5143 resultaten.
De dichters droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
605 Mijn ogen zwerven
langs de oevers
van versteende silhouetten
Zij zijn de roerdomp
op mijn stoutste dromen,
de stuurlui aan lager wal
Ik zucht de dag voorbij,
strek mijn handen uit
naar de tastbaarheid van alledag
en pluk de bloem der vergetelheid
om aan mezelf te ontsnappen
Hoe vluchtig is de geur
van een laatste adem
in het…
's Nachts
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 Dan voel ik zijn warme adem in mijn hals,
zijn kloppende hart tegen mijn borst
als hij mijn voorhoofd kust.
’s nachts,
dan zal hij zijn armen om mij heen slaan,
mijn jankende, bonkende hart kalmeren.…
tijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
641 Hoewel de tijd, op zich gezien,
niet concreet is te pakken,
heeft ze toch door de eeuwen heen,
ons doen naar adem snakken.
De een zegt: ik heb tijd genoeg,
een ander heeft het niet,
niemand heeft het nog ooit gezien,
misschien bestaat het niet.…
Gesprek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.897 Op straat zegt een man in zijn telefoon nee zegt niet schreeuwt
wie denk je eigenlijk, haalt adem, ziet mij staan,
wie denk je dat je bent
met je goede manieren zogenaamd die rijke vrienden van je
met je vol geplande week je goede baan
zijn stem breekt het toestel open
die vrouw rolt ineens half over straat, half aangekleed, mascara
uitgelopen…
Mijn schaduw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
541 Mijn adem stokte
Een donkere gedaante achter mij.
Met elke stap trapte ik de zandkorrels uiteen
Mijn voeten voelden nog de tinteling,
maar mijn lichaam was versteend,
door de dreiging achter mij.
Ik wou me omdraaien,
hem vastpinnen op mijn netvlies,
zo zou ik hem altijd herkennen.…
Intelligentie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 Jij was daar gebleven
als steen en water,
adem en lucht, gelijk
de kerk, waar ik je trof.
Door jou leerde ik mezelf kennen: gelijk mijn naam,
'de rots'... die ergens voor ging staan.
De holte en leegte in me werden voorgoed ingevuld.…
Gesponnen geluk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 Spinrag vangt de stemmen,
uit de verste nissen van
de kamers, opgerakeld
door mijn adem, hoewel
ik al vertrokken was blijft
er een vage afdruk achter
op een leeg en naakt matras.…
Kalme gemoedsrust.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Dan later pas als het duister wordt,
kleuren vervagen en de wil verzwakt,
men meer zwijgt dan spreekt, terwijl
de adem afneemt met de dag en ijdel-
heid verdwijnt, dan blijkt het leven
dat zo hard leek te zijn niet meer
dan schijn.
Spijt is dikwijls wat je hoort en ziet.…
In dagen die voorbij razen..
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 In dagen die voorbij razen
stokt mijn adem
bij het proeven van warme lippen
in 't versmelten van lichamelijk vertalen
waarbij ijskoude leegte
't leven in luttele seconden doet verschalen.
In dagen die voorbij raasden,
de storm ging liggen,
stapelden kleren schaamteloze hoopjes
met nog slechts twee zielen
in het eindeloos beminnen.…
Herfstregens op het Dodenhof
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
812 Ogen liggen verscholen, diep
in een ovaal van liefde
en handen priemen frontaal in de nacht
onder koude dekens die wenken
Met vereende kracht
sijpelt verlatenheid uit een loden last
Als kadavers liggen zij daar, herinneringen
aaneengeregen door de tijd
Ik hoor een adem kuchen, scherp dissonant
in het schrapen van een rauwe keel
Ligt…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 1
Bladeren kolken aan de bomen
ruisen als golven
van de wind op zee
Ik zou nu hier willen zijn
als de geluiden
me niet dragen konden
maar de herfst
voert me mee
En ik reis
over daden en dromen
dalen en zomen
Hier zo ver vandaan
kwam ik in een adem
en een zucht
gedreven in een stilte oceaan
badend in een zwoele vlucht…
ontaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 De adem is verstikkend, ze grijpt je bij de strot,
dwingt je te buigen voor haar waarden,
want moeder zal bloeien op de dag
dat jij bent uitgestorven op aarde.…
De kleine tranen in het linnen leed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.283 Nieuwe geuren ademen in, ze glijden in vrije val, de kleuren van mijn nieuw begin. De geuren van mijn bemin
Het wijdse
Het zilte
Het zijn
Het is
Nieuwe geuren, ze kleuren nog wat vreemd.…
in alles en altijd
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
627 mijn ziel tast verder dan jouw lijf en handen
omvatten, langs dorpen en steden, akkers
en weiden, voorbij wolken, sterren en maan
overal huis ik, in struik en bloem, in krekel
en spin, zweef boven bergen en wouden
adem zon en wind
ik toef in de blinde en ziener, bedelaar en vrek
speelman en zwijger, wijsgeer en gek
schuil in het kind…
Verstilling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 Zij ligt op bed als een
verstilde pop maar met
de ogen half gesloten,
de wilde roos op het netvlies
geboren, magisch beeld
tussen het alles of het niets
een bekend gezicht verschiet
van tint als zij uit de transparante ogen kijkt
als zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vervliegt
op die onverwachte morgen
waarin een…
De Schepping 3
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
480 Genesis 1 - 9:13
Toen God zijn adem weer hervond
Ging Hij dra aan de slag
Het was al water wat er stond
Geen enkel vruchtbaar stukje grond
Dat op het droge lag
Hij zei: ~Hier moet iets aan gedaan
Met al die nattigheid
Kan er geen boom of plantje staan
Ik pak het met de dragline aan
Er is maar één dag tijd~
Hij groef wat kuilen in…
Het leven is een wonder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
731 We hebben een mond om mee te ademen en te praten
We hebben handen gekregen om dingen te maken,
dingen vast te pakken, dingen te verzamelen
We hebben benen en voeten waar we ons mee voort kunnen bewegen
kunnen weg rennen voor gevaarlijke problemen
Is ons leven dan geen wonder
Kijk in de spiegel en begrijp één ding jij bent bijzonder
Waardeer…
Thuiskomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.970 Ik had geen adem.
Er trilde een spanning alsof de aarde
bleef stilstaan op haar weg door het heelal.…
Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
471 Adem God. Wees eb en vloed, wees
de zee die het leven voedt.…
mijn zoon
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
544 af van alles wat kan snijden en zelfs
jouw woorden raken bevreemd wanneer
jij als man tot mij spreekt, ik volg dan de wolken
in de lucht en maak zinnen van vogels die nestelen
in mijn gehoor
mijn zoon, ik zie nog steeds de nacht in de bekken
van jouw moeder, jouw beschutte paradijs waar ik
als een god over waakte en onbevreesd mijn adem…
rustakker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 rustakker
mijn leven ging voorbij
ik heb het al gehad
en legde langzaam af
een prachtig kronkelpad
achter mij hoorde ik
de snelle tijd nog razen
jij blijft
mijn hart stond stil
zij sloot mijn ogen
het avondlicht verdween
en nam zwaar afscheid
ik ging rusten
jij beweegt
ik blies de adem uit
de kaars mocht aan
het gewaad hing om…
De dag dat ons land beefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
529 Je hoorde je eigen adem stokken.
Het geluid werd oorverdovend stil.
De wind vergat te blazen.
De zon schaamde zich achter donkere wolken.
De duizenden ogen werden troebel door tranen.
Iedereen greep van emoties naar iedereen voor steun.
Tot de waarheid glashelder aan het klinken ging.
Geschreeuw uit verschrikte monden.…
Windhandel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Geen schijn taalt naar wat de wind bepaalt,
opgeruimd door wijde adem verlaten schepen
vol zwier de lange vlokkige pier.
De windhandel ligt nooit stil.
Karvelen laveren de hele dag
over de kromme hemelsfeer,
onbezorgd zonder om te keren.
Ze stevenen wat en leggen
de aarde plat neer.…
jij weet niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 zo bescheen
jij weet niet hoe het is
niet hoe het echt is
van iemand te houden
zoals ik van jou
in mijn hoofd en hart
steeds zie ik jou
die mijn gemoedsrust
naar jou hunkeren doet
jij weet niet hoe het is
niet hoe het echt is
van iemand te houden
zoals ik van jou
met jou alleen delen wil ik
mijn geluk en verdriet
voor jou ademen…
ontroering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
542 ontroer(ing)
zonder mij dacht ze, ze is mijn
hart dat me beweegt, me complimenteert,
me laat verdwijnen als de massa waakzaam
scharrelt langs hun eigen inbreng
ze dwingt aan op mijn vertrek, legt
een zilte vilt op het voorhoofd en dirigeert
mijn adem langs de finish die ik nooit zal halen
steeds harder slaat haar betoog in het ritme
waarmee…
Blijf ik toch dat wezen…?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 schenkt de zon als zijn eerste boreling
terwijl de natuur nog slaapt, verwoord
in het voorjaarsdons op mijn gezicht
schreeuw ik me los, verlos me als een
leeuwerik in een jubelende gedicht
waarin de levenslijn zich langzaam
opricht in jouw vlinders van mijzelf, maar
vreemdelingen van elkaar geworden zijn
de wind onbarmhartig z’n adem…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 milder, transparant
in dat blazoen word ik gerangschikt, vrees
voor de tempowisselingen van het hart, verwachting
op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust
nog wil berijden om de visioenen te vermijden
in de rimpels van water door de warmte
van de huid ingebed , haar geur houdt me in
haar greep en raakt mij met haar adem…
Dwarrelblad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
651 Het blaadje antwoordt zacht:
“Och wind,
ik ben niet bang te vallen of te laten gaan,
het lijkt me fijn te wiegen op jouw adem.
Maar zeg me,
waar dein je me heen, wat wacht me daar.
Voordat ik loslaat wil ik weten hoe het verder gaat.”…
Grijs gedraaid?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 moment van oorsprong, het
eerste contact wat tot een vibratie leidt
schaduwen steeds zwakker klinken, de naald
voorbij het nulpunt van het geweten lokt,
we slijpen het geluid langs de voorgeschreven
groeven, uiteindelijk is dat er maar een, z’n arm
kruipt als een trage spin naar zijn buit tot aan
het gaatje van de oneliners, waar z'n adem…
recht uit het hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 blijft zij zorgzaam wakend
in stilte huilt het lief hart
de tranen die roodomrand
haar ogen schaduw geven
als de strijd verloren wordt
kalmerend zijn de woorden
die zij zacht maar heel beslist
als een moederkloek hoedend
spreekt tot zieken en naasten
met haar altijd nijvere aandacht
urenlang en altijd bij de hand
voor wie nood aan adem…