35887 resultaten.
Met elke golf
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.243 Ik wandel langs het leven heen
verzacht van aard, maar nooit verlost
van het verleden, want hoe bemost
een steen ook is, het blijft een steen
zo staat het hier in mij geschreven
met ouder worden zelfs gegrift
de duinen, zand, de zee, de drift
die overging, in overleven
in vasthouden aan wie jij was
voor mij dan toch, en aan de sporen
die…
Kinderlijk Utopia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 gezeten in mijn bolderkar
reis ik heel de wereld af
rivieren, bergen en dalen
ook onberijdbare wegen
houden mij niet op
gezeten in mijn bolderkar
kom ik overal mensen tegen
zij lachen en zwaaien
geven mij eten en drinken
helpen mij waar nodig
wijzen mij de weg
mijn bolderkar heb ik nog
op zolder staat zij weg te kwijnen
reizen doe ik…
Ontheemde heimwee
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
519 Ik slaap dromen langs verlangen,
hunker met ontheemde heimwee
naar intensiteit van vergeten liefde
in het huis liggen rozen, van voor jouw dood
op de kale berg slaapt een ezel
waar de nachtvracht ligt begraven
staat een naakt verbeeldend schilderij
waar niemand op hoeft te wachten
aan de muren van jouw kasteel
hangen overal naakten
dichters…
in het land van ruïnes
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
548 ik wil groot zijn
in het land waar ik van hou
mijn eigen ingetekende maat
staat pardoes wanneer ’t geluk
als klevend boter uit de hemel valt
het beste van het niet zijn
krast de staar van mijn netvlies
zoals ik ga - door een groot komkommerveld
waar ik de kleinste voor het laatst bewaar
overwinningen zonder zege
is als het grijs tussen…
Mannen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.160 We hebben alles al gehad,
denken we,
maar de deur staat nog wijdopen!
De fantasie is nog steeds grenzeloos
en onder de deurmatten liggen
pardoes weggeschoven hoogtepunten,
krabbels die later goudstaven blijken.…
Stilte lijkt de spijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 liep de heuvel af
naar een dorpje
in het dal
een kerk
en wat huizen
de toren in verval
geen mens te zien
onder het groene
loof van de platanen
een deur staat aan
ik zie het leven gaan
en treed naar binnen
zet me neer als gast
ik werd verwacht
de maaltijd gaat beginnen
stilte lijkt de spijs
naast brood en vis
gebroken door…
De dauwdrop
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.940 De ruimte kent geen randen
en eindloos staat
de sterrentuin te branden.
Als dauwdrop aan der aarde bloeme
weerspiegel ik het Al.
Ik hoor de sferen zoemen.
Gans 't sterrendal
probeert Uw naam te noemen.…
Slecht gereedschap
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.155 Je hebt pijn
Dat stomme lichaam
Waarom nou jij weer
Met zo´n wrak
Ik kneed je rug
Je wervels, spieren
Alles staat bij jou zo strak
Geen dag voorbij
Of je hebt klachten
Soms kort
Soms van langere aard
Met mijn handen
Wil het soms wel iets verzachten
Het is altijd het proberen waard
Het vaak niet kunnen
Het moeten passen
Omdat het echt…
Nieuwe maan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
737 Nieuwe maan
schijnt stralend sterk
door flarden zwerk
o nieuwe maan, zie jij me staan
tastbaar, zo dichtbij
maar ver van mij vandaan
jouw licht maakt me vrij
geeft het sein: ruim baan
van eerste kwartier naar vol
van laatste kwartier naar hol
jij
staat daar, zonneklaar,
zie ik je staan
voor mij
hier sta ik nieuwe maan
hier, ver…
Wintersport
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Zij nemen het Verhagen kwalijk dat hij tot aan de Provinciale Statenverkiezingen, waarbij de stabiliteit van het kabinet op het spel staat, in het buitenland is.…
Als heemlen blauw en heuvlen groen
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.330 Dan staat mijn liefste voor de heg,
hoort blijde slag en tierelieren,
en al wat winters gooit ze weg
in lucht van eglantieren.
Om scherpe torens waait de wind,
vol hoog verlangen, wonder hopen.
Schouw op, mijn heerlijk zomerkind:
de grote zon bloeit open.…
Non-verbaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 Wij knikken naar elkaar
hij weet waarvoor ik kom
Zijn handen begrijpen
de taal van mijn lichaam
Met zijn vingers
opent hij poorten
laat energie weer stromen
Alleen onze ademhaling spreekt
Dan vindt hij het voorvoelde
masseert de koudebrug
Hij tast mijn heupen af
en duwt zijn duimen
tot op het bot
Ik kreun
Niets staat los
van…
door
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
850 gezicht in reliëf naakt
hiëroglief koel dood teken
vlinder zingt vleugel gebroken
laat later staat kraanwater vaarwel
wij komen aan, en
slopen die hel
afval afvallig bastaard aanraken
raak vaak klaas aast
gierige gier stokken stook deze wereld dood
gasmasker ook!
wij kijken
muziek zingt mensen kerken erkennen
rood…
Sta het toe
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
719 Sta je tranen toe
Laat je verdriet zien
Voel de pijn door je heen gaan
Het mag komen
Voor deze keer staat ze het ook toe
En het voelt goed
Ze voelt het branden, warm worden, nat worden
Totdat ze eruit komt
Dan komt het gevoel van onmacht en wanhoop
Hoe kan ze dat laten zien?…
Herfstpad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 Waar witte wol
op blauwe velden weidde
zeilde door zachte bries
gekleed met gouden tressen
en vlammende zomen
boven rood en gele ets
hier en daar zilveren aderen
omzoomd met wuivende halm
langs rimpelend glazen vlak
doorkruist met banen goud
loop ik huiswaarts
over klimmend pad
met eindigend leven
dat voor toekomst borg staat
als…
Ontwaak uit de crisis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
477 ontwaak uit onbewuste slaap
verlaat de goud vergulde toren
vervang de huid waarin je staat
grijp de horens die zich tonen
vergeef de fouten met herinnering
geen mens leende ter verwoesting
sta op, doe, richt je op morgen
speel de melodie van’t nieuwe doen
vang het licht in beide ogen
rol het deeg van goed fatsoen
bouw de brug zonder…
Dromende waarheid
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.075 De bomen gaan voorbij
En toch blijven ze staan
Jij niet
Jij gaat waar
Het bekende onbekend is
Waar thuis ligt
Is waar de vlinders vliegen
Waar de golven hoog zijn
En waar jij onderaan staat
Kijkend
Voelend dat je er een deel van uitmaakt
Ook al lijk je nog zo klein
Door de ogen van de zon
Aan de neerkomende hemel
In je dromen
Vervuld…
Haantje de voorste
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.051 Bij ieder staat z'n lid bekend
als knuppel in het hoenderhok.…
VERGEEFS VERLANGEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
910 Ik wil hierover schrijven
maar kan het niet
ergens
tussen de hoge dijk
en de brede rivier
op zacht glooiend zand
vol verkruimelde kracht
karig begroeid
met weerbarstig gras
en eenzelvige bloemen
staat een kleine groep
lage kromme bomen
door beeldhouwende wind beknot
bij een donkergroen huisje
wiens dak en vensterranden
felrood glanzen…
Galanterie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 groetend stap ik de ochtend in
en tover vele vraagtekens op
gezichten die 't huilen nader staat
dan een ontwapende glimlach
steevast wandel ik verder
alwaar hondenuitlaters een
vrolijker humeur bezitten
groeten zij spontaan terug
vol groeiend enthousiasme
kuier ik naar de uitgestrektheid
waar zand tussen m'n tenen kriebelt
golven het…
Wekkers
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.187 In 't onbekende Zuiën,
Waar men onder andere van klokken en pendules niet weet, mitsgaders van 't beieren, kleppen en luien,
Weten de horologiemakers natuurlijk met hun lege tijd geen raad,
En nemen daarom dienst als wekkers ten nutte van de Staat:
En als je dan 's morgens eens heel vroeg klaar wilt zijn, gewassen en geschoren,
Dan wekken ze…
Enige oneffenheden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 Mijn weg is op schrift gesteld
als vermaak doch ook lering,
zo staat ergens vermeld.
Een deviatie van een planetaire twist,
meer stelt mijn weg niet voor, bovendien
in een oogwenk uit eeuwigheid gewist.
Vermits stiltes zich aaneenrijgen
tot geboeide taal,
zodra mijn woorden zwijgen.…
Nog even
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
547 nog even dan
spreken mijn ogen
nog niet in staat
tot rusten te neigen
ze staart mij immers aan
zou ze mij mogen
met mij willen slapen gaan
ze zal zeker ruiken
naar late herfstrozen
en haar borsten
willen een lentebloesem tonen
het zijn mijn lippen
die naar tederheid dorsten,
kon ze maar in mij wonen
zo draagt mijn grijs…
Nevel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 De nevel laat de vormen los
En losser, tot ze niet meer bestaan
Geesten van bomen reiken naar mij
Ze raken bijna mijn auto aan
Het pantser waarin ik me nog verschuil-
Ik houd het stuur vast en rijd rechtdoor
Geen plotse bocht nu, geen haas op de weg
In dit dodenrijk waar ik de rust verstoor
Ik moet naar huis, als mijn huis er nog staat…
danseres
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 elke man die niet op mijn tenen staat,
zal ik vast en zeker durven vragen
dan wil ik wel een tango dansen
zomaar, met iemand die mij kent
onstuimig, want ik ben niet veel gewend
en gretig grijp ik dan mijn kansen
de tuinman en de krantenman,
en ook de melkman kan mij behagen,
zelfs met de buurman dans ik dan
de dokter vraag ik alle…
Simba
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 Terwijl iedereen ligt te
slapen doen wij onze
dagelijkse ronde strompelend
beweeg jij je voort pijn staat
in je ogen geschreven
ik wil niet voor god
spelen maar wil ook
niet dat je lijdt
de regen spoelt mijn tranen
weg nog een klein eindje
dan mag je weer gaan
slapen op je vertrouwde plek
Laat mij nog even genieten
van…
Ineens is alles onbeduidend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
643 De tijd staat stil, de dingen wijken,
de witheid van de sneeuw bekoort nu niet.
Er is nu enkel het verdriet,
de onmacht om nabij te zijn,
de dingen ongedaan te maken,
te zien hoe alles onbeduidend
en van geen tel meer is te weten.
Toch moet je door, je kan niet anders,
het leven vraagt niet om je lach,
je ironie of je verklaren.…
Domein
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.149 Die hof lijkt
uitgediend; de boom die in het midden
staat, kraakt onder vrucht en blad,
muurvast dringt het seizoen
rond het verleden. Blijf ervan
af. Schaf schoenen aan, ga
stevig stap voor stap.
-------------------------------------------------------------
uit: 'De geur van kruizenmunt slaat over', 1998.…
Tussen de regels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Je hebt je opengeslagen, als het ware
dat wat geschreven staat getoond.
Ik heb je gelezen, nee uitgespeld
en ontdekte tussen de regels door
iets wat ik niet meer krijg uitgewist.
Dat moment was pure poëzie.
De woorden werden ijl, verdwenen,
lieten zich niet langer tot zinnen kneden.…
Het vergankelijke...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Zij staat als een statuut
van geduldig wachten,
terwijl de tijd geen tijd is
en in haar illusie van zijn
de minuten verstrijken
die ze telt in haar gedachten,
samen met het zwijgend luisteren
naar het stervend gekreun van haar schaduw.…