Alle inzendingen over verdwalen

811 resultaten.

Sorteren op:

De reiziger

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
ik onteigen mijn verleden waar alles begon verdwaal in de wildernis van mijn bloed ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing klinken naden van de rails als het hart met vluchtige tikken, een gedempte siddering kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
Iniduo7 november 2013Lees meer >

Frontaal

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
zitten radicaal aan tafel zoals onze flessen zich ledigen in klanken tot woorden van platgeslagen schuim tijdens vetgerande glazen waarmee taal onhoudbaar is die eenmaal gesproken monden heeft verlaten zich nestelt in geheugen en plooien van moleculen verzadigd van onbegrip in morfemen ondeelbaar wij verlaten stellingen verdwalen…
Iniduo3 september 2014Lees meer >

Het kerkraam

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Gekleurde stipjes over de koude tegels Dansend in de zonnestralen Sprankelde lichtshow zonder regels Waarin de fantasie van een kind kan verdwalen Gisteren schitterden ze van afwezigheid Omdat er wolken waren Vandaag schitteren ze gelijk een mozaïek Omdat de wolken zijn gaan varen Moeder Maria kijkt verwondert neer Op die ene oude dame En…
M. Bos28 oktober 2017Lees meer >

Een lege plaats

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 586
meer bent die lege plaats in ons huis waar je nooit aan went de klok is stil gevallen tijd houdt op te bestaan geen enkel uitzicht om nog op weg te gaan de morgen wenkt niet geen zon die mij omringt een sombere verlatenheid die zich overal opdringt ooit komen wij weer samen na die noodlottige nacht dat wij in Zijn Huis niet verdwalen…
greta casier19 februari 2020Lees meer >

Woorden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 570
Woorden worden oud Er komen nieuwe aan Oude woorden zien we als een fout Dan moeten oude woorden gaan Het geluid van zand Horen we nu vaker Dat zijn de woorden Die we vergeten waren De mooiste woorden Die nu verdwalen In de zee Van idealen Die mooie woorden Over zonsondergangen Zijn nu een hoopje zand Ergens in de gangen Die…

Op haar plek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Na het gekkenhuis wennen frisse lucht van buiten alleen wat moeite met de weg naar huis Thuisgekomen badkamer en toilet niet meer vinden en zelfs verdwalen maar met een opgeruimd hoofd vrijwel leeg alles weer verdragen Zelfs het geblaf van de honden het krijsen van vechtende katten zingen van vroege vogels in het licht van de nacht…

L' origine du monde

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 729
deze magneet ontlopen in dit museum dat is een onmogelijke opdracht de wijd open benen een uitnodigende buik lokkende borst en natuurlijk de geheimzinnige donkere bebossing waarin je als een klein duimpje makkelijk kunt verdwalen…

Nog altijd

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10
Ik ben nog altijd op de vlucht Een vlucht ganzen baant zich een verre weg Het glas blijft leeg en het hart dooft Toch blijft muziek uit luidsprekers stromen Geen heuvel op de gure hei noch een fladderende Leeuwerik die me niet aan jou herinnert Jouw donkere ogen zien mij vannacht Niet in angstdromen verdwalen Geen vuur om mee samen te smelten…
J.Bakx27 oktober 2026Lees meer >

Tussen nu en nooit

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Ergens schrijft iemand een gedicht over verdwalen en noemt het thuiskomen. Wij zijn de echo van wat we hopen te worden, tussen nu en nooit, waar het licht altijd even blijft hangen voor het verdwijnt.…
Dabda23 april 2025Lees meer >

Selene en Endymion

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
de herder mompelt slapend zinnen flarden die verhalen van langvervlogen eeuwen van tijden die nog veel langer van ons zijn gescheiden onhoorbaar mompelt hij het is een groot mysterieus verdwalen zijn hoofd droomt tv-kanalen uit alle landen in alle talen die zijn hoofd in glijden en zachtjes botsen de knappe herder leeft slapend…

Vind de rivier

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 526
Ik ben geen held, geen dichter, slechts iemand die leert verdwalen zonder de weg kwijt te zijn. De rivier vraagt niets, draagt wat haar wordt toevertrouwd — oud hout, gebroken stem, verhalen zonder begin of eind. Ik leer te luisteren naar wat niet gezegd wordt: de taal van stroming, van verdwijnen zonder verlies.…
CB26 april 2025Lees meer >

Dromerig

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.040
Niemand begrijpt dit dromerig verdwalen, breekbare herinneringen verdwijnen erin. Ik laat de nacht mijn adem zingen, licht geboren door de schemering, zoals iemand draalt bij ’t laatste licht en alle jonge stemmen samenbindt. Ik laat de sterren mijn ogen schilderen, teer verborgen door verwondering.…

Donkere dagen

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.406
waarom verdwaal ik deze dagen in de duisternis voorafgaand aan het feest van het licht de blijheid is afstandelijker dan ooit vragen tooien zich met scherpe mespunten het gevoel komt uit de diepvriezer laagste stand of werpt de dooi zijn schaduw al zodanig vooruit dat ik nu reeds natte voeten krijg de tranen zich ras voorzien van ongekende…
Jan Blaauw14 december 2004Lees meer >

Kompas

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.416
Een eenzame gier aast blind op niets, geen zicht geen speling van het licht en wie is daar zo verdwalend in de nacht een ik een jij misschien? Een licht weerkaatst het ochtendrood ontwaakt en weerspiegelt de wereld in het groot.…

Beklemminge

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 425
Langhs d'ackers van schroom ende schuwe stille, slenter ick teghenwindsche stappen, aerzelende om onghericht in een verwarrede droem te treden ende te verdwalen.…

Bijna volmaakt

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 968
Het ligt niet aan je ogen, die stralen Als de sterren in de duistere nacht, Want je blik, daar kan ik in verdwalen, Steeds opnieuw als je stiekem naar me lacht. Ook is het niet iets wat je zei, Je weet toch dat ik van je hou, Wat jij maar zegt, valt goed bij mij.…

Het liefst oogst ik je lach

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.145
het regent pijpenkrullen in mijn haar als ik mijn hoofd naar buiten waag de zomer is een druipende plaag voor bruinverlangend brandgevaar in plaats van bekoorlijke zomersproeten bevochtigen druppels mijn gezicht wanneer ik mijn ogen daarvoor dicht verdwaal ik in plassen met mijn voeten toch onderga ik dit alles met een grijns want al weet…
Nina Laverona12 augustus 2008Lees meer >

drijfzand

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 832
laat me nooit alleen gaan slapen, liefste verdwalen in die duist're spelonk: eeuwenoud het veenbos ver onder het moeras waar beenderen rusten van hen die verdronken roestvrij een dolend zwaard maar nu heerst de ebstroom volle maan trekt zee van land..…
stater22 augustus 2008Lees meer >

Moeilijkheidsgraad,

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 665
bestaan, van wat ik zeggen wilde, daarin zou een onversneden boodschap moeten staan om al wat mee - of tegenzat, uit eigen hand bedreven, in eigen leed geleden en met tol en taal betaald, verhaalt zich braaf tot het heden, in eigen dicht en slaaf van literaire daad, wars van enig plagiaat, verslaat de hele scala van de muze waarin ik verdwaal…
pama29 december 2008Lees meer >

Jouw ivoren torentje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
weer voelen door je haren kroelen in de diepte van je ogen dalen om de warmte uit je liefdeshart te halen langs je wimpers naar de fronzen in je voorhoofd krullen om ze met begrip te vullen zoveel lieve woordjes in je oren fluisteren dat de haartjes op je arm rechtop mee gaan luisteren wij gaan spelen en zullen in je lach verdwalen…
wil melker30 november 2013Lees meer >

Bitterzoet verlangen

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 612
Hoe moeilijk kan het zijn om de verzen van je hart te lezen en te verdwalen in de tuin der lusten Er was slechts één zomer zonder zwaluw waarin ik blauwbekte van de kou Je kwam onkruid wieden, zei je, maar een dag werd een jaar, een leven lang van omploegen en opnieuw zaad verwaaien Tussen sterrenstof en nog te ontdekken zonnestelsels…

Blanco blad

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 591
Ik verdwijn dan tussen uitgesproken woorden en verdwaal in geschreven taal ... op blanco blad!…
katty24 juli 2011Lees meer >

Als ik naar je kijk..

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 930
Als ik je wel kan vinden, staar ik net zolang in jouw ogen tot ik verdwaal en geen tijdsbesef meer heb. Als jij mij niet vindt, blijf ik staren tot ik een ons weeg. Als jij mij wel vindt, slaat mijn hart op hol en verdwijn ik in een zwart gat. Maar dan word ik bang en probeer ik te ontsnappen.…
Laura24 januari 2012Lees meer >

In de wilde wilgen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
roodborstje op de picknicktafel vlakbij die met zijn kraaloogjes verlangend hoopte op wat verdwaalde kruimels de horizon verkruimelde in kleine witte wolkjes met een rode avondrand de dagelijkse onzekerheden verdwenen met de zon in het onbekende duister hij zwaaide het roodborstje gedag zette zijn blik op oneindig en besloot te verdwalen…
geeraardt26 oktober 2012Lees meer >

Plagiaat?

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
bestaan, van wat ik zeggen wilde, daarin zou een onversneden boodschap moeten staan om al wat mee - of tegenzat, uit eigen hand bedreven, in eigen leed geleden en met tol en taal betaald, verhaalt zich braaf tot het heden, in eigen dicht en slaaf van literaire daad, wars van enig plagiaat, verslaat de hele scala van de muze waarin ik verdwaal…
Pama19 april 2014Lees meer >

Na verloop van tijd

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
ja, er is nog ruimte tussen vloedlijnen en wassende maan nog tijd te gaan, stranden te struinen, te verstuiven als duinen, totdat we verliezen in verdwalen het lichaam mank gaat we grond en ogen met sterfhout behangen wennen aan vocht uit verse wonden, wennen aan de bres in de haag troosten met snoep dankwoorden spuien…
Iniduo6 april 2015Lees meer >

Bloot zonder vleugels

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
spiegelen zat vloekt naar het beeld dat spontaan de weerkaatsing kraakt en mij in schaduw verlaat weg alle spinsels en draden die mij steeds weer verraden stop de verzinsels kom dichterbij ik warm me voor het eerst in mijn leven kaal zonder kleur bloot zonder vleugels ontvang ik de zon voel ik zijn stralen nooit zal ik ooit meer verdwalen…

Voelde mij weer sinterklaas

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.309
ik zag je dralen en verdwalen in de winkelruit je hakte hoger in weerkaatsing van het glas naast de laarzen en de prijs zag je mijn glimlach later pas het leer was zacht paste naadloos aan je voet de rits wat stroef in eerst gebruiken natuurlijk liet je mij de kwaliteitsverschillen ruiken ze zaten als gegoten je kon er goed op…
wil melker28 november 2006Lees meer >

Melancholie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Door schittering van sterren benoemen kan ik alleen de verlichting verwoorden door de deugd als liplezer rondom je taille Nu zonder jouw verzachtende intimiteit wat leeft als een boemerang in de dageraad ben jij mijn doolhof waar ik in blijf verdwalen.…

Hallucinerende wereld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
we dwaalden gleden langzaam van de wereld af verloren stukjes bewustzijn er vielen gaten in de trap die we omhoog gingen waar de stappen zich vertilden aan ons gewicht het niet helderder werd in de toch steeds ijlere lucht een vochtige kou begon ons parten te spelen want zonder richting verdwalen in een niet aardse omgeving…
wil melker1 januari 2023Lees meer >