5143 resultaten.
Waar schaduw geheimen maakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 over genoegens
in het donker, achter de hoeken
waar schaduw geheimen maakt
van verborgen deuren naar de gangen
door het zwijgende kelderlabyrint
waar verlangens vervuld worden
door ronde bedden en zachte
vrouwen die je met zon bedekken –
hun ruggen golven en kreunen
wanneer mijn nagels onsterfelijk-
heid schrijven in hun huid en
hun adem…
LANG OF BREED?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 hoe zijn wensen en eisen
naar almaar meer streven
de menselijke geest
omvat een sterke boom
die snel de hoogte zoekt
het wolkendek tegemoet
een wiebelige top krijgt
zijn bast misschien schade aanbrengt
of angst door de lucht strooit
mocht de groeikracht eens wijs
van stam in takken overgaan
een wijde kroon scheppen
waar Gods milde adem…
REM
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
591 Moet het Westen niet eens op adem komen
en haar lifestyle eindelijk screenen
zodat ons milieu weer menswaardiger,
maar ook klimatologischer klopt?
De spreeksnelheid is stressig toegenomen:
vlot willen wij overkomen, snel zaken maken,
de zoveelste miljonair worden
alsof een Grote Manager ons afvinkt bij God.…
Onze Monarch en Opperwezen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
452 Er ligt een generatie geveld
met rimpelige huid
dof als perkament
tesamen met alle
kwetsbare
zwevende tussen
zon en maan
wantrouwen en zorgen
verdoven het brein
steeds meer winkels
sluiten hun deur
voor de corona geur
adem die binnen
komt sluipen
als de pest
dat de economie omver gooit
als na een
oorlog met kanonnen
om vervolgens…
Geregistreeerd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Het luistert nauw
Want van de laatste adem
Blaast de Roerfluit,
Ik voel de wind,
Het draagt zijn naam.
Hoor!
Het Aeoline heeft gestreken,
Niets aangeraakt, enkel benoemd.
Het is ontsnapt aan Vox Celeste
En heeft de hoop alsnog gevestigd
Op het aardse manuaal
Dat ons kan laten zingen
Uit de borst van Vox Humana.…
Coronatijd, buitenste binnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 ook met intrinsieke tegenzin
want naastenliefde moet je leren
goed ik ben dus ook natuurlijk thuis
nou dat is natuurlijk niet natuurlijk
dus bijna altijd op het balkon
of in onze gemeenschappelijk binnentuin
ook altijd de ramen open, ook ‘s nachts
of een deur naar de gemeenschappelijk gang
dat geeft mij lucht tot leven
tot lekker diep ademen…
Harlekijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 haar uitbeende
al die lange jaren
lang vel over bot
haar aderen naar believen omgeleid
haar linkerboezem ten bate voor de handel de penningmeester,
haar rechter boezem ten bate voor de afgronddiepe commercie,
één twee, iedereen deed mee, uitzonderingen daar gelaten
ze vocht als een koningsleeuw; voedde zich met zijn honing
ademde de adem…
Alleen op de tast?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
600 mos
in de opgestoken mist wordt lief en leed betwist
schaduwen van de silhouetten worden gewogen om
niet te verliezen, te spiegelen, te liefkozen, te
haten in de gebleekte taal van maan en gebruinde zon,
licht versterkt het gevoel van vingertoppen
in elke stap sluipt de eenzaamheid naderbij
onbelast in een weidse gebaren, verandert
adem…
gevierd zijn - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 in het leven dat wij vieren
in wie en wat jij ons bent
is er plots de confrontatie
met een onzichtbare vijand
die ons de adem beneemt
de zo intense kwetsbaarheid
genesteld in diepe emoties
laat zich volhardend wortelen
in passie voor liefde en leven
dat jij en jou zo graag bemint
het zout schreiend verdriet
van het schier onverslaanbare…
Onafhankelijk?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
840 zolang het met de adem samengaat,
houdt het ons leven in stand.
De zwaartekracht is ook zoiets.
Al zie je weer helemaal niets.
Je voelt hem als je gaat vallen
en zere knieën je leven vergallen.
Gehoorzaamheid aan deze meesters
is altijd nog het beste.
Ze zijn er tot ons nut.
Dat gaan we wel beseffen, ten lange leste.…
Verlichte liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
690 Van onze adem.
Van de wind.
Liefde verzamelt in diepe oceanen.
Stortvloeden van onweersbuien,
waarin tranen onzichtbaar zijn.
Liefde schrijft op mooi papier,
waarop onze dichters dichten.
Liefde is als helderwit doek,
waarop ons leven projecteert.
Liefde valt als herfstbladeren,
die van kleurrijke bomen zijn.…
Gerief
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
465 kuil vallen verwachten
het sluit aan bij menselijk ongeduld
gevuld met onwaarachtig verzachten
de zon schijnt door mijn venster
en zie het groen van mijn tuin
ook veel steen op elkaar gestapeld
aan de overzijde
daar wonen mensen
die kijken naar beneden, schuin
met allen voor mij onbekende wensen
soms denk ik, zullen zij proberen
het ademen…
Maria
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 rood van de rozen
Neerdalende dauw over planten
Vrede lag als schelpen op haar ogen te rusten
Haar blik sprak de ongesproken taal die zocht en zo zacht
In de hagen, de vogels de wolken vermoedde
Langs de top van nog komende heuvels vermoedde
Ik zag dat ze wijs was die dag
Een voetval als ruisende grassen
Ook dat ze jong was die dag
Een adem…
2 BAROKSPIEGELS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 Raster dat het licht wil splijten,
de adem horten doet en perst
haar letteretter in de wonden.
Bedrieglijke spiegel, lieflijke
schijn van schone waan, lege
lijst met bladgoud belegd,
niets dat aast op eeuwigheid:
zwijg tot je ziet wat je zegt.
2.…
Café 'De pelgrim'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Alsof ze
de geschiedenis van de stad
willen ademen. Maar het niet
machtig zijn.…
ZAARTPARK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Tussen Breda ´s buurten
Boeimeer en Heuvelkwartier
waait wilde woudadem
over een ruime wandeltuin
waar trotse kastanjes
bomen omkruld met slingerplant
verkwikkende adem werpen
over ruige weitjes
modderpoelen bergen
reine kraamkamers
van broos komend leven
langs rietvelden wordt
het riviertje Aa of Weerijs
licht aangeraakt…
leven met het weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
379 het begon op een gewone dag
toen alles nog klopte
de agenda vol
de toekomst open
en dan
een paar woorden
klinken alsof ze ergens anders thuishoren
maar ze zijn voor jou
ongeneeslijk
levensbedreigend
tijd
ineens verandert kijken
voelt adem zwaarder
ruikt de lucht scherper
ligt elk gesprek dichter op de huid
je leeft
nog steeds…
"De Spoedcursus"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
569 We leren lopen op deadlines, ademen tussen afspraken door. De stilte is verdacht, de rust een luxe die we onszelf niet gunnen. En ergens, diep vanbinnen, fluistert een stem die we nauwelijks horen: "Je bent niet stuk, je bent mens." Maar de echo van de samenleving roept harder.…
hooglied
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
628 zullen wij dan
dit laaghartig land
verlaten
neem ik je
met mij mee
naar de ijle hoogten
naar de hoogste berg
zullen wij daar
ons hooglied zingen
met elke stap gebalde kracht
met elke ruk van onze lenden
klimmen wij hoger
in de steile wand
ademen wij dieper vrijer
gaat ons hart sneller lichter slaan
slaapdansend
koorddansend op ijs…
Gaandeweg
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
465 hoop
dat er een evenwichtige tevredenheid is achtergebleven
deze strofen ogen toch nog vaak als een sprookje
want als ik dichtbij kijk of ver weg zie
wordt de ene mens door de andere mens gruwelijk onteerd
of krijgt de natuur, in al zijn facetten, ons onder de knie
dit is even als luchten van het hart, vertelt mijn gemoed
wanneer de adem…
De vraag blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Vertel mij hoe de adem kwam
in het onmetelijk heelal
de kleinste bloem of boom met de dikste stam
vertel hoe lang de aarde nog wezen zal.
Geniet van de natuur met al haar schoon
hoe kan ze zo bestaan
groeit dat allemaal maar heel gewoon
óf... heeft God dat zo gedaan?…
Het ritme van de aarde
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
545 Boom wacht op de wind
lucht kleurt in voorbijgaan blauw
de aarde luistert
Hoe geruststellend het
is de adem van de aarde te voelen
stijgen, haar toon onder mijn voeten als belofte
dat alles wat leeft gedragen wordt in een bedding van vertrouwen.…
Kwetsbaarheid
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
325 Diepe kalmte blijft achter
in de tak, dun als adem, nog dragend
de herinnering van wat bloeide. Geen verlies in deze
zachte beweging, alleen de vorm die verandert om te kunnen blijven.
Kwetsbaarheid leeft in dit
lichte tussen, waar niets zich verbergt
en niets wordt vastgehouden.…
het einde der verbetenheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
292 hem te beschrijven
dan zou hij eerst nog
iets gaafs geweest zijn
zonder medelijden
of overdrijven, kan ik
wel met zekerheid stellen
dat het nooit een feest was
wie hij is in deze
zelfs in zijn dromen
vloog hij nooit over bergen
hij wist zich wel te verbergen
in een stoet monniken
herhaaldelijk
in bruine gewaden
van zware adem…
Na de scheuir
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Aan tafel
ligt ervaring opengevouwen:
code naast compassie,
structuur met adem.
Een mens die systemen leest
en daarin
mensen blijft zien.
Wat uiteen viel
werd geen gemis
maar ruimte.
Delen die samen
helderder spreken
dan het geheel ooit deed.
Chaos blijkt richting,
problemen blijken ingangen.…
Monotoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
282 Ik adem niet
naar stemmen
die deuren willen openen
die ik dichtgespijkerd heb.
Verrassingen zijn messen
zonder handvat.
Ik ben moe.
Mijn hart is vaker gestorven
dan het klopt.
Mijn ogen zijn gewend
aan duisternis.
Mijn handen
geknepen om niets
en dankbaar
dat niets geen pijn doet.…
polyfoon
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
365 wenkt
de lege leegte verlost
dit moet verdwijnen
zelfs als het
wild groeit
levend
door de polyfonie
van de wereld
lichter door de liefde
vreugde verspreidt zich
meer dan onbekende delen
samen kunnen zijn
dit zal verheffen
wat behouden blijft
geconserveerd en wel
als de vaste grond
voor belemmeraars
van voortgang
leven moet ademen…
De banneling
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
374 maar soms vangt
het licht
een vleugje van
mijn beweging in het donker
op blote voeten
starend naar het heelal
soms vangt het licht
een vleugje beweging
donker een vogel
die nog vliegt
ergens een adem
die nog warm is
en heel stil
weerspiegelt mijn zijn-
toch weer in mij.…
Rond
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
338 wanneer het lichaam
zich vastzet en
de ruimte kleiner wordt
begint de vorm te spreken
een cirkel kan niet ronder
worden dan rond
hij sluit,
voltooit zichzelf
tot er
geen uitgang meer is
zij draait rond
een kringetje dat zichzelf
herhaalt
groen- even adem
rood- weer stilstaan
dan weer rood
de cirkel trekt zich dichter
om…
Doorgeschoven rekening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
284 posten die
doorgeschoven
boven op kilte van de wind en stilte in de grond
kond doen van een onthulling –
dan trekt de beloning van dromen echt hard aan
want we tekenen een toewerkende lijn
ook de huid snijdt
als het hopen de lucht dwingt en leidt
het wrede leidt
wat onder de stof geofferd is
toen de lucht in longen heel werd
of door de adem…