8103 resultaten.
Gesloten
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.404 Om na een tijd
Weer te herstellen
Een ander vinden
Open te stellen
Haar liefde schenken
Kwetsbaar te zijn
Vertrouwen hebben
Geen angst voor pijn
Het wordt steeds zwaarder
Spontaan te zijn
Te durven vallen
Wennen aan pijn
Na iedere keer
Gaat het meer moeilijk
Doet het zo zeer
Mijn hart van steen
Nog te doen smelten
Dat is voorbij…
elf mei meisje
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
627 komt zoeken
om dan de man te ontmoeten
die je leven komt te stelen
je jonge hart doet verstommen
tot een gebarsten klok zonder klepel
niet zeker meer van de toekomst
je wordt herinnerd en herdacht
te jong om schuldig te zijn
heeft niet iedereen de kans
je nog te leren kennen na vandaag
slechts dat één momentje
en het is nu alweer voorbij…
Bijgeloof of niet?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
874 De tijden van de fabels zijn voorbij.
Geen weerwolf of vampier ziet men verschijnen.
Geen griezelvlucht in fantasie, geen deinen
in heerlijk toeven bij die hekserij.
Toch, en dat zult u nauwelijks geloven,
ben ik, een heel gewone jongeman,
een gruwelijke weerwolf nu en dan.
Mijn zelfhaat raak ik nimmer meer te boven.…
muziek
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.397 voorbij aan rozen en je wezen
in de zonneschijn van onze ziel
zo intiem
zo ik ben jij.
ontmoet me in de warmte van je armen
laat me vrij in schaduwrijke frasen
van pianospel en dansende violen.
het pianospel en jij
ga toch net me mee
jij
mijn evenknie.…
L & H
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.624 hij staat in de rij
altijd vrij, hij weet het
al jaren voorbij het punt
dat hij nog kon wijzigen
wat een slecht idee blijkt te zijn
geweest, bijzonder slecht
maakt iedereen hem wijs
je investeert in spraak
in eigen woorden eerst
de taal door je keel
uit je bewegingsvolle mond
tot in het te barsten hoofd
van je toehoorder
meer hoeft dat…
De helpende hand
gedicht
2.8 met 28 stemmen
12.983 Zijn missie op de aarde
net begonnen ís voorbij.
Nog even zitten, nog even leven
nog even maar nog even.
---------------------------------
uit: 'Ik heet welkom', 2007.…
vraag dan
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
882 alleen vandaag
ben ik het kind met ogen, niet
vervloekt
alleen vandaag behoor ik tot de toekomst
en de waanzinnige visioenen die als lichtramen
uit de wind vallen
vraag over morgen
vraag over dromen van duizend keren onschuld
vraag of ik jou wil aanraken voorbij de golven, de meeuwen
de waarheid en de spartelende vuurtoren vol introvert…
De zwaarte eraf
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
842 ik vertilde me
mijn lange leven
aan wat de liefde is
of liever nog: dat wat ik dacht
dat hij zou moeten zijn
tot mijn verdriet
ging in mijn meisjesjaren
de lichtheid al mijn hart voorbij
want niets was slechter
dan riskant te leven
en hachelijk was het
later toen ik ouder werd
om de liefde niet
heel serieus te nemen
of
erger nog…
De dag deelt prima open
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.984 wat jij van mij weg liet
in draaiende seizoenen
van het levenspad
dat verraste mij nog het meest
jij ging weg in stappen verder
voorbij muren/deuren
toch blijven er raakvlakken bestaan
tussen jou en mij
biedt deze ruimte duidelijkheid
is dit niet het einde
het pad loopt alsmaar verder
de dag deelt prima open
als je ‘s morgens wakker…
Een tergend witte maan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Soms wordt de maan tergend wit
zijn de kraters bloemen in het zand
verdord zoals de dood van deemoed spreekt
ebt het water weg en blijft
het land mijn heldendom
nu schuift er een schaduw
over de zwarte akkers en het besef
dat mijn tijd zoals de nacht voorbij glijdt
en onrust me verblijdt met gulzigheden
van deze nieuwe tijd
het sterven…
ik heb het gemist
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.447 voel eens hoe de wind waait
als lange tijd geleden
hoe zacht hij spreekt
en aait langs je haar
hij draagt de geuren
voorbij mijn inademende neus
ik heb het gemist,
zoveel jaren;
de lach van de lucht
het zicht op licht
zomaar, zonder
op enige bedoeling te varen
neen, ik heb mij niet vergist
het raakt even
aan geluk en zo intens…
Kinderen van een NSB-er
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.932 vrienden kwijt
maar ach, die kinderen waren onschuldig
bleven toch een vreemde eend in de bijt
Zelfs jaren later, na de bevrijding
keken de mensen de kinderen erop aan
het leek alsof ze op hun voorhoofd
een bordje met
"mijn vader was een NSB-er" hadden staan
Ze hebben er jarenlang voor moeten boeten
hun vrienden liepen langs hun deur voorbij…
De gekrulde waarheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.147 Je krullen dansen
als prettige getouwde harlekijntjes
die de zon vangen
weerschijn van vlaagjes
blond weerkaatsen
in het licht
met lichte tikjes
schouders raken
het weerbarstige van je gezicht
als kleine wondertjes
omtoveren in een glimlach
terwijl ik jou schrijlings
voorbij wandel
zodat onze armen elkaar raken
je passen versnelt…
De Amstel buiten Amsterdam
gedicht
2.3 met 13 stemmen
8.679 Het bric á brac voorbij aldoor het vlakke blinkende dat over
het plein van paardeweidjes, van tuinerijen door Ouderkerk voert.
----------------------------------------------------------------
uit: 'De dame van de tapisserie', 2007.…
Sodom-blower
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
617 In de gotische kamers
van het Goudse stadhuis
ontwaar ik een trollenfeest
en in de priemende ogen
zie ik de lokroep van de hel
bij regen in een stad die vervalt
terwijl mijn sigaar in rondjes draait
voorbij de etalages van de schijn.…
Red Bull
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.358 Duizelingwekkend razen straatlantaarns
hoeren en nachtclubs aan ons voorbij,
de flakkerende dageraad wacht om de bocht
en weer heft de zon het bloedende hoofd.…
Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
627 Een boom gestild
verkleurd verschiet
verdriet achter de huizen
buigt eenzaam met de wind
geef hem die hand, mijn vriend
en tracht onachtzaam
mee te zaaien
deze droeve melancholie
heel af en toe
tussen het zwerven
het is nu voorbij
de grote trouw
blijft behaaglijk
binnenshuis
waar haardvuur knettert
en weer een jaar
bedachtzaam wordt…
Hufterigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 Wilde het niet weten
hield je veilig als een
vreemde voor mij
kwam ook niet voor je op
wilde ook snel vergeten
wanneer men zei
daar gaat weer een
hoofddoekje voorbij
alles in mij zei stop
het werd hoog tijd ik
wilde niet meer meedoen
aan die opkomende
hufterigheid om onze
samenleving te vergriepen in
plaats van me te verdiepen
in het…
de eerste zondag in november
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
672 grauwe wind grijpt parasollen
regen valt als blad de regen
kleurt de straten watergoud
binnen hangen hoog de lampen
boven een piano en een drummer
hun doorgerookte stemmen
gaan aan ons voorbij
een hand glijdt langs een rug
de wereld hangt op warme billen
vol van bier en rode wijn
er wordt uit volle borst gezongen
als in de late middagdienst…
vluchtig geluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 Ik word de helft kleiner
zoals ik mijn linkervoet
om mijn heup draai
als een idioot zondagskind
op een suikerspinnenkermis
wanneer de dingen genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd…
vluchtig geluk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
661 Ik word de helft kleiner
zoals ik mijn linkervoet
om mijn heup draai
als een idioot zondagskind
op een suikerspinnenkermis
wanneer de dingen genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd…
Aambeeld,
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
623 Zag de manen zich in fletse
kringen verkrampen in
de handen van de nacht,
verdwenen figuren trekken
voorbij in een onafgebroken
stoet om de vege huid te
redden, vermoeide hoofden
gebogen, de witte lippen
stijf gesloten zonder klacht
of vragen op het aambeeld
van de dag gewogen, als de
zon z’n rug opricht,wordt
de droom een plicht…
eindbestemming Maastricht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
654 woord aan woord gehecht
zonder een enkele leugen
vuile vensters
dikke regendruppels
als tranen
schonen
stad na stad
flitst voorbij
een mager paard
graast in een weiland
veel makke schapen
ingeladen in een bus
kilometers vreten
Maastricht in zicht
koffie nabij
voetstappen op klinkers
kinderhoofdjes lang
een warme achterste
op een…
over het water.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
540 Op het land bezijden hoor ik
koeien loeien alsof er niks
voorbij is gegaan, geen
Tijd, geen grenzen lijkt het,
op deze zachtbewegende
op en neer gaande lijn,
die me verbindt met mijn
Wezen, die ik maar amper
voel. Ja, nu dan, op t water.
maar verder? Nee, laten we
Vandaag vrolijk zijn.-…
Tijd is kostbaar
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
3.738 Een dag vliegt om, een jaar zo voorbij,
geniet van elke minuut en wees blij!…
Al de rest wel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
764 omkijken naar wat reeds
tot het verleden hoort
een laatste diepe ademtocht
de afstand wordt al groot
wat doet het ook terzake
het is het eind van de wereld niet
al werd de laatste weerstand gebroken
door de onafgebroken schreeuw in mij
een opflakkerende herinnering
al is niemand aansprakelijk
het is niet eerlijk
de pijn gaat niet meer voorbij…
Draagbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
523 ( voor Lucebert )
Nu
de oogblinden
voorgoed
gesloten zijn
de dans voorbij
donkere tonen
donkere tonen
dragen hem mee.
De kwasten
staan nog
in de terpentijn
maar vallen langzaam
langzaam uiteen
of worden opgeruimd.…
TIJDSBELEVING
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
624 Het gaat grotendeels aan haar voorbij
Het vuurwerk, knallende champagnekurken
Het feestgedruis, rumoer en cocktailjurken
‘t Komt allemaal op jachtschepen langszij
Zij heeft alleen iets met het jaargetij
En met tegen de eeuwigheid aan schurken
Of soepel als een peuter op zijn hurken
De tijdstroom zien met al zijn muiterij
Zijn dokken, loodsen…
Een bericht
gedicht
3.5 met 19 stemmen
5.379 Wanneer het weer voorbij is raakt het ook
vergeten. Maar ik vergeet zo slecht.
Iemand kwam me helpen. Nu staan de dozen
op hun plaats. Ik rust uit, al heb ik
niets volbracht.
Dit is inderdaad heel anders, nieuwe kamers.…
Als papavers wuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
735 Moeizaam klim ik treden hoger
lager ligt veel dieper dan verwacht
kracht stuwt maar steelt het vloeien
van de adem
de laatst gezette stap schuurt
langs verzonken stenen
terwijl ik wankel
jaagt de nacht mijn schaduw
stil turend door zijn venster
voorbij de grauwe velden
zie ik papavers deinen
langs de zomen van de wind
mijn glimlach…