Alle inzendingen over zwart

7174 resultaten.

Sorteren op:

Dambala

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 381
Kom, Dambala, kom teken je spoor in het zand ik wil je lezen tussen de heuvels waarop wij wonen kom, eet de eieren, Papa, kom de blauwe en de bruine Wij zijn groen van het wier uit de diepzee, wij zijn rood van het bloed dat vloeit de witte mensen gaan niet naar de zwarte hemel en er is geen hel Er is alleen het vuur en de aarde…
Zywa24 juni 2020Lees meer >

Knipoog?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
De dood is een omhelzing van de wind, ook voor een pad waarvan op zijn tocht, waarvan de vleugels zijn vergaan als plant, geëtst in steen, een zwart altaar waarvan in ‘natura ‘ niets in verval is geraakt.…
Pama26 juni 2020Lees meer >

Speldenprikkend

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 359
voor zich uit in het langer worden van schaduw verliezen kleuren hun huid nog schijnen spaarzame stralen hun lijnen van de laagstaande zon in het langzaam doven van boven speelt nacht zijn speldenprikkend spel in een voortdurend bewegen komen lichten elkaar tegen in een vast decor pas als de kleine uren tellen gaat zwart…
wil melker16 oktober 2020Lees meer >

Tweemaal Herfst

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
zichzelf in z’n kleurrijkste herfsttooi dat ik dit weer beleven mag mijn hart jubelt en ik lach wat is het leven toch mooi thuis ligt een grijs omrande envelop: kleurloos ijskoud te zijn opgevangen op de stekelige deurmat: hij was nog jong en tevens oud vond de herfst altijd zo fijn geen kleuren meer hij zag ze niet toen hij in het zwarte…
catrinus18 november 2020Lees meer >

In slaap gesust

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
Waar de Noordzee vriend'lijk bruisend, Neerlands smalle kust begroet, braken schoorstenen ontluisterd, steeds opnieuw hun zwarte roet. Daar blaast Neerlands staalfabriek, over het land ‘t giftig grafiet, maar, dat is de tragiek, aandeelhouder; u wil geschiedt.…

Onbestemd verlangen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 641
De huizen aan de overkant tekenen zich, zodat ze zwart in de schemeravond staan. Net zoals ik nog weifel om naar bed te gaan. Iets doet mij daar voor het venster staan. Een onbestemd verlangen... naar iets dat voorbij is gegaan.…
Antje7 juli 2021Lees meer >

Gebroken letters

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 430
heb de brief met gebroken letters nooit verstuurd het deed teveel pijn om hem te schrijven het adres op de enveloppe te krijgen om woorden in zinnen te zetten zonder dat zwarte wanhoop dwong uit te leggen waar geen enkel begrip voor aanwezig was de luchtigheid is verdwenen maakte plaats voor een vluchtig leren op eigen benen…
wil melker16 januari 2022Lees meer >

Na gloeiend rood

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 446
op de verste horizon bubbelde loeiend heet licht van het zwart dat transparant blauw tot kern had het regende zonder zich tot bui te transformeren druppelde slierten rook uit kleine afvalproducten op de grond die als sterretjes nog even flikkerden voordat zij sissend doofden in na gloeiend rood in dit contrastenspel…

Messcherpe tanden

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 500
nog krioelde het leven bewogen vervaarlijke poten stonden messcherpe tanden op de voorste rij kende testosteron geen enkele genade het was ik of jij maar waar vroeger het zwart reptielenbloed veelvuldig zichtbaar was overheerst nu het vurig vers rood na een zeer pijnlijke dood dat zijn historische romans het bleke licht…
wil melker16 augustus 2022Lees meer >

Plat du Bonjour

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 420
Een sterrenrestaurant in Leidsenhage Exquise als in Herman Kochs Diner Bood voor de goedgevulde portemonnee Een zalm, speciaal voor reikhalzende magen Te elfder ure arriveert een gans In zwart gehulde tafelheer bij mij Met bord waarop, verscholen achter prei Een mootje zalm, daar leek het op althans Enfin, protesten mochten niet meer…

Hologram van het heelal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Alle elementen die we schikken in het Periodiek Systeem, de allereerste bacteriën en ook wij, mensen zijn scheppers van het heelal In tijd en ruimte veranderen we de energie en schrijven we mee aan de onvergankelijke feiten aan de randen van zwarte gaten Die informatie bestond al als de Schepper die er met een oerknal ruimte en tijd aan…
Zywa21 maart 2023Lees meer >

Estafette

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 362
buitenbaan maken meters en leren veel krijgen steeds meer stokjes aangereikt verhalen waarheen we op weg zijn een finish waarna niemand meer hoeft te rennen hand in hand zullen we verder wandelen zullen we in vrede leven zullen we allemaal winnaars zijn geen estafette meer de jongsten in de buitenbaan oma's in de binnenbocht langs het zwarte…
Zywa25 maart 2023Lees meer >

Bodemde ons

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 353
ik ben met je mee geweest heb gelift op de donkere blik in je ogen voorbij een nog lichtende horizon die in al donkere tonen depri weg zwom het beklemmende raakte mij met vochtige kou die zwart glimmend schimmelende muren bedekte jouw vooruitziende blik bodemde ons voorzichtig jij kende als geen ander de verleidingen van…

Ontheemde bloemen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
Je ziet ontheemde bloemen tijdens de regenzomer ontzielde wezens treurig mooi en er lijkt een schoonheid in het verdriet te huizen de mooiste bloemen proeven regendroppels de tranen van wulpse goden vallen neer op het nachtwoud je gaat zitten op het mos laat nu dwanggedachten los ruikt aan die ene zwarte bloem je ziet de tranen…
mobar8 augustus 2023Lees meer >

Horror vacui

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 531
De diepe angst van homo sapiens is vrees voor 't grote zinloze luchtledige het zwarte gat het niets zinledige dat is de angst er niet te zijn als mens Kan hij zich wapenen, verdedigen existentieel poserend voor de lens z'n grijns of glimlach heeft iets van dat snedige hij lacht zijn doodsangst weg - er is een grens Zijn leven…
Maxim7 december 2023Lees meer >

een overbodig mens

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
slaapwandelt door lege straten een verkleumd talmend hart leeg omhulsel in de onbewoonbare wereld een niemandsland niet bestemd om te leven de tijd met ballast beladen achter ramen zonder uitzicht een overbodig mens te laat voor spijt te laat om weg te sluipen nu weet zij dat hij het kind uitkoos om hem te herbergen tegen de zwarte…
J.Bakx28 april 2024Lees meer >

paarden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
loom en moedig uit zwart gesneden houden ze doezelige warmte van de aarde in een lome droom vast. ze staan als een voorbode van wat groot hoger is in een kleine losse groep ongemoeid zonder een vaste gedachte of een besluit aan zichzelf genoeg met hun huid en de zachte adem de brede neusvleugels uit.…

Roependen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Dat ik, iemand, vaak denkt iets iets te moeten roepen, schrijven, zeggen, appen Anderen deelgenoot wil maken van wat we vinden net ontdekt, bizar, hilarisch de moeite waard te delen Bijvoorbeeld ik, wortels die in de zwarte aarde zelf niet kijken kunnen goed voor onze ogen zijn Misschien kunnen ze zien ze hebben oranje irisjes…
Ralameimaar14 oktober 2024Lees meer >

Ontbijt op bed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Met blootgelegd hiaat reikt ze me de beker aan uitgebeten, zwart. Niets verraadt wat vanaf haar vingertoppen start. In niemandsland beweegt ze tot ze de plaatsen met elkaar verbonden weet. Dan ringt ze haar gedachten een voor een, lijkt hen een duw te willen geven richting zuiden waarop de beker als vogel uit haar hand beweegt.…

La Tierra

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 678
De man wilde vluchten toen de taaie grond onwrikbaar bleek De zwarte houten waterput geen water meer gaf Bezieling bloed en pijn verstrengelden zich Hij trapte op de harde aarde als moesten zijn voeten de grond in Hij hoorde de klanken van gitaren het stampen van voeten en handgeklap De man voelde de extase van passie…
J.Bakx18 februari 2025Lees meer >

Strijdbaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 413
Terwijl oude mannen, de boomers zogezegd, zich nog ontworstelend aan jeugdtrauma’s van verdoemenis uit de zware zwarte kerk, heel heftig hun stoffige leuzen scanderen, iets dappers over vrouw en aanrecht.…

Regenglans

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 377
Onder glanzende druppels ziet de vensterbank zwart van schimmels, stuifmeel en vliesjes eten ze, geplakt op een bed van honing- dauw uit de lindebomen Ik zit vast in verdriet niet wetend waarom ...…
Zywa10 juli 2025Lees meer >

Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 266
De wilde rozen Vergeten in het donker Wie of wat ze zijn De bergen zwijgen Ze zien ons zwetend lopen Later bezwijken De maan verschuilt zich Zwarte wolken wegen zwaar De wolven zwijgen Het kind is van slag De ouders zijn van ijzer Tranen zijn van glas De doffe kerkklok Het kruipen van de wijzers Uren bloeden dood Muis voelt…
J.Bakx17 september 2025Lees meer >

Het palet van jouw dromen

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 315
Je zei dat ik groen was als de kikker en het gras maar ik voelde me zwart op het palet van jouw dromen in een ingewikkelde wereld zonder vrees gekomen in het vervolg, de nachten blauw dacht ik steeds in kleur aan jou ik voelde mij niet fris of groen bekeek het glimmen van mijn schoen ik vond mijn kracht in donkerrood jouw droom had…
mobar27 oktober 2025Lees meer >

Dagelijks geluk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 316
Het leek al genot geluk dat de wereld bracht in die helder schijnende ochtend na het duister van die zwarte nacht. Alle bloemen in de borders alle vogels in de eikenkruin vissen en kikkers in het water van de vijver beschenen door de gouden zon brachten ode aan de Schepper. Zo geen enkel mens dat kon.…

Good morning Sweetvoice

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 314
niet misschien maar toen ik naar buiten keek zag ik een kleintje een lief poppedijntje - een jonge Amean in een lijfkleurig rose tuniekje ze deed op de balk een evenwichtsoefening snel en behendig als een ballerien en na de afsprong rende ze weg als een speer, over 't schoolplein tenger en slank met een lieflijk gezicht met haar zwarte…
Xander4 maart 2026Lees meer >

versplinterde vleugels

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 238
Mijn hart, een caged vogel, klapt tegen tralies van bitter stof en leugens, maar stijgt, stijgt als maanstof in olie- zwarte aderen, fenomenaal gebroken. Dromen drogen op als rozijnen in razernij, festeren, stinken, exploderen in keel- hete schreeuwen – toch draag ik jouw afwezigheid in mijn borst als veer zonder einde.…
Tikzin17 maart 2026Lees meer >

DRIE MAAL BIDDEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 188
aanroepen toont pas ontwaakte wolken vol stralende gouden glans om de komende uren opgewekt tegemoet te gaan midden op de dag onder felle zonneschijn zware lucht of onweer de Heer om kracht vragen geeft zegen bij het daagse doen en voor wachtende verte ´s avonds laat de Hemelse Vader danken je te mogen geven aan het omringende zwart…

Een Kraai bij Siena

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 304
Hoe een kraai vliegt over de heuvels bij Siena: een verkreukelde zwarte lap boven het koperen landschap. Werkt zich rot, denk je van onderaf, met die averechtse vleugels. Door de kijker zijn slimme snavel, zijn eigenwijs hoofd: hij lapt het toch maar.…

Altijd

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
De zwarte, dikke wereld rond laat ik mij onder het gaan steigeren, kantelen op mijn mond, opstaan en slapengaan, opsteigeren, omkantelen op mijn mond, opstaan, slapen gaan.…
Leo Vroman3 augustus 2026Lees meer >