9413 resultaten.
Stille getuigenissen
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.327 Nu de winter zich zonder
witte kleding voortbeweegt
het water in de sloten
onverstoorbaar stroomt
voel ik toch de kou die
ik als kind droeg in mijn
te grote jas
zelfs de zomer was niet warm
want altijd waren er weer
die kille ogen die me volgden
ach, de stille getuigenissen
sterven telkens in de bruinrode
dode herfst en enten in…
VLEUGELS
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.163 (naar 'WATER' van Nachoem M. Wijnberg)
Iemand verzamelt veren.
Iemand veert op
na lang nadenken.
Wat mogelijk is
vliegt hoog over in geordende vlucht.
Omzichtig toon ik een gevonden vleugel.…
On ne parle pas Anglais
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
968 Het zal nooit te laat zijn,
we doen geen water bij de wijn,
il n'est jamais trop tard,
bij tegenspraak zijn de rapen gaar.…
Denemarken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
793 Daar aan de Deense kust
waar het geluid van water en boten
ons maande tot rust
keken de zwarte vogels op houten poten
naar ons eenvoudig geluk.
Geen lange romantische verhalen,
maar sprookjes van Andersen
waar nachtegalen en kikkers dwalen
en mensen elkaar 'morgen' wensen,
koe, varken, ezel en paard samen
lopen in de wei.…
Op die leeftijd
gedicht
1.9 met 17 stemmen
12.233 Op die leeftijd waren dingen in het water
niet gezien maar beseft
als uitslag van een soort waarnemen
dat veel scherper en nauwkeuriger werkt
het belang daarvan werd niet onderschat
wel gevreesd en vermeden
totdat, na een nacht van klam bewegen
het vergaan van ochtendnevels werd geconstateerd
toch is het leven van zulke verschijnselen
eindeloos…
Tot in de teerste kern
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
556 een licht geklater
over zilverglanzend water
weer buigt het riet nederig diep
mussen neuriën voort
hoog aan de zwakke wind
breekt de zon door nevelslierten heen
alles licht op
in verschillende kleuren
tot in de teerste kern
treed het binnenin je hart
verwarmt daardoor al het aardse leven
op gewenste momenten
in het ritme van seizoenen…
Onbegonnen tijd
gedicht
2.5 met 23 stemmen
8.864 .
-----------------------------------------------
uit: 'Over de zee sprak het water niet', 1990.…
kikker met pen en zin?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
991 ' en
plonste kwaad in het water.-…
Hommels en lavendelblue
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
666 "alles is liefde"
golvend zacht
tilt het water
jou op
in satijnen sluiers
veilig vanuit de moederschoot
geeft het jou uit handen
gedragen in maagdelijk wit
in lavendel blue
het dijbeen gehuld
geleend parelsnoer omhalst
je wankelt niet
al wordt je gedragen
door oude schoenen
nooit weggegooid
omdat je niet vergeten bent…
Santé of lustmoord
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
657 eerst strip ik zijn vel
als een slinger wind
ik hem rond mijn vinger
gelijk het scherpe mes
ligt zijn lot in mijn handen
een oog valt op de grond
dan ga ik hem vierendelen
en te water laten
de wonden bestrooid met zout
opgevoerd tot het kookpunt
zal ik hem smoren leren
in eigen sop
als een kannibaal
moet ik ‘m prikken en prakken…
Sluis
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
489 Jij lachte toen je me vertelde
dat je de zon écht voor mij
had opgevouwen zodat ik morgen
mijn jas thuis kon laten
ik keek je aan, stopte mijn hand
in mijn jaszak, balde een vuist
en wist niet of ik huppelen
dansen of stampen moest
het regende zo hard dat zelfs
het daglicht in het water viel
je rende weg, voor de avond uit
maar helaas…
Verstilde wereld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
727 Mijn lange stille laan,
een sneeuwverlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bonsent
bloed wat door het hart
van de aarde gonst, wat
mij uit de verdoving wekt,
zijn zintuigen gericht,
op een voortschrijdende…
De kleine waarheid
netgedicht
4.6 met 36 stemmen
1.811 De mystiek van het roerige water
met schoonheid beklonken
een laatste keer..
zij weten het.. de ongelukkige zal 'besmet' zijn
waar het onvermogen achter bleef
om de wonden te likken.…
Alles stroomt bij de beek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Meisje Waarheid in hurkzit bij de beek
haar gedachten lossen op, kabbelen mee
Wellicht via de Schelde naar de verre zee
om terug te komen als witte vlokken sneeuw
Boven haar zingt een winterkoninkje een lied
voorvoelt de nog verre lente en het verdriet
van tijd gaat voort zoals het water vliedt
toch het afscheid nemen went maar niet…
Beton kratert in rots
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
634 er pluist zwart
op een tak van de boom
waarin de bijl is gezet
beton kratert in rots
hemelhoog het
opstuwende water
de rail ligt
spoorklaar te wachten
op voortdenderende bielzen
het iele gekwetter
twittert burelen tot
uitvogelen van status quo
de bijl slaat zijn slag
op de dag dat zeldzaam
zwart pluis uit gaat vliegen…
Feestfles
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
722 Uit prachtig batik knipt je moeder
een sierlijk rank patroon
een strikje en een beetje poeder
maken jou mooi tot haar icoon
uit een feestfles schiet een kurk
tot ver over het water
je draagt de kleuren van haar jurk
als levensles voor later
je drinkt tot in de kleine uren
en verliest stilaan de greep
dat je dit eens moest bezuren
lezen…
als ik het strand was
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
877 zijn
de zee heeft je er zacht neergelegd
maar kan het niet hebben
als de zon je droogt en bezitten wil
hij stookt de wolken op
maar als deze verleid door die zon
gnuivend voorbijschuiven
wordt de zee woest
vergeet zichzelf en trekt in het hete zand
als de zon zich verblindt
verlaten door zon en zee
blijft het strand kil achter
als het water…
In zenuw opgeknoopt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
515 de stilte had
iets statigs
een hoog plafond
en donkere ornamenten
de schouw
beheerste de entree
met muren vol
strengkijkende regenten
het stemgeluid
heeft het verbruid
hier ritselen papieren
getekend tot besluit
het witte boord
in zenuw opgeknoopt
met water aan de lippen
ze laten je zo stikken
nog is er geen
opening van zaken…
Tja
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.275 een dalende zon fluistert
met hese stem tot grijze wolken
met hesere stem fluistert
mijn liefste tot mij
schaduwen verworden
tot een andere taal
tot een zacht prevelen en tasten
de lucht rood als gevlamd bloed
het nachtblauw der betovering
zet de nacht in lichterlaaie
ons leven ten water gaten
spatten onze smachten in schuim uiteen…
woorden van zilte zee
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
713 achter uitgestrekte stilte
verscholen in diepe wateren
liggen woorden
die aangeraakt door zachte wind
een tipje van de sluier lichten
waar leisteen grijs
tussen ochtendgloren en avondrood
zich even
van zijn koperen kant laat zien
ontbloten woorden
slechts een fractie
van het mysterie
zo voelbaar
dat zij verwaaien
in de grootsheid…
Prime time I
gedicht
2.3 met 20 stemmen
7.512 nieuw materiaal:
het aanhoudend warme weer, de mogelijke klimatologische
veranderingen, duizelingwekkende luchtopnames
van Vietnam, de oprechte twijfels achteraf en spijtbetuiging
van een bommenwerperpiloot, seismografische metingen,
olie- en gasboringen, militaire oefeningen met sonars
en scheepvaartverkeer, het lawaai onder water…
Verstrengelingen.
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
722 De Engel wees me met haar ogen,
ik zag een onzichtbare horizon
waar alles in elkaar over liep
Er was geen lucht
en ook geen land,
er waren geen wolken
er was geen water
alleen herinneringen
aan alles wat mooi was
en beloftes aan wat nog komen zou
Ze lachte met haar ogen
en haar blikken vertelden me
dat er nog meer zou komen,
nog…
alleen de lieve liefde blijft
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
804 alleen voor jou wil ik naar honing ruiken
wil ik bloeien als jasmijn
en zingend door margrieten perken
jouw geliefde muze zijn
uitgelaten in de regen
met het stromend water een
blote voeten in de plassen
dansend door het leven heen
wil ik je lieven alle jaren
in omarming die beklijft
alle dingen zullen sterven
alleen de lieve liefde blijft…
Dromen en schaduwen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.006 Waar de schaduw kleurt en het water
elke gedachte in een spiegelbeeld verdrinkt
ben ik het verhaal van vertellen met
de mond die geen woorden
vraagt.
Maar wel van momenten giftige echo's maakt.
En mijn ogen laat tekenen wat
ze willen vinden als ze spreken maar
alleen nog kunnen fluisteren.…
Vlindermes
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.776 op de vlonder, tergend langzaam
opende jij het vlindermes
mijn ogen draaiden weg
peilden de diepte van het harde water
ik hoorde vezels schuren
de boot dreef klotsend langszij
jij lachte, je knokkelknieën bloot
maar in jouw ogen dobberde de dood
schurkend langs de kademuur
verdween het beeld, de boot en jij…
jij
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.180 geef mij nu
als een van allen
zonder geweten
als een van velen
laat me vallen
in jou
vang me dan
draag mij
over het gras
op weg
naar het water
naar een zee van genot
ontneem mij
mijn geheim
neem mij dan
neem mij mee
laat mij zijn
zoals ik leef
liefde beweegt
zoals het leven
leeft
lief, zonder geweten
zijn wij
vergeten
en…
Het hek van de dam
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
538 het water
wilde niet scheiden
in jouw stroom en de mijne
het bleef vloeien
uit de bron die we
samen hadden geslagen
ik geselde wind
jij verdroogde de regen
wij kwamen elkaar steeds weer tegen
hebben de vloed
toen gesplitst bij de oorsprong
met stenen de bedding verlegd
maar het hek van de dam
heeft het niet kunnen houden
wij…
"Jij en Ik "
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
3.998 Jij bent mijn rots
in brullend water.
Jij bent "mijn schouder"
op het juiste moment.
Mijn minnaar, man én maatje.
Jij bent mijn wereldvent.
Ik ben "jouw thuis"
gevuld met liefde.
Jouw warme veilige haven
na dagen vol met stress.
Jouw maatje, vrouw én
jouw liefdevolle minnares!…
dan is het
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
651 hij kiest het tuinpad
achterom
weer langs de wilde rozen
zijn blik schaart over land
waar paarden ongejaagd
zoals de stilgevallen vogels
niet laten blijken
dat er wordt gewacht
haar roep die ver
draagt over drassig veen
en stil zwart water
verstomd
nee, als hij komt
is het om stilte
van verloren heimwee
* duogedicht II…
Iedere dag nieuwe belofte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
411 Met stralen doorzeeft
glanzend en weerkaatsend
fonkelende morgendauw
kleinood als een parel
in water tot kristal gereinigd
puurheid van sprankelend
ochtendlicht en gouden stralen.…