733 resultaten.
Geen branding loze kust
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 je wilde
de stilte niet
die jij zo nodig had
mensen en hectiek
een sneer en snel repliek
jij was de vis in het water
pronkte met je kleuren
maar vond nooit rust
er was geen branding loze kust
tot de muren gingen spreken
jij de woorden niet kon vinden
omdat jij jezelf was vergeten
geen zelfbeeld maar
slechts schijn omdat anderen…
Als mijn hart kleppert in schelpen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
656 Als water gelijk aan of als liefde heupen streelt
onverklaarbaar welig je billen je voorhoofd beweegt
kun je dan ratio uitschakelen een harp horend
weer aan wal stappen zonder hersenschimmen
is je denken je ziel dan even ouderwets jarretel,
jouw hart een babbelkous mantel of een nylon panty
zeepaardje vis of ster compleet naaktheid in bestaan…
Aanbod
gedicht
3.6 met 9 stemmen
6.703 Dat ik graag vis eet en veel lees
over vissen, dus waar ze van leven
en hoe wij van hen.
Verder een slank postuur,
afstand is geen bezwaar,
afstand is tijd en die neem ik
met iemand, met wijn erbij
en open haard soms ook
en graag mooi weer.
Jonger wel, jij dus, van hart,
longen enz.…
Mijn tenen dansen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
791 Ik heb ook dat aparte loopje
wat deze tijd kenmerkend is
te vergelijken met zwemmende vis
en een los geknoopt knoopje.
Daarbij jubelen mijn eksterogen
door genot van open sandaal
met hamertenen vreselijk kabaal
mijn tred is niet meer zo ingetogen.…
Oma ruikt naar eau de cologne
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
896 Met mijn theelepeltje vis ik het eruit
verstop het aan mijn kant van het kopje
waar ik het zachtjes op mijn schoteltje leg
bang dat oma het hoort en dat ze me betrapt
want ik vind het zo zielig van haar vel.…
Evolutie
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.236 Toen we nog gewoon vissen waren
en zweefden door het water
of voor ons uit lagen te staren
toen dachten we niet aan later
als we geen vis meer zouden zijn,
maar wezens met twee benen
om te vallen, twee wangen om te
blozen, twee ogen om te wenen,
toen moeten we gelukkig zijn geweest
in het water, ons vlug voortbewegen
zonder vallen en zachtjes…
Even iets en dan zwijgen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
695 Echo van stille schaduw van de zomerdag
nu in de luwte jouw stem weer herinnert
aan de heimwee van jaren in de wildernis
toen ik je zag, schaars gekleed in lendendoek
bij de boom, die treurde aan de waterkant
waar de dode vis lag vol met vliegenlarven
probeer ik in dit schrijven niets te weerleggen
omdat ik een zwaan zie landen op het water…
augurken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
866 Wat houdt ze van augurken,
Haar duimen en wijsvingers
tastend in het zure vocht
Ik zucht maar laat betijen
Als het oosten in ons opspeelt
gaan we beiden somberen en herkauwen,
al zijn we dan nauwelijks runderen,
de grieven van de dag
Mijn dochter, wat is het water diep
wat goed is voor vis en de zeemeerminnen
Van het Great Barrier…
Geen reden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Vandaag gebeurde er niets
van belang, we zaten Far Out
op een strandterras – alle ruimte
zon op mij, wind op mij, vrij
de wereld en mezelf ervaren
een meeuw doorgronden, haar aandacht
voor gebakken vis, in een oogwenk
de salto van de surfer in de verte
voelen in mijn bloed, de mensen in en uit
ademen, radslagen door mijn lichaam…
Forellen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
402 platbek, in een stooter en een rijer
Men hoefde waarlijk niet te sappelen
Met panvis, marsepein en eigenheimer
Toch rijst bij al die overvloed de vraag
Of haring, snoekbaars, paling en morellen
Als spijs gezegend in een volle maag
Even luchtig smaken als forellen
Al deert het niet, het kost u geen dukaten
't Was maar een vraag, als vis…
Vogels onder elkaar
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.187 vroeg de meeuw aan een voorbijvliegende zwaan
een vis, een rups, een handjevol vlierbessen
vervolgde de meeuw zijn verwaaiende vraag
en de zwaan zweeg en keek reikhalzend uit
naar het meer dat aan de oevers van de stad lag.…
RAUW
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 Nooit eens een pepernoot?
Oliebol, uitsmijter,
broodje kroket of een
zoetzure bom?
Nimmer verwend met een
delicatessenmaal?
Niets van dat alles
voor knaagdiertje Tom –…
Toen alles Vergetel bleek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
923 hangende kruinen van zee-anemonen
oprukkende grijstonen in
tranen in kastanjehulzen
mijn kromgetrokken handen
tussen je krachteloze tanden
het slotaccoord van onze inspanning
klonk als een verloren kroniek
de bergen lagen geestesziek en comateus
als lakens in ons verlaten bed
we zaten aan weerszijden van de beek
naar een bleke stervende vis…
Het Zwarte Schaap
gedicht
3.5 met 151 stemmen
25.689 In bei zijn ogen zwemt een vis.
Des nachts kijkt niemand uit het raam,
want wie weet waar het dan kan staan
en als het ooit wordt weggebracht,
laat het een vuurspoor in de nacht.…
Niet helemaal eerlijk
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.209 Kan mijn liefde niet aan je tonen
Ik voel me als een vis
die op het land zou moeten wonen
Weet wel dat ik je bemin
Alles voor je over heb
In mijn leven jij enkel een gewin
En dat gevoel is echt,
zeker niet nep…
BEELDSPRAAK
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
8.706 Hij stond onder en boven de wet
heeft alles naar zíjn hand gezet
waaide met alle winden mee
droeg water naar de zee
ving als hoge boom veel wind
was onschuldig als een kind
voelde zich als een vis in het water
had na het doorzakken een kater
is aan lager wal geraakt
heeft harde noten gekraakt
hij weet nu, de druiven zijn zuur
maar dat went…
VENETIË
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.646 Op een zee van vele talen
Dobberden we door de stegen
Zagen marktlui vis afwegen
Dreven we langs glazen schalen
Op San Marco aangekomen
Door handtamme duiven wadend
In het flitslicht zonnebadend
Zag ik Byron verzen dromen
Nadat we in winkels doken
Door vergulde zalen dwaalden
Tintoretto’s Paradijs
Snelle vaporetti haalden
-Zeer verzadigd…
INSULA FLE
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
836 Vlieland kende gure tijden
Die van wind, water en vuur
Die van drenckeldood, natuur
Die van pure armoe lijden
Die van schuimbekkende baren
Die een kwetsbaar dorp verslonden
Likkebaardend naar de blonde
Duinen loerden, een strak staren
Als een roofdier naar zijn prooi
Naaldbos, helmgras en fazanten
Meeuwen, ganzen, vis en vee
Maken Vlie…
Denemarken (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.115 Op 't eiland Funen is
de zee een bruisend blauwe vlakte,
met aalscholvers die wachten op vis,
daar verrijst het oude slot Waldemar eenzaam
temidden van ruw boerenland, stille straten,
Deense haring, velden met pompoenen.…
kommer kom
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
688 Een glibbervis ben ik geworden,
die in deze netversperde wateren,
de fuiken wil ontwijken,
maar dadelijk weer druipend nat
naar jouw droge woede wordt gevist:
geen vrije vis, maar rondjes zwemmend
in een zwaarvervuilde kom
met matglas ruiten.
waar is het verse water toch,
hoe kom ik buiten?…
Verstoord verlangen
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.622 rustig met een hengel in hun hand
Ik hoorde vogels lustig fluiten
ieder op hun eigen manier
en ik bleef nog steeds verlangen
en had binnenpretjes en plezier
Maar opeens was daar dat vliegtuig
dat mijn heerlijk genieten verstoorde
en ik wist dat ook dit geluid
vandaag bij de stilte hoorde
Plotseling waren de vogels stil
werd er even geen vis…
Webmaster
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
922 ontwerp een splitsing hier en daar
perfectionist als ik ben
ziet mijn geoefend oog meteen
dat sommige knooppunten
de zelfkritiek niet zullen doorstaan
dat houdt mij scherp en artistiek
Voorwaar, ik ben een groot kunstenaar
bedenk almaar nieuwe wegen
de structuur van mijn volmaakte werk
loopt als een draad door mijn leven
Ik spin door, vis…
De Bevrijder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 De winter is voorbij, de mannen willen actie
als rammen zonder ooien en zonder herder
Bij het vismeer beloof ik hun koning te zijn
Het kost een vermogen, dagelijks
voeren karren brood en vis aan
de veldtocht begint, we trekken op
door de buitengewesten
Op de Zalvingsberg bij de hoofdstad
kamperen we tussen de olijfbomen
De heilige giet…
Vegetarisch etentje.
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
947 En nee, ik heb me niet vergist:
want haar vlees, zo gezond als vis
bekte, achteraf gezien
toch veel lekkerder
dan jouw bloedeloze dis.…
In memoriam
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.112 de herinneringen
Massaal als losse vlodders in mijn hoofd
Ik klauw nog ongeoefend, half verdoofd
In het ondiepe waar de zalmen springen
Reeds vallen bij de eerste tintelingen
En masse de lome vlinders in het loof
Ik raap ze op en prik ze, onverdoofd
Met een punaise bij de dode dingen
Bestaat mijn moeder enkel en alleen
Als springend vis…
Zoektocht langs een rivier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 De fontein van de jeugd zou er zijn
een heilige plek waar druïden
huwelijken sloten, want daar
verbonden aarde, lucht, water zich
met het vuur van de hartstocht
Een ijsvogel vloog in het blauw voorbij
met een vis in zijn bek, opgeschrikt
een forel plukte een vlieg uit de lucht
viel in een cirkel van golvend water
voor toeschouwers aan de…
Het stadswezen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
521 de uitbesteden uit de rand
stokken puffend aan de kant
de herstedelingen slingeren
zich te voet of met de fiets
ze vlotten als een vis in het water
en scheren langs het stadswezen
voetgangers kruisen mekaar
en weven een lappendeken
over de lichtende koppen
van killende vierwielers
toegang tot de stad
krijgt enkel wie beweegt
op haar…
't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Ik wil racen over banen
als een speer over wegen gaan
vliegen over bergen
als adelaar mijn vleugels uitslaan
als een vis door ’t water schieten
als leeuw op de savanne jagen
of olifant door ‘t dichte woud
misschien een ijsbeer, ook al is dat koud
in een raket naar Venus suizen
door de ruimte met een schip
heel de kosmos gaan verkennen…
Het dagelijks leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 nee, ik wacht op het menu
of ik van vis houd?
nee, ik heb watervrees
of ik iets wil drinken?
doe maar iets rustigs.
Of ik zin heb om te winkelen?
of ik even wil betalen?
of ik de website heb bezocht?
nee, mijn computer is gecrasht
of ik orgaan-donor ben?
nee, ik geef bloed
of ik nog koffie wil?
nee, doe maar iets sterkers.…
alsof het water vuur is
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.865 hier stroperig in de dorst van de sloot gesijpeld
en ijs geworden. zichtbaar. het vuil van vergissingen
zinkt weg na de dooi de diepte het onderste water in waar geen vis
doorheen glijdt
in harmonie met de lente dekt het ontvlambare vocht zich nu toe
met eendenkroos
-----------------------
uit: schokbos (2020)…