7279 resultaten.
De Nederlandse Leeuw
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.939 Niet langer langs vlakten en zee
klinkt luidkeels het `Hup Holland hup'
men pakte nog een nul-nul mee,
toen was 't over en uit met de club.
Roem voorbij, de glorie verging;
het elftal was een lichtgewicht;
het trad uit de machtige kring,
de beker bleef ver uit het zicht.…
Windkracht 10
hartenkreet
1.7 met 21 stemmen
1.063 natuurgeweld
wie zijn er aan boord
waarom is men uit gevaren
waarschuwing windkracht 10
ramptoerisme op de dijk
auto's rijden af en aan
slaan het spektakel gade
de reddingsboot vaart uit
vier vaders vrijwilligers
de kapitein in de kajuit
ze zoeken het ranke scheepje
bij de strekdam is 't verdwenen
werd net nog getild door de zee…
Woorden van licht
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
752 de zee droomt het landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in' t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief…
Uittocht van de ware gelovigen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
807 Dan heb ik het niet eens over die zee.
Vind je dit verhaal ergens anders: nee.
Ik heb de soeko* gelijk afgebroken,
mijn vinger als Mozes' staf opgestoken,
heb met Pesach de matzes laten staan,
op Sjabbes zelf de lichten aangedaan.…
Berouw
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.248 Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.
In het duisteren en het ruisen
Een buigend mens, arm en donker...
Op een heuvel stonden drie kruisen.
Gij leed daar, ik weende er onder.…
leven op aarde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 De grond beeft en
trilt en het schalt uit de zee:
het zuchten, slaan en rollen,
terwijl ik toekijk en ween,
een klein liedje erbij en ik kan
er weer een paar uur tegen,
voor ik mezelf weer over
van alles en nog wat opwind,
over wat ongetwijfeld belangrijk
is, ik, klein, lastig mensenkind.-…
over alles wat ik heb gehoord
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
1.147 ik ben geheel en al de leugen
ik heb de waarheid nooit gekend
ook de liefde
werd niet roder, nauwelijks
zichtbaar
of tot zee verwend
blind voor minder
en de dagen door het blote tij
zo verdween ik
in de angst, de welving
van het water
het geschreeuw nog maar net voorbij
ik zei onder donkere daken…
Watersnood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
995 Ik drink water naar zee
pleng en plons tranen
blus de branding bloot.
Werp zand in de golven
schuim al mijn kragen af.
De horizon is geen dorst
die ik zal kunnen lessen.
Strooi alle krachten murw
mok en mors scheutig energie
laai dan de laatste vuren op.
Ik zwem dit lijf aan flarden
steeds dieper het leven in.…
Woordloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 Uit het stof, kwam voort
het zwijgen, daaruit het
eerste woord, omdat er
niets meer was, was het
sprakeloos, alleen de
stilte aangehoord, er viel
niets meer te wegen uit de
zee die steeg, daar ontstond
een laatste woord, verbond
daarin alles met wat lijdt te
leggen, maar dat is nooit genoeg,
dat woordloze blijft leeg,
of de dood heeft…
schrijvend verlangen
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
597 avond komt hij hier
op het strand waar
ritmische rijmen
schuimen in innerlijke beroering
van golven in schittering
met blote voeten schrijft
hij over liefde in het zand
waar zinnen nader komen
tussen eb en vloed
diep in het opgejaagde schuim
waarin naaktheid losbreekt
druppel voor druppel
het geluk vloeiend
in haar hart
die de zee…
Stemming
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
570 De stemming is er grimmig, en messcherp
wordt ieder afgerekend; grijze gnomen
bevolken 't parlement van 't kleine terp
dat Holland is: een kwelder aan de zee
waar het een kwelling is om in 't gesnerp
van heersende opinies, die gedwee
worden geabsorbeerd, te denken fris en kwiek.…
Het wreedste raadsel
gedicht
1.9 met 9 stemmen
4.928 Het wreedste raadsel waar ik deel aan kreeg
sinds ik door mijn geboorte werd ontbonden
uit oeverloze zee
is schelp te zijn
die niet dan door de ene hand gevonden
kan worden
en die toegesloten blijft
tenzij die ene blik mij treft
en openschrikt het schaaldier
en de tanden
verwekt, de mond
het beenmerg
mens -
o hand en blik
o toorts
kom…
Onze kracht
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.442 hoor het wuiven van het riet,
hoor het ruizen van de zee,
liefje ik neem je zo graag mee
naar die tijd
van onze zorgeloosheid.
Deze tijd zal weer terug komen
deze tijd uit onze dromen
doch in werkelijkheid gekomen.…
de kus
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
777 beschrijf me
deze belofte niet als zacht de zee
oneindige golven
wanneer dan ook
geen enkel woord
draagt de eeuwigheid, aan beide zijden
alsof er wind zou waaien, heen en weer
laat het zijn het voorjaar dat komt
twee vogels onvolmaakt
zichzelf
in het vinden en almaar
mooier
beschrijf me niet
maar laat ons
het strand als…
Grieks
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
734 Een land met Griekse mensen, gestrand in de ellende
Schreeuwend om hulp met centen, het is een grote bende
Bij mij groeit de gedachte,ik sta me af te vragen
Heeft het nu nog wel nut, water naar de zee te dragen
De put vol helpend water, heeft zoals men het bekijkt
Na rijkelijk geklater, zijn bodem nu bereikt.…
De waterproef
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Van de zoute zee
in woeste drift.
Oneindig water
voert de ogen mee,
vroeger of later
naar verdekte oorden
achter de horizon
in verzwegen woorden,
land van Babylon.
Van verneveld water
dat als mist rondwaart
en in de lucht rust vindt,
of gewoon het water van de vaart
dat beide oevers verbindt.…
Gebed voor een eenzame II
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Als dansende schimmen
gaan wij
langs gekwelde herinneringen
nog
horen wij
dond'rende vleugels
stampende laarzen
schreeuwende zinnen
kon ik je keren
ons lot keerde niet weer
stormboot
keer je boeg
op
de slagen der zee
droeve geluiden
ontstijgen
schaduwloos de ruimte
de aarde
wordt
rood als
het bloed der doden
de golven
schuimen…
Titanic
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
492 .
---------------------------------------------
Zo ‘n dertienhonderd mensen gingen boeken,
Die hielden van een mooie cruise op zee.
De nabootsing door de Titanic II:
Het is of je de goden gaat verzoeken.
Die imitatie is niet goed gedaan,
Want allen kwamen nu behouden aan.…
Toch niet weten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 Nu en morgen,
langs de rafelrand van dit ogenblik,
langs de rivieren die naar de zee stromen,
langs het bloed dat kolkt en beeft,
langs de stilte
die alles omringt
met geheimen en die voltooit
nu en morgen,
langs de rafelrand
van dit ogenblik.…
Het magnifieke vergezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
584 ik wist het vlakke land
zee en openheid
polders en het eindeloze strand
ontdekte heuvels
en rustieke dalen op mijn
levensloop in jaren
botste tegen rotsen
bergen die met scherpe kammen
wolken snijden aan de horizon
zag ravijnen die het kleine
van de mens vergrootten door
de angst van het begraven zijn
ken het magnifieke vergezicht…
Gebed
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
663 Maar soms kijk ik omhoog
en zie de roekeloosheid
van Uw vluchtige wolken,
gestegen uit de wijde zee
waaruit men dit maatwerklandje maakte.
Vergeef ons heer:
Uw rijk verknoeid,
ons land geschapen
naar ons rechtzinnig beeld.…
Verlangen
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.829 Maar de wind zingt,
waait over de zee
die is prachtig azuur.
waait verder, naar daar,
waar niemand nog luistert.
Verloren haar greep.
Rust eindeloze rust,
in mijn hart, mijn zijn.
Onvindbaar verlangen,
dat op de klanken van
een troostend lied,
misschien vindt...
De rust.…
PLATANENTAAL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 De boom van de kust
der Middellandse zee
verspreidt door Drachtens winkelbuurt
met zijn opwekkende bladerglans
bruisende lust tot zoekend
kiezen besluiten en kopen
geeft verkwikkende schaduw
aan hen die zich verpozen
genietend van drank en goede spijs
brengt uit Zuid-Europa
gezonde levensdrift
én
lome gemoedelijkheid
naar 't geweldige…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 verwachting meer
van woorden
oneindig
onuitgesproken
ligt de fragiele grens
ver weg aan de horizon
waar eens mijn leven begon
in pijn van eeuwige leugens
daar vermengde bloed
groep met groep
in onzeker onzichtbaar bestaan
hoe kan ik verder gaan
als wind niet meer ademt
in balans tussen dag en nacht
regen het zilte zout niet meer naar zee…
Mijn eigen lied
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
559 kan hoog
en laag springen
mijn eigen lied gaan zingen
maar de lezers bepalen
wat zij uit mijn
beeld en melodie gaan halen
laat ik bloesems kleuren
ontwaken jullie vlinders
spontaan door het gebeuren
als zon de aarde
op zijn zomers kust
zijn zand en zee een lieve lust
ik zoek schelpen bij de waterkant
leg daar mijn woorden mee…
Wat ik je wil zeggen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.051 zee zo oneindig
de kuststrook lijkt verdwenen
als opgegaan in een nevel
het twistend bootje
in een eenzame cirkel
vaart zo ver van een thuis
meeuwen schreeuwen
vechten zich een plaats
in het bestaan
jij roept naar een haven
het vuurtorenlicht
je zoekt een baken, een zicht
waar zijn toch de liedjes
de golvende woorden
van je…
Schoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
478 Zie de wind op de golven
fel blazend op de kust
De kustlijn van ontzettend veel schuim voorzien
met daarin verwrongen schatten van de zee
door schepen
gelost, gedumpt, maar bovenal verloren
zijn eenlingen, zoals daar is die schoen
versleten zool en zonder veters
Wit van het zout; ietwat uitgeslagen
helemaal niemand meer die hem past…
Eeuwige sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 achteloos, in het voorbijgaan
zomaar flarden van schone schijn
verder niet iets om bij stil te staan
bij waterdruppels hoog in de lucht
maar dan wazig en buiten bereik
ben liever voor regen beducht
zo gaf men van zorgen blijk
ik dacht in mijn onschuld
dat het bergtoppen waren
in zwijgende nevelen gehuld
of drijfijs, op drift naar open zee…
Alleen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
986 In stilte van het alleen zijn
probeer ik te verwoorden
wat geschiedenis ons vertelt
en ik bevrijd mezelf
in zelfgekozen schemeringen
kleine kunstzinnige details
op de tekening van de avond
liefde geniet de rol van eenzaamheid
schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik aan je denk
voel ik mijn ondubbelzinnige hart
ik mis de schaduw…
Waar stil toen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
15.076 Nu,
terwijl herinnering met zich
doet wat zij wil, beginnen
wij opnieuw met bijten,
haast tegelijk, tussen
de maïsplanten: zij in haar
abrikoos, ik in mijn abrikoos;
terwijl de kleine vossen nog door
de wijngaard sluipen, en de zee,
fluisterend: bij mij is zij niet;
nee, hier vind je het niet;
in mij is zij niet.
----------------…