5126 resultaten.
Kusjes
poëzie
4.0 met 8 stemmen
1.746 't Geen het op de vochte tippen
onzer natbedauwde lippen,
met een bevend zacht geluid,
door een teder lispen uit:
dat en ziel en adem tevens,
met het overschot des levens,
dat in onze boezem slaat,
in elkander overgaat;
en wij, in amechtig hijgen,
spraak-, gevoelloos, nederzijgen.…
Pinksteren
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.283 Die U in vlammen openbaart,
Wiens adem door de wereld vaart,
Die 't al bezielt, doordringt ons 't meest,
Ken ons, dat wij U kennen, Geest!
------------------------------------------
uit: De steile tocht (1924-1928)…
Paradijs
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.019 Zoals de zebra die de adem van de leeuwin hoort
Haar muil treft met een hoeftrap
Kan je een herinnering herkauwen tot de laatste vezel?
Nog graaf ik in zand en stof
naar de beroerde beul,
de rotmof die in mijn oor vloeken blaast.
Wie belooft het paradijs?
Soms waan ik me daar.…
nacht
hartenkreet
4.8 met 68 stemmen
1.928 het blaffen van een hond kan ontwaren
of als je het verwaaide geluid van een kerkklok alleen maar kan vermoeden
en nóg stiller
nog veel stiller
zo stil dat de schaduwen verdampen
door het smeltende maanlicht
en de kleine kerkuil ook haar tweede oog sluit
als het dus echt absoluut muisstil is
en je luistert met gespitste oren
en ingehouden adem…
Dans van Bekoring
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.977 Dageraad wordt een oase
In het woeste tumult
De basdreun van de buurjongen
Wolken weerkaatsen het gapende oosten
Voorbij een glooiing vang ik
De hevige adem van paarden
In het slakkehuis van mijn oor.
De rest raad ik
Dan moet je woorden verspillen aan een daad
Het ging als volgt:
Een versneld kluwen diep in het landschap.…
De laatste dagen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.881 De laatste vissen happen koortsig naar adem,
kikkers begraven zich in de modderige slijk.
Als een jojo beweegt mijn oor zich naar zijn mond.
De stem van mijn vader klinkt gebroken en dor.
Hij strooit verwarde broodkruimels over mij heen.
Uitgehongerd vang ik alles op om er nog brood van te maken.…
Schaduw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.167 In het diepste van mijn rib slijpt mijn meester zijn mes,
haalt hij uit, de adem zwaar, de hand om mijn keel.
Zo komt hij soms van nergens en verga ik vanbinnen tot as.
Laat me leven in een boek, denk ik, laat me bladeren
tussen hemel en hel, laat me zwemmen in het wit.
Ik bedenk de woorden zelf wel, ik schrijf me wel naar binnen.…
Tot wie mag ik mij wenden?
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.095 Is er nog lucht om adem te halen?
Oh mijn God, wat heb ik toch gedaan?
Wij zijn zo krachteloos, zo zwak,
in ons is niets meer van enig gehalte,
doch ergens is iemand die hoger reikt,
dieper gaat, je ontdekt in je laatste gestalte.
Er is een vriend, één die je ontmoet,
in het diepst van je wanhoop,
op de bodem van je bestaan.…
Kinderwens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.513 Elke adem, stromende wind, gaat van hier naar haar.
Ooit keek een mens fataal door mij,
een druppel die mij uitsleep in één val.
Ze keek met regenboogkleuren, trof de held,
de moed waarmee ik zei: ‘Er was eens’
Er was slechts de plastic roos die ik naar de nimf droeg.…
Vroeger is een verre ster
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.120 ster
een vreemd vijandig land
met vreemde harde mensen
harde stemmen,
harde hand
En de schatten van mijn
kindertijd als wrakhout op het strand
Het heden is een niemandsland
een eiland in de tijd
een weg van niets naar nergens
te zinloos nog voor spijt
Maar ik raakte ergens onderweg
al mijn zekerheden kwijt
De toekomst neemt mijn adem…
WIJDING AAN MIJN VADER
poëzie
4.0 met 33 stemmen
5.494 uwen baard;
- ik, die thans ben als een, die in den avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven
door zoele zomer-winden in de lage reven,
en die soms avond-zoete water-bloemen gaêrt,
en zingt soms, onverschillig; en zijn zangen glijden
wijd-suizend over 't matte water, en de weiden
zijn luistrend, als naar eigen adem…
GANZENVLUCHT
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
837 sterren,
verwonderd schittert maanlichtzilver,
toont heldere, kristallen bronnen
vol onbekende maar welluidende woorden,
elk synoniem voor lange, mooie zomer
kruidige geuren proeven in weids heelal,
blijven dromen van lente, zomer, herfst tot
roestige bladval, onvermijdelijk ritselend,
fluisterend vertelt hoe koele winter nadert
elke adem…
Stervende Zwaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
749 De Pas de Deux met haar, de grande dame,
Margot, de prima donna van dit ballet,
verschroeit mijn hart, ziel en adem,
verblindt het licht in mijn pupillen,
verdooft mijn gevoel voor elke ritmiek.…
Eens komt de tijd
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.471 vlak
de schaduw zich vertoont
als de vragen die het denken stelt
duiden op het ongewisse in mijzelf,
merk ik, dat door woorden van buiten,
en slechts voor korte duur, de zucht
naar schijnbare stilte wordt beloond
er komt eens een tijd
dat wijsheid slechts groeit
als ik de antwoorden op gemis
allengs vanzelf mijd
en ik erken dat in ademen…
Vlees en Bloed
hartenkreet
3.8 met 71 stemmen
4.809 Ik mis al jouw zaligheden
Jouw adem in mijn lucht
Gedragen op je vleugels
In een volle liefdesvlucht
Ik mis je schattige dialect
Samen verstrengeld slapen
Passie zo verslavend mooi
Hemel vol vlinders rapen
Ik mis je warmte en liefde
De tranen als je mij verlaat
Je glimlach bij terugkomst
Als jij weer voor mij staat
Ik mis de intieme…
Uit schaduw, in het zicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.327 In de stil verborgen schaduw van de stad
Zie ik lampjes
In de nacht
Achter deuren hoor ik stemmen fluisterzacht
Geef me adem
Geef me kracht
Ik zie muren om te slechten
Hoop om voor te vechten
Een droom om voor te leven
Ik heb goud om weg te geven - laat me streven...…
Omdat het niet kan
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.787 was te eerlijk dus de gevolgen waren voor mij
Maar ik kon niet anders en nu ben ik je kwijt
je vriendschap moet ik missen, toch ik heb geen spijt
Alles wat ik voor je voel is veel te veel
want er is al een ander waar ik m'n leven mee deel
Heb je al weken niet gezien of gesproken
ik huil me in slaap en voel me gebroken
Voel nog je warmte, je adem…
Een land stroomt traag de herinnering in.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
989 In dieper adem speelt de zon met schaduw
langszij een buizerd in fluwelen lucht
voor mij dwaalt een dal groen overladen
een gedrapeerde toonzaal omringt de beek
Mijn oog kijkt op een levend ver verleden
uitgerust kleurt ontluikend de sleutelbloem
herinneren trekt met hondsdraf mij het dal in
verliefd leiden zwaluwen mij langs deze wegen…
KIND VAN DE ZEE
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
988 De golven slaan om,
de kracht is overweldigend
overdenderend en overdonderend
Ze sleurt je mee
en laat nauwelijks los,
verstrikt in haar verzuigingskracht
Opgewonden en vol angst
laat je je weerloos meevoeren
in haar grootsheid
Je voelt het tij keren
en trappelt tegen,
haalt adem tegen de stroom in
Je wilt onnadenkend blijven
waar…
Tralieliefde
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.439 Wat ons door tralies naar elkaar deed lachen,
maar onze harten konden het ijzer niet smeden,
waar onze vingers tussendoor glipten, nipten
aan elkaars adem en elkaars vingertoppen.
Misschien was het gewoon de zon, die ons bloed
sneller deed stromen. De weerkaatsing van het licht
in jouw ogen, groen of zwart; ik weet het niet.…
Ik Schreef Maar Wat
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.197 Het werd een breekbaar valentijnsgedicht
niet te poshy, eerder ontwarend
De waterspiraal in mijn weekbad bevarend
Je leglock en adem om mijn pompende bekken
over al die extra's in mijn gezicht
die de rimpels van de winter rechttrekken
als ik jou zie opstaan in winters strijklicht
Ik schrok van het vuur
in de wending die zat in
jouw wiegende…
Maannacht
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.893 Kon ik mijn hoofd te rusten leggen
naast jou,
kon ik je adem op mijn lippen voelen,
kon ik je vingertoppen kussen
zo zacht, zo zacht
kon ik het licht van toevallige
sterren in je ogen zien deinen...
loop door, loop door!…
Veelzijdig en betrokken
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
625 zocht zich niet in zwijgen
in momenten van
verlatenheid en vreugde
maar juist
door een optelsom
van liefde, van gevoelens
geven emoties kleur
aan het leven
herbergt alles in zich
doorkruist de koersrichting
niets is toevallig
is geen kop of munt
loopt er een rode draad
door het leven
alles heeft zijn uur, zijn tijd
zodat je kunt ademen…
ode aan mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.579 geestelijk niet sterk
maar jij had de veerkracht
in jullie grootse liefde
wisselwerking kwam in jullie leven
in geest van Alzheimer werd je gevangen
het was net dat vader jouw vroegere kracht overnam –
hij moest ook wel
in alle ontreddering en wirwar
probeerde hij nu zich staande te houden
dat deed hij met verve, totdat jij de laatste adem…
Plaatselijke depressie
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
4.020 dat het mag
Jij zegt dat het goed is
Zo
Dat je me in jouw schaduw koesteren zal
Je verzamelt mijn lelijke woorden
En husselt ze door mijn tranendal
Ik zie nu niet hoe ik uit jouw armen zal geraken
Hoe ik ooit weer de zonneschijn met jou deel
Dat ook mijn dagen weer zullen stralen
Ondertussen vertel jij mij gewoon te lijven ademen…
Momentopname 2009
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
596 Onze verantwoordelijkheid
voor ‘t welzijn van de aarde
wordt met de mond beleden
warme adem zonder waarde
de mens verstoort ‘t milieu
geen auto die zichzelf rijdt
Gaat ‘t om materiele zaken
zoals olie op de noordpool
planten we onze (geur)vlag
renoveren gelijk de vloot
schuwen geen koude oorlog
om het laatste restje…
Afscheid
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.596 De laatste adem, je mond gaat dicht,
Je kijkt ons nog één keer aan.
Zelfs de muziek valt stil
Als we jou moeten laten gaan.
Je stoel is leeg,
Je mond is stil,
Al die jou kent
Weet wat dat zeggen wil.…
Zonsopkomst
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 Hier in mijn hartboezem
ruil ik jouw diepste adem
voor de zee, die rode gloed
van mijn naakte onderlichaam
mijn lijf siddert doorzichtig
door de gaten van het ochtendgordijn
deze dag, al vroeg onder regen gedompeld
is jouw lijf als een rots, bebost
maar onbegrepen, laat ik je gaan
ik was slechts tegenwind
en geef je mijn nachtvracht
voor…
Vol van genade
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.395 eeuwig verlicht door een fakkel in elke hand
het is haar gelukt een verzonken hek te openen aan de hemelrand
zij strijkt met warme honing over een zwartgeblakerde ziel
en bevrucht opnieuw de zin die reeds vroeg in duisternis verviel
daar de aarde verwoestend had huisgehouden in het engelenkind
middels de duivelse geest die enkel de eigen adem…
- Sprookjesglinsters van een ijskristal -
netgedicht
4.1 met 50 stemmen
690 Ontdooit zacht dampend hete adem,
op een besneeuwd gesloten vensterraam.
Laat dagklaar in volle glaskristallen nacht
winterlicht in opgewekter zielsrust stralen.
Zacht kust de maan met winterglinsters
het diepbevroren hart wakker welk hoopt.
Schaatsend hart het kan niet vallen.
Glinsterpailletjes houden van glinsterkralen.…