31787 resultaten.
ambtenaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.005 ze klimmen ’s ochtends
torenhoog
veilig voor weer en wind en zon
achter stenen glas staal en beton
urenlang ruggen kromgebogen over
documenten papieren en dossiers
ze zinken ’s avonds
in stalen kooien
naar diepe gangen
van trieste treinen
de helle van het heden
ze heten jan en miet en piet
ze zijn van het prikken uitgeput
hebben uren…
venster op de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 onder de kastanjeboom
temidden van dezelfde
grijze flats zingt een man
met gebroken stem
traag als kruiend ijs
liederen over het verlangen
om er niet te zijn
te verdwijnen in de zwarte
golven van de nachtelijke zee
uren onder die kastanjeboom
niemand staat stil bij dit
venster op de wereld
gesloten gordijnen sluiten
zonlicht en…
Galgeven
gedicht
2.0 met 2 stemmen
2.834 Eikenheuvels tussen grove den
waar je als kind
de nachtegaal kwam horen
bevend in verboden schemering
hoewel ook jongens
aardig konden fluiten
nog schrijven talingen en eenden
op het water
lagen aa’s en ee’s
onrust onder de oksels
een hals vol richting
ook wij bewegen uren stap na stap
het ritme van miljoenen mensenjaren
winter ademt…
Blijven plakken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
771 Klevende kleurige vierkantjes
binnen rechte rijen
zijn oude vertrouwde postzegels
in plakboeken bewaard
wachten na de reis van eens
steeds op verstrooide uren
met zoekende vingers en ogen
hun jonge nazaten
aan brieven en pakjes gehecht
verspreiden zich naar alle kanten
als dwalende herfstblaadjes
hebben onwankelbaar vertrouwen
om altijd…
Alledaagse blues
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
442 Zo sjokt heel het leven
aan ons voorbij,
en tekent het tekort aan uren
de groeven op ons gelaat.
Al sjoemel ik wel met minuten
als tè vroeg mijn wekker gaat.…
Eindejaarsgetijden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
501 Terwijl ’s nachts
de klok traag tikt
als ogen te lang staren
in gedachtenduister
vliegen vlug de dagen heen
als de bekende schaduwen
tja we worden al meer
ouder grijzer kaler
kouder wijzer valer
zou soms weer het einde
van het jaar naderen
of kom ik echt elke dag
al die uren tekort
ik weet het niet...…
Sluitstuk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 is sluitstuk
de uren
van het licht
geteld
We zijn
-met onze ogen-
door het boek
dat jaar heet
gesneld
Weer
was er strijd
zonder enig held
werden kinderen
heimelijk geboren
Weer
bliezen politici
van hun hoogste toren
werden er meningen gegeven
oordelen geveld
Weer
werd er door
jonge meiden
op plein en plek
geginnegapt…
enige houtopstanden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 vooral op momenten
die tussen wal en schip
vallen en verdrinken
in koud havenwater, meestal
troebel zoals toegeschreven
aan uren zonder vaste verblijfplaats
maar ook aan alles wat tijdloos is
en binnen kaders relevant
koop nu een pond suiker
nog gauw even voor de winkel sluit
om dorst aan te lengen en later
niet om zoete thee verlegen…
een dauwdruppel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Beschildert webben
legt parels neer
ze wacht uren lang geduldig
op de sympathieke draden.
Ik word er door aangetrokken.
Gecharmeerd en gefascineerd
van alle grijze nuances
houd ik van zon en mist.
Zelfs de zee fluisterde me altijd
al vanaf zo' n lange afstand
op zulke grijze dagen toe
volg ook op deze momenten het licht.…
Remedie tegen de dronkenschap
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.332 Een predikheer, gewoon de dronkenschap te laken,
Bestrafte deze zonde omtrent twee uren lang.…
Jouw charisma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 jouw charisma
bloeit veelkleurig
vlindert in waaiers
die de horizon raken
daar waar rechtlijnige
perspectieven in punten
verdwijnen zullen jouw
ronde vormen verschijnen
het star rigide
van vele vertes zal
worden gebogen door
souplesse in zachte ogen
de eeuwenoude blikken
uit licht blauwe kijkers
zullen niet meer uren turen…
Grijsgroene spiegel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 resten schuim
van golven waarin
wij verpoosden
nog keek
de zon over
onze schouders mee
in de grijsgroene
spiegel van een
onrustige zee
pas later
hield de wind
zijn straf regime
voor gezien gaf
omslaand water wat
kabbelend geklater
de terugstroom
van vloed speelde
zand tot ribbeltjes
strand waarin
nooit geziene zaken
ons uren…
Het vliedende uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Het holt ons reeds vooruit,
kon niet wachten,
richting zomer
en zomerse gedachten
wanneer de zon, pas laat,
haar ogen sluit
De zomer,
met altijd te weinig uren
waarin wij,
in zwoele zomernachten,
diep elkaar in d'ogen turen
En dan, verstild,
staat het uur te wachten
op ons
wanneer het in de koude winternachten
weer stil en ongemerkt…
Ik wil zo graag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Ik wil zo graag
Zo ontzettend graag
De doodgewone dingen
"Die" doodgewone dingen van het leven
Gewoon weer kunnen doen
Net als vroeger
Net als toen
's Avonds een blokje om
Even langs de bakker
Uren kletsen met vriendinnen
Spontaan aan een schilderij beginnen
Op de Bonnefooi met de tent op reis
Genieten op een terras met heerlijk sorbetijs…
circle of life
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
588 Jij
toen
in die kamer
van het witste wit
en ik
het kind
met nog vele zomers te gaan
jij
die nog vader moest blijven
hoe ze toen bloeiden
daar buiten
de rode rozen
augustus
trok nog een keer
alle registers open
en daarna
dat zwijgen
van de uren
waarin vroege herfst
lag ingesloten
Zoveel later
danst in een huis
vol kleur…
nachtbraker
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
412 het is merkwaardig
hoe slim en gluiperig
de dag naar nacht
verandert door zich
donker te kleuren
terwijl de uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg…
Nachtbraker
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
359 het is merkwaardig
hoe slim en gluiperig
de dag naar nacht
verandert door zich
donker te kleuren
terwijl de uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg…
Nachtbraker
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
331 het is merkwaardig
hoe slim en gluiperig
de dag naar nacht
verandert door zich
donker te kleuren
terwijl de uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg teken…
De toekomst in warm bevrijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.439 De oude straat
herinnert mij
aan een tijd van
lang geleden
dat ik er als
kind wilde
spelen
Vaders Huis
in het midden van de rij
doet mij gevoelen
een oud leed
dat moeder elke avond
kienen ging
en vader in de kerk
weer uren bidden deed
broers en zussen
speelden dan als muizen
op een kale tafel
en dan was het even
of…
De plek (prozagedicht)
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.513 Uniek moment in het beleefde leven, meelij met hen die
strijdend sterven; in deze nachtelijke uren doven langzaam
mijn vuren, ik hoop dat mensen mij zullen vergeven die ik
beschadigde tijdens leven; alles heb ik gezien en over de
zin ervan nagedacht en alles bleek niets; heb ik bestaan of
begin ik er nu aan, de richting van tijd is mij zelfs…
Reisangst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Misschien is het wel omdat hij vaak veel te lang
zijn kleine rondjes draait
en hij uren aaneen in zijn moderne grot vertoeft
met zijn kameraadjes
radio, televisie en internet
In die zin is hij een chique Neanderthaler
die beukt zolang hij beuken kan
die 's nachts jankt als een dolle wolf
omdat niemand hem bereiken kan
woelt hij troosteloos…
Rode petunia's voor de ramen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
685 bij het vuur
’s zomers hield ze van het zonlicht en open ramen
met uitkijk op rode petunia’s die hingen aan de muur
ze zag graag overal bloemen en planten staan
rozen en dahlia’s in de tuin, cyclamen voor de ramen
en toen ze met broze knieën niet meer in de tuin kon gaan
ging ze op het terras nog even stiekem met ze praten
toch kwam een tijd…
Zelfkennis inz. spontaniteit en originaliteit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
552 spontaan ben
ja mensen en hoe komt dat nou
Dat komt door de hoek, ja de hoek
de strafhoek in de huiskamer van m'n ouderlijk huis
“Jantje ga in de hoek staan” sprak vader anno 1960
Vader Gerrit sprak het meerdere, meerdere malen
In de hoek heb ik dus veel gestaan voor straf
neus echt, recht in de hoek tussen kast en kastje
en dat uren…
Natuurlijk voorbij, nooit meer over
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Je hebt mensen mét en mensen zónder
't Basisonderwijs geenszins verwend
Vakanties daarentegen vaak
Las 'k recent in TROUW een 'Ingezonden'
Een mevrouw P. uit onze hoofdstad is ontsteld
Schoot met VERWEND, geenszins raak
Echt geen idee van werk en uren
Over correctiewerk thuis
Spreek ik niet; zeker niet voor 'k staak
Als 'kind van' en…
Rode petunia 's voor de ramen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
852 Toch kwam een tijd,dat ze niet meer van bloemen hield
dat haar hart die ooit boordevol liefde voor ze was
alleen nog door Zijn hogere liefde was bezield
dagelijks heel devoot haar paternoster en litanieën las.…
cyclus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 het einde kondigde zich aan
toen het voorjaar werd
bomen nog zonder blad niet wetend
van de onontkoombare cyclus
die inzet bij elk begin
het eindigde toen de streng werd geknipt
en het kind de tepel zocht
toen een deur sloot
het gedwongen vergeten aanving
uren bemoeizuchtig werden en terug wilden
naar momenten toen het einde nog niet…
adieu guus
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
688 en vele momenten
die even plots en onvermoed
vanaf de overkant van de tijd
als sneeuwvlokken in de lente
jou hier terugbrengen zullen…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 In de vroege uren, wanneer wereld
gehuld is in een zilveren waas van kalmte en de
adem van de aarde bijna onmerkbaar door het landschap zweeft
beginnen de vogels hun melodieën te weven, een zachte belofte van nieuw leven.…
Zoals
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
835 Zoals de zon weet dat de aarde altijd draait
en zoals bloemen bloeien heel vroeg al in Mei
omdat haat weet dat liefde steeds geneest
hoop ik dat je dit weet en leest
dat ik van je hou voor altijd
zoals de klok niet begrijpt wat morgen is
maar zijn uren leven door in eigen tijd
zoals wij leven samen één
moet je weten , heus ik meen…
mantelzorg - versteld goed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 het is tijd
tijd voor mantelzorg!
mijn mantel
toen
op de groei gemaakt toch
ruim
makkelijk
hij past niet langer
niet zó!
het is tijd dus
tijd voor mantelzorg!…