7201 resultaten.
Op de rede,
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
550 Getijdenstroom loopt niet
parallel met de schijn,
lijkt stil te staan, kost
kracht om tegen stroom en
mening in te zwemmen, en
als drenkeling - op een door
god verlaten kusten - te
vondeling gelegd.…
Verlaat mij en gaat heen, gaat heen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
3.221 En zo weer ooit voor mij verscheen
uw aankomst en van uw vriendinnen,
zo moge God dit nieuw beginnen
verdoemen en de dag meteen;
verlaat mij dan, gaat heen, gaat heen,
zorg, druk en droefenis van zinnen!…
ALICE NAHON
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 ‘k Leg aan uw hart mijn koppeke
Schreef Liezeke daags na de nacht
Die ze met Jef had doorgebracht
’t Kleine, Vlaamse poppeke
Voor het publiek een engeltje
Zo zuiver en zo dicht bij God
Hoe schikte zij zich in haar lot
Niemand wist van het bengeltje
Dat zich buiten het hospitaal
Te goed deed aan het mannenvlees
Flemende bedelbrieven stuurde…
COENACULUM (2) Voor B. (1944-2001)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 Ik zit met een gemis dat niet verjaart
Wij werden er in wezen mee geboren
Het rusteloze speuren naar de sporen
Van tweezaamheid lag vast in onze aard
Ons goddelijke lichaam was de taart
Wat waren we speciaal en uitverkoren
Gezegend en omringd door engelenkoren
Wij waren slagroom in Gods witte baard
Wat kan ik anders dan je te gedenken
Eens…
genezen
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.274 mijn hart is compleet kapot
Vlinders zijn massaal gestorven
voel me iedere dag in en in rot
Je hebt me genezen van de liefde
het is gedaan met mijn vertrouwen
Tranen stromen als een waterval
mijn verdriet niet tegen te houden
Je hebt me genezen van de liefde
Zomaar opeens in de steek gelaten
Uit het oog uit het hart niets meer
mijn god…
BESLOTEN RUIMTE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 De hoogleraar in natuurwetenschappen
rust even na zijn vernuftig onderzoek
bidt tot God:
U
milde heerser en liefdevolle Vader
over hetgeen bestaat en leeft
veroorlooft mij nietig mensenkind
steeds meer te bevinden
hoe de ons omringende dingen en krachten
in het verste verleden door Geesteshanden
werden gewrocht _ heden nog werken
maar…
Zet ‘m stil
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.508 Ze kijken op… O God, een
zware voetstap in de hal.…
niet dood maar ook niet levend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 tegenzet
Geen kans op weerzien van hen aan gene
zijde zo geliefd zo gemist
Omdat die andere kant er niet zou zijn -
de satan en de almachtige ja zelfs
zijn zoon slechts verzinsels zijn ontsproten
aan ‘s mensen fantasie
Slechts een sprookje blijft
een mare een overlevering een ritueel
Nee, Hij is niet dood maar ook niet levend
O God…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
967 Een kinderhandje strekt zich uit
over de bruinrode aarde
Het streelt de bloemen
en het gras
Stil en verlegen
vertrouwt het kleine meisje
mij haar geheim toe
als ik de wereld met moeite
tegemoet treed
de goden vrezend
uit angst voor het grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor…
ver licht
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.266 middelpunt verscholen
vlam gevat kaarsvet druipt dansend vanuit
een eenzame nis diep in de muur
houvast lief vergezicht ieder uur
verlaten ligt de straat in tranen
nacht huilt
inscripties in houten tafel
labyrint beschermt ons raadsel
laarzen vies in dit atelier
niet voor maar na het gevecht
touche
woord voor woord verslonden
goden…
Ik bijzonder ?
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.514 Ergens wist ik het wel, al die tijd
ik bén geen god in het diepst..…
De crypte van creatie
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
755 Kom gauw mijn éne engel
en tweeling
mijn koudzweet en koorts
talmende toorts
van de naakte nacht
dolend
in de crypte van creatie
laat god en gratie
alle schuld en schroom...…
Een brief aan de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Als gouden spetters zeewater, de lichtheid,
maar ook het overwinnen van goden(doden).
Ik wil je niet beledigen, ook van jou mis ik iets,
dat is mijn mond op de jouwe,
de eeuwige kus, waar woorden vervlogen.…
Apocalyps?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
610 wordt tot stof
als oog en silhouet kruisen,
degens begraven
De dorstige mens
drinkt het gif uit haar wonden
van dode handen
Uit een nieuwe kern
onder een oud gesternte
werd zij geboren
Op helblauwe kraters
van de zoekende mensheid
rust een felle zon
Zijn stralen klimmen
over steen en grafzerk heen
in alwetendheid
De wraak der Goden…
Welterusten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
793 Wanneer ik wil gaan slapen
zingt er iets in mijn hoofd
ik denk aan de dingen
die God ons heeft beloofd
hoe Hij ons komt halen,
Zijn geliefde volk,
wij Hem tegemoet gaan
op een hemelse wolk
ik voel me zo rustig,
als Hij dit voor ons wil
dan word ik als het zover is
vanzelf wel opgetild
zo ga ik heerlijk slapen,
totdat Hij mij weer wekt…
Innerlijk gesprek
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
668 Met niets zijn we gekomen
met niets zullen we gaan
hoezo, ruisen de stromen
een koele wind blaast aan:
door God ben je gekomen
en met Hem mag je gaan
je mag zelfs bij Hem wonen
hij wakkert nog iets aan:
heb je genoten, wil hij weten
van alle gaven die je kreeg
wat vond je 't fijn ervan te delen
ik luister en beweeg
geen dag heb ik…
SÉRAPHINE DE SENLIS (1)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 (1864-1942)
Kind van eenvoud, ouderloos
Dienster, wasvrouw, vale sloof
Vastberaden het geloof
Dat De Heer haar uitverkoos
Spaarzaam was haar vrije tijd
Toch wist ze die te benutten
Want in plaats van in te dutten
Zocht ze buiten naar Gods krijt
In de nacht mengde ze kleuren
Hoe, dat hield ze goed verborgen
’t Werk bracht Uhde van de…
Het Zevende Zegel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 Niets is zo mysterieus als de Openbaringen
Zelfs Johannes wist niet te interpreteren
Wat God hem gegeven had…
Na zes openbrekingen volgt de mijne
Het zevende Zegel, gevreesd en gewild
Wanneer gebroken zal blijken
Dat ik u nooit misleid heb
En dat mijn aanraking altijd vergezeld gegaan is
Met liefde, zachtheid en rechtvaardigheid
Ik zal mij…
WILLEN OF PILLEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.160 geldt je eigen willetje
want er gaat zeker iets
boven de pillen:
in alle soorten,
maten, dieptes en hoogtes,
van tegen geboorte tot eigen dood,
iets dat de farmacie
‘de pil’ niet wil
je eigen zijn
je eigen ik
je eigen wil
daar is niets zweverigs aan
maar gewoon van jezelf
je eigen keuze
en dan mag je best geloven
dat dàt òòk door God…
De vreugde van Elisabet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
624 Toen Maria
vol van vreugde
Elisabet bezocht
haar stralende begroette
dragend de vrucht van God
kon zij vermoeden
dat de Heilige Geest
Elisabet vervulde
het kind in haar
opspringen deed?…
De kinderliefde
poëzie
3.1 met 21 stemmen
12.054 Zou ik door ongehoorzaamheid,
Dan maken, dat mijn vader schreit;
Zou ik hem zuchten doen en klagen;
Neen, als mijn jonkheid iets misdoet,
Dan val ik aanstonds hem te voet,
En zal aan God vergeving vragen.…
ENGEL EN AVONTURIER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
785 kwam en hij was oogverblindend
Hij sprak met haar, gaf haar feed-back
Samen straks onder wolkendek
Totaal het mens zijn ondervindend
Lukte vast beter met zijn tweeën
Ze raakten elkaar kwijt helaas
Zij werd voor eeuwen onderdrukt
En hij bevoer de wereldzeeën
Kreeg macht, was iedereen de baas
Herneem wat aan je werd ontrukt
Sprak toen Gods…
Terugkeer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
648 Hij kon het niet – de lasten dragen,
en wierp de ballast van zijn schouders,
Nu voelt hij schuld diep in hem knagen,
schuld bij zijn God en bij zijn ouders.
Nu is hij niet feilloos meer – hij faalt.
Hij schreeuwt en vloekt en tiert en kankert,
maar hij heeft moeders schoot gehaald
en ligt daar nu opnieuw verankerd.…
Engelen ...vanuit het niets...
hartenkreet
2.1 met 28 stemmen
3.514 Soms
komt er een engel zomaar op mijn pad
zo onverwachts maar alsof zij daar te wachten zat
geeft zij mij informatie door
stemmen uit haar mond die ik van God hoor.…
Afstand*
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
3.972 Mijn God. Jezus. Ik wou dat ik het kon...
Met een bord voor mijn kop zie ik een muur,
een klaproos in het mijnenveld. De zon
ziet blauw prikkeldraad. Mijn ogen doen pijn,
mijn handen straks of niet meer. Ik staar,
jij vliegt, daar. Op jou wordt niet geschoten.
Hier, van jou naar mij een heuse scheerlijn.
Mijn ene hand omklemt een roos.…
Is vergeving óók vergeten?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Nee, ons vergeven is gebrekkig
en vergeten kunnen wij nooit
ook al lijkt het zo eenvoudig
het werkelijk vergeven én vergeten
wordt alleen door God voltooid.…
Leefklimaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 In Emmen vreest men god nog én gebod.
Men is daar streng, al komt de burgerij
In veel gevallen met de doodsschrik vrij.
-----------------------------------------------------
De gemeente Emmen heeft onlangs een controle gehouden bij kamerverhuurbedrijven.…
Nabij verleden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Ook God zat 's avonds aan met het gezin,
wij baden om veel onheil te voorkomen
en later zondeloos een nabije hemel in.
Ik weet niet waar het kind mij is ontkomen
maar eens wordt ieder einde en elk begin
toch in een doodstil ruisen opgenomen.…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 een te
Zware storm op zee
Een mens - vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend in
Schijnbaar ademloze schoonheid
Boven de kustlijn van mijn leven
Door hun god…
Raadsel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Vergeven
als God doet.
Haten
als de duivel is.
Tussen de droom en de realiteit,
tussen de beweging en de handeling,
valt de schaduw.
Wat voor nut heeft mijn bestaan?
Ons bestaan.
Het is als het einde van het heelal.
Het is er niet.…