Alle inzendingen over ziel

7969 resultaten.

Sorteren op:

Mysterie van ons bestaan..

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 989
Teruggaan, waar mijn ziel ooit begon, uit de mist, naar de eeuwige lichtbron, niemand vertelt mij welke weg te gaan, geen deur die ik werkelijk kan toeslaan. Alles komt en gaat, in snelle verandering, landschappen, met diep prachtige betovering, laten mij verder wandelen in vertrouwen, dat ik ooit het mysterie zal aanschouwen.…
Vos Andrea19 november 2011Lees meer >

geen titel

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 461
jij en ik zitten tegenover elkaar kijken samen in onze ogen en daarmee in onze ziel je blauw groen herinnert mij aan de zee, de zee ik verdrink er in de aanspoelende golven strelen jij bent zacht, een zucht die mij leven schenkt op de duinen van jouw lippen geen helmgras maar teder mos, dat wij kussen met open ogen een overweldigende sensatie…
enrico9 december 2011Lees meer >

Je moet een vogel zijn

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
vast door jouw blozende honingraad wil ik zijn als de stoeiende libellen om dan al zoemend ten ondergaan daar de woeste golven – gelijk aan kerktorens – alle bellen rinkelen doet vraag ik je – bind me in – vorm me tot Oker – opgaand in jou – ja, laat me de Morgen eren ik vrees de Sterfelijkheid meer ik dien jou mijn ziel…

Te snel te dichtbij

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.326
Je zegt, dat het je spijt Dat woordje komt achteraf altijd Je zei, het voelt zo goed Daarom snap ik niet dat het eindigen moet Je woorden snijden dwars door mijn ziel Kan ik het helpen dat ik voor je viel? Ging het te snel Of kwam het te dichtbij?…
Yvonne25 december 2011Lees meer >

Drenkeling*

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.222
Als de blik van haar ogen de weerslag vormt van haar ziel, wat heerlijk is het dan dat ik in deze draaikolk opgaan kan en sprakeloos de woorden spreken mag ondersteboven te zijn van haar lach. Als drenkeling weet ik mij in haar ban, waart zij als schip rond in mijn hersenpan: redding gehuld in nevels van de dag.…

Ik ben geen mens

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Het schamen voor gedrag van soortgenoten Pijn ervaren anderen aangedaan Verdriet voelen te zijn verstoten Zo talrijk alleen staan Het niet verspillen van water uit de kraan Het kruipen door ingebeelde goten Het restje ziel wordt afgestoten Thuisloos zal het beter gaan Gevangen in mijn eigen vrijheid De schaduw houdt me uit het licht Waarheid…

Geboortecyclus

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.150
gelijk één, twee zielen klampend door liefd’ en jawoord aaneen dan... gevend leven aan resultaat van passionele samensmeltingen. Zorgdrang en verantwoordelijkheden versterken banden van liefde strakker één werd twee, dan drie en meer een gezin was geboren, de cyclus cirkelde zoals opgedragen de mensheid was weer gered...…

Moe van het gemis

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 917
Dit lijf voelt leeg, mijn ziel behoort jou toe.…
Ludy Bührs18 oktober 2012Lees meer >

De kracht van de liefde

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 986
De kracht van de liefde gaat dwars door hart en ziel bereikt ieder in het diepst van zijn wezen. De kracht van de liefde is in de blik van ogen af te lezen: heel mooi, heel prachtig!…

Als de schaduw bemint

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
als verdriet verdwaalt tussen vreemde stemmen en nacht het licht bestraalt lijkt de ziel niet te gewennen aan wat in wezen toekomst bepaalt taal zonder spraak kerft bleke wangen drijft los van enig baken duidt vooral op dood verlangen als van nature aan de einder geknaagd doven ademende vuren, de wereld wordt belaagd…

Mens, veroordeel niet!

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Mens, jij heelt niet, maar steelt het hart in de ziel van een ander liefdevol, verlangend mens naar respect. Mens, oordeel niet, want u spreekt dan slechts over uzelf. U breekt uw eigen geweten... dit schreef ik, voor zij die dit niet weten.…
Petra Hermans27 februari 2013Lees meer >

Stille getuige

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 728
Hoe waarheid draait in menselijk verkeer de ziel die merkt het telkens weer een vreemd verhaal over moraal een man begrijpt zijn geest niet meer maar toekomst werpt een rechte lijn de winterkou vindt niemand fijn klimaat hangt aan een zijden draad en smeltend ijs ten einde raad zorgt voor extremen in het weer de mens die krijgt geen lente…

tussen zee en land

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 615
ik was daar met jou we zagen het komen en gaan vroegen aan meeuwen de onvervulde wensen tussen de tikken van de wijzers van de klok het was alsof we mee ruisten, in overvloed dreven naar een doorwaakte maan durf jij mij jouw ziel niet toe te schijnen omdat ik het verlangen niet zou verstaan je hoeft geen oceanen te wissen of mij te leiden…

Wat dan? ( voor J. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 640
Toch ook in die warme kerk waar tranen vertrouwd vielen op de houten banken, achter elkaar, één na één mijn verdriet en wanhoop samenvielen met mijn ziel, waardoor ik weer hoop voelde en ik mezelf kon zijn. Jij, met jouw groots verantwoordelijk werk: voor mij toegewijd voor altijd.…

Veilig ( bijna-dood ervaring )

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
Het is fijn daar, zó fijn als jij je ooit veilig en geborgen hebt kunnen voelen: bij iets of iemand op aarde, tijdens die paar secondes, het is roze, warm en vredig je komt er thuis, jouw ziel: hoe je was en ervaringen vervallen...slechts dat éne gehele vereniging met het onverzadigbare vervulbare!…

KUNSTENAARSGRIEF

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
beeldhouwer aanschouwt zijn pas voltooide schepping wacht wellicht op bewonderaars en beoordelaars scherpe uitspraken en vragen afkeurende blikken mogen hem fel kwetsen maar de strijdlustige vingers aanvaarden nieuwe kamp tonen samen met gedachten speurende geldingsdrang streven naar verlangde vrede slechts deze ene mening kan zijn ziel…
Han Messie19 augustus 2013Lees meer >

Schaduwtaal

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 598
de dag erna is er de melancholie van overvloed als gevoelens zijn uitgeput door veelheid in nuance lijkt de de ziel beboet door de aangereikte kansen van woorden die nu rusten in de geest of een enkel hart van vaak gesloten ogen de dag erna roep je in de leegte van een woestijn met vergane glorie terwijl in het bloed nog wat chocolade…

God noch gebod

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Los van tijd dwaal jij door geesten van het leven Zielen die verloren ten onder zijn gegaan: 'Wees nooit en te nimmer echt bang' Angst stagneert en blokkeert 'Geef een dubbel portie liefde' Eén is ook maar summier 'Overtreed in principe God noch gebod' Hoewel ik als mens fair probeer te leven laat ook ik afdruk…

Emotie der Liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 839
Voor jou met heel mijn ziel…
Nathalie12 november 2013Lees meer >

god in eigen vaderland

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 411
schepper mijn eigen beeld het beeld van klein tot groot, van tam tot ongetemd, het genoegen in berusting sterft halfzijdig wanneer ik weiger om te dienen en mijn knieën het gekrompen lichaam te laten dragen was ik het opiaat met de gebroken vleugels het instrument dat onbespeeld de mooiste klanken heelt: wellicht had mijn hart dan mijn ziel…
elze13 november 2013Lees meer >

Kleine dingen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 718
Mijn ziele heeft naar 't grote gehunkerd en gehaakt, maar 'k werd in 't leven meestal door 't kleine blij gemaakt! Acht daarom nooit het goede, hoe klein het zij, te klein, het kan in 't grote leven de kiem van 't grootste zijn!…
Henk Rebel15 december 2013Lees meer >

Het bericht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
nog 'n hartje klopt het prille begin Die vreugde zal ik nimmer vergeten nu mag de hele wereld 't weten er groeit 'n kindje binnenin Met liefde heb ik jou gedragen ook al had ik duizend en één vragen over hoe het zou zijn een eigen gezin Vol spanning wachtend op jouw komst om samen te beginnen aan de toekomst bleek jouw ziel…
LadyLove5 januari 2014Lees meer >

Opnieuw..

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 735
Toch, onverwacht laat zij iemand binnen vol woorden en zinnen die klinken als muziek haar verlangens te groot naar warmte en een ziel die zich ontbloot. Vol verlangens, eens zo diep weggestopt voelt zij zich weer tot vrouw ontpopt.…
Nicoline14 januari 2014Lees meer >

eindpunt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
je hebt me alle tinten van verdriet getoond die nu vergrauwd zijn tot het oeverloze grijs waarin verwachting is gestold tot dunne ijsgang op het brakke braaksel van mijn ziel.…

jouw tempel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 901
Kom binnen in die tempel, mijn armen, en dring door tot mijn ziel die een gift is, een gift voor jou, die je omwikkelen zal als een spin met draden met koorden van liefde een web een wieg waarin je opnieuw wordt geboren. Binnen mijn armen groeit liefde jouw beginnende liefde tot tere liefde.…
chris rockan27 februari 2014Lees meer >

AAN DE POEZY.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Beziel opnieuw de ziel in mij, en in mijn hand de zwanenveder! Met traagheid klopt mijn smachtend hart, wanneer gij 't opgeeft aan de smart van een ondichterlijke wereld! Mijn hoofd hangt moedloos op mijn borst, terwijl ik naar de dauwdrop dorst, die, waar gij treedt, de dorre grond beperelt!…

Tweestromenland

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
In liefde gedenken wij Hennie Jongbloed-Weggemans *15 maart 1937 - +19 april 2013 Oorsprong, bron, Oerbegin ben jij Van dit leven Dat zo ondoorgrondelijk, Zo vaak niet meer te Volgen is - stromenland Waarin mijn ziel Zich onlosmakelijk Vervlochten heeft, Eind dat begin werd En begin dat nooit Meer ophield met Leven, waar…

Nu ik

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6.251
Hoeveel boeken moest ik lezen, hoeveel harten moest ik breken om het licht te zien dat vrolijk en pervers mijn ziel bevrijdt? Ik zag met eigen ogen wat mijn handen deden en hoe ik ook mijn spijt met inkt beklaag: geen hond die twee keer om een klaaglied vraagt. Ik hang vijf zomermaanden voor mijn raam.…

Het ouder worden...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Langzaam, maar zeker sterft ieder wezen, de ziel krimpt eerst ineen en ieder ding waar zoveel waarde aan werd gehecht verandert in steen. De liefde die broos is wordt verpletterd in een heilloze tijd, genade door macht in beton gegoten en al het dierbare is verworden tot leed dat kastijdt.…