16503 resultaten.
Plicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
300 Dit gedicht
geeft aandacht, is erop gericht
om te wijzen op onze plicht
de aarde te behouden
voor het nageslacht.…
Moraal
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
265 De dichter heeft zin vandaag,
het gedicht vordert al gestaag.
Al twee strofen neergelegd,
waarin aan rijm en ritme gehecht.
Maar wat wordt nu zijn moraal,
wat moet blijken uit zijn verhaal.…
Instagram
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
299 Hoi
Ik ken Mike van instagram
En weet aardig wat over hem
Je kan hem daar zien en volgen
En wacht je op wat ie weer uit zend
morgen
Hij neemt je mee in een gedeelte van zijn leven
En geeft hij heel even
Een lach op je mond
En om te zien is het heel gezond
En dat je lekker ook kan denken
Ik ga Mike dit gedicht schenken
Dus Mike…
Krummels
gedicht
4.3 met 7 stemmen
4.524 In mien pyama zat ik bie te kommen,
en wat ik doun mout vandoage op te sommen.
Ik mag noatuurlek niks vergeten,
mor eerst n poar koppies thee en wat te eten.
Twij kwassantjes heb ik had,
meelkoekies, n stuk of wat,
ain beschuut mit sjèm…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Pa, de week dat jij verdween
werd de lucht ineens een droge zee van stof.
Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide,
een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies.
Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen,
Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.
De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst
woelde…
Voorjaarsbruid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
484 de witte voorjaarsbruid
staat mij op te wachten
ze beloont mijn leed
van verlangende gedachten
en toont haar witte kleed
de sluier is af genomen
ze laat me bij haar komen
want ze weet zo ondertussen
dat ik het niet kan laten haar
te omhelzen en te kussen
daar is ze ieder jaar
weer op uit…
De Traan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 De traan, door liefde en verdriet ontstaan,
heb ik reeds geplengd.
Het zijn de krassen op mijn ziel
die dieper snijden zonder mes,
en toch zo pijnlijk zijn,
een gevoel dat als een schaduw
vol emotie naast me loopt
me nog elke dag in zorgen brengt.
Ze zeggen dat ik los moet laten,
zeg me dan hoe dat moet.
deze dagen zie ik de hopeloze…
Omdat ik bij jou altijd mezelf mag zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
519 Bij jou ontspan ik
een zachte ademhaling
ik ben helemaal
Bij jou hoef ik geen
glimlach te dragen die wringt, geen
stem op te zetten die boven mezelf uitstijgt. Je
bijzijn legt geen druk op mij, maar nodigt me uit te zijn wie ik ben.
Je hoort de diepe stilte
achter mijn woorden en vult die niet
op met haastige geruststelling. Je laat me…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 God, bron van troost in nacht en dag,
Waar liefde woont en een fundament was,
Mijn hart kende U, mijn ziel vertrouwde,
Uw geest droeg mij, als een berg die niet vergaat.
Met open handen, biddend onder sterren,
Zocht ik wonderen, vond ik kracht in gebed,
Levende hoop die deel werd van mijn verhaal,
Een plek in het plan, de wereld…
Brigade
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
3.485 Ik mag je
niet
omdat je
anders
bent
ik ben wit
en jij
bent
zwart
ik hou van
jou
maar mag
het
niet
want ik
ben wit
en jij
bent
zwart…
Credo
gedicht
4.1 met 66 stemmen
46.573 Niets te verwachten, niets te hopen:
er rest mij niets dan duisternis en Dood.
Ik zie het, maar ik wankel niet: wie Gij ook zijt,
U heb ik lief, met heel mijn hart, met al mijn Bloed.…
Waar liefde woont....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
793 Waar liefde woont, zal vrede overwinnen
Geen haat en nijd zal er dan meer zijn
Daarom: Heb lief en doe elkaar geen pijn
En laten we dan maar bij onszelf beginnen.
Waar liefde woont, daar komt Jezus binnen
Hij wil bij ons zijn in vreugde en verdriet
Wees daardoor getroost en wanhoop niet
God blijft ons met Zijn liefde omringen
Waar liefde…
Oprechte stijve staart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Zo door de schors in de stam
snavelt de specht zich een weg door boom-
schors en heel hard hout
Tijd om te eten
maar bovenal ruimte om zich te nestelen
Scherpe snavel en een zeer oprechte stijve
staart, met poten waarvan
allebei middelste tenen naar voren staan
de buitenste naar achteren
Leven vaak in bomen
Met hun staart als steun-…
Juich voor God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Laat heel de aarde voor God juichen
En Hem dienen met grote blijheid
Want Hij is goed tot in eeuwigheid
Dat iedereen voor Hem moge buigen.
Kom tot Hem en zing een loflied
Weet dat de Heer de enige God is
Wij zijn gemaakt naar Zijn beeltenis
Hij is Koning over heel het gebied.
Hij zal voor Zijn schepselen zorgen
Want wij zijn en blijven…
Schermutselingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Wantrouwen dat alles
Bepaalt van vroeger
Tot nu, angst die
Me niet veel bracht
Dan onvrij te zijn
Vijandsbeeld van toen
Dat opdoemt in de
Morgen van elke nieuwe
Dag, en me niet verder
Brengt dan schermutselingen
Met de mens van nu,
Die zich van
Geen kwaad bewust is…
Sierui
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Ik bleef heel de zomer bij mijn moeder.
ze was zo trots, haar hoofd rechtop,
genietend van de zon,
tussen soortgenoten.
Haar leven duurt enkele maanden,
dan begint haar figuur af te takelen.
Haar lichaam verkleurt,
de gestalte wordt stilaan opgepeuzeld.
De wind doet haar mooie uiterlijk verpulveren.
haar kinderen houden zich met al hun…
De lach van je ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jouw steen
kende het fenomeen
van ontwijken
heb talloze keren
geprobeerd het
dwarse stukje te splijten
wilde diep
in je kijken naar
de lach van je ziel
jouw vormen spreken
in licht provoceren
dagen uit om te leren
accepteren of
voortdurend schuren
met wanhoop en pijn
pas toen het vroege zonlicht
je raakte zag ik dat in…
waaiende kleuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 Mijn doek blaast met volle wangen
mijn kleuren door elkaar.
De horizontale stroming
in de dampkringlucht
vult oorverdovend mijn
strak gespannen lijf.
Strijdend, vechtend wil ik
mijn kleur behouden.
Ik zou hem aan flarden rijden
Ik bons tegen mijn doek,
maar hij wijkt geen centimeter
Ik moet het met lege ogen aanzien
hoe hij me mengt…
De duizend doden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 De duizend doden
Die ik ben gestorven
Liggen begraven
Ver achter mij
In de wereld van
Vergetelheid,
Alle momenten
Die mij van mijzelf
Vervreemdden -
Aan de einder lang
En breed verdwenen -
Zijn niet meer,
Want in het verleden
Is de tijd niet meer…
Scheuren worden schuren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Een droom
Een droom
Een droom komt voorbij
Een droom waarbij
Het licht bij bakken
Naar binnen komt
En de rotswand van het
Donkerste donker van de nacht
In stukken splijt -
Openingen ontstaan,
Grotten, holen,
Scheuren worden schuren
Waar het licht
In schijnt, waar
De zon warmte brengt
Voor mensen op drift,
En onderdak…
La primavera canta in odores
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 De lente past goed bij een schildersdoek:
de pen is hier als nep, een vage maskerade,
want de natuur weerspiegelt het werk van Monet
met zijn orgie van oer- en elfentinten.
Je snuift de geuren op van zijn platteland
die wentelen als melodieën die zich mengen.
Schep een schilderij. Aarzel niet. Wees kloek!
Charmeert me toch de metamorfose…
Eenzaam gevoel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
954 (voor jou)
het zit in je
een teruggetrokkenheid
stilletjes verborgen
voor de buitenwereld
och misschien,
misschien weet je morgen
in dat volle vertrek
met keuvelende mensen
wel boven het gewemel
het gedruis uit te stijgen
draag je het hart
wat meer op de tong
zal je niet meer aarzelen
of onderschat zwijgen…
Gadeslaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Je gaat op zoek naar letters
naar zinnen die je begreep.
Je wilt het allemaal volgen
voelt en proeft wel de essentie
de dronken traagheid van tijd.
Met ingehouden seconden
bij de bijna honderdjarige
kastanjeboom neem je plaats.
De dag voelt als een eerste keer
met de smaak van melk en huid.
Je voeten als kind treden aan
er is veel mee…
Historie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
576 Nu is ooit niet langer later en eens
evenmin straks. Waar we zijn, zijn we,
waar de bladzijde openvalt en
alles telt en alles ziet elkaar en alles
wordt meer dan er al was; nu
dragen we de wereld in handen,
lezen we geschiedenis, zo een-
voudig is het. Hier wordt een huis
bewaard, daar woedt een oorlog,
de intocht van beelden stopt nooit…
hoe ze keek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 hoe ze keek
hoe
niet waarom
dat vroeg ik mij nooit af
niet tijdens
en niet
daarna
het was
en het was
hoe
hoe ze keek
melancholiek
kan dat?
kun je zo kijken?
want het was hoe
het was
hoe ze keek…
Mijn ballerina speciaal
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
522 sierlijke pirouettes
laten je rokje
hoog opwaaien
getatoeëerd,
met innerlijke zorgen
sla ik je gade...
de “silhouet illusie”
laat mijn hoofd even tollen
mijn bloed en haar bloed
het kruipt, het stroomt
vloeit inéén in hetzelfde hart
en dat... dat voelt echt zo goed, mijn kind!…
Corona juni 2020
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
450 Corona zal en moet eenieder welles nietes ondergaan;
al is onze levenkwaliteit daardoor grotendeels naar de maan.
Buiten belastingen en dood is nu corona een derde zekerheid;
al onthalen we dit alles niet in dankbaarheid.
Ooit zullen de ouderen opnieuw in grote getale gaan fietsen, wandelen en reizen;
de organisatie van de sanitaire stop…
Rust in vrede lieve vriendin
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
640 ik zal er zijn als je wordt opgetild
gedragen als een prinses met je gelaat
naar de hemel gericht
een traan welt op uit de aarde
vergezeld je op je lange reis
naar de overkant van de dood
waar de ziel het lichaam verlaat
het hart door verzoening genezen
geen ziel hoeft te vrezen
in het licht van de zuivere zon
zal ik ten afscheid naar…
Tante Pietje.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
585 M’n lieve tante Pietje,
de wereld is zo koud.
't Is zo kil om me heen, zo stil,
ik ben klein, eenzaam, alleen.
Jouw ogen lachen,
je trekt me er doorheen.
Sjok, sjok, sjok, achter aan je rok,
zo gaan wij naar buiten,
waar de vogeltjes fluiten.
M’n lieve tante Pietje,
bij jou is de wereld vrolijk en warm.
't Is zo vredig om me heen,…
Bekende toestanden, gemengde gevoelens
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
603 De kamer is stil en stelt geen vragen
in het teken van het drinkend glas
de wolkenhonden schransen de dagen
het zal nooit meer worden zoals het was.
De lente trekt haar registers open
de wind fluistert zacht woorden in mijn oor
liefde dient van twee kanten te komen,
terug naar de bron en het juiste spoor.
Verlaten straten, de kroegen staan…