5107 resultaten.
Klokken luiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 Terwijl de aarde zondvloed wordt
vanwege opgebrande levenslust
waaruit het vuil breeduit spuit
verhoog ik stilaan mijn terp
om stand te houden in een stroom
die remt en beklemt met een angst
waaraan ik mij niet wil onderwerpen.…
Gij wast aan mij gelijk de winde
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.176 o, 'k Ben geen sterke; moe-gedragen,
verzwaart vaak de angst mijn levens-last;
maar 't is mij waar 'k uw wasdom schrage,
of blijde een échte steun me omwast.
Zo reikt de liefde, o mijn beminde,
verrijkt me uw liefde in vreze en vaar,
- gelijk een geur'ge wentel-winde
die sterkt en loont haar koren-aar.…
Wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 In ’t ogenschijnlijk rechte laantje
Waar ik sinds ik ik ben loop
Zijn de bomen blijven bloeien
Leeft er angst en zingt de hoop
De takken van weerzijden
Raken elkaar in top
Nu is dat simpeler onderscheiden
Er zit geen hullend blad meer op
Bijna aan ’t end gekomen
Je zal het altijd zien
Rest een brugje te dromen
Van verder moeten of misschien…
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 Het is verlangen naar jou, vervlochten
raken met verlies, eens ons voorgoed
beroerd, maakt los om te behouden
Zonnestralen wriemelen op de huid
kruipen als rode mieren door aderen
bereiken elke duistere, verborgen plek
Zij laat mij haar borsten bespelen
er is niets beters dan hen te strelen
in de lange aanloop van de dag
Even de angst…
De zon breekt zo dadelijk door
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 Waarvoor heb je angst fluistert een kind,
ben je bang dat dromen ook bij jou 's nachts
op je hoofdkussen verhalend langs komen.
Dat grote mensen bang zijn voor wat niet te
zeggen is , altijd al bang waren voor onweer
of ommekeer weerhoudt hun gelukkig niet.…
Heimwee naar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 Als jong kind nog onbevangen
de wereld kunnen ontvangen
alles nieuw, spontaan en open
begreep je iets niet, kon je hopen
dat je het later wel zou weten
misschien al na het middageten
nu ik meer van de wereld begrijp
begrijp ik eigenlijk juist minder
verwondering heeft plaatsgemaakt
voor angst, woede en verbijstering
waarom haten mensen…
Kwetsbaar of ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Choreografie van angst,
het falen een trein net niet
te kunnen halen, lege mand
vol levensidealen, uitgegleden
op de medeklinkers, uiteen
gespat in zinneloze verhalen,
steeds voor dezelfde droom te
moeten betalen, spoorboom
die niet open gaat, vandalen op
de hoeken van elke straat,
talrijk zijn de klinkers met een
broos verleden…
LANG OF BREED?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 het snelle werken
en het stromende geld
der samenleving
steeds groter te maken
met eer en geldingsdrang
de enkeling wil zien
hoe zijn wensen en eisen
naar almaar meer streven
de menselijke geest
omvat een sterke boom
die snel de hoogte zoekt
het wolkendek tegemoet
een wiebelige top krijgt
zijn bast misschien schade aanbrengt
of angst…
Nooit meer alleen
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
585 Angst, verstijfd, verward
Eenzaam, stil, en hulpeloos
Vrijheid ontnomen
In alle regio's
Dood is dichtbij.
Artsen vechten
Zieken nabij
Verpleging geraakt.
Leven ligt plat
Steun uit vele hoeken
Evenementen op de schop
Leven even terug naar vroeger.
Wereld ligt stil
Mega strop
Samen sterk
Handen ineen
De strijd aangaan.…
500?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
435 Stel je voor
je word geboren
zonder je het wist
in een streek
of land, waarin
ook ongewild bent
gestrand, niemand
verlaat z’n eigen
huis vrijwillig uit
een gesloten labyrint
van angst, geweld,
op die vlucht
bestaat een kind
die ongewild van
de ouders scheidt
verloren op een
helse tocht, bestaans-
recht wordt betwist
het recht…
Liefde geeft bescherming
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
462 Liefde kan ons beschermen
De wereld zien als
Een veilige omgeving
Kunnen we leren
Niet van de ene
Op de andere dag
Daarvoor is de wereld
Te overweldigend
Gezien alle
Angst en wantrouwen
Waar we mee rondlopen
Maar:
De liefde die we voor
iemand voelen
Is een veilig gebied
En daarom een uitstekend beginpunt
De geliefde
Is een haven…
Andere verkenning?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
745 de toekomst heeft
nog geen kleur, geen
nieuw geluid om te
wennen, daarom moeten
we uit een dictionaire,
de taal en toon te prikken
mengsel van grafieken
met stijgende pieken, de
dalen vanuit een eigen
interpretatie te vertalen
mijn omgeving hoest
z’n eigen hoon, de
argwaan verpakt in
afkeurende blikken
de angst slaat toe om…
Je intuïtie volgen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
536 Ik wens niet te vervagen in angst om alleen te zijn
de top van intuïtie volgen zal mijn leidraad blijvend zijn.…
Tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 Het voelen van de vragen, de verwijten,
de onrust en de angst die je ogen vult.
De tederheid, het avondrood dat verwachting
wekt en de zorgen toedekt zonder schroom.
Het zien van de kalender die vertelt
dat je ouder wordt en hopelijk wat wijzer.
De rimpels die dieper worden, het zicht
slechter en het horen moeilijker.…
Kerkenkerkhof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Ooit knielden we in misten wierook ter bezinnen
Goten marmeren helden in kathedralen
Kochten angst in gebed, deelden avondmalen
Reikte glorie hoger dan ons hemels tinne
Devote stilte bij hostiewaarts geschuifel
Bewaakt door martelaren onder aanbeden aureool
Vervallen tot scherven bestoft glas in lood idool
Of in vaal damast verveeld prevelend…
In voor en tegenspoed
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
581 Voor het haardvuur snort de poes
In gedachten 't geluid van knisperend hout
Op de achtergrond geroezemoes
Obers draven met lekkernijen zoet en zout
Het is iets wat vertroosting geeft
In sombere tijden van lijden
Zoals een wiegelied als men van angst beeft
Of aan zichzelf verkwijnt van linkse of rechtse zijde
De oudere kwetsbare maar speciaal…
DURF EEN NAAM TE NOEMEN
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.119 …en ik blijf maar verder en verder over je schrijven
terwijl niemand je naam nog uitspreekt
de mensen gaan hem vermijden te noemen
uit angst dat mijn hart om jou dan weer breekt.…
Geheimzinnig.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Mijn ziel is doordrenkt van angst.
Wat wil hij van mij?
Diepe smart laat een leegte achter.
Het aardse bestaan van zich ontdaan.
Alles is onzeker.
Wanneer de laatste woorden klinken.
En wanneer ik langer kijk.
Naar de gele ogen van de vos.
Zie ik een glimp van vertrouwen.
Wat mij rustiger maakt.…
Onze vrije wegen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
494 De zenuwbanen,
die mijn gevoelens voeden,
verbinden angst met moed.
Moed leidt tot besluiten,
die ik zelf wil nemen.
Blokkeer levensstromen dus nooit,
die ons bewuster in leven laten.
Laat ons naar woorden zoeken,
die elkaar niet misverstaan.
Laat ons boeken lezen.
Laat ons ontmoeten.
Laat ons schrijven.…
De watersnoodramp
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
558 eerbiedig hun kruin
Weer spatte het schuim over dijken en duin
Weer raasde een vliegende storm over 't land
Weer beukten de golven 't geteisterde strand
Weer gingen gedachten gebeden naar zee
Weer leefden er honderden duizenden mee
Weer waren de machtigste schepen in nood
Weer vochten de mannen op leven en dood
Weer wachten de vrouwen met angst…
HET
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 het is wat het is. vrees het en het laat de angsten spreken.…
La condition humaine
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 vrienden
over lieveling wanneer kom je thuis
Hoe we gekluisterd met
gespitste oren naar de strijdbare
verslagen vanaf de frontlinies van
radio Oranje luisterden
Hoe de televised war
de huiskamer binnenrolde
wij met holle ogen brandende
kindjes op de vlucht zagen
We nu elkaar bang bellend
append huilend schreeuwend
door dood angst…
Het heet blank
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
718 maïsvelden
honger wraakzuchtig be-amen
autobiografisch u mag het weten
mijn grootvader
is in de oorlog in de koolmijnen
van Couillet overleden
is hij vermoord
ik mag het niet weten
wel weet ik
mijn grootmoeder heeft
honger geleden
zwart brood
matig te vinden
de doodskist met stenen
niet opendoen
er staan gerichte geweren
de angst…
VAN DE BELOOFDE HELPER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
444 De vlammen op de hoofden
En van de wind het gieren
Er viel nog niets te vieren
Voor wie in Hem geloofden
Het was wel even schrikken
De angst was goed te lezen
Uit ieders diepste wezen
Getormenteerde blikken
Maar toen de wind ging rusten
Was het dat allen spraken
In één taal van hun taken
Wat de gelederen suste
Vol geestdrift, vuur…
Vertel mij wie ik vroeger was
netgedicht
1.8 met 28 stemmen
597 Ik werd klein om ruimte
te laten voor wat luider was, verborg mezelf
uit liefde, of was het angst, zocht mijn gezicht in de spiegel
van andermans blik, en verloor onderweg iets wat nog steeds naar mij roept.…
"De Spoedcursus"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
569 Elke angst een diagnose, elke traan een symptoon. We leren lopen op deadlines, ademen tussen afspraken door. De stilte is verdacht, de rust een luxe die we onszelf niet gunnen. En ergens, diep vanbinnen, fluistert een stem die we nauwelijks horen: "Je bent niet stuk, je bent mens." Maar de echo van de samenleving roept harder.…
De taal van ons hart
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
442 de taal van ons hart
deel 2 van ik kende ze niet
zij hebben
zich laten zien
iedereen was erbij
toen het tuig deed
wat ze eigenlijk al
hun hele leven
hadden willen doen
chaos en rotzooi
angst zaaien en
zover gaan dat de
dood al op de hoek
staat te wachten
met zijn altijd
killende grijns
ja dat zijn ze
de mensen die wij
niet…
op koud zeil
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 onbewust van klassiekers
met blijde voeten stappen
op koud zeil uit het nest
weg van de verenlastsmet
ongevraagde mest in dons
uit angst opgedroogd krijt
na dolschoppen doorlopen
op naar ontregelend keren
de eigen schulden bezuren
opveren van gouden oudjes
letteren uit een kwetterend
overdreven breed verleden
langzaamaan achter…
Eenvoudig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
290 Wie vertrouw ik nog
als jij mijn angst
herdoopt tot iets.
Dat ik moet inslikken
om je niet te verliezen.
Ik dacht dat je van mij hield,
die glimlacht op commando.
Niet van de versie
die niets nodig heeft.
Langzaam begin ik mezelf
te wantrouwen
omdat jij zo zeker klinkt.
Ik wil eenvoudig zijn.
Onbeschadigd.…
Dagdromer van bloemen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
295 frisse lenteregen
in bijzijn van de dieren
in huizen tussen stegen
jij zag ganzen en zag mieren
regenwormen
in en onder aarde klieren
lesbische muizen
binnen steden overleven
heteroseksuele luizen
vol kleuren en plezieren
die van mensen en van stieren
vol hunkering van heilsoldaat
zonder vrees, naakt op straat
in herkenning, vol van angst…