7969 resultaten.
Mysterie van ons bestaan..
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
989 Teruggaan, waar mijn ziel ooit begon,
uit de mist, naar de eeuwige lichtbron,
niemand vertelt mij welke weg te gaan,
geen deur die ik werkelijk kan toeslaan.
Alles komt en gaat, in snelle verandering,
landschappen, met diep prachtige betovering,
laten mij verder wandelen in vertrouwen,
dat ik ooit het mysterie zal aanschouwen.…
geen titel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
461 jij en ik zitten tegenover elkaar
kijken samen in onze ogen
en daarmee in onze ziel
je blauw groen
herinnert mij aan de zee, de zee
ik verdrink er in
de aanspoelende golven strelen
jij bent zacht, een zucht
die mij leven schenkt
op de duinen van jouw lippen
geen helmgras
maar teder mos,
dat wij kussen met open ogen
een overweldigende sensatie…
Je moet een vogel zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
713 vast
door jouw blozende honingraad
wil ik zijn als de stoeiende libellen
om dan al zoemend ten ondergaan
daar de woeste golven
– gelijk aan kerktorens –
alle bellen rinkelen doet
vraag ik je – bind me in –
vorm me tot Oker
– opgaand in jou –
ja, laat me de Morgen eren
ik vrees de Sterfelijkheid meer
ik dien jou mijn ziel…
Te snel te dichtbij
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.326 Je zegt, dat het je spijt
Dat woordje komt achteraf altijd
Je zei, het voelt zo goed
Daarom snap ik niet dat het eindigen moet
Je woorden snijden dwars door mijn ziel
Kan ik het helpen dat ik voor je viel?
Ging het te snel
Of kwam het te dichtbij?…
Drenkeling*
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
3.222 Als de blik van haar ogen de weerslag
vormt van haar ziel, wat heerlijk is het dan
dat ik in deze draaikolk opgaan kan
en sprakeloos de woorden spreken mag
ondersteboven te zijn van haar lach.
Als drenkeling weet ik mij in haar ban,
waart zij als schip rond in mijn hersenpan:
redding gehuld in nevels van de dag.…
Ik ben geen mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
567 Het schamen voor gedrag van soortgenoten
Pijn ervaren anderen aangedaan
Verdriet voelen te zijn verstoten
Zo talrijk alleen staan
Het niet verspillen van water uit de kraan
Het kruipen door ingebeelde goten
Het restje ziel wordt afgestoten
Thuisloos zal het beter gaan
Gevangen in mijn eigen vrijheid
De schaduw houdt me uit het licht
Waarheid…
Geboortecyclus
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.150 gelijk één, twee zielen klampend
door liefd’ en jawoord aaneen
dan... gevend leven aan resultaat
van passionele samensmeltingen.
Zorgdrang en verantwoordelijkheden
versterken banden van liefde strakker
één werd twee, dan drie en meer
een gezin was geboren,
de cyclus cirkelde zoals opgedragen
de mensheid was weer gered...…
Moe van het gemis
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
917 Dit lijf voelt leeg, mijn ziel behoort jou toe.…
De kracht van de liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
986 De kracht van de liefde
gaat dwars door hart en ziel
bereikt ieder in het diepst
van zijn wezen.
De kracht van de liefde
is in de blik van ogen af te lezen:
heel mooi, heel prachtig!…
Als de schaduw bemint
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
680 als verdriet verdwaalt
tussen vreemde stemmen
en nacht het licht bestraalt
lijkt de ziel niet te gewennen
aan wat in wezen
toekomst bepaalt
taal zonder spraak
kerft bleke wangen
drijft los van enig baken
duidt vooral op
dood verlangen
als van nature
aan de einder geknaagd
doven ademende vuren,
de wereld wordt belaagd…
Mens, veroordeel niet!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
677 Mens, jij heelt niet,
maar steelt het hart in de ziel
van een ander liefdevol, verlangend mens naar respect.
Mens, oordeel niet,
want u spreekt dan slechts over uzelf.
U breekt uw eigen geweten...
dit schreef ik, voor zij die dit niet weten.…
Stille getuige
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
728 Hoe waarheid draait in menselijk verkeer
de ziel die merkt het telkens weer
een vreemd verhaal over moraal
een man begrijpt zijn geest niet meer
maar toekomst werpt een rechte lijn
de winterkou vindt niemand fijn
klimaat hangt aan een zijden draad
en smeltend ijs ten einde raad
zorgt voor extremen in het weer
de mens die krijgt geen lente…
tussen zee en land
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
615 ik was daar met jou
we zagen het komen en gaan
vroegen aan meeuwen de onvervulde wensen
tussen de tikken van de wijzers van de klok
het was alsof we mee ruisten, in overvloed dreven
naar een doorwaakte maan
durf jij mij jouw ziel niet toe te schijnen
omdat ik het verlangen niet zou verstaan
je hoeft geen oceanen te wissen
of mij te leiden…
Wat dan? ( voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 Toch ook in die warme kerk
waar tranen vertrouwd vielen
op de houten banken,
achter elkaar, één na één
mijn verdriet en wanhoop samenvielen
met mijn ziel,
waardoor ik weer hoop voelde
en ik mezelf kon zijn.
Jij, met jouw groots verantwoordelijk werk:
voor mij toegewijd voor altijd.…
Veilig ( bijna-dood ervaring )
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Het is fijn daar, zó fijn
als jij je ooit veilig en geborgen
hebt kunnen voelen:
bij iets of iemand op aarde,
tijdens die paar secondes,
het is roze, warm en vredig
je komt er thuis, jouw ziel:
hoe je was en ervaringen
vervallen...slechts dat éne
gehele vereniging met het
onverzadigbare vervulbare!…
KUNSTENAARSGRIEF
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 beeldhouwer
aanschouwt
zijn pas voltooide schepping
wacht wellicht
op bewonderaars
en beoordelaars
scherpe uitspraken en vragen
afkeurende blikken
mogen hem fel kwetsen
maar de strijdlustige vingers
aanvaarden nieuwe kamp
tonen samen met gedachten
speurende geldingsdrang
streven naar verlangde vrede
slechts deze ene mening
kan zijn ziel…
Schaduwtaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
598 de dag erna
is er de melancholie
van overvloed
als gevoelens zijn uitgeput
door veelheid in nuance
lijkt de de ziel beboet
door de aangereikte kansen
van woorden die nu rusten
in de geest of een enkel hart
van vaak gesloten ogen
de dag erna
roep je in de leegte
van een woestijn
met vergane glorie
terwijl in het bloed
nog wat chocolade…
God noch gebod
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 Los van tijd
dwaal jij door
geesten van
het leven
Zielen die
verloren
ten onder zijn
gegaan:
'Wees nooit en te nimmer echt bang'
Angst
stagneert
en
blokkeert
'Geef een dubbel portie liefde'
Eén
is ook
maar
summier
'Overtreed in principe God noch gebod'
Hoewel ik
als mens fair
probeer te leven
laat ook ik
afdruk…
Emotie der Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
839 Voor jou met heel mijn ziel…
god in eigen vaderland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 schepper
mijn eigen beeld
het beeld van klein tot groot, van tam
tot ongetemd, het genoegen in berusting
sterft halfzijdig wanneer ik weiger om te dienen
en mijn knieën het gekrompen lichaam te laten dragen
was ik het opiaat met de gebroken vleugels
het instrument dat onbespeeld de mooiste
klanken heelt: wellicht had mijn hart dan mijn
ziel…
Kleine dingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 Mijn ziele heeft naar 't grote
gehunkerd en gehaakt,
maar 'k werd in 't leven meestal
door 't kleine blij gemaakt!
Acht daarom nooit het goede,
hoe klein het zij, te klein,
het kan in 't grote leven
de kiem van 't grootste zijn!…
Het bericht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
608 nog 'n hartje klopt
het prille begin
Die vreugde
zal ik nimmer vergeten
nu mag de hele wereld 't weten
er groeit 'n kindje
binnenin
Met liefde
heb ik jou gedragen
ook al had ik duizend en één vragen
over hoe het zou zijn
een eigen gezin
Vol spanning
wachtend op jouw komst
om samen te beginnen aan de toekomst
bleek jouw ziel…
Opnieuw..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Toch, onverwacht laat zij iemand binnen
vol woorden en zinnen
die klinken als muziek
haar verlangens te groot
naar warmte en een ziel die zich ontbloot.
Vol verlangens, eens zo diep weggestopt
voelt zij zich weer tot vrouw ontpopt.…
eindpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 je hebt me
alle tinten van verdriet
getoond
die nu vergrauwd zijn
tot het oeverloze grijs
waarin verwachting is gestold
tot dunne ijsgang
op het brakke braaksel
van mijn ziel.…
jouw tempel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
901 Kom binnen in die tempel,
mijn armen,
en dring door tot mijn ziel
die een gift is,
een gift voor jou,
die je omwikkelen zal
als een spin met draden
met koorden van liefde
een web
een wieg
waarin je opnieuw wordt geboren.
Binnen mijn armen groeit liefde
jouw beginnende liefde tot tere liefde.…
JEUGD
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.075 En gaan naar 't hém geviel,
De dieren van zijn ziel.…
AAN DE POEZY.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.682 Beziel opnieuw de ziel in mij,
en in mijn hand de zwanenveder!
Met traagheid klopt mijn smachtend hart,
wanneer gij 't opgeeft aan de smart
van een ondichterlijke wereld!
Mijn hoofd hangt moedloos op mijn borst,
terwijl ik naar de dauwdrop dorst,
die, waar gij treedt, de dorre grond beperelt!…
Tweestromenland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 In liefde gedenken wij
Hennie Jongbloed-Weggemans
*15 maart 1937 - +19 april 2013
Oorsprong, bron,
Oerbegin ben jij
Van dit leven
Dat zo ondoorgrondelijk,
Zo vaak niet meer te
Volgen is - stromenland
Waarin mijn ziel
Zich onlosmakelijk
Vervlochten heeft,
Eind dat begin werd
En begin dat nooit
Meer ophield met
Leven, waar…
Nu ik
gedicht
3.0 met 5 stemmen
6.251 Hoeveel boeken moest ik lezen, hoeveel harten
moest ik breken om het licht te zien
dat vrolijk en pervers mijn ziel bevrijdt?
Ik zag met eigen ogen wat mijn handen deden
en hoe ik ook mijn spijt met inkt beklaag:
geen hond die twee keer om een klaaglied vraagt.
Ik hang vijf zomermaanden voor mijn raam.…
Het ouder worden...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 Langzaam, maar zeker sterft ieder
wezen, de ziel krimpt eerst ineen
en ieder ding waar zoveel waarde aan
werd gehecht verandert in steen.
De liefde die broos is wordt verpletterd
in een heilloze tijd, genade door macht
in beton gegoten en al het dierbare is
verworden tot leed dat kastijdt.…