7547 resultaten.
een korte schittering 6
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
561 gisteren beitelden we engelen
in de schaduw van de taxusboom
op tedere schouders droegen we de aarde
het groene gras de azuren zee
witte meeuwen in de strakblauwe lucht
het zonlicht in onze handen
vandaag verbreken we
Ariadne’s oneindige draad
voorafgaand aan de pijn
de roerloze arend die
het dal overziet
gisteren heel het verleden…
Dementia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
323 Nu heden en verleden verdween,
Toekomst niet meer is,
Sluipt het zijn steeds meer heen.
Het zijn nu nog maar ’n lege huls,
Feitelijk non-existent,
Enige nog is ’n onverwacht impuls.…
Fantastisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
333 Denkend aan het verleden
Zie ik eindeloos veel beelden
Van mijn herinneringen
Uit lang vervlogen tijden.
Vooral het beeld van haar,
Degeen ik in het nu zo erg mis,
Ik zoveel geluk mocht smaken,
Nooit genoeg van kreeg.
Daarom mijmer ik graag over toen,
Verlang ik terug naar eer,
Wil dan alles weer graag overdoen.…
NOORDHOEKSE BELEVING
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
160 Te Meersel-Dreef
in spijshuis de Zevenster
toont de grote zaal
wanden met afbeelding
van mensen uit ver verleden
die God met heel hun wezen
hartstochtelijk dienden
eveneens prijkt vrolijk leven
uit het Vlaamse land
en het plechtige bestaan
der kloosterlingen van eens
hier verdraagt het ruime geloof
geestelijke gezindten
van welke…
Vandaag, vier mei
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
769 Namen langs de weg
overal namen uit een verleden
die nooit verleden tijd zal worden
want de geschiedenis blijft hangen
als een blad aan een boom:
het komt, bloeit, verdort, valt af
en het komt weer als knop in ons hart.
Namen langs de weg
die ik soms vergeet te lezen
ook al is het er maar één
vlakbij mijn huis
vergeet ik te lezen.…
Michelbach
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.256 Michelbach,
idyllisch als geen één…
je bent een zeldzame parel,
Michelbach,
in een dal verpakt,
met tatoo’s van ’t verleden…
hier kan ik staan waar ik wil,
kan ik doen wat me zint,
niemand kan me storen…
hier kan ik zijn wie ik ben,
als een den in de wind,
op een bedje van varens…
Michelbach,
idyllisch als voorheen,
met je eenzame…
Onhaalbare liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
841 Tussen smaragd en gulden druppels
Neerkomend uit verloren liefde
Uit een ver verleden
In verdrietig heden
Voelt de zachtheid van jouw hand
Aan als de zoen uit de relatie toen
Glimmend glanzend van verliefde tranen
Zou ik hem opnieuw willen zoenen
Scherend door de lucht, zwoegend over land
De zee achter mij grijp ik naar je hand
Het weggestopt…
Ontredderd
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
661 en te stille dromen,
elke dag opnieuw moet ik weer vechten met mijn gevoel,
elke dag opnieuw moet ik vechten tegen dat verleden,
elke dag opnieuw bekruipt mij de hevige angst dat ik
deze strijd, nee, dit gevecht nooit zal winnen…
Uitgestorte liefde en Meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Daar langs geleid door
een onbekende kracht buiten mij
naar het rechte asfaltpad
als een bezopen gek
verzopen in zijn tranen
Het piepschuim brekend
in het heden
het verleden wegwerpend
in de duisternis
van het vuilnisvat
De avonddamp trekt
over de duinen
vergrijst de horizon
als mijn hart
Tot ik thuisgekomen
je mail lees…
Voor de Aarde
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
684 Om te zijn
Haar regen en tranen
Zijn de oceanen
Dat zijn wij
Want wij doden en vermoorden haar
Denken zij is toch wel altijd daar
Maar dat is niet waar
We moeten stoppen met die domme waan
Wij zijn de druppels in de oceaan
Het zwarte gif voor haar bestaan
Zij is kind
Zij is vrouw
Zij is man
Zij is jou
Haar hart heeft geleden
Verleden…
Mijzelf gebleven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
722 Nooit zal ik in zijn voetstappen treden maar eerder mijzelf bewegen om uiteindelijk op te staan tegen alle teleurstellingen in mijn verleden.
Het verdriet en alle pijn die ze me aandeden zal ik hoe dan ook overleven.
Ze hebben me op stang gedreven maar nooit hebben ze me kapot gekregen.…
Een kortzichtigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Men is op overleven gericht vanuit de zoekende eigenheid
Ik besef nu dat dit wel heel dun haar verleden verlies verraadt
Het is als nieuw voor mij dat mijn verdriet bijna enkel in mijn eigen ziel rijpt
Van af nu neem ik mij de maat en opdat de waarheid mij anders bekijkt
En besef dat ik haar ongenoemd verleden steeds te veel achter mij laat.
.…
Geweten of niet
snelsonnet
3.6 met 125 stemmen
6.932 De kranten schreven wekenlang uitsluitend
over de modieuze Máxima.
Dat leidt de aandacht even af van pa,
die meer wist dan hij toegaf - dat is stuitend.
Maar Máxima... zo'n bééldige verschijning:
Wie zeurt er dan nog over een verdwijning?…
FC De Kampioenen definitief verleden tijd
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
656 Zaterdagavond, kwart over acht
in vele huiskamers werd gewacht
op Vlaamse kolder
van Heist tot Bolder.
Maar tètitatutes .... mijn gedacht !
tetitatutes : 't is tijd dat het gedaan is (West-Vlaams)…
Een recentelijk verleden verdeelde de aardse weelde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
467 Een recentelijk verleden verdeelde
de aardse weelde al wat zij opbracht
langs duidelijke lijnen op de wereld-
kaart; werd de taart van de welvaart
in drieën gesneden; Tussen Noord
en Zuid bestond een onevenwichtige
grens met een hypotheek bezwaard;
werd wat in het Noorden niet kritisch
kon worden vermeden in het Zuiden
met veel rampspoed uit…
Er is immers altijd 't verleden naast toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Spreken we te weinig of op een ongewone manier
over alle soorten bomen in het regenwoud of alhier,
zeg gerust over alle bossen als een soort kathedraal
unieke groene huizen toegankelijk voor ons allemaal.
Hoe gedragen we ons tussen de bomen en banken
hebben we allemaal dat ene gevoel van thuiskomen.
Voelen we vredigheid, het wortelen, de seizoenen…
DODE KAT
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.448 Plots gevangen in koplampenlicht,
gevolgd door doffe bons. Roerloos
bekeken, dode kat, ongeruste stemmen.
Het verkeer raast voort.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
854 De dag verstrijkt, duurt niet zo lang
en zonnestralen in het gevang
van de grijze wolken die er drijven
en steeds langer zullen blijven...
Zo zal het nu een tijdje gaan
tijd om er bij stil te staan
de zomer gaat, de herfst begint
op de achtergrond een symfonie van de wind...…
ALZHEIMER
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
1.871 "
Gevangen in dit wrede web slijten de lange dagen
ze kan weinig ontvangen maar zal af en toe geven
Wat nog over is, kunnen alleen haar ogen vragen
vanuit deze laatste grote draaikolk in het leven...…
Een wens
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
4.290 Een branding vol verlangen,
in dagdromen gevangen.
Een veilige plek wordt geboren
in een verlaten hutje aan zee.
Hand in hand zoeken we
naar antwoorden, wij met z’n twee.
Nooit komt er een einde
aan deze stille wens.
Onze vingers glijden
over de horizon, heel intens.…
Pril
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.643 bleekt stil door de atmosfeer
als ‘n troebel oog befloerst met dauw
flinterdun verliest het duister haar git
als sluier zich mengt met zwemen van licht
volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht
langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit
wellende druppels stillen in helderheid
door ijzige zuchten van vorstelijk sluipen
gevangen…
Nadat je wegging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.556 Snuif in m'n handen
je zoete geurspoor
je zweet van het vlugge fietsen
(je was te laat)
gevangen,
bewaard in handdoek :
koester ik deze avond druppelsgewijs
wring de herinnering uit
tussen de schrokkende dijen
gulzig, terminaal wanhopig
vlinderend op bekend terrein :
daar lag je hoofd
plooien in de drie-zit : tweelijf.…
luister
poëzie
3.3 met 177 stemmen
75.406 maar,
bij het komen van de herfst is hij weggegaan
nu ben ik zelf niet meer want ik ben meegegaan
ik heb zijn handen een hand gegeven
ik ben in zijn ogen gevangen
ik ben in zijn oren verward
ik ben in zijn lichaam verdwaald
in zijn lichaam verdronken.
--------------------------------------------------------------------
uit: Het innerlijk…
eenzame nachten
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.047 zoals in alle nachten
wanneer ik naar jou verlang
voel ik me eenzaam en alleen
gevangen in mijn eigen ban
zoals in alle nachten
kruipen uren traag voorbij
alleen de gedachtte aan jou
maakt me even gelukkig en blij
zoals in alle nachten
wanneer de slaap niet komt
huil ik zachtjes en niemand die me troosten kan
of me in de armen…
Psychodrôme
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.408 Beschermd door demonen
onzichtbaar voor zijn oog
kan zich niet vertonen
- beschaamd voor zijn betoog
Nooit had hij kunnen denken
door twijfel overmand
dat zij alles zouden schenken
voor de vrucht van zijn verstand
De bitterzoete smaak
van de blonde schoonheid van zijn dromen
en dan loopt alles spaak
op de idee van Siamees clonen
Gevangen…
eenzame nachten
hartenkreet
3.4 met 36 stemmen
2.334 zoals in alle nachten
wanneer ik naar jou verlang
voel ik me eenzaam en alleen
gevangen in mijn eigen ban
zoals in alle nachten
kruipen uren traag voorbij
alleen de gedachte aan jou
maakt me even gelukkig en blij
zoals in alle nachten
wanneer de slaap niet komt
huil ik zachtjes en niemand
die mij troosten kan of me in de armen sluit…
verloren zielen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.217 als uit een krant geknipt
gewone zwartwit beelden
verloren in de tijd
de rand blijft rafelig
hoe scherp de schaar ook snijdt
verstild zitten zij hier
voorgoed gevangen in
hun eigen denkpatroon
verfstreken op een doek
of letters op papier
de lippen bewegen wel
maar geluid blijft binnen
gesprek met hun ik-figuur
die ook geen antwoord…
Winter, te vroeg
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.528 De sloten zijn bevroren
Terwijl de herfst nog aan de beurt was
Ik zie gevallen bladeren –
Geel, rood, bruin
Een enkele groene –
In het zwarte ijs gevangen
Nerven en randen scherp afgetekend
Ongenaakbaar
Winter, te vroeg
Zeg mij eens, waarom vallen bladeren?
Is het omdat de boom ze afstoot?…
Ik leef zoals ik wil, Leef zoals jij wilt
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.098 Daar zit hij dan met zijn wijze zinnen,
net te doen alsof hij het allemaal wist
zijn mond beweegt, maar geen woord
hij was voor mij een verdwaalde toerist
Gevangen in zijn eigen droom van illusies
zeker wetend dat hij het had gemaakt
want hij had immers alles wat hij wilde
iederedag weer het zelfde broodje,
omdat het hem zo goed smaakt…
Snolleke
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
3.134 in het duister kijken haar smachtend aan,
Zij weet dat zij haar volgen waar zij ook zal gaan
Zij praalt en paradeert met borsten ver vooruit
En als zij vrolijk lacht, dan doet zij dit zeer luid
Beschilderd als een krijger rest haar weer één doel
Zucht naar macht en seks, zonder gêne of gevoel
Haar zoetigheid heeft een baltsige vlieg gevangen…