16728 resultaten.
GEDICHT VAN VERRE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.047 Van verre zweefde een stil gedicht
‘t fluisterde losse dromerige zinnen
Over lange schaduwen van het licht
van de dag die nooit zou beginnen
Door stille straten gleed het geluid
van zo goed als ontzielde woorden
Door een gedeeltelijk gebroken ruit
waarachter de mensen ze hoorden
Mensen blikten in gedoofde vuren
van twee ogen die gebroken…
Verzoening?
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
543 De kleur bepaalt de sluier
van het vergezicht,
omhelzing van puur
paniek, los van berouw
en spijt hebben zich op
het kussen van verlossing
neergevlijd,
de klok de nieuwe slag aanvaardt
en zich met de tijd verzoenen laat .…
Eindeloze Vrijheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
568 Wat mij vrij maakt is me los te maken van alles wat mij vastketent.
Wrok, haat, jaloezie, ergernis, hebzucht, hartzeer en egoïsme,
als ballast gaan ze overboord.
Geleid door het licht, heilig licht , ontdoe ik me van mijn boeien.
Leven in het moment, waarin Hij naast mij staat.…
Ken de kou van steen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
500 hen die de gesprekken leiden
diep van binnen ben ik moederziel alleen
er zijn geen muren om me heen
het open lijkt al tijden afgesloten
door zijn onbereikbaarheid
mijn ogen zien het ijlings
vluchten van de huidige realiteit
ik ken de kou van steen
mijn empathie verdween
in een wrijvingsloos contact
toch laten hand en huid hun cellen
los…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
De grenspost is onbemand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
688 Naar verten wil ik,
Eindeloze verten
Die daaglijks baden
In de vrijheid die ik
Hier zo deerlijk mis,
Opgesloten als ik ben
In de kerker van
Mijn ziel waarin
De tralies zijn gesmeed
Van nooit verwerkt verdriet -
Als ik dat maar los
Kon laten, het hekwerk
Zijn structuur ontnemen,
Ik zou verder gaan,
Langs onbekende grenzen…
Andere planeet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 M'n gevoel, het laat me niet los
jij bent ver weg maar ook dichtbij
genieten van de omgeving en het bos
is het een land, onbedorven en vrij?
Wie weet, ben jij soms even op aard
kijkend hoe wij 't hier doen met ons leven
is het leven bij jou dan iets meer waard
wat zou je ons dan hier kunnen meegeven?…
zwerm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 in de boom zwerven krijsende
spreeuwen van tak naar tak
door het wijd gespreide huis
waar ze wonen opgenomen
in een verward gesprek over
het uitgesteld vertrek
dan als na een schot stort
de trillende wolk vleugels los
een zwarte vlaag scheert over
laag na laag zwenken formaties
smal breed elkaar opdelend
overvleugelen ver weg vliegen…
Bezonken rood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Met rode ogen van het tranen
drogen om het bedrog na het
bezonken rood, breekt de ketting
zich in losse kralen van bloedrood,
bloedeloos tot lijkbleek dood.…
Het slot van de man van vroeger
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.637 De man van vroeger liet je niet los,
ook al schudde je aan zijn jas
tot al zijn sleutels waren gevallen.
----------------------------------------
uit: 'De man van vroeger', 2015.…
herfst
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
568 ik zie wat bomen treuren
om de kaalheid van hun kruin
ik hoor wat struiken zeuren
hun groenheid wordt nu bruin
maar ik denk alleen aan lopen
met blote voeten op het tapijt
mijn gezondheid laat mij hopen
geen hindernissen in de strijd
mijn longen wil ik vullen
met lucht vanuit het bos
ik wil lopen ik wil brullen
laat mij nu maar even …los…
Rode waas
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
603 tong
in hoge modulatie
snerpt woede
en frustratie rond
een laag gesis
slist giftige tonen
als afwisseling
met het gewone
het zijn blikken
die doden in de
rode waas die over
haar is gekomen
tot buitensporige
hoogte zijn de
emoties opgelopen
naar acute psychose
in extremo
scheuren spieren
pezen van het bot
zij gaat totaal los…
Palaveren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
558 'k Ben niet meer die
ik was, hoewel ik qua
fysiek, tijd heb ho-
ren palaveren*
'k Leef de jaren
en werk de mooie maanden
die mij zonder scru-
pules worden gepresenteerd
Een overdaad aan
verstoorde verhoudingen**
als gevolg van een, totaal zin-
loos, dichte gaatjespan
door mij meegenomen tot
het eind der tijden
Neem van mij aan dat…
Dat wat is
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
804 Dat wat is
openbaart zich
Geschapen
Of geëvolueerd
leven
ontstaan
Vanuit een kiem
Een cel
Een bacterie
Een organisme
Dat wat is
de mens
Die in de chaos orde schept
En In de orde
chaos veroorzaakt
immer zoekend naar adem
In de storm
Dat wat is
Openbaart zich
In alles
Vloeit
Groeit
Sterft
Laat los
Dat wat is
Is in samenhang…
Tijdloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 meer
vandaag zullen wij niet meer strijden
morgen wellicht nog ene keer
ooit zijn we tijdloos samen
nooit één minuut dat ik daarover denk
vreemd dit moment te beschrijven
terwijl ik je aanstonds een glas wijn inschenk
proost dan op dit wonderlijk leven
langdurig op weg naar het slotfestijn
drink op ons gemeenschappelijk streven
los…
kleinkind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
689 Je leert heel snel
en brabbelt er op los.
Je eigen taaltje begrijp ik niet,
maar je bedoelt het zeker goed.
Ik geef je kleine dingen mee,
die je in het jonge leventje van jou
zeker zal gebruiken, of is het maar
dat ene woordje.
Je zei niet oma, maar amma.
Die naam vond jij uit!…
Een goeroe vertelt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
445 Ik wandelde over wegen paden
over velden met in bloei staande hei
nu begon het mij te dagen
wat de goeroe bedoelde toen hij zei:
laat los die karrenvrachten aan gedachten
laat je er niet langer door plagen
en wees werkelijk vrij
Al wandelend denk ik hier over na
en denk: ik denk dus ik besta
en over het gegeven van mijn bestaan
denk ik vervolgens…
Fata morgana
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 het gebergte
ze doen snakken
naar adem op
hete glooiingen vol
klein gesteente waar
hitte de fata morgana
laat zinderen
zuurstof lijkt uit
de lucht gebrand
die verschroeiend
raspt door longen
zonder verkoeling
direct bij de hand
dit is ons land
al eeuwen in een
magische balans waar
de mens geen vat op
krijgt totdat een losse…
Chaos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Chaos
het volk is van god los
onzekerheid
armoede
ongelijkheid
treft burgers
in hun hart
Boos
op straat
tot het uiterste gedreven
hier wordt geschiedenis geschreven
De top bewaart afstand
men wil geen chaos in het land
De echte mens
De echte arbeider
vechten vanuit hun duurbevochten moraal
tegen onrecht van het machtige kapitaal…
mijn bevalling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 daarom ben ik verslonden
door de nawee die haar
bekken samentrok, terug-
geslokt door de vertering
van haar ziel
het had een vertaling
van de bijbel kunnen zijn, dan wel
testament loos en zonder
nachtelijk geschreeuw
het water reeds gelost, de
sloep stond droog op de
bodem van het hiernamaals,
de klei gekneed in de vouwen
van het gezicht…
ben je daar nu misschien (voor Anja)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 misschien liet je
het verlangen los
was je alle
angsten voorbij
zochten je voeten
naar vloeibare
uitgerekte uren
leidde iets je
misschien naar
de vertraagde
tijd waarin alles
langzaam maar
zeker wegdrijft
van het land
stuurde de god
van de dood zijn
gezant misschien
die je zag noch
hoorde die jou
dichtsloeg als…
Kunstenaar
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
442 elkaar
liggen te parmanten
zwierige types
promoten hun waar
kennen de handel
slechts een enkeling is
van origine kunstenaar
zoek altijd een
muziekje dat past
bij mijn ritme op een
makkelijk refreinend
zorgeloos melodietje
veel hilariteit levert
de test van het eigen
beunhazenorkest
noten raken wal noch kant
gespeeld uit de losse…
Gedachten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
677 Hoe ik ook probeer ze los te scheuren,
ze blijven met mijn hart verweven.
Toch geeft het mij ook een kalme zekerheid.
het koord dat ons nog samenbindt,
is een koord van liefde gebleken,
van een liefde die alles overwint.…
Luister naar de stem van je lichaam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
624 Ogenschijnlijk lijkt hij een kletsmajoor
Zoals die van Paul van Vliet (MajoorKees)
Maar met nauwkeurige militaire precisie
Schiet de fysiotherapeut z’n pijlen doelgericht
naar de pijnlijke plekken van mijn lichaam
Met als doel te verzachten, los te maken
Een soort medische vredesmissie
Waarbij geen stilte mag vallen
En de dialoog bedoeld…
Principessa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 dangereuse
Mijn lief, dierbare Sheherezade
Van duizend sproken min een nacht
Op wie de dichter op jouw portrait
Langer niet dan nodig wacht
Ons wachten is geen smachten Maar respectvol mededogen
Als ik u zie, mijn poetessa Principessa dichteressa
Dan laat ik u in mijn gemoed
Zolang het kan, zolang het moet
Net als u mij, een wijle los…
De hemelspleet
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
425 jij had in liefde
ooit hel gebrand
het hete vuur
uit de ondergang
getrokken om
vlagen passie
vlammend los
te krijgen die
zich nog niet
konden bewijzen
zwart donkerde
de schaduw
tot jouw hitte
het opensneed
met de scherpte
van licht dat
meteen toetrad
en warmte het
opgesloten zijn
direct vergat
ik zag hoe
jouw handen
zich…
Eerste liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 Eerste liefde, het bloed bruiste in mijn aders,
wat was ze lieflijk, zo zonder pracht en praal
Wij raakten stilaan los van onze vaders,
Ik kwam van de stad, haar dorp was pastoraal.
Toen was ik slank en twintig, als een halfgod zou ik schijnen,
en wat stond dat blauwe hemd me goed.…
Woestenij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 werpt bloedgloed
op de zandvlakte
droog stof waait op
dwarrelt doelloos
over dorre bloemen
leven lijkt verdampt
dit doodse landschap
is niet veel meer dan
een roodbruine schets
op vergeeld papier
ogen turen in de verte
de weg naar nergens
eindigt in die vage lijn
trillend aan de einder
een klok klinkt luid
galmt over de vlakte
losse…
Albert Nonino (18)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
486 Albert Nonino ging voor even
los
"Die vrouwen dragen 't strak om heup en dij
Ze rennen praktisch naakt, niet zoals wij...
Als hij bewegingsruimte nodig heeft
Voel ik dat hij aerodynamisch zweeft!…
Laat maar gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Laat het maar los,
want hoewel zelf onvergetelijk,
ben je bijna alles vergeten,
je bent er nog omdat je in ons woont,
ook dat zul je niet bewust meer weten.
Laat alles varen,
en meen je soms dat iemand je riep,
je aanspoorde toch vooral door te gaan,
de laatste grens is in zicht,
elke berg is te hoog, elk water te diep.…