt naar velen
wij geen schaamrood op kaken
boze tongen laat maar varen
zo hebben wijze dwazen
altijd nog wat laatste kaarten
zo ook de contaminatie van
het voegen van woorden en kaarten
geduldig lopen…
Als...
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.437 Als de schepen niet meer varen
omdat de zee geslonken is
en de wonden niet verjaren
omdat de droom verdronken is,
blijf vooruitgaan...
Als de klokken niet meer luiden
omdat de tijd vervlogen is
en de woorden niet meer duiden
omdat de zin gelogen is,
blijf niet rouwen...…
Wil jij dat ook ?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
668 Ik ga voor verandering
Verleg mijn grenzen
Kijk met andere ogen
Maar nog steeds door dezelfde lenzen
Heb jij dat ook
Datzelfde zicht op de zaak
Laat je alles op in rook
Kwijt jezelf van harte aan jouw taak
Alleen daar voor gaan
Alle schepen verbranden
Er echt pal voor staan
Open om in nieuw vaarwater te belanden
Er varen…
De vogels van morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Men zal water zien,
het vage varen van de visser, de dagen
zien omslaan van ijstijd naar dooi.
En jij zal zeewier zaaien, gewiekst
als je bent. Met lipstick en haarkam jezelf
restaureren. In niets voorbij, de aarde
nog aarde, de zee onbeademd, het stof
mager uit je borsten schuddend, omarmend
de vogels van morgen.…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
826 zomer
in de stilte van die heimwee
ben ik het kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip zijn
de natuur van jouw geest een goede daad
zolang er hoop is, blijven we varen…
Ver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 Ik stond aan de kust
En kuste de wind
Streelde de golven
Met mijn ogen
Zout water prikte
In mijn open wonden
Schelpjes staken
In mijn blaren
In de verte zag ik
Een schip varen
En ik voelde me
Ver weg
Wolken trokken weg
En mijn adem steeg
Er bovenuit
Een zucht ontsnapte
Ook vissen
Bubbelen hun adem
Tot boven het
Oppervlakte…
wat weten we nog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 wat weten we nog
van varen op oceanen
van bloed
de rusteloze blinde wind
en onstuimige regens
van werelden die anders buigen
wat weten we nog van dingen die glanzen
maar binnenin duisternis bewaren
wat weten we nog van een ochtend
luierend in de rozenstruik
van een kersentak die aan
het raam klopt
de trage wind die vluchtig een…
Energietekort
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
508 Bijzetten moet hij alle zeilen
Om in het doodgewone leven -
- Dat is na tegenslag het streven -
Een lange tijd nog te verwijlen
Bij theetje drinken, schuitje varen
Geen cruises meer naar tropenoorden
Enkel wat dobberen op woorden.…
De laatste Pauselijke Franciscus zegen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
749 Natuurlijk is zijn bewegen
vaderlijk gesproken geschreven
Franciscus lied
in nachtelijke uren
vogeltjes in wandelen
armen bezoeken
Heilig jaar
Open deuren ademen
Zalig Pasen
De laatste krachten begeven
de zegen uitspreken
in ochtendgloren
Paasmaandag 't lichaam verlaten
huiswaarts varen
hemels ontwaken
bladeren die opwaaien…
Ninamasté
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 Er varen schepen op de zee
niet een neemt mij mee
alleen de gedachte
zal ik blijven wachten?…
Oostjavaan
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
529 Als ik het kon had ik gedaan
als zij, was met hen mee gegaan
ben echter jood noch palestijn
vaar enkel over vecht en rijn
en tot abcoude aan het gein
voorbij laat ik koog aan de zaan
de kaaskoppen in krommenie
en osdorps ralameiers gaan
mijn bloed stroomt niet
als botte kotters
platbodems en skûtsjebotters
in haringvliet en hollands…
Zee
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
959 Ik wil alleen zijn met de zee
Ik wil alleen zijn met het strand
Ik wil mijn ziel wat laten varen,
niet mijn lijf en mijn verstand.
'k Wil gewoon een beetje dromen,
rond de dingen die ik voel,
en de zee - ik weet het zeker -
dat zij weet wat ik bedoel.
'k Wil alleen zijn met de golven.
'k Wil alleen zijn met de lucht.…
Mooi Lauwersoog
hartenkreet
2.1 met 28 stemmen
1.911 Je ziet schepen de haven in varen,
mensen die zich scharen
Bij de viskraam, voor een lekkerbekje.
Lauwersoog is voor mij het mooiste plekje
met z'n zon z'n strand en zee.
Ik draag het in mijn hart steeds met me mee.…
was ik een schip
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.268 Was ik een schip
Dan joeg ik door de golven
Metershoog doorboorde ik de witte kragen
Met welbehagen
en met stormachtig geweld
Mijn masten zwiepten heen en weer
zoals in de oude filmen van weleer
Het is het spel dat wordt gespeeld
bij storm en tegenwind
onthouden dromen van een kind
Maar ik ben slechts een ouwe pont
en daarom vaar ik elke…
Bierkaai
hartenkreet
1.8 met 20 stemmen
2.040 Om vloeibaar bocht
Rood of geel
met schuimkraag
De beuk erin
Meppen zal ik
de spetters vliegen in het rond
om vocht
gedrocht
heb je gevochten
en ik verloren
Lief heb ik je
innig lief
Ik laat je gaan
vecht niet langer
tegen de bierkaai
vaar wel…
De laatste waan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
30 Laat hem los en laat hem varen
in de waan die hem verliet.…
Zonnebloemen...
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
3.991 Langzaam vaar je geruisloos weg.
Het lijkt net of je nog even naar mij lacht…
Zonnebloemen pluk ik uit de tuin
en neem ze mee naar je graf.
De zon schijnt de laatste stralen,
ik schik de bloemen in je karaf……
Armoe
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.906 Verscheurde lakens voor gordijnen
Jarenlang dezelfde broek
Truien, versleten en met gaten
Een kamerplant staat dood in de hoek
Droge spaghetti met wat tomaat
Koffie van vooroorlogs fabricaat
Elke ochtend oud geroosterd brood
Voor de afbetaling van je 16 meter lange boot
Met zeilen, wind gebold
Vaar je over 't IJsselmeer
En geniet met…
Voeten in de klei
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
458 in ver kijken
gaat het lichaam wijken
schiet zien tekort
als ogen
in wolken dwalen
bepaalt kleur de horizon
de grens waar
lucht en aarde elkaar
raken is een blokkade
soepel zweeft geest
over de belemmering
vindt ruimte in buiten
het universum trekt
maar is varen op een
door aarde gegist bestek
met voeten in de klei
is loslaten…
Vaker dan voorheen
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.723 zo af en toe
wat vaker dan voorheen
overschrijd ik mijn jaren
welke gedachten
of gevoelens heb ik
nog gemeen
als grijs nijgt naar zwart
en het ademen
mij slechts mee
laat varen
achter een masker,
zo lijkt,
verstilt de geest
van schoonheid en
toekomst het meest
af en toe
nog vaker dan voorheen
verlaat ik mijn jaren
heb…
ik heb het gemist
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.447 voel eens hoe de wind waait
als lange tijd geleden
hoe zacht hij spreekt
en aait langs je haar
hij draagt de geuren
voorbij mijn inademende neus
ik heb het gemist,
zoveel jaren;
de lach van de lucht
het zicht op licht
zomaar, zonder
op enige bedoeling te varen
neen, ik heb mij niet vergist
het raakt even
aan geluk en zo intens…
Laat je
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
628 Laat je tranen stromen
en je licht schijnen
Laat je warmte binnen komen
en je kilte verdwijnen
Laat je voeten zweven
en laat los je haar
Laat de bloemen leven
en toon een lief gebaar
Laat je brein varen
en schud een hand
Laat je ogen staren
teken in ’t zand
Laat je dromen bestaan
en vergeet niet
dat uren stil voorbij gaan
Niemand…
leven komt en leven gaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.388 je kunt bloemen brengen naar de graven
en as verstrooien op het veld
schepen varen in en uit de haven
een oude man telt traag zijn geld
hoge bomen buigen niet
voor kleine struikjes aan hun voet
er is geen wedstrijd in verdriet
voor wie elke traan oprecht begroet
leven komt en leven gaat
de kosmos doet haar ding
zij botst en deint, kent…
Ze is hier geboren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 De vele vissersbootjes
varen nog steeds aan en af naar de zee
bij de vervallen aanlegsteiger
waar ze dichtbij woonde
de vrouw die ik liefheb en
nu voor even is teruggekeerd…
Het kerkraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Gekleurde stipjes over de koude tegels
Dansend in de zonnestralen
Sprankelde lichtshow zonder regels
Waarin de fantasie van een kind kan verdwalen
Gisteren schitterden ze van afwezigheid
Omdat er wolken waren
Vandaag schitteren ze gelijk een mozaïek
Omdat de wolken zijn gaan varen
Moeder Maria kijkt verwondert neer
Op die ene oude dame
En…
binnen bereik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 soms klapwiekt iemand
de ander voorbij
herkent zijn schim
niet als hij in de
spiegel kijkt
niet de schaduw van
zijn eigen wanen
soms zwijgt iemand
als hij spreekt
valt in de leegte
tussen woorden
en hun betekenis
voert het schuim van
wrakhout hem mee
soms staat iemand op
varen boten stroomopwaarts
klemt de hoop zich…
In bad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Het is hier nat
want Cyrieltje zit in bad
Het water druppelt op de grond
en ’t schuim vliegt helemaal in het rond
Mama zegt: kijk toch eens aan
wat heb je nu toch weer gedaan
Al dat pets en pats gespetter
maakt de badkamer niet netter
Laat je bootje rustig varen
met je eendje, op de baren
Jij bent een echte deugniet
Maar Cyrieltje…
Laat maar gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Laat alles varen,
en meen je soms dat iemand je riep,
je aanspoorde toch vooral door te gaan,
de laatste grens is in zicht,
elke berg is te hoog, elk water te diep.…
-op Visser van Ma Yuan-
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
999 Nee,
Ik vaar niet meer
Geen schilderij
Eerder een collage
En eigenlijk
Van beenderlijm en slijk
Trekt men net,
Geen thee.…
Wijsneus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.103 Ik laat mijn gedachten varen
die getuigen van mijn genie
Ik verdoezel de gevaren
met mijn dravende fantasie
Hoor mij praten en ontwaren
en verklaren des levens ironie
Zie mij bij ieder ergernis baren
Vertellend wat ik in 't leven zie
Maar niet alleen stoor ik de ander
met mijn wijze praatjes en verhalen
over de klasse die ik bezit…