1727 resultaten.
Poort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Door deze poort
mocht ik
wandelen, fietsen
heb ik vastgesteld
na gerede twijfel
plattegrond in de hand
Het scheen me
de poort
van vriendschap
met het landschap
de menselijke maat
wel te verstaan....
De bomenlaan....
naar het klooster
loopt dood.…
Vierdaagse
snelsonnet
3.9 met 12 stemmen
571 Recent bedacht een wandelende tak:
“Helaas gaat die Vierdaagse weer niet door.
Toch zet ik zelf mijn beste beentje voor –
aan annuleren heb ik takkelak!”
Het dier kreeg echter wél een wandelkruis:
het werd bij Lent verslonden door een muis.…
nachtwandeling
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
931 vingers in elkaar geregen
wandelen we samen
tot de sterren ons bestralen
met helder, half maanlicht
de nacht bekoort ons
en laat feilloos weten
dat wij vannacht bij elkaar
de sterren laten vallen…
In mij kan ik alles
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.116 Niet in het echt,
maar in mijn hoofd
wandel ik door het herfstbos,
geniet van een dutje in het groene gras
en
ruik bloemengeuren.
In gedachten
tel ik de sterren,
ontdek de mooiste dieren in de wolken
en
zie de zonsondergang op het strand.
In mij kan ik alles wat ik nu niet kan.…
R.I.P.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.566 Samen wandelen in de warme zon,
ik wou dat je daar nog eens van genieten kon.
Genieten van de zachte regen,
zitten op een bankje, ergens afgelegen.
Mooie momenten wisselen, wat we bedoelden,
en uitleggen wat we voor elkaar voelden.…
herfstliedeke
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
570 uit onverwachte hoek
stapt zij in mijn leven
ik wandel met haar
in mijn gedachten rond
kijk naar de laatste
bloeiaren van leverkruid
en watermunt
laat de wind inzoemen
op haar en mijn huid
koester het verlangen
morgen in haar handen
wakker te worden zonder blad…
Verdwaal in mij
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.091 Al is het maar voor even
En de herinnering niet zoet
Verdwaal in mij
Struin rond in mijn labyrint
Ontdek mijn vele geheimen
Verdwaal in mij
Wandel door de tuin van bloemen
Zwem door mijn zeven zeeën
Verwaal in mij
Jij
Een placebo tegen de pijn
Verdwaal in mij…
zeven vogels in een boom
netgedicht
1.5 met 28 stemmen
2.015 ze zaten daar, willekeurig
bomen zat in het park,
maar wel net in die ene,
snavels tegen de storm in
en ik mocht daar langs lopen
want zo zot ben ik
in striemende regen ga ik naar buiten
wandelend voor zeven vogels in een boom…
Kom
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
520 verdwaal in mij
laat me je verleiden
tot 'n wandeling
in het witte woud
waar vergetelheid
de boventoon voert
paden geen paden zijn
en bomen geen bomen
laat mij met je dansen
zodat je bevangen wordt
door de kou en langzaam
verdwijnt in het niets
*…
dicht bij mij
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
549 wandelen met mij
nooit verder en
veel dichterbij
mijn hart en
in mijn hoofd
laten zij zich vinden
in hun eigen
stralend licht dat
nooit wordt gedoofd...…
proces
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
637 wandelend
door zijn gangen
stil in gesprek
door dagen heen
en terug
rijpen gedachten
van vroeg tot laat, in het licht
als vruchten in de zon
van druiven tot wijn
Schilderij: Hans Montanus
Foto: Martien Montanus…
Begeren
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
904 hongerig hang jij
aan mijn lippen
speels wandelen
nieuwsgierige vingers
over mijn warmte
ondeugende ogen
ontmoeten de mijne
ze beoefenen geduld
met grote passie
wachtend tot 't moment
daar is, en het feestmaal
kan beginnen…
Kleurrijke wind
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
513 met haar hand in de jouwe
wandelen ze blootsvoets
door het iet wat hoge gras
de zomer omarmt ons
doet haren wapperen
in de kleurrijke wind
voelend dat de tijd daar is
om voorzichtig los te laten
volgt zij met gepaste tred…
Toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
647 Wandel ik langs
succes en falen,
langs vrienden, vreemden,
vrouwen.
Leeft mijn vader nog,
geloof ik in verzoening
en verlossing.
Geloof ik
in een toekomst.…
Dat kan ik ook
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
584 Ik heb een nieuw paar sportschoenen gekocht
Wat Hassan kan dat moet ik toch ook “kennen”
`k Begin met wandelen en daarna rennen
Straks in L.A. volgt dan mijn zegetocht
Voorlopig staan de schoenen in de kast
Ik vond geen trainingsschema dat me past…
Zoeken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
499 Ga, wandel even buiten in het licht
en vang de zonneschijn op je gezicht.…
valavond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
415 de wandeling
tussen licht en donker
wordt trager en langer
voetstappen kruipen
in het zand
een waarschuwende
goede geest kondigt
in de verte sonoor
de dood aan als we
langs de greppels lopen
de valavond is voltooid…
Olympische gedachte
snelsonnet
4.1 met 12 stemmen
856 Wie echt naar dit adagium wil handelen
kan beter ergens een vierdaagse wandelen.…
Sécheresse
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
560 Uw dichter is in Frankrijk op vakantie
Vandaag een wandeling op grote hoogte
Wat opvalt is de de warmte en de droogte
Ik ben dus blij dat ik hier nu geen brand zie
Tienduizenden hectares droog Frans bos
Zijn dit seizoen door brand al total loss…
Zomernacht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
626 Een zachte zomernacht
Verlicht door volle maan
Jij kwispelt ons bekende rondje
Voor het slapen gaan
De kikkers kwaken driftig
Geluiden van de nacht
De watervogels slapen
Hun kroost bijeengebracht
De linde wuift in stilte
Een nachtelijke groet
Het blad filtert het maanlicht
Zoals een boom dat doet
De nacht verhult geheimen…
[ Een boom ontworteld ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Een boom ontworteld,
modder, een barst in de rots –
helder bronwater!…
De vliegenzwam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 Alsof de aarde nog één keer bloeien wil
voordat de winter haar wortels raakt,
heeft zij met avondrood en witte vlokken
het Schollebos met een mooie hoed verrast.
Tussen het koperbruine blad staat hij,
een kleine weelde in het lage licht.
Wie hier vertraagt en even knielt,
ziet de rafels oplichten langs zijn steel.
Wat hem draagt…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 Alleen maar hier. Hoogspanningslijnen zijn
haast uitgedund. De vogels zijn vervlogen.
De roodoranje zon hangt laag te drogen.
Gemengd met mist doen dingen minder pijn.
Bij elke stap ontstaat een stukje sloot.
De koude doet de wateren kalmeren
en Marokkaanse meisjes bestuderen
het verse ijs. De vissen willen brood.
De wereld volgt de wandelaar…
Zomerwandeling
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.637 Zomergoud smelt in de kroes der korenzee;
strelensziek ritselt ze om ons met listig spel,
daar we nu 't kronkelend pad bestijgen,
achtereen, naar de kruin.
Daarbeneên rust, in zijn tent van donker groen,
't koele dal, even ontvlucht, en doet de blik
weiflen in wisselend verlangen tussen
stil genot, steiler vlucht!
Hoger streeft…
Afscheid in de mist
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 Bladeren veranderen van seizoen,
verlaten stilstaande bomen, die
niet langer zongedragen zijn.
In de mist klinkt veelstemmig
'vaarwel' stil tussen de takken...
(Ieder) verloren in (eigen) gedachten,
niets ziend, lopend in het duister,
merken we enkel
dat de mist ons haar bevochtigd.
Naast het pad vangen bomen
mist in druppels, druppels…
Pasgeboren Dutch Summer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De nawinter en de vroegzomer
hebben een deal gesloten.
Een nieuw seizoen brak aan,
ondanks viraal corona.
De vorst mag weer meeregeren,
overnacht.
De zon mag voluit haar gang gaan,
overdag.
Vrije mensen mogen lekker fietsen.
Uitslapen zonder valse muggen.
Nietsen zonder iets te moeten.
Of trek je wandelschoenen aan.
Ons klimaat is…
Strand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
479 Heb ik de woeste zee in mijn gedachten
nu ik over het strand loop nabij jouw droom
de geest van de elementen huilt als een wilde hond
aan de buitenkant van een gezellige broodjestent
krijgt het waaien eindelijk zinvolle bestemming
gekoesterd als een kind begint schemering te slapen.…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 We schuilen onder een boom voor
regen die niet meer is. Eén voor
één vallen opgespaarde druppels
uit bladeren. De brede stam en
wijde takken geven geborgenheid
in de grijze nacht. Geen ster of
maan te zien in de mistige deken
aan de hemel. In de verte alleen
het geluid van een auto die niet
slapen wil. Dan enkel nog het
vallen…
Vrouw op m'n pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik zag een vrouw
Ik voelde wouw
En al gauw
Sprak ik haar aan
Een open gezicht
Als een open toneel
Waarvan het doek niet valt
Sprak ze ook mij aan
Ze vertelde over rouw
En die bleef rauw
En ruw ook na 17 jaar
Om haar verloren man
Ik leefde mee met
Die emotionele, intieme
Bittere spontaniteit
Welke tijdloos lijkt te blijven
Maar…
KEURIG VERWILDERD
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Aan een geurig bloeiende wei
door het grote bos bij Chaam omringd
ligt een afgelegen jeugdherberg
stralend vol opwekkend licht roze
zuigt frisse adem van het morgenloof
om de gasten na het ontwaken
tot daad en wandeling te noden
drinkt rossig glanzend laat avondrood op
langs het grindpad naar de deur
staan slanke berken in een lange rij
hebben…