655 resultaten.
Droogtetoekomst visioen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
463 Worden Tsjaad, Nigeria en Ghana
Ivoorkust Senegal Liberia
En Niger een woestijn fata morgana
Als de Sahara kookt als de Sahel
En de Sahel zo droog wordt als Sahara?…
haveloos vertrokken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
624 Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Een korrel zand voor de woestijn
Een druppel water voor de zee
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik laat gaan
Mijn stukgeslagen wanen
Mijn oud kleingeestige bestaan
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Wat zonlicht van de zomer
Die wij leefden met…
Wolkenbrij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Hoe wie wat waar
en hoe ver ik ook kijk
vanaf een duinrand
in de woestijn
hoe wie wat waar
god of joost
zeg het maar
maar bespaar
mij uw luim, god
en jij joost, je gein
wanneer ik mij
tezelfdertijd
weer verwonder
over jullie
extatische
woordenbrij
weet ik alleen niet
hoe ik telkenmale
bij het ogensperren
naar zon maan…
Exodus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Gebood Mozes hen die hem vertrouwden
En wrijf de deurstijlen aan de buitenkant
Zo weet Yaweh dat het lam is geslacht
Eerlang komt zijn tiende plaag eraan
Als jullie niet doen wat er wordt verwacht
Zal elke eerstgeborene doodgaan
Naar de vrijheid gingen ze wandelen
Door de Schelfzee, zij waren God's vrinden
Eerst veertig jaar in een woestijn…
Eén volk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
112 Naar het echte paradijs wilden we
Weg uit de bedrieglijke droom
Maar we waren los zand
zoals in de woestijn
En we konden er niet heen
Het was al bezet
We zouden moeten vechten
mensen zoals wij
moeten vermoorden
Dus worden we gesmeed
tot bloedbroeders, één volk
van uitverkorenen onder het oog
van een god met dolken
in de handen van…
Vers le sud
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
540 De kritiek zwelt allerwegen aan,
en commentaren zijn,
ook letterlijk, niet van de lucht
Volgend jaar mag Schiphol
Europa's drukste doorvoerhaven
doorgaan met de uitbreiding
Op die minuscule postzegel
van Pietersberg tot Pieterburen
en van Groenlo tot Cadzand
Geen hond zegt nee laat staan
die ballengooiers van de VVD
en blijft…
Maanlicht en nachtdroom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
422 sprookjes
die soms echt bestaan
Al lezend was ik in de
zwevende hemel
van advocaat slagroom
met vanille-ijs
Ook zag ik vikingen
kleiner dan gnomen
en vliegende fakirs
op perzisch tapijt
broodmagertengere
gotische dwergen
een wereldreis-
backpackende lerares
die heen en weer deint
tussen eufraat en tigris
op 't schip der woestijn…
Herfst
gedicht
3.3 met 359 stemmen
79.821 .
-----------------------------------------
uit: Parken en Woestijnen (1941)…
herkende je in takkenbreuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.096 ik heb woestijnen doorgeploegd
in hete vlaktes naar je spoor gekeken
door zon en wind gegroefd, niemand
heeft ooit van mijn zweet geweten
ik struinde door het hoge gras
van eeuwig glooiende savannen
herkende je in takkenbreuk en pas
en dacht je jagend zo te vangen
in bergen vond ik je profiel
maar je wilde niet verschijnen
ik hoorde echo's…
Karkas
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
702 in een woestijn gedreven
vernedert de hitte
mijn beroofde zinnen
onder de voeten
miljoenen tranen
uitgeperst, opgedroogd
oneindig in een witte vlakte
de wind giert cirkels
rond de stank
knaagt levenloos
de vingers van m'n geraamte
mijn dorst wankelt
ik begraaf het speeksel
van ijskoude woorden
het zand wordt zwaar
snikt in…
requiem voor George W. Bush
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
875 jouw groene nacht verbrandde gisteren dromen
van zand, woestijn onder een witheet licht
bommen ontploften, helderder dan sterren
over het stille zwijgen van de palmen
oorlog verbrandt, en ook het fosfor
het bloed, het vlees, het leven
vloeibaar kristal van een bedrog waarin als bliksem
onverbiddelijk groen zuur van een lichtzinnig vuur
kom…
je dook als zon door glas
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.791 ik ontmoette je op weg
de richting was vergeten
ik heb al die tijd geweten
wat vroeger is gezegd
ik koos de ruimte
voelde hoe nabij je was
je dook als zon door glas
toen we in ijlte kruisten
eeuwen huisden in je geest
tijd was slechts passant als
zand dat tot woestijnen waaide
je keek me aan en zwaaide
de hemel was voor mij te ver…
storing
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.569 Voel je de liefde in
mijn woorden
die ik zachtjes spreek
als ik denk aan jou
Zie je de beelden
in mijn verhaal
die ik je probeer
te schetsen
met een zacht
penseel
Hoor je de
muziek in mijn
woorden
of zijn het voor
jou valse
accoorden
Ben ik een roepende
in de woestijn in
jouw hoofd
en raken mijn woorden
kant nog wal…
Stenen die ik keerde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
747 zon verbrandde
koele regen
licht verschraalde
stoffig kleur
wind verstoof
langs vele einders
vleugjes van
een vale geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
eindelijk hun
schaduwzijde bloot
het vage…
Plantte bloemen in het zand
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
613 de zon verbrandde
koele regen
het licht verschraalde
stoffig kleur
de wind verstoof
langs vele einders
de vleugjes van
hun vage geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
hun schaduwzijde…
Parabolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
457 Het moeten wonderbloemen zijn
als veilige berm geplant langs
steile paden van ravijnen of
in uitzinnigheid te bloeden in
de fata morgana van woestijnen,
waaruit uitgestoken handen groeien
en tranen en geluk over wangen
vloeien om in een melancholisch
verlangen te verzanden, beweegt
het telkens als ik het betast, vult
de schroom, om door…
Gedachten over idealen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
672 Mijn gedachten zullen roepend zijn
als verdwaald zonder jou in woestijn
gelijk schaduwen zonder vaste vorm
zoals sluiers nevel in ochtendstond
over velden zicht beletten.…
De openbaring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
647 De glans van een ander
De stijl van de tweede
Hem, zij, ik verander
Zo ben ik tevreden
Tevreden in leegte
Een gapend gat
Verborgen met een spiegel
Waan, woestijn, waardeloos, waardevol
Een huls
Niet van mij
Mij is vermeden
Mij is versneden
Tot gruis
In stof
Verwijderd, verdrongen, vergeten
Wat is eigen
Wat is ik
Ik is verdwenen…
Egypte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Die sponskraag van hoogveen
heeft Westerwolde afgeschud
of Egypte ook
van zijn woestijnen af komt ?
ik weet niet
of dat lukt.…
Strand nu
hartenkreet
1.6 met 12 stemmen
1.701 strand:
een withete woestijn aan een walgelijk water
een vijandige vlakte van te bruin en van baklucht
van schreeuwende kinderen en zand in je zwembroek
vol vadsige buiken en verlepte borsten
van geroosterde rimpels en ranzig rood vel
en
het zout en de zon en het zand: alles brandt
sinds gisteren weet ik
kan het ook anders
de zee geen…
godsdienst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.267 hoofd in de lucht en voeten in de modder
heb ik niet echt de keuze waar ik loop
is het asfalt gras woestijn of modder
ben ik toch een mens die rechtop loopt
in het complot en de gang der dingen
loop ik kort of lang mee laat me sleuren
laat me gaan werken en huilen en zingen
en laat alles wat mogelijk is gebeuren
tot ik moe ben en men alles…
wonen voor een autist
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
2.745 Ik woon in de woestijn,
ik woon in een meer.
Ik loop daar op de bodem,
wel een paar duizend keer.
Ik woon op de aarde,
ik woon op de maan.
Ik krijg daar een huisdier,
een sneeuwwitte zwaan.…
Kamelen op de Veluwe
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
757 En dus kwam ik in de woestijn
waar alle mensen elkaars gelijken zijn;
vrouwen en kamelen, zijn zij gelijk?
Wel ('s zondags op smalle kerkepaden
die de vaderen niet licht betraden)
zag men groot verschil tussen arm en rijk.…
vergankelijkheid 2
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
924 maakt
zich purend op de dood
zogend aan de borsten
van de glorie, gezuiverd
in de mond van het leven
't ligt
er aan banden
in de palmen van de tijd
vergankelijkheid
het is een fluisteren
op de lijn waar een mens niet gaan kan
't is
als het blootvoets breken
van het barre metaal daar
ginds, houdt iets de adem in
in die verre woestijn…
Weer noodweer
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
487 Ondiepe zeeën leken wel woestijnen
waar vele schepen geenszins varen konden.
Aan droogte leden ook de haringgronden,
geschikt geworden voor kampeerterreinen.
De bodem was bezaaid met zeebanket,
daar op de dorre grond een zee van vissen
helaas hun levenswater moesten missen.
Er werden haringtenten opgezet.…
Introspectie
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
571 Het is een hallucinerende woestijn in mij,
een leegte die voortkabbelt als een helderblauw
beekje onder volgroene, beschermende bomen,
terwijl ik op straat verrassend genoeg gegroet
wordt door minzame onbekenden zoals onbekenden
zonder oordeel kunnen zijn en blij met de lente,
zoals ik ooit jaren en jaren geleden als een
eenzame jongen door de…
liefde dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.123 blij met de jongens en herinnerde me dat ik je gevonden had en dat onze jeugd ver weg was en niets blijft maar alles terugkeert
in bed de slaap niet vattend
mijn buik tegen jouw rug
allebei wakker
was taal overbodig
was buiten ver
was de rivier dichtbij
de hond als sfinx
alsof hij zeggen wou
de tijd is een verzinsel van de woestijn…
Anti-Atlas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 poortwachters
langs de weg naar vergetelheid
lichtvoetigheid maakt dagen draagbaar
zonder wetenschap
van dood is leven een verloren strijd
het is de scherpte van de snede in de huid
die schrijnt
in het licht van verdreven herinnering
de rivier is op een droge grens gestuit
in de vallei
waar water sterft in een poreuze bedding
voorbij de woestijn…
WAAIENDE STEM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Ademtocht van zee en woestijn draait rond
om het blije water, sluit met dit lustoord
een ongeschreven, doch eeuwig verbond:
hoge toppen zenden luchtig Gods Woord,
dat men hier eens vernam uit Christus' mond
naar een ieder, die de taal der wind hoort.…
Terwijl storm bossen rooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 geknecht
hun speels meanderende bochten
afgesneden en weer recht gelegd
maar een stortvloed zal
de vele dijken doen bezwijken
water zal zijn overloop weer krijgen
hagel gaat de oogsten stenigen
terwijl storm bossen rooit en
een regenboog de heuvels plooit
kom maar heldere zon
en brandt het laatste tere blad
in de verstuiving tot woestijnen…