4810 resultaten.
Beroerte
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
4.593 Haar verwarde geest
klampt zich aan me vast.
Ze is zichzelf kwijt,
het leven klopt niet meer.
Waar woonde ze vroeger?
Waar is ze nu?
Hoe heet iedereen?
En wie is iedereen?
Haar hoofd is leeg en bang.
Ze verstopt zich in mijn armen.
Ik wil haar kracht geven
en vertrouwen,
alles in me
wil haar helpen.…
waanzin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
895 hij was de slaaf van die zuigende kolk
spinsels die wervelen naar de bodem
voor elk idee vraagt hij een tolk
die ronkende waanzin omzet
in de letters van de lezer
een ander, kleiner alfabet
zijn geest lijkt verwrongen
tot de arts gluurt onder het schedeldak
waar de cel woekert tot gezwel
dat verklaart zijn gespleten onmacht
hoe hij gekneld…
Moderne kunst(enaar)
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.190 Per keer één tree, voor dichter's geest
slechts een hele kleine verandering
groot voor de lezer op de grond die
het niet meer begrijpt en zich afkeert.
Dichters schrijven nog voor vakbroeders
gek niet gek genoeg, waanzin inspireert.…
Liefde
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.849 De
liefde
wurgt je
zonder dat
jij het merkt, dan
voel je opeens een
mes in je hart terwijl je
ogen blijven stralen en geest
blijft dromen van de betovering.…
Verloren
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.648 Als een geest loop ik het ziekenhuis uit.
In de war, moe, geschokt.
Niets is meer belangrijk, niet nu jij er niet meer bent.
Hoe moet ik zo verder?
Ik heb je beloofd om door te gaan, maar ik ben bang,
bang om alleen te zijn.
Ondanks dat zal ik mijn belofte nakomen.
Ik zal je aanwezigheid missen, altijd aan je denken.…
Negen maanden hormonen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.891 Hormonen uit het niets maken een wilde start
Maken een potje van je gevoel
Innerlijke geest raakt compleet verward
Een berg gevoelens vormen een enorme warboel
Je voelt je merkwaardig en schaamt je voor emoties
Enorme pieken in je gevoelstoestand
Verloren richtingsgevoel, verlies van de normaalste noties
Maar wij helpen je wel, rijken graag…
Gebed
poëzie
4.4 met 11 stemmen
3.986 Aanschouw mijn nood, mijn neergezonken geest,
En zie mijn oog van stille tranen leken!
Ik smeek om niets, hoe kwijnend, hoe bedroefd.
Gij ziet mij een prooi van bedwelmde zinnen:
Gij weet alleen hetgeen uw kind behoeft,
En mint het meer dan ’t ooit zichzelf kan minnen.…
jij
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.941 figuranten hard raken
zolang ik jou kan lezen
zullen we dat ook wel overleven
wat een rijm o o o
me laatste vrije weekend
de letters speciaal voor u
kakelde maar door
niemand geeft gehoor
dan zou je zeggen
kappen
maar dat doen ze al genoeg
jij nu snappen
happen
naar je mond
om je zachtjes te zoenen
dank je voor het stoeien
met deze simpele geest…
kwiek en lenig
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.541 luchtig vederlicht
waar ik bedeesd en stijf
wankel loop te zwalken
soms komen er tranen
iets gaat dan te snel
intense prikkeling
van nerveuze organen
teer en terloops geraakt
door een kwieke passante
je denkt die is op mij
je zag haar al vallen
zij hangt nu in touwen
een nestje te bouwen
voor mijn tijd al gevallen
blijf jong van geest…
Het pronkstuk
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.297 Het ding heb ik op jouw verzoek bewaard
als aandenken aan je mannelijkheid
Glanzend gepoetst pronkt 't in de kamer
je geest huist erin, je bent niet dood
Vrouwelijke kennissen strelen z'n vormen
dat maakt nogal wat gevoelens bij ze los
Ze hebben je blijkbaar erg goed gekend
ze giechelen; niet voor mijn oren bestemd
halen ze fluisterend herinneringen…
Kostbare schat
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.810 Met de hoop dat klaarheid
je geest en hart komt verlichten
In de donkere verwarde tijden van
een overhoop gehaald gevoelsleven
waarin je vertoefde en
waarin je menig geliefde uitnodigde
deel van uit te maken.
Dankbaar voor
je geschenk van afstand.…
Ongebonden Vrijheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
924 Wij zitten gevangen
Gedoemd om beperkt te zijn
Geesten in een stoffelijk lijf
Vrij zijn is slechts schone schijn
Oneindige fantasie
Maar vast in de realiteit
Onze gedachten grenzeloos
Maar gebonden aan stoffelijke tijd
Voordat het lijf verjaart
En ons verjaagt naar het onbekende
Waarover verhalen zijn maar geen bewijzen
De enige uitweg…
De historische tuin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.188 aarzelen, toch waag
om door de oude poort te gaan
blijf ik, getroffen, ademloos staan
ik word overvallen door een stilte
zo intens
dat ik me bijna
terug tussen de mensen wens
doch, net op tijd versta
ik 't geruis van het blad
dat ritselend neervalt op mijn pad
ik hoor, in deze Hof van Eden
stemmen uit een lang verleden
mijn raadselachtige geest…
De Spelen
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.791 De geest: een luchtbel
De benen: een tijdbom
Ze persen hun zolen in het startblok.
De stilte voor het schot
Jaagt verkwikkend stof langs hartkleppen
Zegepraal is voor later
Na de schaterlach van de kampioen.
Ik kijk naar de kalklijn, witte gespreide vingers.
Baan 1 in de dunne novemberzon.
Kleuren vloeken in de kuip.…
Woestijn I
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 vreemdeling toe
hoe de woestijn zich hier vormt
door komen en verdwijnen de beweging
voortdurend eert als ode
aan de vrije wilsbeschikking van
de kleinste zandkorrel
ik eet het stof en zuig me vol
van beweging in materie die
voortleeft en niets meer dan
de ruis voedt die zich nestelt
in de schurftige korst rond
het materiële omhulsel van de geest…
Niets is meer hetzelfde
hartenkreet
4.0 met 18 stemmen
1.835 Pijn, angst, weer`kerende strijd
keer op keer `t geluk onder druk
Niets is meer hetzelfde
ook niet nu ik je buitensluit
Getemde liefde, getemperde vreugde
gemis, frustratie, hunkerende huid
Ziels grootste opdracht tot ontkenning
Ontkenning van al ooit is geweest
Geen Weten Zijn, juiste Bestemming
Het is geweest, kwelt nog `t meest de geest…
JAPANSE DANSERES
poëzie
3.7 met 10 stemmen
5.053 Als een samurai met een smalle degen
Snel schermend honderd vijanden weerstaat,
Hield zij een heir* van boze geesten tegen,
Was Foedsji*–puur haar dans, machtloos het kwaad.…
HET GROOTJE VAN EEMNES
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.012 Het werd nooit mij verteld
Wie het hem heeft gemeld,
Maar hij kwam eer de schemering daalde;
En ’t mag stervend zijn geest
Nog ten troost zijn geweest,
Dat hij ’t zo voor de weduw betaalde.
Want voor arm en voor rijk
Is het doodsbed gelijk:
Aller laatste is een bede om ontferming.…
MIJNE VERZEN
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.484 'k Schiep met klem en kracht van toon
Al úw kracht en klem;
'k Blies u geest en leven in
Met mijn eigen stem!
o, Wie op mijn dode kunst
Nog in deernis ziet,
Geve hij 't leven nogmaals weer
Aan mijn zielloos lied.
Of wat is 't gevoel en vuur,
Dat mijn zang bezit?
Of wat is zijn verv' en zwier?
Treurig zwart op wit.…
myn mûle
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
605 mijn mond in liefde steeds op jacht
in moeilijkheid van leven
in vermoeidheid van tijd
zij is mijn kracht in bezinnen
toch spaar ik mijn woorden niet
ik giet mijn woorden uit
in vloed van poëzie
ik liever mijn taal
laat mij maar in mijn zijn
ik ruim stilletjes een plaats voor mijn gedicht
mijn denken in vrije geest…
Rafaël
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.388 een geest, tot mij gedaald,
Door Vatikaanse hofgewelven
Zal voeren, en mij aan mijzelve
Ontscheuren, door uw gloed bestraald!
Daar zal ik, Schepper!…
Vroege Lentes
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.168 Ze zong zich voluit door het leven
met een stem die overbleef
langs diepe groeven van een kind
dat ongehinderd was gebleven
en zich klauterde aan touw
in haar nooit uitgewaaide geest
om er als jonge vrouw te zingen
van de dapperheid der dingen
En ze zong er - ach zo mooi
van vroege lentes op de dreef
die zij als kind er had beleefd
met…
Ritornellen I
poëzie
3.8 met 6 stemmen
1.953 Uw ogen zijn het, die mijn geest verlichtten!
Toen ik voor d'eerste keer u, lief, ontmoette,
- een blauwe meidag was het, 's morgens vroege -
weet gij nog, hoe 'k u toen op rijm begroette?
Snel plukte ik wat jasmijn en hagerozen
en reikte u die, en sprak: ‘o Maagd geprezen,
of ooit wel rozen als uw wangen blozen!’…
Bedumer les
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 De oude kerktoren dwingt hen meer en meer tot
zwijgen, alles in de geest van mensenmoordenaar
Calvijn. Verzuurde roddeltante's, verharde zanikheren
en altijd wijzen met hun vingers. Donker is ook zeker
Bedum in de regentijd. Huil maar mee.…
De nieuwe CV
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.991 Ik ben geen fotomodel
Zit eerder wat ruim in mijn vel
Ik ben geen schoonheid
Ben kapitalen aan potten crème kwijt
Ik ben niet knap
Is echt geen grap
Heb geen stralende lach
Voor ’t geval men me anders zag
Ben echter ruim van geest
Altijd al geweest
Ben openhartig en eerlijk
Zeg maar, ja dat blijkt
Vraagt men iets, zeg ik ja
Doet men…
Oude zeeman (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
851 terug
uit die kleine waanzin dekt hij de bodem af met
plastic en keien,
vult de vijver met zeewater uit de tank, tiert dat
de golven zijn ingestort; ‘het is windstil', troost
ik hem; bij vlagen waant hij zich op zijn schip;
dat schrikt mij niet af, ik hoef ’t niet te begrijpen
leerde ik door lezen en schrijven van gedichten
wat m’n geest…
Klaus Mann ( 1948 )
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Nergens en
zeker niet in de Paulus Potterstraat
nummer zestien ( wie snoept er nu van
zijn geest, die door de muren en de
balken is ingeslikt? ) alwaar de eenzame
schrijver zijn vader vervloekte, luisterde
naar de stilte van de onmacht, vergat
vergif in te nemen om daar zijn vader zijn
kooi te vergeven.…
Staalwijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 Provincie Groningen, edel braakland, de geest van
Bert waait als een oude sage langs de donkere,
weerbarstige eiken.…
oude gebruiken
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.441 Daarna kun je het vuurwerk af gaan steken…Anders als hier
doe je dat om kwade geesten en nare mensen te verjagen.
Dan kun je met fatsoen het nieuwe jaar in.…
- Stenen volk -
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
542 De gangen des levens om die niemand iets geeft,
dragen fijne zilveren maskers, opgerichte stenen
voortekenen van de smeltoven van de natuur,
vertoonden zich als tongen van vuur,
met doordrenkte gouden opschriften,
kunstzinnig ondergedompeld door de geest
in steen gehouwen en uit hun eigen wereld getild.…