5107 resultaten.
getrokken cirkels
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
258 In die getrokken cirkels
van je denkbare gedachten
vreet de angst zich
vast in keurige woorden.
Die moordende onschuld
beantwoord met rotstilte
verziekt het gedode denken
bijna onvergeeflijk cynisch.
In deze kooi van vrijheid
ene schamele optie
van ondraaglijke lichtheid
dat schijnheilig verbond.…
alternatief voor…
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
367 Gedachten herkennen in spiegels,
ongetemde angsten tussen zinnen,
klimmen als de zuiverste zangstem;
hoger reiken boven de bewolking,
de vleugelslag die er niet toe doet,
vrije handen over haar laten stromen.…
Vrijheid is een werkwoord
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
491 Geen muren meer, geen angst die ons regeert,
geen woorden die we moeten onderdrukken.
De geschiedenis heeft ons de les geleerd:
dat vrijheid kwetsbaar is, in vele stukken.
Het is het recht om zelf je weg te kiezen,
te spreken zonder vrees voor wat men vindt.
Om nooit de menselijkheid te verliezen,
zodat de hoop het van de wanhoop wint.…
Weduwe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
234 Is het uit angst
om iemand achter te laten
dat jij jezelf langzaam uitwist
in een leven dat stopt bij jou?
Want als jij sterft
zonder iets van jezelf
achter te laten,
zal de wereld je missen
als een weduwe.
Er zal niets zijn
dat jouw blik herhaalt,
geen gezicht
waarin jouw zachtheid
nog even verder leeft.…
Onderdeel van een groter geheel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
686 Ik hou mijn adem in van binnen,
verzacht de angst voor het gemis.
Wanneer het zover zal zijn, ooit op een dag,
en de wereld geruisloos verandert van kleur,
zal ik gaan zonder dat ik het merken mag,
voorbij de drempel van de tijdige duur.
Er is nu geen seconde meer te verliezen,
we worden groot, we groeien op.…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas,
geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart.
bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk,
en in het holle hout zingt zacht het verval.
O, de tederheid van een stervend wezen,
een verre gloed die de koude slapen verwarmt.…
Schimmenspel…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
102 Zwijgend voegen zitkussens zich vorm
om al wie niet jaagt of hoeft te vluchten
bevrijd van angst in woeste storm
dient het nu stilstand te bevruchten.
Traagschuim zinkt traag door de tijd
terwijl het buitenleven razendsnel passeert
achter een glazen laag vol schijnwerkelijkheid
die gestaag ons zitvlees opvreet en verteert.…
Nee, wij projecteren niet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen,
gevangen in een innerlijke angst
van onuitgesproken vragen.…
Uitgedaagd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 je hebt mij uitgedaagd
zodra men jou in het vizier had
stroopte ik mijn mouwen op
was er klaar voor
vol goede moed
ging ik het gevecht aan
na elke ronde dat ik
knock-out werd geslagen
vond ik keer op keer
de kracht om te herpakken
hoeveel pijn je mij ook deed
mij kreeg je er niet onder
tot de dag van vandaag
waarin het slecht nieuws…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 De beelden die voor mij verschijnen,
wanneer ik voor onze spiegel sta,
bereiken mijn nog argeloze oog,
met de snelheid van het licht.
Het beeld dat MIJN oog nu ziet,
ben IK, en niemand anders.
Mijn aangezicht verdwijnt vanzelf,
nadat ik mijn tanden heb gepoetst.
Mijn oog kan ik nu niet langer zien.
Mijn 'IK' heeft me verlaten.
Ik ga…
Complotdenkers
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
479 Gekkies zijn het niet
De complotdenkers
Man, vrouw, jong, oud
Ze zijn vooral boos
Kwaad, vechtlustig
Ongerust en ongeduldig
Ik vraag me in respect af
Welk onderliggend lijden
Zo hun strijd verhevigt…
oud jaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 In de kelder zijn er de gevaren:
hier ligt een roestende nagel,
daar de dode hertog in zijn graf.
Daarboven wieken zwermen helicopters,
ratten vreten aangezichten op. Eindspel.
De aarde ploft en spuwt verbrande korst.
Wij duiden alles aan, maar niemand
wil nog mensen lezen. Natte wensen
druipen smekend van de muren af.…
Huiselijk geweld
hartenkreet
5.0 met 19 stemmen
991 Opgegroeid met veel huiselijk geweld
Altijd verzwegen en nooit iemand verteld.
Niemand biedt een helpende hand
Iedereen keek naar de andere kant.
Het geweld was bij iedereen bekend
Maar alles werd door mijn ouders ontkend.
Het briefje voor gym werd geschreven heel vlug
Want de handdrukken stonden op mijn rug.
Altijd wel ergens een blauwe…
Reflectie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Voor angst of levensmoed.
Voor denken of dat laten.
Voor alsmaar klagen.
Steen en been.
Boven het spiegelende water,
dansen de muggen.
Drijven mijn angstige gedachten,
als donkere wolken langs de zon,
waar ze verdampen.
Hier vind ik werkelijkheid!
Rijkdom, vrede en geluk.
Geniet leven dat nooit eindigt.
Voor ons allen al begon.…
Thomaspoorten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 Poorten,
die steeds gesloten worden.
Muren,
waartegen bange woorden,
woedend te pletter slaan.
Wie open is en blijven wil,
laat zich in de ogen kijken.
Wie angstig woedend wordt,
wil moedig in het leven staan.
Kijk!
Hoe alles weer nieuw wordt.
Zie!
Hoe totaal gesloten deuren,
liefdevol weer open gaan.…
Klank van liefde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
552 Wat mensen mogen ervaren,
is van wonderlijke waarde.
Zijn hemellichamen,
die samen bewegen.
Zijn kinderen.
Zijn wij.
Via energie van de zon.
Door instrumenten.
Door gedachten.
Door muziek.
Door trauma.
Door liefde.
Waarnaar dichters luisteren,
is lichter dan duisternissen.
Gaat door zwarigheid heen.
Is wat minnaars voelen willen.…
Bij elkaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Dat je je thuis mag voelen.
Bij elkaar.
Dat je niet angstig hoeft te zijn.
Voor een afwijkende mening.
Dat je elkaar aan mag raken,
omdat we zijn gecomponeerd,
uit hetzelfde bewustzijn.
Uit dezelfde sterrenstof.
Dat je verschillend lijkt.
Niet anders bent.
Dat problemen elkaar oplossen.
Dat je elkaar spontaan herkent.
Omdat liefde liefde…
Woordmagiër
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
887 Ik raakte aan de grenzen van het niet
en proefde van de angsten voor de dode tijd:
mijn wezen scheurde over grenzen van ondraaglijkheid
en liet mij achter als een reiker uit een ver gebied,
waar pijn en licht elkaar verdragen
tot alle roerselen omslaan in hun tegendeel,
waar angst en haat elkander schragen
zolang ik over ’t golven van de pijn…
Vrijheid
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.356 Het ontvangen van begrip, van angst en pijn bevrijd,
het enige wat ik wou, was dat éne vleugje vrijheid.…
Dichter bij het paradijs (1)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
952 moraal, die goedheid tart
Elke dag weer de kwaadaardige mens
Stralende liefde is mijn hartenwens
Ik ontvlucht uit mijn zwarte coma
We zien het wel, maar ophouden ho maar
We wachten op het paradijs na 't leven
Terwijl ons juist dit paradijs is gegeven
Het hiernamaals is een onzekerheid
Een door de mens gemaakte verrukkelijkheid
Om zo de angst…
Wond'ren
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.915 Soms kun je maanden tobben,
terwijl je nergens uitkomst ziet
en eig'lijk wordt je leven
een weg vol angsten en verdriet.
En toch zijn er die wond'ren,
de kleine vreugden naast je pijn,
die zorgen dat je samen
nog opgewekt en blij kunt zijn.…
't Is lang geleden (18)
poëzie
4.1 met 14 stemmen
1.673 En 'k dacht bij de angst van triomfante Moren
Voor de echo's, spokend om ivoren horen:
'Had 'k toen geleefd, en was 'k zo doodgegaan!'
---------------------------------------------
uit: Nagelaten Gedichten (1921)…
Ik heb je niet nodig
hartenkreet
2.8 met 29 stemmen
2.257 En weet je, waar “nodig” begint
juist op dat moment stopt dan het kiezen
wordt trouw lauwe vanzelfsprekendheid
“nodig” is dan juist de angst te verliezen
raak ik behalve jou mezelf vooral kwijt.…
Oorlog
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
1.745 Maar alleen als iedereen meewerkt,
zal de vrede komen,
geen angst meer en geen pijn.
Waarom zinloos geweld?
Omdat het woord zinloos misschien wel erg zinvol is?
In mijn ogen is elke vorm van geweld zinloos,
de ene nog meer dan de andere,
En dat maakt mij nou zo boos.
De mensen die moeten vluchten,
lijden pijn en hebben verdriet.…
"afscheid"
hartenkreet
4.0 met 45 stemmen
3.069 Ik keek in je ogen en zag al je pijn,
En al je angst om morgen niet meer hier te zijn,
Ik keek in je ogen en zag je vermoeidheid,
Van het volhouden van die o zo zware strijd,
De blik in je ogen zei mij daarentegen,
Dat je tot het einde zou vechten voor je leven,
Ik keek in je ogen en zag bovendien,
Gedwongen afscheid, omdat je wist dat je me…
Boze Droom.
poëzie
3.6 met 27 stemmen
5.610 En snikkend in mijn radeloze angst
zocht ik 't verloren speelgoed - heel de nacht.
Doch toen de koele, grauwe morgen kwam
was alles weer als vroeger, - en ik zag
dat er gespot was met mijn grote smart.
Wie is het, die durft spotten met mijn ziel
als waar 'k een klein kind?…
een droom van liefde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.480 stil
en bossen kreunden zwarte bomen
de mensen staarden
uit hun monden ’t zinloze van taal
emotieloos en niets was nog te voelen
’t leken wel houten marionetten allemaal
tot plots als was ’t een wonder
een onwaarschijnlijk helder licht
als flitsend wit zomaar uit ‘t niets
greep het naar hen en warmde, omarmende
tot zelfs de kleinste angst…
Adem
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.741 Heb een beetje hulp nodig
Om m'n angst weg te nemen
Haal weer adem
Voor mij
We kunnen samen zijn
Als je ademt
Voor mij
Leg je handen in mijn handen
Laat je bloed voor me stromen
Kun je niet ademen voor me..?…
Middag zoals al die anderen
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
4.136 Stiekem gluur ik naar buiten
Naar de vogels die fluiten en het gelach op de straat
Ik sluit mijn ogen en beeld in dat ik daar tussen sta
Terwijl ik weg droom heb ik het niet door dat de angst mij aanstaart
Mijn droom wordt verstoord door de bonkende voetstappen die ik plotseling hoor
Voordat ik achterom kan kijken hoor ik iemand in mijn nek hijgen…
glazen hart
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
3.167 glazen hart
geblazen in de ronding van jouw liefde
als zandkorrels zo talrijk
zijn de scherven waarin het breekt
jouw vuur doofde niet
maar angst verteerde jou
en je ging heen
liet mij achter
met schilfers
vol glazen pijn
elke keer weer
lijmt mijn hart zich met kleuren van de zon
huilt in de regendruppels
de dauw van een nieuwe dageraad…