14989 resultaten.
Gedragen Licht
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
937 't Bangst
Veel verdriet, laatst en in het heden
Door geschiedenis vandaag, ontstaan in 't verleden
Iedereen, helder en bewust, naïviteit overboord
Iedereen als wapen geen mes maar een woord
Bezinning is op zijn plaats, nu echt
Huil, bid, lach.…
Blond kindje speelt piano
poëzie
4.0 met 30 stemmen
2.475 'T is, als ragt
'T verleden blauw nevelend op, en tracht
Naar lichte kring van 't Nu terug te gaan.
Als kwam 't van ver, hoor 'k de oude stukjes aan,
Waar zalig Mozart's kindervroomheid lacht,
En uit berijpte grasjes, rits'lend zacht,
Zilv'ren getinkel glipt langs straal van maan.…
nooit te oud
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.144 naast mijn eigen 'stukje hemel'
heb ik buren grijs en oud
zij zijn aan iets moois begonnen
hun liefde nieuw en toch vertrouwd
zij kenden in een ver verleden
de toekomst niet, maar wel elkaar
toch kozen ze gescheiden wegen
zij zonder hem, hij zonder haar
het leven nam ze flink te pakken
't bestond uit zorgen en uit plicht
maar ‘t haalde…
de dichters
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
653 geknede doorsneepoëet
herkenbaar aan paranoia
acuut ontstaan tijdens samenzwering
van tal van vrouwen
langs wegen in woestijnen
slank vet breed aan het lijnen
groupies gister nog
hijgend aan de rampetamp
hij nam ze lief en teder
diep en vol zelfvertrouwen
tijdelijk getrouw zijn roeping
licht met zijn pen als veder
daarna op in zijn verleden…
voorbij.
gedicht
4.3 met 71 stemmen
41.785 verleden jaar was je nog niet gekomen,
en nu ben je al weer weken weggegaan.
het scheen, je zou je léven van mij dromen,
en nog geen jaar heb je mij na gestaan.
je kwam als stormwind, jong en fris en nukkig,
je mond was zengend in mijn huivrend haar,
en 'k borg mijn hoofd zo wonderlijk gelukkig
weg aan je borst, als kenden wij elkaar.…
(stief)papa
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
4.505 Een depressie
En een verleden als een wervelwind
Ik sloopte alles wat ik kon
Ik was dan ook niet het leukste kind.
Ik gaf je flink wat te verduren
In een tijdsbestek van 7 jaar
We kibbelen nooit meer
Toch heb ik soms nog een maar.…
Inuit smelten niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
720 hun igluigaq bouwen
ze beginnen gewoon zoals wij onder
wel typisch zonder kruip
en sluiten boven
met ronding af
niet met plat dak
De kunst is dus
de laatste loodjes
niet naar beneden
te laten vallen
maar ze vast te houden
en toch te bewegen
om aan elkaar vast
te laten vriesplakken
Igluigaq worden in hoog tempo
deel van een verleden…
Landschap der poëzie
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
564 Aarde is hij, gestampte vreugde en verdriet
teelt van een verleden en de toekomst
op de akkers van de nog te vormen taal
waarop men alleen het onkruid ziet.…
Frisse adem
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
2.099 kuch
Je vrijheid willen geven net als de vogels in de lucht
De kaarsjes kunnen uit uitblazen voor de momenten
Die we saampjes konden vieren
Maar je koos voor jezelf, tijdloos, waardoor ik ademloos
nog steeds in de wolken rondloop
In hoop dat ik ooit weer eens de sleutel krijg van je hart
En je wel de liefde kan en mag geven die ik in het verleden…
Arianne ( RIP )
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.816 Het huis kwam leeg doordat zij ging, een verleden
rijk gevuld, door iets wat meer is dan
een herinnering aan een weerbaar leven.…
woede
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.614 wel weten zou
tuurlijk kies je haar kant
dat heb je al jaren gedaan
maar bij mij krijgt nu de woede toch echt de overhand
ik laat het gaan
jaren heb ik het geprobeerd
het toch te laten lopen
maar nu voelt het verkeerd
de woede is erin geslopen
ik kan niet meer aardig zijn tegen jouw vriendin
ik heb het gedaan, voor ons kind en ons verleden…
de blinde speleman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.176 jaag de woorden op tot een rapsodie
een melodie van kwinkslagen en implosies
zoek op de bodem het illusoire begin
het nooit aflatende einde
in een metafoor van cascades
ik zie anders dan een ziende
scherper dan wie twee ogen heeft
lucider dan een helderziener
ik overspan gezwind toen en nu
leg een roestende knoop
tussen geheugen en verleden…
In gedachten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.976 Wij hebben samen een verleden.
Met heel veel mooie verhalen.
Ik heb jou toen vluchtig gekust.
Daarna ging de kist dicht.
Mijn leven leek toen uitgeblust.
Gelukkig gaf jij mij veel zicht.
De tijd laat veel sporen na.
Rimpels zijn niet meer te tellen
Als ik even naar je toe ga.
Om over mijn dag te vertellen.…
Inktvlekken
gedicht
2.6 met 53 stemmen
12.305 .
----------------------------------------------
uit: 'De verleden tijd van vrede', 1997.…
Zalig spreken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
490 (verleden en toekomst raken elkaar)
Een mooie morgen was het geweest
toen Jezus ging spreken
het decor van zijn verhaal
straalt ochtendlijke frisheid uit
fonkelende dauw tintelend feest
de onbetrouwbare nacht geweken
we werden omhooggetild
voelbare nabijheid
Zijn woorden
bereikten ons innerlijk totaal
als dan ons hart is geraakt
zijn…
De maan is mijn dode spiegel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
640 maan is mijn dode spiegel
ik verlang zo naar een vrouw
in mijn beweging, hunker ik
weiger ik, steiger ik, tijger ik
hijg ik, slik ik
mijn dode spiegel is mijn vrouw
kom bij me, hou me vast
hunker samen, laten we naakt zijn
ik huiver, maar voortaan niet alleen
streel mijn ego, laat tranen varen
samen varen
mijn dode spiegel is mijn verleden…
De Verborgene
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.394 Verborgene
die in godskastelen sliep
ik zocht van zwart land scarabeeën
schiep van stof Thebaanse zeeën
zag waar zon
zo met ons heen ging
ik haar schaduw overliep
Het dal was diep
en diep verborgen
borgden wij ons harten samen
bogen wij er voor de tijd
die doorliep in oneindigheid
ik keek hem aan
draaide me om
kende zijn onvoltooid verleden…
Pleiten voor euthanasie
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.059 Mijn huid, mijn oogkleur, mijn ingewanden
Mijn meegesleepte vuile hoop zooi
Datgeen wat me beperkt
Datgeen dat tegen me werkt
Mijn raspende keel
Het wordt mijn hart teveel
Mijn zieke gestel
Mijn geworden onwel
Oranje zijn herinneringen
Mijn leven in verleden
Al waar ik me door mee heb gesleurd
Zoet en krachtig
Licht en prachtig
zacht…
- Toekomst in mij -
netgedicht
4.1 met 51 stemmen
607 Bedenk de gekste liefste dingen geschreven
toekomst in mij, terug naar de malle wereld,
een wereld waar dromen niet storen,
waar slaapproblemen niet bestaan,
waar verbrand verleden stil ligt te smeulen.…
La Mort De Mon Amour
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
712 met gestrekte armen
draag ik haar boven mij uit
de handen in haar zijden
amper gesloten ogen
zoeken blind de vogels
in een blauwe lucht
wil haar door engelen laten begeleiden
lang sluikhaar valt gespreid
over mijn schouderbladen
zelfs dieper naar de onderrug
als een zoet tapijt dat
een zachte verleden liefde draagt
om later in verloren…
Bomenlandschap
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
742 vrijheid te vieren
aan geketende gedachten
en in mijn rieten stoel
een sigaret voortdurend vragen stelt;
heeft het leven mij bedrogen met verwachten
of zag ik de zon door een bril zonder glazen
hoe het ook zij, mijn geest is te helder
voor mijn slaaptegoed in bed:
het bloed blijft door de hersenen razen
ik tuur in de verte van het verleden…
Laatste ademzucht
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.346 Tintelende vormen van zachte melodieën
golven voorbij als diepe wateren,
weggedoken in de holte van het verleden.
Waar zachter dan tederheid
de wind al tikkend in fluistering
de tijd meeneemt
ver weg uit het heden,
verschijnt rond haar bleke lippen
een glimlach
die de hardheid van haar blik
in doorgroefd gelaat verzacht.…
Jaarringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
643 gemorst mengsel kan
het verval niet dichten en kan met
tranen de gewonde smart niet verlichten,
stroomt taaie hars uit iedere knoest,
blijft het karakter onafhankelijk en
onverwoest, verwerkt tot geschaafde
planken, het hart bekist het zachtste weefsel,
en wordt het uit het juiste hout gesneden,
dan herpakt zich uiteindelijk het verleden…
Toen Kerst nog magisch was
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.310 het ruikt naar groen nu hij toch in huis is gehaald
speciale plek is vrijgemaakt om hem te plaatsen
dozen komen uit de diepe kast tevoorschijn
waar in een oud handschrift 'Kerst' op staat geschreven
ornamenten verpakt uit een ver verleden
doorgegeven aan de tijd die ons resten zal
dat zilveren vogeltje op knijper met staartje
mocht niet te…
ANGST
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.041 Je sluipt stiekem uit mijn verleden
en nodigt jezelf uit in mijn heden.
Je steelt mijn rust en al mijn dagen
zijn nu vervuld met vragen
die geen antwoorden verdragen,
ga weg jij angst. Ik wil je kwijt.…
VROEGER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
883 Als ik door mijn verleden tijden loop
zie ik van het licht, af en toe, het begin
Traag gelijk een voortglijdende stroop
glijd ik er stap voor stap mijn leven in
Duizend vraagtekens tekenden zich af
onder zachte, schone toekomstmuziek
Denken aan het nu was veler maatstaf
morgen bleef verborgen in het mystiek
Onmetelijk langzaam vergleed de…
Convulsies in rood fluweel
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
740 geworden zaad in een hoerige salon
waar de nichten en de neven snijden in mijn rottend leven
dat, ze zeggen, mooi begon
beschuldig niet mijn stuurloos streven
haal de spijkers uit mijn hoofd
trek de klemmen uit mijn lijf
mij was gave en goed gegeven
“in de palm Gods hand geschreven”
niemand raakt zijn ziel ooit kwijt
licht mij op uit mijn verleden…
AAN ENE BEEK
poëzie
3.4 met 15 stemmen
2.690 Nu dool ik langs uw oever henen,
En droom 't verleden, dat nog vleit.
'k Ontwaak en alles is verdwenen,
En 'k sidder in mijne eenzaamheid.
Vol zielrust, maar weemoedig tevens,
Volg ik uw rolling na en ween;
En al de vreugd en smart mijns levens
Vliên zachtjes met uw golfjes heen.…
HOMOMONUMENT & KABINET
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
563 voor ons die zijn
voor hen die waren
voor ons allemaal vanuit
verleden, heden & toekomst
een mooi moment
een mooi monument
---------------------------------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan Minister Marja van Bijsterveldt, die voor het eerst in de geschiedenis van de dodenherdenking in Nederland namens het Kabinet…
Tussen gebroken schelpen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
715 dat alles kleurt
als de dageraad zich somber kleedt
Door het beeld van krullend lenteblad
wat zich laat strooien over het aardse donker
en het ultramarijn wat in glooiende ogen
spiegelt als oceanen,
zo diep verzonken,
laat zij zich wiegen in zijn golvend getij
klotsend tegen zilveren hemelpoorten
Hij is de dief van haar droef verleden…