Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

rustakker

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
rustakker mijn leven ging voorbij ik heb het al gehad en legde langzaam af een prachtig kronkelpad achter mij hoorde ik de snelle tijd nog razen jij blijft mijn hart stond stil zij sloot mijn ogen het avondlicht verdween en nam zwaar afscheid ik ging rusten jij beweegt ik blies de adem uit de kaars mocht aan het gewaad hing om…
willem jacobs11 februari 2016Lees meer >

De dag dat ons land beefde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Je hoorde je eigen adem stokken. Het geluid werd oorverdovend stil. De wind vergat te blazen. De zon schaamde zich achter donkere wolken. De duizenden ogen werden troebel door tranen. Iedereen greep van emoties naar iedereen voor steun. Tot de waarheid glashelder aan het klinken ging. Geschreeuw uit verschrikte monden.…

Windhandel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Geen schijn taalt naar wat de wind bepaalt, opgeruimd door wijde adem verlaten schepen vol zwier de lange vlokkige pier. De windhandel ligt nooit stil. Karvelen laveren de hele dag over de kromme hemelsfeer, onbezorgd zonder om te keren. Ze stevenen wat en leggen de aarde plat neer.…

jij weet niet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
zo bescheen jij weet niet hoe het is niet hoe het echt is van iemand te houden zoals ik van jou in mijn hoofd en hart steeds zie ik jou die mijn gemoedsrust naar jou hunkeren doet jij weet niet hoe het is niet hoe het echt is van iemand te houden zoals ik van jou met jou alleen delen wil ik mijn geluk en verdriet voor jou ademen…

ontroering

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
ontroer(ing) zonder mij dacht ze, ze is mijn hart dat me beweegt, me complimenteert, me laat verdwijnen als de massa waakzaam scharrelt langs hun eigen inbreng ze dwingt aan op mijn vertrek, legt een zilte vilt op het voorhoofd en dirigeert mijn adem langs de finish die ik nooit zal halen steeds harder slaat haar betoog in het ritme waarmee…
elze4 november 2017Lees meer >

Blijf ik toch dat wezen…?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
schenkt de zon als zijn eerste boreling terwijl de natuur nog slaapt, verwoord in het voorjaarsdons op mijn gezicht schreeuw ik me los, verlos me als een leeuwerik in een jubelende gedicht waarin de levenslijn zich langzaam opricht in jouw vlinders van mijzelf, maar vreemdelingen van elkaar geworden zijn de wind onbarmhartig z’n adem…
Pama27 januari 2019Lees meer >

Gedragen door de wind

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
milder, transparant in dat blazoen word ik gerangschikt, vrees voor de tempowisselingen van het hart, verwachting op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust nog wil berijden om de visioenen te vermijden in de rimpels van water door de warmte van de huid ingebed , haar geur houdt me in haar greep en raakt mij met haar adem…
Pama16 februari 2019Lees meer >

Dwarrelblad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
Het blaadje antwoordt zacht: “Och wind, ik ben niet bang te vallen of te laten gaan, het lijkt me fijn te wiegen op jouw adem. Maar zeg me, waar dein je me heen, wat wacht me daar. Voordat ik loslaat wil ik weten hoe het verder gaat.”…

Grijs gedraaid?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
moment van oorsprong, het eerste contact wat tot een vibratie leidt schaduwen steeds zwakker klinken, de naald voorbij het nulpunt van het geweten lokt, we slijpen het geluid langs de voorgeschreven groeven, uiteindelijk is dat er maar een, z’n arm kruipt als een trage spin naar zijn buit tot aan het gaatje van de oneliners, waar z'n adem…
Pama19 augustus 2019Lees meer >

recht uit het hart

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 544
blijft zij zorgzaam wakend in stilte huilt het lief hart de tranen die roodomrand haar ogen schaduw geven als de strijd verloren wordt kalmerend zijn de woorden die zij zacht maar heel beslist als een moederkloek hoedend spreekt tot zieken en naasten met haar altijd nijvere aandacht urenlang en altijd bij de hand voor wie nood aan adem…

zorgeloze zomer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 454
lange adem, diepe zucht het is nog benauwd er wordt gerouwd we raken aan met koude huid hartverwarmend is elk geluid “het loket gaat nog niet open” er staat een lange rij anderhalve meter zij aan zij de hulpeloze troosteloze de “ goddeloze” boze een verloren zaak en handel er is geen voorrang wachten duurt lang iedereen is even…

namiddag

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 472
iedereen in te halen te versnellen om stilstand te ontvluchten thuis staat een oude bank om te liggen, te slapen te hangen zo lang al als een kapotte klok als stil verzet tegen tijd verdrijven gedurende een lichaam dat neigt naar krampachtig verlammen in elke gedachte een regendroom om grenzeloos te zijn, of liever nog vrijheid te ademen…
Iniduo18 juni 2020Lees meer >

Grijs gedraaid?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
opinies van de wereld draven door details worden in herhaling grijs gedraaid in het zuiverste moment van oorsprong het eerste contact waaruit de vibratie komt de tonen steeds zwakker klinken, de naald voorbij het nulpunt van het geweten lokt met inflexibele armen, kruipt als een spin langzaam doch gestaag naar zijn buit in de kern waar de adem…
Pama8 juli 2020Lees meer >

bijvoeglijk of overtreffende trap

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 609
Het water dat zwemt om boven te blijven zijn mededruppels ruw neer drukt over de koppen met golven die naar adem happen in een doodstrijd van 't geweld het schuim op de lippen? mag het gemengd met enige leugens om het immense met overtreffende trap aan de arbeid te zetten? mag het schrijven met een immens aan woorden?…

GEESTELIJKE DRUPPELS

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Twee dames gaan samen met geloof in genezing van Breda naar Meersel-Dreef stralende zon wekt hen op in het ruime schone park waar de adem der Hemelingen door lover en over gras strijkt de beide vriendinnen ontsteken gewijde kaarsen wier vlammen schijnen en deinen ter ere van hun verwanten die met ziektes kampen koffie met versnapering…
Han Messie6 september 2021Lees meer >

(v) Maan woont hier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
Mijn handen reiken naar de verten van je ogen, zonder die bodemloze verten verdwaal ik (ook aan land was dat al zo)… Achter ons liggen straten die ik me heugen zal (net als jij), maar ook verlaten kan (juist als we samen reizen, voorbij de zon)… Het hart lonkt - daar achter de melkweg - en roept, roept, roept ons niet te vergeten adem…

ZUIDERHOGEWEG DENKT

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
vogelzang en -strijd moed en bescherming gaven voor het verzorgen van nesten boerenwagens hobbelden over mijn ruggen en kuilen koeien en varkens kietelden me dikwijls met hun trappende hoeven wanneer de haastige tocht klonk tussen stal en open leven over heel mijn huid werd dik zwart smeersel verspreid overal voelde ik hard aan adem…

HET EINDE IN ZICHT

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
God gleed vederlicht en stil langszij en stilte hield haar adem eventjes in Donder van ver kwam loom naderbij was dit van ‘t eind dan wel ‘t begin?…

Krullig schrift

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 445
de wereld in de ban van haar heftig geemotioneerde blik de ogentaal aan het ontcijferen was die was gemarkeerd met een buitengewone hoeveelheid expressie in kleur en haar gezicht etste een bizarre schoonheid ter plaatse in ruil voor een vreemde hand die de deur snel sloot ze lachte verleidelijk toen haar jas ons afscheid nog adem…
wil melker19 december 2024Lees meer >

zouden nachten spiegels brengen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
als er even niks nieuws groeit kan de lucht op adem komen en de grond weer doorwaaien verlichte wortels zelfs maar verwaarloosbaar zouden nachten spiegels brengen mochten de randen zwart blijven als levenloze gaten zonder slagen harde leerscholen lijken gewonde helingen onbevredigend de dode herinneringen begraven in permanent…
R.E.N.S.10 april 2025Lees meer >

Onde de Bomen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 408
Onder de bomen waar het licht schommelt in schaduwen en de wereld draait, nog altijd, adem ik langzaam het heden in. Ik ben nergens, of onderweg, een lege plek in het hoge gras, een kano schuivend onder de maan waar de rivier de nacht kust.…
Dabda27 april 2025Lees meer >

Als de zee in mij spreekt

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Haar bezielde adem is de mijne, haar geluid leeft in mij.…
CB8 mei 2025Lees meer >

Eindeloos en tijdloos

netgedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 312
wit rijpende vorst aan de grond en kou in godvergeten mooi om er even bij stil te staan dat juist de emoties eruit springen bij gebrek aan contact, verbinding en vertrouwen juist nu deze tijd gaan de deuren op slot voelen mensen zich buitengesloten willen zij licht warmte en zon om elkaar vast te houden dezelfde taal te ademen…

Eindeloos en tijdloos

netgedicht
4.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 293
zon wit rijpende vorst aan de grond en kou in godvergeten mooi om er even bij stil te staan dat juist de emoties eruit springen bij gebrek aan contact, verbinding en vertrouwen juist nu deze tijd gaan de deuren op slot voelen mensen zich buitengesloten willen zij licht warmte en zon om elkaar vast te houden dezelfde taal te ademen…

Als de zee ademt

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 457
De zee kijkt mij aan zonder oordeel of verlangen, ze ontvangt wat ik niet kan dragen en houdt het vast zonder geluid, en als ik terugloop voel ik haar nog in mijn rug ademen alsof zij, net als ik, iets herkent dat even mocht bestaan.…
CB4 juli 2025Lees meer >

Warmte van een zonnebloem

netgedicht
1.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 433
Tussen brede, ademende bladeren zweeft een zachte stilte van de fluisterende wind, die iets bewaart van de vergankelijke voorbijgangers en hitte — een geheugen dat niets vergeet maar niets omvat. En bovenaan: het luisterende gezicht dat naar de zon kijkt zonder ooit te bezitten, open als een gebed dat geen antwoord zoekt.…
CB15 juli 2025Lees meer >

ALS JE REGELMATIG WAKKER LIGT: EEN VRIJBLIJVEND ADVIES!!

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
ik niet storen ik weet, ik heb alles rondom mijn bed naar behoren koffie en thee en alcohol vrij bier en cola koekjes en kaakjes en zelf chocolaatjes dus sta ik op en zet de waterkoker aan doe net of de ochtendvogeltjes fluiten en stel me binnen voor als buiten door het raam nog verder te openen en verse lucht in mijn 'slaaphut' in te ademen…

Eendagsvlieg

netgedicht
2.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 575
Ik blijf nog even zitten, alsof ook ik maar één dag heb, en alles erop aankomt — dit licht, deze adem, dit nu.…
CB8 augustus 2025Lees meer >

Verweven werelden

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
Fluisterende wind verre blik die mij ontglipt schaduw blijft hangen Ze loopt door de verweerde straten, alsof ze hier niet hoort; de tere lucht draagt een bleke glans om haar heen, en haar fluisterende woorden ademen uit een ander land.…
CB14 augustus 2025Lees meer >

De ziel van een boom

netgedicht
2.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 391
Wanneer de nacht zich om hem heen sluit, blijft er enkel de trilling van aanwezigheid, een weten dat niets werkelijk verdwijnt, alleen van vorm verandert, als adem die zich mengt met het oneindige.…
CB18 oktober 2025Lees meer >