32564 resultaten.
Stil staan bij Renske
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.085 Je naam, je kracht, je liefde, je warmte, jij,
Renske, lieve, lieve, lieve Renske,
dapper, eerlijk, echt en authentiek,
lieve, lieve, Renske, ik schaam me dood,
dat jij bent vermoord door een dom systeem,
Renske, ach, lieve, lieve, dappere Renske,
een brandblusser, doorgedraaid en doodgeslagen,
en toch liefde, vol liefde, het leven geven,…
help - riep ze nog- we vallen
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.318 blikveld vloog
zo dicht bij haar en bij de zee
ving zij de vogel in zijn vlucht
ik wil met jou - sprak ze toen weer
de vissen en de bomen
de mensen en hun kerken
niets zal ons meer beperken
zelfs niet een spookbeeld van weleer
want jij bezit mijn dromen
en jij de mijne - floot hij zacht
terwijl hij in haar spiegel keek
hij zocht de warmte…
In de zwaarte van de schemering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.063 wegstervende woorden
Vraag en antwoord
vlechten zijn gedachten ineen
tot een gordiaanse knoop
Hier, in dit leven
knarst de tand des tijds
het gruis in open wonden
Ongemerkt slibt het zout in jonge ogen
tot geen traan de pijn nog schreien kan
Hij stelt het licht geen vragen meer
daar het duister hem zo benauwt
En waar hij warmte…
ieder het zijne
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.824 voor Amanda
meneer Houtebeen rakelt het kind weer op
dat tussen poes en hond en vreemde eenden
bladeren naar beneden laat dwarrelen
als vogelveertjes
die zij volgt tot in de kelder van haar diepte
om daar het geelste geel te vinden
heel zachtjes tilt zij die warmte
tussen ranke handen omhoog
zo wordt zij 't maan-meisje
dat probeert…
lento
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
866 muziek in mijn hoofd
en de pen schrijft
- cello’s en contrabassen
lamenteren een crescendo -
terwijl de stylo vrolijk wil dartelen
over het papier
eindelijk zonnige lente
wil zingen als vogels vroeg
warmte wil voelen
en delen met iedereen
- violen zetten bij
een zee van snaren
krast door mijn ziel -
de bloemen van de wisteria…
Hou van me!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 De warmte van "thuis" voelen
door gesloten ramen als ik heenloop.
Huilend.
Het gezelschap van vrienden
me niet begrijpend aanstarend
als ik over mijn gekoesterde jeugd vertel.
Verdedigend wat me dagelijks kweld.
Een zelf veroorzaakte pijn.
Brandend.
Kan ik ooit ongedaan maken wat geschiedde?…
Vlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 , de Hollandse bollen die broeien,
die zich verbergen voor mij
neem me mee,
naar je kruidige bergen,
droge havervelden,
naar jouw gezichten vol groeven,
je klare water,
mag ik meeglijden op je fluit, je viool,
meezinken met de zon
laat me daar dromen,
bij de onverstaanbare taal van je lied,
nooit banaal of frivool,
maar vol warmte…
Kluwen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
526 Misschien wilden de naakten
zelf worden geboren, liggen en hangen
wilden ze warmte,
aanraking van huid
of van steen,
van liefde, van kou
De beeldhouwer,
wist hij
precies hoe het worden zou?
Een zuil.
Deze foto wild'k je sturen.
Toen droomde ik over een kluwen van leven
waar alles al was.…
De milde herfst
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
515 Het zoete en het bittere, ze gaan weer eigen wegen volgen
en ieder zoekt de warmte achter muren, al zijn er ramen
en zien we ook nog wel wat buiten, elders nu gebeurt.
De milde herfst, wanneer weer tranen vloeien om hen die
ons verlaten hebben; de vragen zijn weer daar in heftigheid.…
IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd in geulen
van ons verhittend hart dat naschokt
door een zwoele zomer
hoe schoon kleurt het rode herfstblad
in al haar geschonken vormen
zij viel op de gebroken hard grijze aarde
waar zij hopelijk lieflijk werd ontvangen
omdat ik niet zeker weet of de grond
behaaglijke warmte…
Nu sta ik hier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
554 '
ongeloof rolt over mijn wangen
niets is meer wat het lijkt
omarmd door de zon
voel ik jouw warmte
voor een allerlaatste keer
kus ik je voorhoofd
mijn lief, mijn maatje, mijn vrouw
met wie ik lees en schrijven kon
het gezin dat we samen opbouwden
vol liefde en aandacht
werd bezegeld met twee
prachtige kleinkinderen
' toch…
Sprookje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 huizenhoge golven
Onmetelijk verdriet
Ik voel me haast bedolven
In wat dit leven biedt
De wanhoop in Parijs
In Syrië de pijn
Dit hele wrange leven
Het hartverscheurend schrijn
De stemmen van zo velen
Zij, die vergeten zijn
De doden die niet delen
In nationale pijn
En midden in dit sprookje
Van spook en vergezicht
Voel ik een geest van warmte…
Aardse leven voorbij
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
860 Hoe mooi zou het daar zijn
daar waar onze bestemming is
nog niemand kwam terug
als ik me niet vergis
Hartverwarmend wordt je daar ontvangen
daar waar we naar toe gaan
als we ons aardse bestaan
verruilen voor een meer vreugdevol, vredig en zonnig bestaan
Zoveel licht, warmte en verdraagzaamheid
het kan niet anders of het is er fijn
het…
Strelende handen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
530 De belofte van jouw handen brengen
blijdschap in mijn bestaan; brengen
van buiten terug naar binnen, wat warmte,
waarop ik verder zal kunnen gaan.…
stadig hartklopt de liefde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.007 nu gestaag de jaren
ons verbond verkleuren
van koraal naar smaragd
strelen gelijk zonnestralen
zacht als mousseline
de alinea’s van herinnering
die spiegelend ons verhalen
van de warmte en de troost
de verwondering ook
die doorheen de jaren
in elkaar wij vonden
die vertellen ook
van de gouden oogst
in het doorgegeven leven
die ons de verbintenis…
Een familiefeest in drie gangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 Dat lichtvoetig
naar de eettafel beent;
wanneer het met veel warmte
de hele familie naar een jaar
weer eens vereent. Een lepelend
verlangen om vooral weer veel
over elkaar te willen weten;
en onder het slurpen van de hete
soep zaken op wenst te dissen van datgene
wat men al weer bijna was vergeten.…
Lente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
655 De dagen zijn lang met warmte als overdaad,
het duurt veel te kort, ben ik bang, tot de zon weer eerder onder gaat.
Dan komt de herfst met al zijn stormgeblaf,
alsof 'ie jaarlijks kracht erft, blaast alle bladeren af.
De winter valt in, de nachten helder en ijzig koud,
't is de lente waar ik aan dacht en toch het meest van houd.…
Cultuur is echte communicatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Zij spreekt voortdurend over warm gevoel en cultuur
Verwijt mij niet eerlijk te zijn
Maar haar lompe daad doet juist mij pijn
Gebruik dan niet zulke woorden, voor jou veel te duur
Natuurlijk mag zij een ander prefereren
Ik zou oneerlijk zijn, maar zij verhult haar ware reden
Oordeelt over mij zonder een gezamenlijk verleden
Alle praat over warmte…
bang ( en dan zegt ze, stil moar, ik bin bie die
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 liefde
mocht ik zeggen dat ik bang ben
bang zijn in jouw nacht, bang
om de duisternis te raken in
het erbarmen van je liefde
ik zeg je, dat ik bang ben voor de nacht
bang om mezelf te verliezen, bang
voor de vrije val zonder eind - daar zal
ik jouw liefde missen
er is geen nacht waar ik niet schreeuw, je
woorden me troosten je warmte…
de overkant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
570 onophoudelijk als de brug zelf
waaien mij nu jouw souvenirs
die mij veilig en vertrouwd
als onzichtbare armen dragen
in het diepe water verzonken
schragen pijlers de overgang
als de getrainde schouders
die jij mij was en blijven zult
de flarden van mist en nevel
die aan gene zijde hangen
voelen als een donzen dekbed
dat mij comfortabel warmt…
Huidhonger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Kom bang kind,
hier vind je warmte en geborgenheid.
Hou vast mijn uitgestrekte hand
en laat niet meer los.
Zo overbrug je 1,5 meter.
Kom dans met mij, hautnah…
De zachtheid van je lichaam,
de honger in mijn ziel.
Je schoonheid is onaards,
een engel is met wie ik dansen wil.…
Een vers, breng ik voor u.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 zitten, de handen dirigeren,
maar nooit het hele koor,
mijn armen reiken soms niet al te ver
als ik ben gezeten in 'n welgevallige fauteuil
met oude veren, ouder dan ik in jaren tel
te hard vind ik de lederen strakke gestaalde steun;
het is mijn wens te spelen van uit een cocon,
kan ook zijn dat ik op mijn luiheid leun
heb graag de warmte…
Zonnetje Goedzo
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
587 Voel mijn zonnige verschijning:
Goedzo staat met warmte op!
Gretig ga je mij omarmen.
(Ha,ha, m'n humor wil al wel.)
Norsig sta je je haar te kammen,
de dag is nog maar net in tel.
Arbeid knevelt generaties...
Ieder moet mee in dat complot.
Gelukkig bepaal ik of iets echt is.…
Zachte donker bruine ogen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 manipulator hij
klusjesman ook kusjes
tot de arts kien
beschikte en klok en
hamer anders schikte
in puk en sam hebben
hun kwaliteiten zich tot
wederzijdse waardering
ontwikkeld tot puk het
loodje legde in een veelheid
kleine en grote kwalen
haar zacht bruin
zal altijd in onze
gedachten verschijnen
met ogen die met
hun warmte…
In de Keukenhof; (Voor mijn zoon en zijn toekomstige vrouw.)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Warmte stijgt naar zalige temperaturen,
En briesjes wind dansen speels om ons heen.
Lachende mensen op de achtergrond,
Met liefkozende woorden die de lucht vervullen.
Samen alleen, in een wereld van betovering,
Spelend door de tuin van de liefde.
Geen vader of moeder doet er meer toe.…
ONTHULLING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Maar het kunnen onthullen,
een mantel langzaam ontknoopt,
een laag voorbij en dan weer:
gestaag wordt warmte gewaar.
Wat geweest is even ervaren,
nieuw dat komt en achterlaat.
Dan voorzien in een bedekken:
koude vraagt om een verweren.…
lieve kleine ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 lieve kleine ik, ik zie je staan
vol vuur, vol kracht, maar soms zo klein
je schreeuwde, trapte, vocht en viel
op zoek naar warmte, een liefdevol sein
men zag de storm, de wilde zee
maar niet het kind dat vroeg: "blijf bij mij"
je vond je troost bij dier en droom
terwijl je hart riep, zacht en vrij
je lichtje straalde, fel en puur
een danser…
In het stille licht van herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
241 Wat blijft is helder,
het stille licht van herinnering:
een glimlach, onuitwisbaar
woorden die zich nestelen
in de kamers van je hart,
de geur van thuis,
de warmte van nabijheid.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
455 Ze breken niet kapot,
maar breken open, in fragmenten van
kleur, warmte en onverwachte aanrakingen, waarin vreugde
zich vermomt als iets gewoons, een blik, een lach, een lichte ademtocht.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.5 met 15 stemmen
578 Ze breken niet kapot,
maar breken open, in fragmenten van
kleur, warmte en onverwachte aanrakingen, waarin vreugde
zich vermomt als iets gewoons, een blik, een lach, een lichte ademtocht.…