6137 resultaten.
De prostitutiewandelaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
691 Doch onbevredigd is de snoodaard afgedropen;
al had ie dan ook nog zo’n vreselijke zin,
zijn buul was plat, dus nee, dan kom je er niet in
en ging op huis aan, om er eenzaam wan-te-hopen.
Helaas, de libido liet hem niet meer met rust
en eigenhandig heeft hij toen de brand geblust.…
Het denken en het meisje
gedicht
3.4 met 7 stemmen
6.379 Een huis dat ik herken een sloot een koe en zelfs
het grazen en verloren turen van het dier dat de nek
strekt gespannen van een onbekend geluid.
Of wacht het strammer op een teken?
Dieren vermenigvuldigen zich aan de rand.
Schikken zich in dit verzakkende moerasland
met stuitende huizen waarin ik stuk voor stuk
heb gewoond.…
Weerzien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 terras van Badlust op
Tussen bier en wijn keken blauwe ogen
ogenblikkelijk verstilde de tijd
De planken onder mijn voeten kraakten zenuwachtig
zonder dat het andere publiek dat hoorde
De vraag van kussen en omhelzen was er vaag
maar we lieten het achterwegen
om de bloeiende rozen niet te knakken
Die nacht was het rusteloos in mijn huis…
alles heeft zijn uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 je loopt jezelf voorbij
verbeten zoek je
de draak
het veelkoppige monster
dat je pijnlijk uitholt
en de dood
buigend begroet
krassende kraaien
en een vallend glas
brengen je terug
naar de lege tafel
alles heeft zijn uur
je loopt achteruit
meter voor meter
neem je afstand
van de draak
de kruimels op
de lege tafel
het huis…
Melk is op
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
683 Geen melk in huis, bromt eega,
denk da'k morgen maar ff naar de winkel ga.
Weet je wat zeg ik: 'k ga met je mee,
gezellig toch eventjes met zijn twee?
Gaat dat wel vraagt hij bezorgd,
wetend dat ik herstellende ben.
Tuurlijk gaat dat, we zijn zo terug nemen niet teveel,
sjouwen is ook voor hem teveel.…
Umbra Nihili
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
955 wanneer mijn laatste ademtocht
ontsnapt op 't onverwachte uur
in mijn gesloten huis
en ik geen kind noch kraai
geen lief om leed te delen
niet mond op mond
niet hand in hand
niet samen sterk
niemand en niets……….
helemaal niets
dan het sterven en ik
hoe zou dat zijn….…
Een sprankje leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
555 mijn netwerkje gestart
hield lang feeling met het leven
heb alles geprobeerd
toch ging het uiteindelijk verkeerd
maakte angstig grote gaten
om het daglicht weer te zien
hoe de zon ook scheen ik bleef alleen
ik schreeuwde maar
mijn woorden raakten op
het web verdichtte tot een strop
heb alles afgesloten
dwaalde doelloos door mijn huis…
En vannacht in de stenen stilte
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.435 En vannacht, in de stenen stilte
van mijn kamer, het huis op het eiland,
onder het web van sterren, de palmen roerloos,
kwamen die andere stemmen, Auden en Frost
en Elisabeth Bishop, Pound en Cummings
en Sylvia Plath, woorden op mijn schouders,
in mijn haren, tegen de ramen,
dichters, gedichten,
droombeeld, verhaal, getijden
van toen, ooit,…
De oude pastorie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
661 Was zij beschermend huis
en warme thuis
voor hen die eeuwenlang
hier woonden?
Werd binnen deze muren
de kromstaf gehanteerd
of overwon
de taal van ’t kruis?
Stond deze poort wijd open
voor schapen die een herder zochten
of was de drempel veel te hoog
de deur te smal?…
Vaarwel
gedicht
3.6 met 7 stemmen
12.424 Bewaar dit huis terwijl ik elders zwerven moet
Waarom, ik weet het niet. Misschien om eens te leren
dat gij die achterblijft de ware reizen doet.
----------------------------------
uit: Poëtische inventaris (1972)…
ze zijn het niet (voor H.G.)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 ze schudde het hoofd:
ik rende heel hard weg
ik verstopte me in de bloemenkas
een pijnlijke botsing tussen
toenadering en vlucht
ze zouden elkaar niet vinden
zoveel jaren later maakt
een kunstenaar haar portret
oude stukjes hout zoekt hij
in het geborgen huis
hij schildert, boetseert, maakt haar gelaat
van doorleefd verhalend hout…
Noem mij hypocriet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
504 Bomen horen buiten
met de voeten in de grond,
niet als een kadaver opgetuigd
als middelpunt van een huis.
Alsof vergankelijkheid
een reden is voor feest,
gelijk wij knielen voor het altaar
met jezus aan het kruis.…
Grauwheid van het bestaan.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
954 ik zag 't vandaag opnieuw
de grauwe onzekerheid
van 't bestaan
omlijst door storm en regen
door oorlogen van huis verdreven
in een tentenkamp gepropt
waar uitzicht op een nieuwe toekomst
aanwezigen wat hoop doet geven
hopelijk is 't verblijf hier voor hen
maar voor een korte tijd
al lijkt hun eigen tijdsbegrip
door de oorlogsellende…
De dood uitgedaagd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
645 De jankende hond een beeld dat wegebde en je huis
ineens een mortuarium, bestormd door hulpverleners
en agenten. Je nagelaten woorden ademen nog wat na,
zoals je wel bij neergeschoten vogelborsten ziet.…
Kruis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 “Ieder huis heeft zijn kruis”
“En ieder hart zijn smart “
Deze woorden zijn van thuis
En draag ze nog in mijn hart.
Want het is waar, wat hier staat
Niemand van ons ontkomt er aan
Op deze aarde, hetzij vroeg of laat
Het betreft een ieders bestaan.…
Welkom.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Ons huis beweegt ontroerd.
je komst waait de deur
naar binnen open.
Je bent gewenst te blijven;
kort en hard of zacht en lang;
zich in de handen wrijven
doet het behang.
De stoel verroert zich
haar zitting is vereerd.
Wie we graag zien,
verwekt een kiem
in warme rode aarde
waarin het liefdeskind
stoeit naar waarde.…
vergeten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
934 vergeten
ik weet niet meer aan wie
ik wat geschreven heb
ik weet niet meer
of het mijn fiets is of m’n step
ik weet niet meer
of het mijn huis is of een heel hoog hek
ik weet niet meer
of ik gewoon ben of gewoonweg gek
ik weet het verschil niet meer
tussen mijn doen en laten
zeg, man, zeg vrouw, zeg kind
houden jullie me in…
Emmaüs
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
567 Maar na die tocht,
die lange tocht waarin - de Schrift ontsloten -
Hij huis en harten open vinden mocht...
Blijf bij ons, Heer, Gij hebt uw bloed vergoten;
Ga met ons mee voorbij de laatste bocht
en wil ons klein geloof in U vergroten.
Uit: Septemberkruid, 2002…
De Wachtkamer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Wie weet ga ik met een receptje,
of met een adviesje weer naar huis.
Zucht. Wat voel ik me toch gespannen.
Ergernis. Een wachtend kind dat zeurt.
Zweet. Mijn ademhaling begint te jagen.
Vijf zijn er nog vóór mij aan de beurt.
Niets is vreselijker dan wachten.
Eindelijk word ik binnengeroepen.
Hoe gaat het met uw klachten?…
in rouw verzonken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 als ik naar huis rijd, de wagen
sprekend lonkend de verte neemt
mij de tijd verpacht aan het pedaal
dat rechts mijn flank mankeert
dan wil ik schreeuwen tegen al wat lijdt
zich schuwt tegen de goden die de
wegen dragen op hun gehaakte
schouderstukken langs berm en onbehagen
geschurkte bomen maskeren twijfels
die ik wil uiten, doch de stereo…
Dageraad
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.677 In de mistlaag vlak boven de grond
dwarrelt een ongrijpbaar alfabet,
de letters zoeken een woord, een beeld
dat past in de lege plekken van het huis
waarin ik woonde. De stem van mijn vader
ebt weg over vijvers. De leegte zoekt verder.…
Zelfoverwinning
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
508 Als kind schommelde ik met mijn
vriendin Margriet in de achtertuin
van haar huis. Nina gaf me weer
even dat zalige gevoel van de
onschuld van de kindertijd terug.
Nina is Pipi Langkous in het kwadraat
en ik ben graag haar Meneer Nielson.…
Stilte als decor
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
425 ik wist het
grote huis met
vele hoge ramen
waar als ik binnentrad
de sfeer het ouderwetse
van voorbije jaren had
omdat de klokken
waren vergeten
het heden aan te geven
zij tikten langzaam
het verleden weg zonder
dat er iets werd gezegd
gebaren uit ervaren van
voorheen hadden stilte als decor
waarin het middagzonnetje scheen…
De woede over een verloren geldstuk
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.289 woorden
daar gaat de kring kapot van
Als haar vader haar nadert
om haar een beetje te plagen
laat ze hem maar begaan
tot hij op de rand staat
van haar kring, ze blaast
hij wankelt op z'n kleine benen
draait om zijn smalle as, er valt
een geldstuk uit zijn grijze broekzak
het rolt naar binnen, raakt haar teen aan
een moment is heel het huis…
Droom van de witte akelei
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.275 Zij zei, onder dit gras-geruis
Ligt nog haar vergeten huis
Het wit geraamte van een muis.
Zij zei, hoe hoog hier bomen staan
Eens is het daarmee ook gedaan,
Dan kunnen wij weer samengaan.
Ik vroeg: gij zijt toch dood, en dan,
Waar krijgt gij dit nieuwe leven van?
Zij zei, ’t is maar voor kort, mijn man.…
Euforisch
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 onze sporen paden
stil pluisden kristallen
spelend om ons heen
lichtten op en werden een
in een lieflijk kraken
hoorden wij de melodie
van voortgang maken
links van ons het bos
waarvan het groene mos
de scene wit decoreerde
euforisch door het vele
licht liepen wij in dromen
waaraan geen eind leek te komen
later zijn wij naar huis…
De zin van puin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Eens zal ons veilige huis verdwijnen.
Aan de grond gelijk gemaakt.
Eens zullen wij er niet meer zijn.
Door nieuwe tijden ingehaald.
Eén voor één zullen we afscheid moeten nemen.
Machteloos zullen we voor vallende muren staan.
Met tranen in onze ogen.
Maar vandaag.
Vandaag wrijf ik de tranen uit mijn ogen.…
Zo'n laatste dag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
514 Een wezen kruipt weg
zoekt in huis de diepste holen
en wat voor troostende
woorden ik hem ook zeg
hij weet zich niet verscholen
Beste vriend het is vandaag vandaag
het enige niet uit te leggen excuus
wat ik hem dan maar voor leg
vandaag zinkt de mens even
naar z’n aller diepste laag…
Volksvijand nr. 1
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
659 Wie werkt voor een klein loon
en het ouderlijk huis verlaat
is in dit land een prooi
als het om huisvesting gaat
Urgent zonder baan gaat vóór
zei de overheidsdienaar
Blijf nog maar even thuis
Uw wachttijd is 8 jaar!…
Historie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
576 Hier wordt een huis
bewaard, daar woedt een oorlog,
de intocht van beelden stopt nooit;
hier wordt een vesting beschermd,
daar een bolwerk gebouwd. Hier geeuwen
in vitrines dolken, Elders worden messen
geslepen. We volgen vaderen, leren lezen
om van tijd te weten. Zo gebeurt het.
De ogen neergeslagen.…