Alle inzendingen over adem

5143 resultaten.

Sorteren op:

De dichters droom

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 605
Mijn ogen zwerven langs de oevers van versteende silhouetten Zij zijn de roerdomp op mijn stoutste dromen, de stuurlui aan lager wal Ik zucht de dag voorbij, strek mijn handen uit naar de tastbaarheid van alledag en pluk de bloem der vergetelheid om aan mezelf te ontsnappen Hoe vluchtig is de geur van een laatste adem in het…

's Nachts

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
Dan voel ik zijn warme adem in mijn hals, zijn kloppende hart tegen mijn borst als hij mijn voorhoofd kust. ’s nachts, dan zal hij zijn armen om mij heen slaan, mijn jankende, bonkende hart kalmeren.…
Jasmijn1 september 2012Lees meer >

tijd

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 641
Hoewel de tijd, op zich gezien, niet concreet is te pakken, heeft ze toch door de eeuwen heen, ons doen naar adem snakken. De een zegt: ik heb tijd genoeg, een ander heeft het niet, niemand heeft het nog ooit gezien, misschien bestaat het niet.…
wim rhebergen22 november 2012Lees meer >

Gesprek

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.897
Op straat zegt een man in zijn telefoon nee zegt niet schreeuwt wie denk je eigenlijk, haalt adem, ziet mij staan, wie denk je dat je bent met je goede manieren zogenaamd die rijke vrienden van je met je vol geplande week je goede baan zijn stem breekt het toestel open die vrouw rolt ineens half over straat, half aangekleed, mascara uitgelopen…

Mijn schaduw

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Mijn adem stokte Een donkere gedaante achter mij. Met elke stap trapte ik de zandkorrels uiteen Mijn voeten voelden nog de tinteling, maar mijn lichaam was versteend, door de dreiging achter mij. Ik wou me omdraaien, hem vastpinnen op mijn netvlies, zo zou ik hem altijd herkennen.…

Intelligentie

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Jij was daar gebleven als steen en water, adem en lucht, gelijk de kerk, waar ik je trof. Door jou leerde ik mezelf kennen: gelijk mijn naam, 'de rots'... die ergens voor ging staan. De holte en leegte in me werden voorgoed ingevuld.…

Gesponnen geluk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Spinrag vangt de stemmen, uit de verste nissen van de kamers, opgerakeld door mijn adem, hoewel ik al vertrokken was blijft er een vage afdruk achter op een leeg en naakt matras.…
Pama12 juni 2013Lees meer >

Kalme gemoedsrust.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 676
Dan later pas als het duister wordt, kleuren vervagen en de wil verzwakt, men meer zwijgt dan spreekt, terwijl de adem afneemt met de dag en ijdel- heid verdwijnt, dan blijkt het leven dat zo hard leek te zijn niet meer dan schijn. Spijt is dikwijls wat je hoort en ziet.…

In dagen die voorbij razen..

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
In dagen die voorbij razen stokt mijn adem bij het proeven van warme lippen in 't versmelten van lichamelijk vertalen waarbij ijskoude leegte 't leven in luttele seconden doet verschalen. In dagen die voorbij raasden, de storm ging liggen, stapelden kleren schaamteloze hoopjes met nog slechts twee zielen in het eindeloos beminnen.…
katty31 juli 2013Lees meer >

Herfstregens op het Dodenhof

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 812
Ogen liggen verscholen, diep in een ovaal van liefde en handen priemen frontaal in de nacht onder koude dekens die wenken Met vereende kracht sijpelt verlatenheid uit een loden last Als kadavers liggen zij daar, herinneringen aaneengeregen door de tijd Ik hoor een adem kuchen, scherp dissonant in het schrapen van een rauwe keel Ligt…

Metamorfose

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
1 Bladeren kolken aan de bomen ruisen als golven van de wind op zee Ik zou nu hier willen zijn als de geluiden me niet dragen konden maar de herfst voert me mee En ik reis over daden en dromen dalen en zomen Hier zo ver vandaan kwam ik in een adem en een zucht gedreven in een stilte oceaan badend in een zwoele vlucht…
Riiiv26 oktober 2013Lees meer >

ontaarden

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
De adem is verstikkend, ze grijpt je bij de strot, dwingt je te buigen voor haar waarden, want moeder zal bloeien op de dag dat jij bent uitgestorven op aarde.…
bimo24 december 2013Lees meer >

De kleine tranen in het linnen leed

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.283
Nieuwe geuren ademen in, ze glijden in vrije val, de kleuren van mijn nieuw begin. De geuren van mijn bemin Het wijdse Het zilte Het zijn Het is Nieuwe geuren, ze kleuren nog wat vreemd.…

in alles en altijd

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 627
mijn ziel tast verder dan jouw lijf en handen omvatten, langs dorpen en steden, akkers en weiden, voorbij wolken, sterren en maan overal huis ik, in struik en bloem, in krekel en spin, zweef boven bergen en wouden adem zon en wind ik toef in de blinde en ziener, bedelaar en vrek speelman en zwijger, wijsgeer en gek schuil in het kind…

Verstilling

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
Zij ligt op bed als een verstilde pop maar met de ogen half gesloten, de wilde roos op het netvlies geboren, magisch beeld tussen het alles of het niets een bekend gezicht verschiet van tint als zij uit de transparante ogen kijkt als zij in haar droom de pijn verliet de milde adem vervliegt op die onverwachte morgen waarin een…
Pama20 november 2014Lees meer >

De Schepping 3

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Genesis 1 - 9:13 Toen God zijn adem weer hervond Ging Hij dra aan de slag Het was al water wat er stond Geen enkel vruchtbaar stukje grond Dat op het droge lag Hij zei: ~Hier moet iets aan gedaan Met al die nattigheid Kan er geen boom of plantje staan Ik pak het met de dragline aan Er is maar één dag tijd~ Hij groef wat kuilen in…

Het leven is een wonder

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 731
We hebben een mond om mee te ademen en te praten We hebben handen gekregen om dingen te maken, dingen vast te pakken, dingen te verzamelen We hebben benen en voeten waar we ons mee voort kunnen bewegen kunnen weg rennen voor gevaarlijke problemen Is ons leven dan geen wonder Kijk in de spiegel en begrijp één ding jij bent bijzonder Waardeer…

Thuiskomst

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.970
Ik had geen adem. Er trilde een spanning alsof de aarde bleef stilstaan op haar weg door het heelal.…

mijn zoon

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 544
af van alles wat kan snijden en zelfs jouw woorden raken bevreemd wanneer jij als man tot mij spreekt, ik volg dan de wolken in de lucht en maak zinnen van vogels die nestelen in mijn gehoor mijn zoon, ik zie nog steeds de nacht in de bekken van jouw moeder, jouw beschutte paradijs waar ik als een god over waakte en onbevreesd mijn adem…
elze1 augustus 2015Lees meer >

rustakker

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
rustakker mijn leven ging voorbij ik heb het al gehad en legde langzaam af een prachtig kronkelpad achter mij hoorde ik de snelle tijd nog razen jij blijft mijn hart stond stil zij sloot mijn ogen het avondlicht verdween en nam zwaar afscheid ik ging rusten jij beweegt ik blies de adem uit de kaars mocht aan het gewaad hing om…
willem jacobs11 februari 2016Lees meer >

De dag dat ons land beefde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Je hoorde je eigen adem stokken. Het geluid werd oorverdovend stil. De wind vergat te blazen. De zon schaamde zich achter donkere wolken. De duizenden ogen werden troebel door tranen. Iedereen greep van emoties naar iedereen voor steun. Tot de waarheid glashelder aan het klinken ging. Geschreeuw uit verschrikte monden.…

Windhandel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Geen schijn taalt naar wat de wind bepaalt, opgeruimd door wijde adem verlaten schepen vol zwier de lange vlokkige pier. De windhandel ligt nooit stil. Karvelen laveren de hele dag over de kromme hemelsfeer, onbezorgd zonder om te keren. Ze stevenen wat en leggen de aarde plat neer.…

jij weet niet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
zo bescheen jij weet niet hoe het is niet hoe het echt is van iemand te houden zoals ik van jou in mijn hoofd en hart steeds zie ik jou die mijn gemoedsrust naar jou hunkeren doet jij weet niet hoe het is niet hoe het echt is van iemand te houden zoals ik van jou met jou alleen delen wil ik mijn geluk en verdriet voor jou ademen…

ontroering

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
ontroer(ing) zonder mij dacht ze, ze is mijn hart dat me beweegt, me complimenteert, me laat verdwijnen als de massa waakzaam scharrelt langs hun eigen inbreng ze dwingt aan op mijn vertrek, legt een zilte vilt op het voorhoofd en dirigeert mijn adem langs de finish die ik nooit zal halen steeds harder slaat haar betoog in het ritme waarmee…
elze4 november 2017Lees meer >

Blijf ik toch dat wezen…?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
schenkt de zon als zijn eerste boreling terwijl de natuur nog slaapt, verwoord in het voorjaarsdons op mijn gezicht schreeuw ik me los, verlos me als een leeuwerik in een jubelende gedicht waarin de levenslijn zich langzaam opricht in jouw vlinders van mijzelf, maar vreemdelingen van elkaar geworden zijn de wind onbarmhartig z’n adem…
Pama27 januari 2019Lees meer >

Gedragen door de wind

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
milder, transparant in dat blazoen word ik gerangschikt, vrees voor de tempowisselingen van het hart, verwachting op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust nog wil berijden om de visioenen te vermijden in de rimpels van water door de warmte van de huid ingebed , haar geur houdt me in haar greep en raakt mij met haar adem…
Pama16 februari 2019Lees meer >

Dwarrelblad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
Het blaadje antwoordt zacht: “Och wind, ik ben niet bang te vallen of te laten gaan, het lijkt me fijn te wiegen op jouw adem. Maar zeg me, waar dein je me heen, wat wacht me daar. Voordat ik loslaat wil ik weten hoe het verder gaat.”…

Grijs gedraaid?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
moment van oorsprong, het eerste contact wat tot een vibratie leidt schaduwen steeds zwakker klinken, de naald voorbij het nulpunt van het geweten lokt, we slijpen het geluid langs de voorgeschreven groeven, uiteindelijk is dat er maar een, z’n arm kruipt als een trage spin naar zijn buit tot aan het gaatje van de oneliners, waar z'n adem…
Pama19 augustus 2019Lees meer >

recht uit het hart

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 544
blijft zij zorgzaam wakend in stilte huilt het lief hart de tranen die roodomrand haar ogen schaduw geven als de strijd verloren wordt kalmerend zijn de woorden die zij zacht maar heel beslist als een moederkloek hoedend spreekt tot zieken en naasten met haar altijd nijvere aandacht urenlang en altijd bij de hand voor wie nood aan adem…