7914 resultaten.
Afgelopen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.463 Waarin de tijd een spiegel was die
mijn gedachten steeds een ogenblik gaf
om te bewaren
als
de geschiedenis
van elke kleur
en elk geluid dat niet voorbij gaat in de vertrouwde stilte.…
Nachtgedicht
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.248 Als dit gedicht een schilderij was
zag je hier geen letters staan
maar zag je alleen de kleuren
van een zon die net onder was gegaan.
Als dit gedicht een schilderij was
dan zag je een hemel zo blauw
waarvan de wolken zouden zeggen:
ik hou alleen maar van jou.…
Anders
gedicht
3.4 met 57 stemmen
17.587 Er hangt de laatste tijd
langer een waas over de landen
steeds vroeger
worden bossen blauw
de laatste takken breek je
minder graag
en minder gauw
dat wat de handen doen
smaakt bitterzoet
in de verleden tijd
vervoegen zich de dromen
de laatste bloesem
heeft de kleur van tederheid
en in je lijf stolt het verlangen
tot vruchtbegin…
dragen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.932 ik draag je naar het water
geef je wangen kleur
het zout doet pijn vervangen
vernevelen tot geur
ik draag je naar de bossen
geef je longen lucht
de zon doet jouw verlangen
verpakken in een zucht
ik draag je naar de bergen
geef je lichaam rust
de sneeuw zal langzaam smelten
verdampen als je kust
ik draag je naar de wolken
geef je…
in kerend tij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
934 je gaf me ogen
om je blik te lezen
ik mocht je zien
in ongebruikte kleur
en zonder tegenlicht
in stil bewegen
liet je me handen
gaan over je huid
we stemden af op
ongehoord geluid
we dronken water
dat ons samenvloeide
werden één in smaak
hoopten dat nieuw leven
ons deed openbloeien
het was te laat
in kerend tij
verdronken wij…
Versieren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.617 Hoeveel tranen moeten er verdampen
voordat jij mijn zondes vergeeft
om te zien dat ons leven samen
nog wel degelijk een kleur heeft
Iedereen leert van gemaakte fouten
en niemand zal ooit perfect zijn
maar we zullen heel veel missen
als ik uit jouw leven verdwijn
Alsjeblieft, pluk mij weer als een bloem
en laat onze liefde zegevieren…
maar de wind was leeg
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.651 ik zag de
laatste vogels vliegen in
een schemering die bleef
nog was er
zacht gefluister
maar de wind was leeg
ze vlogen
witte vegen tegen
kwijnend hemelsblauw
raakten roze kleuren
voor ze doken
in de nachtelijke kou
het schreeuwen
is gestorven met
hun echo's in het niet
mij rest nog
slechts de stilte in
een mateloos…
Lege handen
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
2.097 Ik kots de vuiligheid uit mijn lijf,
zwarte nevel nestelt zich in mijn poriën,
grauwe geruchten wentelen zich in het slijk
Ik kruip in mijn eigen blinde vlek,
weg van alle kleur,
blind voor een gebed
Ik krimp en vervaag,
word leeg en stil
en verdwijn
In de diepste geluiden
van mijn ziel
breekt mijn geloven,
Ik kan niet meer zien…
dood in een voortvluchtig rood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.002 de lucht inpakken
wolken, blauw, de regen
ik kan er niet meer tegen
gewoon in zinnen
buien om mee te beginnen
witte wolken schrijf ik af
grijze moeten zich nog legen
blauw stop ik in beelden
ondoorzichtig door de kou
de ondergaande zon gaat
dood in een voortvluchtig rood
dan komt er ruimte in het zwart
dat op zal lossen zonder kleuren…
De optocht
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
4.072 Schmink is plezier
en de koude zon glimlacht
zoals de maskers en de wagens
wachten en kilometers lang
deze dag versieren met warme kleuren
omdat de tijd het vraagt
en de mensen het wensen
als dwaze vrolijkheid en gezang
de optocht zal laten beginnen
en
drie dagen lang hun
lusten en gezangen zal vertieren.…
toch zal de winter lente bloeien
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.154 ik prijs je niet als ik
je vergelijk met lentebloemen
kan koude ogen niet benoemen
als je ontluikt in kleur
ik heb je winter meegevoeld
het ijs in je gedachten
bevriezen moest jezelf om
nog gezond te overnachten
een korte dag was je houvast
de lange nachten vol met spoken
voor even ben je weggedoken
omdat je alles hebt gehad
toch…
Zwerfkei
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.440 Een kei vormt een steen
Hard van buiten en binnen
Niets van transparant
De grauwheid maakt dof
In kilheid gekleed
Een kei vormt een steen
Pure brute wilskracht
Niets dan alleen hardheid
Kleuren vervagen in grijs
De kei leeft in zijn cocon
Een kei vormt een steen
In rotsblok ontleed in delen
Grillige vormen geven ronding
Langzaam geeft…
De stem van een cello
gedicht
3.5 met 78 stemmen
35.257 geluid van een cello doet denken
de cellist Widlund vertelde me dat
er in dit instrument iets huist - een stem
een al heel oude stem waarnaar je zoekt
als je speelt en die je herkent
als je haar vindt
misschien is het dat waarom ik moet denken
aan de oudste geluiden die ik ken, zoals
neuriën, zingen, kreunen, huilen
en ook aan de kleuren…
met zoveel regen dat het giet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
774 ik kan niet meer
van binnen ben ik hol
ik wil het weer
weer vullen ik wil vol
een handje wind
vlijt bladeren op een hoop
strijkt door mijn haar
haalt gedachten uit de knoop
een mand vol zonnestralen
weerkaatsend op het fruit
oogst van zomerdagen
de kleuren rijpen uit
stofjes schonen uit de lucht
met zoveel regen dat het giet
hagel…
zong zon in de kristallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
829 ik zag je kijken
naar de sneeuw
ze vlokte wit en traag
je blik zong zon
in de kristallen
ze leken langzamer te vallen
uitgelaten volgden we
hun vlucht uit lucht
die lichter werd
we dwarrelden mee
in een zacht deinen en lieten
vlokjes op de hand verdwijnen
de wereld die verscheen
ontnam de kleur haar eigenschap
versmolt…
Contouren
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
859 Met een penseel teken ik contouren
de vormen van een silhouet,
dans rondjes op het ritme van kleuren
schilder het resultaat in portret.
Zie de beelden voor ogen
verward in een labyrint,
drijven te snel verder
worden veranderd door de wind.
Teken kleine stukjes
ieder een eigen deel,
van een mysterieus gedaante
tot één geheel.…
Duiven
gedicht
2.4 met 19 stemmen
9.616 Het bekken op het warme plein in Rome,
de kille kamers van de vrome doden
geruild voor dit genadig onderkomen:
twee duiven in de kleur van lenteboden.
Hier neergestreken in een hevig licht
en nodeloos alert voor elk gerucht
of staande in een wankel evenwicht
de dorst verdrinkend na de laatste vlucht.…
Herfst
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.576 Maar ’t was later seizoen dan ik dacht; de koude
Bergwind trok dampen over de dalen,
Grijs werd alle kleur.
Ik dacht dat ik nooit meer van ene zou houden
En zag beneên door een nevelscheur
Het rood van de laatste mispels vallen.…
Pril geluk
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
3.308 totaal gefocust op elkaar
straalt het jonge paar in roze
is de bruid gehuld
en hij werkt al zijn dromen uit
ziet zelfs de kleinste wens vervuld
gedreven door beloften
glorend aan hun horizon
want sinds de band ontstond
breekt schaduw op in kleuren
kieren alle deuren naar een open eind
waar niets finaal
deze liefde kan verbeuren
zo…
smaakt je olijf pikant
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
646 nog schijnt de zon op
Turkse en Spaanse stranden
de verf verdroogt, penselen
rusten doelloos in mijn handen
ik zie het licht
in groen met blauwe ogen
palmen wuiven maar mijn hart
schildert slechts jouw gezicht
ik mes je op het doek
in zacht mediterane kleuren
door wijn smaakt je olijf
pikant in zuidelijke gebeuren
maar mis…
vervlieg de dagen die mij resten
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
641 ik ben vanochtend opgestaan
wilde naar de zon
was opgetogen toen ik zag
hoe licht van donker won
mijn vleugels zijn nog rauw
van kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mijn vleugels nog behangen
met de kleur van onverwacht
ik wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren…
je keek doorzichtig
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
689 aarde draaide rechts
jou van me weg
ik vertraagde zo
je gang heel even
we mengden passie
verzengden in elkaar
jij de hitte ik de as
verkoelend sloeg je neer
in zelfbewuste druppels
ik vond mezelf niet meer
je keek doorzichtig aarzelde
ik vlamde nog een laatste keer
mijn regenboog verbaasde je
je zocht transparantie in
de kleuren…
kerkplamuursel
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.877 het onherkenbaar wordt
geen deel van oorspronkelijk leven
wordt asiel gezocht in gewijd
het woord devoot opzij gelegd
voor de dood iedereen gelijk
bespaart men zich het brood
maar nog niet het water
dat is misschien voor later
als men ongehoord
nog steeds niet binnen mag
zonder wat papier
hier of daar
niets zo klaar
als de juiste kleur…
Nachtnuances
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
643 de nacht verschoot spontaan van kleur
toen jij, slechts gekleed in goed humeur
mijn slaapkamer binnen kwam stormen
de ochtend in je ogen was reeds gewekt
door rommelige lakens die zich nog onbevlekt
plooiden rondom mijn slaperige vormen
je glorende opkomst was de droom
waarmee ik me normaal gesproken loom
nog eens slaapdronken omdraai met…
Nachtvogel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.021 Soms stond je even stil om een grauwe wolk
met dromen in te kleuren.
Steeds dichter naderde je duister
en ik riep nog: “Lief, keer om!”
Maar toen de zwarte zwaan
zijn vleugels wijd over jou spreidde
wist ik dat jij moest gaan.
Zelfs de zon blonk blind
bij je vervagen
en ik?…
Het moeten gaan
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.632 Het moeten gaan
en 't nog niet kunnen;
de warme kleuren nog te fel
de dagen vullen met hun gloed,
omdat het hout nog branden moet
en iedere adem leven doet.
De eenzaamheid die alles dekt,
de sluier van het zwijgen,
het naar de avond neigen,
een laatste antwoord krijgen
als alles is vervuld.…
Morgen Stimmung
netgedicht
5.0 met 21 stemmen
1.140 Hanen steken hun kammen in het zand:
het ongeremde licht verbrandt
hun vogelvrije kleuren met een brede grijns.…
modieus 2006
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
649 de mode is duidelijk
dit jaar zijn het stippen
klein of groot, bollen alom
op stof in kleuren en geuren
die je om oog en neus slaan
vergeet de schoenen
dat is een stap te ver
de draagtas, laten hangen
dat is een hap te versmaden
als je een hoge ontwerper bent
de finale toets, zo je wil,
kan je leggen in je haar
met een knoop naar keuze…
dubbelbeeld
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
54.793 tergend langzaam verdwijn je
loopt achteruit van me weg
terwijl je me aankijkt
ik probeer nog te lachen
maar zie je vervagen
transformeren in je schaduw
tot karikatuur van jezelf
en grijze duiven vliegen
ik heb nog spiegels
schuin in zee geplaatst
en op de zon gewacht
kleuren uit het wit gescheurd
maar jij werd al te licht
en zelfs…
Dromen met open ogen.
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.731 Vissen duwend, spartelend
tegen de kant waar straks
de waterjuffers over het water
zoeven in de vroege avond
en de muggen zullen dansen
zie ik de kleuren
van dit heftig gebeuren onderwijl
proef ik de geuren van submerse planten
paars rank en prachtig
naast het midden van de vijver
hoger haast nog dan het huis
waar de reiger vroeg al stond…